เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 10 ห้ามผัวเมียทะเลาะกัน
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-02 13:08:23
เหนือเมฆไปถึงสนามบินภายในเวลาที่กำหนด เป็นเขาเสียมากกว่าที่เป็นฝ่ายรอลลิสา เพราะทันทีที่หล่อนลงเครื่องและเปิดโทรศัพท์กลับมีข้อความของเหนือเมฆคาจออยู่แล้ว
“เหนือขับรถเร็วมาก”
ร่างเล็กมาถึงก็บ่นอุบ หลังเห็นเขายืนรออยู่ไกลๆ จนถึงขนาดต้องรีบสาวเท้าเข็นกระเป๋าเดินมา ก่อนจะถูกเพื่อนสนิทคว้าไปเข็นให้ แทน แล้วเดินนำไปจุดที่รถจอด
“เปล่า ขับเรื่อยๆนี่แหละ ว่าแต่สาขึ้นไฟท์ไหนทำไมถึงเร็ว”
“มันไม่ดีเลย์อะสิ ปกติมันดีเลย์”
“อ่า หิวหรือเปล่า จะดื่มอะไรก่อนไหมเหนือไปซื้อให้”
หญิงสาวส่ายหน้า รีบก้าวไปให้ทันเขา เพื่อที่จะคล้องแขน เป็นเครื่องทุ่นแรงไม่ให้เหนื่อยจนเกินไป แถมไม่ให้เขาเดินเร็วไปกว่านี้ด้วย
“ไม่หิว ว่าแต่เราจะไปไหนกัน สาจองที่พักไว้ใกล้กับเหนือเลย”
“คีมันนัดเจอที่คลับ สาจะแวะที่พักก่อนไหม หรือจะเลยไป”
คนถูกถามขมวดคิ้ว พลางยกข้อมือขึ้นมาดูเวลา จากนั้นจึงจะฟาดมือไปที่แขนเขา
“เพิ่งจะห้าโมงกว่าเองรีบไปไหนเนี่ย”
“เออว่ะ จริงด้วย”
ทั้งคู่พากันหัวเราะจังหวะเดินผ่านบานประตูทางออกพอดี
#คลับ
เพราะไม่เจอกันนานทั้งสามจึงมีเรื่องพูดคุยกันมากมาย ส่วนใหญ่จะมีเรื่องอาคีราที่ตื่นเต้นสุด เนื่องจากมีแต่ปัญหาเข้ามาให้แก้ แน่นอนว่าบรั่นดีในแก้วแทบไม่ลดลง เพราะมัวแต่คุย กว่าจะจบเรื่องพบว่าเหล้าก็ไม่หมด คนก็ไม่เมา แถมคลับกำลังจะปิด ทั้งสามจึงขอตัวกันแยกย้ายห้องนอนใครห้องนอนมัน และไว้ค่อยนัดเจอกันใหม่ เพราะลลิสากลับมาครั้งนี้อยู่ไทยอีกหลายเดือน
“สากลับกับไอ้เหนือใช่ไหม”
อาคีราถามหลังเดินมาถึงลานจอดรถและกำลังจะแยกกันเนื่องจากจอดคนละที่
“อื้ม ที่พักสาคราวนี้อยู่ใกล้เหนืออ่ะ ไม่รู้ทำไมถึงว่างที่นั่น”
“แล้วไม่ดีหรือไง ใกล้กันเผื่อเกิดอะไรช่วยเหลือกันได้ทัน”
เหนือเมฆทักท้วง มือก็กดรีโมทปลดล็อคสัญญาณเตือนภัยรถไปด้วย
“ดีสิ ทำไมจะไม่ดี” หญิงสาวเปิดประตูอีกฝั่งเตรียมขึ้นไป โดยไม่วายตะโกนไล่หลังอีกคนที่เกือบจะเดินไปไกลแล้ว “ขับดีๆนะคี ไม่ต้องรีบ”
“หันไปบอกคนขับคุณเถอะ”
และนั่นทำให้หล่อนต้องหันขวับกลับมามองค้อนคนข้างกาย
“ได้ยินไหม”
“ได้ยินว่า?”
