LOGINNang iangat ni Rina ang ulo niya para tingnan kung sino ang nakahawak sa kaniya, napakurap siya nang ilang beses. The guy was tall, cleanly shaved, wearing a gray button-up shirt with rolled-up sleeves na nagpapakita ng ilang simpleng tattoos sa braso niya. Mukha siyang galing sa isang corporate meeting pero may relaxed at confident na aura. Far from the rigid look of Tanjiru."O-Oops... sorry," nauutal na sabi ni Rina habang pilit na tumatayo nang diretso, pero nanginginig ang mga binti. "I... I lost my balance. Pasensya na."Hindi bumitaw ang lalaki sa baywang niya, sapat lang para mapanatili ang balanse ni Rina. "Clearly," nakangiting sagot nung lalaki, may kasamang tuwa sa boses. "You look like you're about to pass out, Miss.""Hindi 'no! Kaya ko pa!" matapang na ganti ni Rina, pero agad ding napahawak sa balikat nung lalaki nang biglang umikot ang paningin niya. "Okay... maybe hindi na masyado."Natawa nang mahina ang lalaki at maingat siyang pinaupo sa isang bar stool. "I'm Yaji
Ibinuhos ni Rina ang lahat ng naipon niyang sakit sa balikat ko habang yakap-yakap ko siya ng mahigpit. Kung naaawa ako sa sarili ko, mas naaawa ako sa kanya kasi alam kong mahal na mahal niya si Tanjiru.Kahit hindi niya masabi sa akin, alam ko ang nararamdaman niya.Halos isang taon na siyang nagtitiis, naghihintay sa wala, at nagpapakasubsob sa trabaho para lang hindi maisip si Tanjiru. Nakikita ko 'yung pagod sa mga mata niya gabi-gabi. Ang sakit-sakit panoorin nung kaibigan ko na unt-unting nawawasak nang dahil lang sa mga pangakong hindi naman natupad."Sige," sabi ko habang hinahaplos ang likod niya. "Mag-iinom tayo ngayon. Walang bawal, walang pipigil sa'yo. Ako ang bahala sa'yo ngayong gabi."Pinunasan niya ang mga luha niya, huminga nang malalim, at pilit na nag-ayos ng sarili sa harap ng salamin. "Gusto kong magpakalasing, Mira. Gusto kong makalimot kahit ngayong gabi lang."Tumango ako. "We'll do that."Pagkalabas namin ng ospital, pumunta agad kami sa isang kilalang upsca
"Hindi," sagot ni Samantha habang umiiling. "Our unit is being redeployed to another sector in Eastern Europe right after this mission wraps up. Kami ang mag-o-overtake sa permanent security at medical posts dito kasama ang natitirang local forces."Dahan-dahan kong tiningnan si Tan. Hindi siya nakatingin sa akin. Nakatitig lang siya sa pagkain niya, tila malalim ang iniisip.I was hurt. Hindi ko kasi alam na may ganun pala. Kung ang unit nina Samantha ang mag-o-overtake sa post dito sa Russia kasama ang natitirang forces, ibig sabihin, kasama si Tan sa maiiwan o kaya naman ay ililipat sa panibagong deployment na 'yon.Tinanggal ni Tan ang kamay niya mula sa hita ko at huminga nang malalim. "Finish your food, Rina. We'll tak after this."Naging mabilis ang palitan ng kuwentuhan sa mesa pagkatapos noon, pero wala na sa kanila ang isip ko. Lutang na lutang ako habang pilit na kinakain ang natitira kong pagkain. Nang matapos ang lahat, nagpaalam na ang tatlong bagong Captain habang sina
"Captain ka rin?" hindi napigilan na tanong ni Mira sa lalaki.As someone na kilala ang babaeng 'to, wala talagang preno ang bibig. Itatanong niya kung anong naiisip niya at ito na nga, nagsimula na siya. Kahit kailan talaga Mira."Yes. You can call me Captain Yohan or just Yohan," pakilala nung lalaki sabay ngiti sa amin ni Mira bago tumingin sa dalawang babaeng lumapit. "Okay lang. Dito na ako naki-upo kina Doc Mira at Doc Rina. Maupo na rin kayo.""I'm Captain Samantha," pakilala nung babaeng blond ang buhok habang ibinababa ang tray niya sa mesa. Matalas ang mga mata niya pero may halo ring palakaibigang ngiti. "And this is Lieutenant Elena. Medics din kami, kagagaling lang sa kabilang sector.""Hi," maikling bati ni Elena, 'yung maitim ang buhok, na agad ding naupo. May pagka-pormal at mejo malamig siyang aura, katulad na katulad nung unang beses kong nakita si Tan noong bago pa lang kami rito. "Nice to meet you."Habang nagkukwentuhan, napansin kong patungo na rin sa direksyon
