บทที่ 11/1 เป็นดีเจ

17.20 น.

ติ้ง~

ฉันก้าวออกจากลิฟต์ทันทีที่ประตูเปิดออกก่อนจะกดวางโทรศัพท์ที่กำลังคุยกับปลายฟ้าอยู่เมื่อกี้นี้แล้วเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าพลางเดินตรงไปยังห้องของตัวเองทันที

กึก~

แต่แล้วฉันก็ต้องหยุดชะงักเมื่อสายตาทอดมองไปเห็นเด็กสาวคนหนึ่งยืนอยู่ที่หน้าห้องของฉันและตอนนี้เธอก็หันมาเห็นฉันแล้ว ฉันขมวดคิ้วอย่างสงสัยอยู่ในใจก่อนจะทำเป็นไม่สนใจแล้วเดินไปหยุดยืนที่หน้าห้องตัวเอง

"ไม่คิดจะถามเหรอว่ามาทำไม?"

เสียงใสพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าฉันไม่ได้สนใจเธอ ฉันชะงักมือที่หยิบกุญแจออกมาจากกระเป๋าพลางพูดขึ้น

"ก็พูดมาสิ"

พูดจบฉันก็ก้มหน้าลงไขกุญแจที่ลูกบิดประตูห้องโดยไม่หันไปมองหน้าเธอเลย

"มาอยู่ด้วยคืนนี้"

กึก~

ฉันชะงักมือที่ไขกุญแจอีกครั้ง

"ฉันต้องทำงาน"

ฉันพูดพลางหมุนบิดลูกบิดประตู

"ทำงาน? ตอนกลางคืนเนี่ยนะ?"

เธอถามฉันอย่างแปลกใจ ก็แหงสิ...เธอไม่เคยรู้หรอกว่าฉันใช้ชีวิตยังไงเพราะความเป็นอยู่ของเราต่างกันเยอะ

"กลับบ้านไปซะ"

พูดจบฉันก็ดันประตูห้องเปิดออกกำลังจะก้าวเข้าไปในห้องแต่ก็ถูกมือบางคว้าหมับเข้าที่แขน

"ไม่กลับ"

"กลับไป"

"ไม่"

"เดี๋ยวที่บ้านเป็นห่วง กลับไป"

"ไม่กลับ บอกที่บ้านแล้ว"

"บอก...บอกว่าไง?"

เป็นครั้งแรกที่ฉันหันไปมองสบตากับเด็กสาวคนนี้เต็มๆฉันถามเธอด้วยสีหน้าเรียบนิ่งแล้วเธอก็ตอบกลับมา

"ก็บอกว่าไป...ทำรายงานวิจัยบ้านเพื่อน"

เหอะ!ก็กะอยู่แล้วล่ะว่าต้องบอกแบบนี้ ขืนบอกว่ามาอยู่กับฉันสิ คงได้โผล่หัวมายืนตรงนี้หรอก!

"ความคิดเด็กๆ กลับบ้านไป"

ฉันต่อว่าเธอก่อนจะบิดแขนออกจากมือเล็กๆนั่นแล้วเดินเข้าไปในห้องก่อนจะปิดประตูแต่ก็ถูกยัยเด็กนี่ดันประตูไว้อยู่ดี ฉันหันไปจ้องหน้าเธอกรอกตาไปมาก่อนจะพูดขึ้นพลางผลักมือเธอออกจากประตูแล้วปิดประตูทันที

"ฉันไม่อยากเดือดร้อน เข้าใจนะ"

ปัง~

"เห้อออ"

ฉันหันหลังพิงประตูพลางถอนหายใจโดยไม่ได้สนใจว่ายัยเด็กสาวที่ถูกฉันทิ้งให้ยืนอยู่หน้าห้องจะมีสีหน้ายังไงหรือแม้กระทั่งจะอ้าปากพูดอะไรด้วยซ้ำ อยากรู้มั้ยว่าเด็กสาวคนนั้นเป็นใคร?