“อย่าขับเร็ว”
“โอเคครับ”
เหนือเมฆออกมาจากคอนโดของลลิสาทันทีที่ไปส่งเธอถึงห้อง เนื่องจากดึกมากแล้วต่อให้เป็นเพื่อนสนิทแต่เขาก็เป็นผู้ชาย อีกอย่างลสิสาเป็นนางแบบ หล่อนยืนอยู่ในที่สว่างอาจมีข่าวให้ต้องเสื่อมเสีย ก่อนจะจอดแวะร้านสะดวกซื้อก่อนเพื่อซื้อน้ำแร่สักขวด จู่ๆเขาก็คอแห้งขึ้นมา ผลของการพักผ่อนน้อย ใช้สายตาเยอะ และเครียดสะสม
“ไม่ไป! ปล่อย!”
และในขณะที่เขากำลังเปิดขวดกระดก ล้างหน้า ล้างมือให้สร่างเมาอยู่ข้างรถตัวเองนั้น จู่ๆ ก็มีเสียงนี้แว่วมา ทีแรกเขาทำเป็นไม่สนใจ เพราะไม่ใช่เรื่องของเขา แต่พอเสียงมันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เลี่ยงที่จะไม่ให้เขาหันไปมองไม่ได้ ทว่าทันทีที่เห็นหัวคิ้วถึงกับต้องขมวดเข้าหากัน
“แค่คุยเองหนึ่ง มึงจะโวยวายให้อายคนทำไม”
“ถ้าแค่คุยอย่างที่พี่บอก แน่จริงก็คุยมันตรงนี้สิ จะให้ขึ้นรถไปด้วยทำไม”
นั่นเพราะบุคคลที่เขาเห็นคือคนเดียวกันกับที่เคยอยู่บนรถกับเขา ส่วนอีกคนถ้าจำไม่ผิด เหมือนจะเคยเห็นที่ลานจอดรถตอนรอเพื่อนรุ่นน้องของเขาสัก และเขาออกมาสูบบุหรี่
“ทำไมช่วงนี้เจอบ่อยนัก..”
เหนือเมฆแค่นหัวเราะอยู่ตามลำพัง เปิดประตูรถเตรียมจะขึ้นไป เขาไม่อยากยุ่งเรื่องของคนอื่น โดยเฉพาะเธอคนที่ทำให้รู้สึกอยู่ตลอดว่าเขาเกือบทำผิดพลาด และโชคดีมากที่พะแพงเป็นฝ่ายโทรเข้ามา ไม่อย่างนั้นป่านนี้คงได้กลายเป็นชู้กับเมียชาวบ้านไปแล้ว ซึ่งช่างย้อนแย้งกับตอนที่เธอกล่าวหาเขาสุดๆ
แต่แล้ว..
“บอกให้ปล่อยไง! โอ๊ยนี่..กูบอกให้ปล่อย”
“หืม มึงตบกูเหรออีหนึ่ง!”
เพราะรู้สึกถึงท่าไม่ดีเขาจึงหันกลับไป จังหวะนั้นเห็นฝ่ายชายกำลังง้างหมวกกันน็อคเตรียมฟาดอีกคน เขาที่ไม่ชอบอะไรแบบนี้เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จึงตะโกนออกไปอย่างลืมตัว
“เฮ้ย!!”
