LOGINShare
บทที่ 10 ห้ามผัวเมียทะเลาะกัน
Last Updated:
2026-01-02 13:08:23
เหนือเมฆไปถึงสนามบินภายในเวลาที่กำหนด เป็นเขาเสียมากกว่าที่เป็นฝ่ายรอลลิสา เพราะทันทีที่หล่อนลงเครื่องและเปิดโทรศัพท์กลับมีข้อความของเหนือเมฆคาจออยู่แล้ว
“เหนือขับรถเร็วมาก”
ร่างเล็กมาถึงก็บ่นอุบ หลังเห็นเขายืนรออยู่ไกลๆ จนถึงขนาดต้องรีบสาวเท้าเข็นกระเป๋าเดินมา ก่อนจะถูกเพื่อนสนิทคว้าไปเข็นให้ แทน แล้วเดินนำไปจุดที่รถจอด
“เปล่า ขับเรื่อยๆนี่แหละ ว่าแต่สาขึ้นไฟท์ไหนทำไมถึงเร็ว”
“มันไม่ดีเลย์อะสิ ปกติมันดีเลย์”
“อ่า หิวหรือเปล่า จะดื่มอะไรก่อนไหมเหนือไปซื้อให้”
หญิงสาวส่ายหน้า รีบก้าวไปให้ทันเขา เพื่อที่จะคล้องแขน เป็นเครื่องทุ่นแรงไม่ให้เหนื่อยจนเกินไป แถมไม่ให้เขาเดินเร็วไปกว่านี้ด้วย
“ไม่หิว ว่าแต่เราจะไปไหนกัน สาจองที่พักไว้ใกล้กับเหนือเลย”
“คีมันนัดเจอที่คลับ สาจะแวะที่พักก่อนไหม หรือจะเลยไป”
คนถูกถามขมวดคิ้ว พลางยกข้อมือขึ้นมาดูเวลา จากนั้นจึงจะฟาดมือไปที่แขนเขา
“เพิ่งจะห้าโมงกว่าเองรีบไปไหนเนี่ย”
“เออว่ะ จริงด้วย”
ทั้งคู่พากันหัวเราะจังหวะเดินผ่านบานประตูทางออกพอดี
#คลับ
เพราะไม่เจอกันนานทั้งสามจึงมีเรื่องพูดคุยกันมากมาย ส่วนใหญ่จะมีเรื่องอาคีราที่ตื่นเต้นสุด เนื่องจากมีแต่ปัญหาเข้ามาให้แก้ แน่นอนว่าบรั่นดีในแก้วแทบไม่ลดลง เพราะมัวแต่คุย กว่าจะจบเรื่องพบว่าเหล้าก็ไม่หมด คนก็ไม่เมา แถมคลับกำลังจะปิด ทั้งสามจึงขอตัวกันแยกย้ายห้องนอนใครห้องนอนมัน และไว้ค่อยนัดเจอกันใหม่ เพราะลลิสากลับมาครั้งนี้อยู่ไทยอีกหลายเดือน
“สากลับกับไอ้เหนือใช่ไหม”
อาคีราถามหลังเดินมาถึงลานจอดรถและกำลังจะแยกกันเนื่องจากจอดคนละที่
“อื้ม ที่พักสาคราวนี้อยู่ใกล้เหนืออ่ะ ไม่รู้ทำไมถึงว่างที่นั่น”
“แล้วไม่ดีหรือไง ใกล้กันเผื่อเกิดอะไรช่วยเหลือกันได้ทัน”
เหนือเมฆทักท้วง มือก็กดรีโมทปลดล็อคสัญญาณเตือนภัยรถไปด้วย
“ดีสิ ทำไมจะไม่ดี” หญิงสาวเปิดประตูอีกฝั่งเตรียมขึ้นไป โดยไม่วายตะโกนไล่หลังอีกคนที่เกือบจะเดินไปไกลแล้ว “ขับดีๆนะคี ไม่ต้องรีบ”
“หันไปบอกคนขับคุณเถอะ”
และนั่นทำให้หล่อนต้องหันขวับกลับมามองค้อนคนข้างกาย
“ได้ยินไหม”
“ได้ยินว่า?”
“อย่าขับเร็ว”
“โอเคครับ”
เหนือเมฆออกมาจากคอนโดของลลิสาทันทีที่ไปส่งเธอถึงห้อง เนื่องจากดึกมากแล้วต่อให้เป็นเพื่อนสนิทแต่เขาก็เป็นผู้ชาย อีกอย่างลสิสาเป็นนางแบบ หล่อนยืนอยู่ในที่สว่างอาจมีข่าวให้ต้องเสื่อมเสีย ก่อนจะจอดแวะร้านสะดวกซื้อก่อนเพื่อซื้อน้ำแร่สักขวด จู่ๆเขาก็คอแห้งขึ้นมา ผลของการพักผ่อนน้อย ใช้สายตาเยอะ และเครียดสะสม
“ไม่ไป! ปล่อย!”