Sa mga sumunod na araw, naging payapa naman lahat, hanggang sa hindi namin namalayan iyong oras at panahon at mag-iisang buwan na kami rito sa Russia. Malapit na rin matapos ang mission, but the thing is... malapit na rin kami umuwi which is wala pa ring kasiguraduhan kung makakasabay sa amin si Tan pag-uwi sa Pilipinas.Tanggap ko naman na kung sakaling hindi siya makakasabay sa amin pauwi, pero hindi ko maiwasang malungkot. Hindi ko alam kung kakayanin ko ang LDR, pero para sa kanya, para sa pagmamahal ko sa kanya, kakayanin ko. It just that... how long? Hanggang kailan ako maghihintay?Naramdaman ko ang marahang pagsiko sa akin ni Mira habang naglalakad kami sa hallway patungong mess hall. Sabado ngayon, walang trabaho, pero feeling ko drained na drained ako, iyong tipong walang energy. Bukod kasi sa kakasèx namin ni Tan araw-araw sa tent niya, nalulungkot ako kapag naaalala ko na baka hindi siya makasama sa amin pabalik ng Pilipinas."Bakit ang tamlay mo? Hindi ka ba nadiligan ni
Pagbalik namin, palaisipan ko pa rin iyong sinabi ni Mira na baka may gusto sa akin si Doc Javier. Hindi ko alam kung maniniwala ako o baka eme-eme na naman ni Mira.Napahilot ako ng sentido at humiga sa kama ni Tan. Nagpaalam ako kay Mira na dito ako didiretso sa tent ni Tan para magpahinga, and since wala pa ang boyfriend ko, umidlip ako.Naalimpungatan ako nang maramdaman kong may yumakap sa akin, sabay sisid ng kamay niya sa ilalim ng damit ko para sapuin ang malulusog kong dibdib. Napangiti ako bago pumihit paharap kay Tan.Magsasalita na sana ako nang bigla niya akong sunggaban ng mapusok na halik."Tan," I panted between our kisses. Pumatong siya sa akin habang minamasahe niya ang magkabila kong susô. Bumaba ang halik niya sa leeg ko hanggang sa ma-i-angat niya ang damit ko para sambahin ang katawan ko. "Tanjiru..."Umawang ang bibig ko at napakapit sa buhok niya nang simulan niyang susûin ang kaliwa kong susó habang nilalamas ang kabila.Sumiklab ang init sa katawan ko, pikit-
TRINA'S POV"Naku, pasensya ka na, Miss, pero hindi kami hiring eh," wika ng babae pagkatapos tingnan ang resume ko.Hilaw akong ngumiti at tumango. "Salamat po." Tumalikod na ako at napabuntong-hininga.Ang hirap na maghanap ng trabaho ngayon. Kung hindi pasok sa taste nila, full naman iyong ib
Sasagutin na sana ako ng mayordoma nang biglang bumalik ulit si Ark."Sir." Yumuko nang bahagya si Arabella.Tumingin ako kay Ark, pero pinanliitan lang niya ako ng mata sabay lipat ng tingin kay Arabella."Na-tour mo na ba ang babaeng 'yan sa mansyon, Arabella? Did you instruct her about her wo
"Bakit na naman, Sir?" reklamo ko, pero hinatak na niya ako sa braso at kinaladkad palayo sa lugar.Halos mapangiwi ako sa higpit ng pagkakahawak niya sa akin. Pakiramdam ko mababali ang mga buto ko, pero tiniis ko. Ayokong makita niya akong nasasaktan. Kaya kong magtiis kahit masakit na talaga!
"Hindi," sagot ko, halos taasan ko na ng kilay. As far as I can remember, hindi kami close ng lalaking 'to para akbayan niya ako. "Sir, baka nakakalimutan mong kasambahay ang role ko rito, hindi close friend?" paalala ko sa kanya sabay tabig sa kamay niya.Napatingin sa amin ang ilan. Kahit si Jun,