แน่นอนว่ามันชะงักค้างอยู่ในท่า ส่วนวันหนึ่งได้ยินแค่เสียงไม่เห็นว่าเป็นใคร เพราะตอนนั้นเธอยกมือขึ้นบังหน้า พร้อมหลับตาแน่นโดยสัญชาตญาณ
บทล่าสุด
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 150 แล้ววันหนึ่งก็ขึ้นไปหาก้อนเมฆ
และแล้วงานวิวาห์ก็เกิดขึ้น งานถูกจัดแบบไม่อลังการมาก แต่ก็ไม่น้อยหน้าใคร ด้วยสินสอดที่ใครๆต่างต้องตาลุก นี่มันตกถังขาวสารน้ำหนักสามตันชัดๆ วันหนึ่งได้บ้านพักตากอากาศ เงินสด ทองคำ เพชร และเป็นเจ้าของโฉนดที่ดินอีกหลายแห่ง รอบถึงรถอีกสามคัน ไม่พอยังมีห้องเพนท์เฮาส์ที่เธอเคยอยู่ถูกยกให้ด้วย เรียกได้ว่าถอดชุดเจ้าสาวก็สวมเดรสส้นเข้ม เดินนวยนาดสะบัดผมได้เลยบอกตามตรงว่าเธอเองก็เพิ่งจะรู้ว่าเหนือเมฆรวยกว่าที่คิดก็วันนี้ไหนจะสมบัติจากพินัยกรรมที่พ่อแม่ทิ้งเอาไว้ให้เขาอีกและงานวันนี้คนที่ตกใจคงไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นโจกับตู๋ เพื่อนที่ทำงานเก่าของเธอ เพราะรู้ทีเดียวก็ตอนการ์ดเชิญถึงมือพวกเขาแล้ว แน่นอนว่ากว่าตู๋จะยอมมา และแสดงความเย็นดี เล่นเอาโจพูดจนปากเปียกปากแฉะ เกือบสิ้นพระชนม์“ยินดีด้วยนะพี่”เขายอมรับว่าวันนี้วันหนึ่งสวยที่สุด แต่ความยินดีกลับมีขีดจำกัดให้มากไม่ได้ ตู๋ยังคงมีความเสียใจแฝงอยู่ภายในนั้น แต่เพราะเชื่อว่าการรักใครสักคนต้องให้คนคนนั้นได้ดี ยินดีกับความสุขของกันและกัน ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะไหน นั่นถึงจะเรียกว่ารักที่บริสุทธิ์เขายอมมาเพื่อให้วันหนึ่งสบายใจใช้ชีวิตข้างหน้าอย่างไม่
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 149 เตรียมงานแต่ง
วันที่ท้องฟ้าแจ่มใส หลังผ่านฤดูฝนมาได้ไม่นาน แม้โบราณจะบอกว่าฟ้าหลังฝนย่อมดีเสมอ แต่กลับไม่ใช่กับเธอคนนี้ธาดา กับหน้าท้องนูนๆของเธอที่ยืนอยู่หน้าหลุมฝังศพของสามีภรรยา ผู้วายชนม์คู่หนึ่งซึ่งเธอมีส่วนรวมต่อการจากไปของพวกเขากว่าจะมายืนตรงนี้ได้มันไม่ง่ายเลย เธอจะต้องหลบหลีกผู้คนหายหน้าหายตาไปจากสังคม ตอนคลอดก็ต้องห่างไกลจากเมืองเหนือเมฆคงกำลังพลิกแผ่นดินหา และแน่นอนว่าสิ่งนั้นต้องเป็นไปไม่ได้เธอได้สัญญากับสรวงสมรแม่ของเขาเอาไว้แล้ว จะไม่โผล่หน้าออกมาให้ใครเห็นเลยสักคน โดยเฉพาะเหนือเมฆและใต้น้ำลูกๆของเธอ แลกด้วยเงินจำนวนหนึ่ง ที่สามารถอยู่ได้อีกหลายปี และเลี้ยงลูกในท้องให้สบายไปจนโต หากไม่ฟุ่มเฟือยอยู่โรงเรียนที่เยอะค่าใช้จ่าย แต่เลือกโรงเรียนรัฐทั่วไป คงอยู่ได้จนถึงมหาลัย และที่แย่ไปกว่านั้นคือ เธอจะต้องไม่ให้ลูกของเธอใช้นามสกุลเดียวกันกับพวกเขา ป้องกันการหาเจอ หากเป็นไปได้เธอจะต้องไปเปลี่ยนชื่อตัวเองข้อแม้และเงื่อนไขมีเพียงแค่นั้น ซึ่งยอมรับว่าภายในใจลึกๆเลี่ยงไม่ได้ว่าเธอนั้นน้อยใจ เพราะเธอจะไม่ได้เจอแม้กระทั่งวันหนึ่งเพื่อนสนิท และไม่สามารถกลับมาเยี่ยมเด็กๆกับผู้มีพระคุณที่บ้านเ
