บทที่ 43

วชิรันรีบวิ่งกลับห้องไม่สนใจเอกสารที่วางไว้ตรงหัวเตียงกระโดดขึ้นเตียงกลิ้งไปกลิ้งมาพลางกรี๊ดอัดหมอนกรี๊ด!! บ้าบอคอแตกมากจะให้นอนด้วยกันทุกคืนอย่างงั้นเหรอเหมือนคู่ผัวเมียกันจริงๆเลยละสิหากอีกฝ่ายสะกิดทุกคืนไม่ตายเอาหรือไงรสรักจากอัลฟ่าแก่อย่างซานนาห์ทำเอาวชิรันขยาดไม่น้อยไอ้สุขสมมันก็สุขสมอยู่หรอกแต่พอความสุขมันผ่านไปความปวดเมื่อยมันก็เข้ามาแทนที่เจ็บเนื้อเจ็บตัวกันไปหลายวันทีเดียวจะว่าไปก็เหมือนตาเฒ่าเจ้าเล่ห์จะเสียเปรียบอยู่ก็จริงแต่ช่วยไม่ได้ละนะในเมื่อความสัมพันธ์มันไม่พัฒนาไปในทางที่ควรเกิดหลวมตัวไปรักเขาหัวปักหัวปำช้ำใจตายเลยไม่รู้ว่าจะมีปาฏิหาริย์อะไรเกิดขึ้นอีกหากเขากลับไปยังโลกเดิมได้คุณซานนาห์จะทำยังไงอีกทั้งร่างกายนี้ไม่ใช่ของตนหยิบยืนเขามาก็เท่านั้นอย่างน้อยก็ควรจะทะนุถนอมเอาไว้บ้างแต่ส่วนลึกวชิรันเองก็ยังหวังว่าอย่างน้อยยังมีวชิรันอีกคนอยู่ในโลกเดิมขบคิดติดตลกหากยัยคุณหนูอันดารันสลับร่างกับตนจริงก็คงโอละพ่อเลยล่ะยัยคุณหนูนั่นคงจะแผลงฤทธิ์เดชน่าดู

หากไปยืนจังก้ายืนป่าวประกาศว่าตัวเองเป็นโอเมก้าให้คนในโลกนั้นฟังละก็…คงไม่พ้น ‘อีนี่บ้าชัวร์’ เป็นแน่แม้เหตุการณ์สมมุติจะขบขัน