'ลูกแก้ว'เธอคนนั้นชื่อลูกแก้วอายุ18ปีกำลังจะจบมอปลายและเข้าเรียนต่อมหาวิทยาลัยในอีกไม่นานแล้ว

ก๊อก ก๊อก ก๊อก~

เสียงเคาะประตูดังขึ้นไม่ดังนักพร้อมกับเสียงของลูกแก้วตะโกนเข้ามาในห้อง

"ฉันไม่อยากอยู่บ้านไม่เข้าใจเหรอไง"

"..."

ฉันถอนหายใจพลางกรอกตาไปมา

ไม่อยากอยู่บ้าน...บ้านที่ยินดีต้อนรับและมีเธอเป็นคุณหนูที่รักของบ้านเนี่ยนะ เหอะ

"นี่ ทำไมใจร้ายใจดำแบบนี้เนี่ย"

"..."

"ฉันเป็นน้องเธอนะ..."

น้อง...อืม ลูกแก้วเป็นน้องสาวต่างแม่ของฉันเองแม่ของเธอซึ่งเป็นคนรักของพ่อเป็นผู้หญิงที่พ่อรักตั้งแต่แรก แล้วสงสัยมั้ยว่าพ่อมามีฉันกับแม่ของฉันได้ยังไงก็เป็นช่วงที่พ่อแอบนอกใจแม่ของลูกแก้วที่คบกันมาก่อนแล้วมันก็พลาดมีฉันไง เข้าใจสถานะที่ฉันเป็นอยู่ตอนนี้มั้ยล่ะ เข้าใจมั้ย?

"ลูกโซ่..."

แอด~

ในที่สุดฉันก็เปิดประตูออกไปหาเธออีกครั้งลูกแก้วยิ้มกว้างก่อนจะรีบหุบยิ้มลงทันทีที่ฉันมองหน้าเธอ

"อย่าสร้างความเดือดร้อนให้ฉันแล้วกัน"

ฉันถอนหายใจพูดออกไปก่อนจะหันหลังเดินกลับเข้าห้องโดยมีลูกแก้วเดินตามเข้ามาในห้องแล้วปิดประตูลง ไม่ใช่ว่าฉันใจดีอะไรนักหรอกน่ะเพราะฉันกับเธอก็ไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่แต่ฉันแค่เห็นแก่สายเลือดเดียวกันที่มีอยู่ครึ่งนึงในตัวของเธอเท่านั้นแหละ

18.30 น.

ฉันเดินออกมาจากห้องอีกครั้งในชุดเสื้อสายเดี่ยวสีดำมีระบายตรงช่วงอกกับกางเกงรัดรูปพร้อมกับแต่งหน้าและปล่อยผมสยายดัดลอนคลายๆเพื่อเตรียมตัวจะไปทำงานแต่ก่อนไปฉันก็ต้องชะงักเพราะเสียงของลูกแก้วที่พูดขึ้น

"ไปไหน?"

เธอถาม ฉันตอบพร้อมกับใส่รองเท้าส้นสูงสีแดง

"ทำงาน"

"ทำงาน งานอะไรแต่งตัวแบบนี้?"

"จะอยากรู้ไปทำไม?"

"พ่อรู้มั้ยว่าเธอทำงานกลางคืน?"

"ฉันจะทำอะไร พ่อก็ไม่สนใจหรอก"

"ดีเนอะ"

ควับ~

ฉันหันไปมองหน้าเธอทันทีที่เธอพูดจบ ดี...ดีงั้นเหรอ? การที่พ่อแม่ไม่สนใจว่าลูกตัวเองจะเป็นอยู่ยังไงจะทำอะไรนี่นะดี ยัยนี่ท่าทางจะประสาท

ฉันส่ายหัวก่อนจะหันไปปิดประตูห้องนอน

"ถ้าเรียนจบ ฉันจะไม่อยู่ที่นี่แล้วนะ“