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 148 ขอแต่งงาน
“อยากมีลูกเหรอคะ” ร่างเล็กเอ่ยถามหลังจากนอนอยู่ใต้ร่าง คนตัวสูงที่คร่อมลงมาทาบทับกัน เขาผงกศีรษะยันตัวขึ้นมาเล็กน้อย “มันก็ดีไม่ใช่เหรอครับ จะได้ไม่เหงา” “มันก็ดี แต่หนึ่งยังไม่พร้อมเลยอะ ยังไม่อยากถูกแย่งความรักไป อีกอย่าง คิดว่ายังเป็นแม่ที่ดีไม่ได้” กลีบปากหยักยกยิ้ม คำตอบของเธอช่างน่าเอ็นดู จนเขาต้องบีบปลายจมูกเชิดรั้นนั้นเบาๆ แล้วโน้มตัวลงมาใหม่ “รอให้หนูพร้อม เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นครับ พี่ไม่ได้รีบ” สิ่งที่เขารีบตอนนี้ คือการสอดใส่เข้าไปในตัวเธอต่างหาก ท่อนลำร้อนทั้งดุ้นของเขาตึงเครียด ตอนนี้ผงาดพองเต็มเป้ากางเกงจนอึดอัดหายใจไม่ออกแล้ว “คนดี.. คืนนี้ขอทำถึงเช้าได้ไหมครับ แบบหลายๆรอบ” มือบางถูกมือหนาดึงเข้าไปภายใน เพียงแค่นิ้วเธอสัมผัส ความเสียวซ่านก็แทรกแซงจนต้องแหงนหน้าสูดปาก เขากำลังบอกให้เธอรู้ว่าไอ้เจ้านี่ตอนนี้มันทนไม่ไหวแล้ว ขืนเธอยังชักช้าไม่สานต่อสักที เขาอาจขาดใจตายเป็นแน่ “ทำไมน้องใหญ่ขึ้นกว่าเดิมคะ” “น้อง?” “ใช่ค่ะน้อ
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 147 อยากมีลูก
มื้อค่ำคืนนั้นเต็มไปด้วยความสุขและเป็นกันเองเป็นอย่างมาก อาคีรารวยล้นฟ้านับแสนล้านแต่ทำตัวกึ่งติดดิน เหนือเมฆเคยเล่าว่าเขาเปลี่ยนไปมากทุกวันนี้เพราะภรรยา เนื่องจากเธอมาจากที่ธรรมดา และแน่นอนว่าสิ่งนี้เป็นผลพลอยได้ของวันหนึ่งในค่ำคืนนี้ด้วย ก็ลองคิดดูว่าหากเขาถือตัว ดูเข้าถึงยากสิ เธอที่ไม่ค่อยสุงสิงกับผู้คนมาแต่ไหนแต่ไร จะเป็นอย่างไร ไม่ประหม่าตายเลยรึ “อันนี้อร่อย” เหนือเมฆตักเนื้อกุ้งให้ ซึ่งอยู่ในห่อหมกทะเล เธอขยับปากขอบคุณเขาเบาๆ และทานอย่างเงียบๆ สลับกับตักให้เขาบ้าง ต่างฝ่ายต่างถามไถ่ใส่ใจซึ่งกันและกัน “ขอบคุณค่ะ”สลับกับการชำเลืองมองอีกคู่ ที่พูดคุยกันอย่างน่ารัก หวานน้ำตาลแว่น ด้วยบทสนทนาสนิทสนม เป็นกันเอง แต่ใครฟังแล้วเป็นอันต้องยิ้มตามทว่าพอหันมาทางคนของตัวเองเหมือนว่าไม่แตกต่าง คนคนนี้ก็เอาใจเก่ง ประหนึ่งเธอนั้นคือเจ้าหญิงที่พลัดพรากจากพระราชวังให้ตาย “ทานเยอะๆครับ” “พี่ก็ด้วยนะ”หลังจากนั้น ทั้งสี่ก็นั่งคุยกันตามปกติ ท่ามกลางเสียงคลื่นและลมทะเล พูดคุยกันถึงแผนการของวันพรุ่งนี้ และเล่าเรื
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 146 เที่ยวเกาะ
และแล้วก็ถึงวันไปเที่ยว หลังส่งใต้น้ำขึ้นเครื่องไปฝรั่งเศสได้สองวัน เหนือเมฆ วันหนึ่ง อาคีรา และพะแพง ก็มุ่งหน้าสู่เกาะส่วนตัว “เสียดายจังที่พี่สาติดงาน” พะแพงบ่นอุบ เมื่อรายนั้นที่จัดว่าเปรี้ยวจี๊ดเสียวฟันไม่มีโอกาสได้มาทริปนี้ด้วย ทั้งที่ยากแสนยากกว่าจะได้รวมตัวกัน “อือ น่าจะหลายเดือนกว่าสัญญาจะหมด” “คราวนี้ไปถ่ายละครใช่ไหม” “เห็นว่าอย่างนั้น” วันหนึ่งนั่งอมยิ้ม ขณะฟังสองสามีภรรยาหันหน้าพูดคุยกัน ขนาดแค่ผิวเผิน เรื่องที่คุยดูปกติแต่ทำไมช่างน่ารัก อาจเป็นเพราะน้ำเสียงอาคีราอ่อนโยนมาก ดูทะนุถนอมภรรยา แถมพะแพงเองเองก็เป็นผู้หญิงที่ร่าเริง คำพูดคำจาสมวัย รอยยิ้มจึงดูสดใสไปหมด “พี่หนึ่งพาบิกีนีมาไหมคะ” “คะ?” แต่เหตุไฉนจู่ๆถึงหันมาทางเธอล่ะ ร่างเล็กที่กำลังเหม่อลอยมองพวกเขาเพลินๆถึงกับสะดุ้ง หันขวับมองอีกคนอย่างลืมตัว และแน่นอนเขาเองก็มองอยู่เหมือนกัน ราวกับกำลังรอคำตอบไม่ต่างจากคนถาม “บิกีนี? คือพี่..ไม่เคยใส่” “โหพี่หนึ่ง รูปร่างดีขนาดนี้ถ้าใส่คง
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 145 จัดแจงปัญหา
กว่าจะได้นำศพของพ่อและแม่มาทำตามพิธีทางศาสนาได้ เหนือเมฆต้องฝ่าด่านอุปสรรคมากมายหลายอย่างเลย เนื่องจากศพนั้นถูกอายัด เพื่อหาเหตุผลทางคดี ตอนนี้ทุกอย่างจบแล้ว คดีต่างๆถูกรื้อฟื้น ทรัพย์สินหลายอย่างถูกรื้อถอน สมบัติบางอย่างที่ได้มาด้วยความมิชอบธรรมก็ถูกยึดไป รวมถึงลูกน้องคนสนิทของพวกเขาด้วยที่ถูกจับเข้าตะราง เว้นก็แต่ธาดาเท่านั้นที่หาไม่เจอ ไม่รู้ว่าหล่อนเป็นตายร้ายดีอยู่ที่ไหน แน่นอนว่าในเมื่อพยายามหาแล้วยังไม่เจอ คนที่เรื่องตัวเองก็ยังยุ่งเหยิงมากพอกว่าจะเข้าที่เข้าทาง ความใส่ใจย่อมไม่ละเอียดสักเท่าไหร่นัก คงได้แต่รอและภาวนาให้หล่อนนั้นปลอดภัย และติดต่อกลับมาเองหนึ่งอาทิตย์ให้หลัง วันนี้เป็นวันที่เขากลับมายังคฤหาสน์ เป็นบ้านหลังที่เขาเกิดมาและเติบโตอยู่ที่นี่แค่วัยเด็ก หลังจากนั้นก็ไปโตที่เมืองนอกกับคุณปู่ของเขา “จะขายจริงเหรอวะ” อาคีราถาม หลังจากเงียบกันไปพักใหญ่ เขารู้มาบ้างว่าเหนือเมฆได้ทำการจ่ายเงินก้อนโตให้กับเหล่าบริวารพ่อบ้านแม่บ้าน เพื่อไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ข้างนอก แต่เรื่องจะขายคฤหาสน์ให้ทางภาครัฐเพื่อสร้างพิพิธภัณฑ์
บางทีคุณอาจจะชอบ
หนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ85.9K viewsSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้95.6K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)56.8K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์73.8K viewsหย่ารักซุป’ตาร์เบอร์1
พันกุมภา557 viewsI'm yours ยกหัวใจให้คลั่งรักยัยเลขา
ผลิกา(เลอบัว)39 viewsเรื่องสั้น 2 เรื่อง
ผกายมาส149 viewsสลับรักภรรยาลวง
พันกุมภา142 views