และในขณะที่เขากำลังเปิดขวดกระดก ล้างหน้า ล้างมือให้สร่างเมาอยู่ข้างรถตัวเองนั้น จู่ๆ ก็มีเสียงนี้แว่วมา ทีแรกเขาทำเป็นไม่สนใจ เพราะไม่ใช่เรื่องของเขา แต่พอเสียงมันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เลี่ยงที่จะไม่ให้เขาหันไปมองไม่ได้ ทว่าทันทีที่เห็นหัวคิ้วถึงกับต้องขมวดเข้าหากัน
“แค่คุยเองหนึ่ง มึงจะโวยวายให้อายคนทำไม”
“ถ้าแค่คุยอย่างที่พี่บอก แน่จริงก็คุยมันตรงนี้สิ จะให้ขึ้นรถไปด้วยทำไม”
นั่นเพราะบุคคลที่เขาเห็นคือคนเดียวกันกับที่เคยอยู่บนรถกับเขา ส่วนอีกคนถ้าจำไม่ผิด เหมือนจะเคยเห็นที่ลานจอดรถตอนรอเพื่อนรุ่นน้องของเขาสัก และเขาออกมาสูบบุหรี่
“ทำไมช่วงนี้เจอบ่อยนัก..”
เหนือเมฆแค่นหัวเราะอยู่ตามลำพัง เปิดประตูรถเตรียมจะขึ้นไป เขาไม่อยากยุ่งเรื่องของคนอื่น โดยเฉพาะเธอคนที่ทำให้รู้สึกอยู่ตลอดว่าเขาเกือบทำผิดพลาด และโชคดีมากที่พะแพงเป็นฝ่ายโทรเข้ามา ไม่อย่างนั้นป่านนี้คงได้กลายเป็นชู้กับเมียชาวบ้านไปแล้ว ซึ่งช่างย้อนแย้งกับตอนที่เธอกล่าวหาเขาสุดๆ
แต่แล้ว..
“บอกให้ปล่อยไง! โอ๊ยนี่..กูบอกให้ปล่อย”
“หืม มึงตบกูเหรออีหนึ่ง!”
เพราะรู้สึกถึงท่าไม่ดีเขาจึงหันกลับไป จังหวะนั้นเห็นฝ่ายชายกำลังง้างหมวกกันน็อคเตรียมฟาดอีกคน เขาที่ไม่ชอบอะไรแบบนี้เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จึงตะโกนออกไปอย่างลืมตัว
“เฮ้ย!!”
แน่นอนว่ามันชะงักค้างอยู่ในท่า ส่วนวันหนึ่งได้ยินแค่เสียงไม่เห็นว่าเป็นใคร เพราะตอนนั้นเธอยกมือขึ้นบังหน้า พร้อมหลับตาแน่นโดยสัญชาตญาณ
Latest chapter
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 41 นึกเสียดาย
เสียงน้ำไหลในอ่าง ช่วยบรรเทาความประหม่าภายใต้ความเงียบได้ดีทีเดียว หลังร่างเล็กถูกเขาประคองมาถึงห้องน้ำ และให้เธอนั่งอยู่ในอ่างที่มีน้ำไม่ถึงครึ่ง โดยถอดเสื้อผ้าออกไปทั้งหมด ความตื้นเขินถาโถมหลังจากนั้น เมื่อเขาเอาแต่จ้องมองเรือนร่างเปลือยตรงหน้าตาไม่กะพริบ ความรู้สึกมายมายที่ไม่สามารถระบายกระจายไปทั่วพื้นที่สมอง คืนนี้ทั้งคู่มีสติ ไม่เหมือนคืนก่อน ถึงได้ต่างฝ่ายต่างเงียบกริบกันเช่นนี้ “หนาวหน่อย ไม่ได้ผสมน้ำอุ่น” “มะ ไม่เป็นไรค่ะ” แขนเรียวข้างที่มีผ้าพันแผลถูกเขายกไปวางบนตักแกร่งของตัวเอง ส่วนอีกข้างถูกรดด้วยน้ำจากอ่างที่ใช้มือตัก เขาทำมันอย่างอ่อนโยน ประหนึ่งอาบน้ำให้เด็ก การกระทำนี้ทำให้เธอเผลอนิ่วหน้า ก่อนก้มหน้างุดหลีกเลี่ยงการร้องไห้ ไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับเธอ..ไม่เคยเลย “เป็นอะไรไป” “หนึ่งเป็นเด็กกำพร้า” “หืม?” จู่ๆเธอก็โพล่งขึ้นมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ทำมือหนากำลังถูเนื้อเนียนอย่างละเมียดละไมชะงัก เงยหน้าขึ้นมาสบตาไหววูบ คิ้วที่ขมวดเข้าหากันของเขาบ่งบอกถึงควา
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 40 อาบน้ำทำแผล
เขาพาเธอมายังคอนโดของเขาแทนที่จะพาไปโรงพยาบาล เนื่องจากอยู่ใกล้ที่สุด ความเงียบเข้าปกคลุมมาตั้งแต่ในรถ จนกระทั่งถึงห้องก็ยังไม่มีอะไรหลุดออกมาจากปากของพวกเขา ตอนนี้อยู่ในห้อง ทั่วพื้นที่อบอวลไปด้วยกลิ่นยา ระหว่างทำแผล “ดีจัง ไม่ต้องไปถึงโรงพยาบาลเลย” ร่างเล็กคลี่ยิ้ม ช้อนตาขึ้นมองร่างสูงตรงหน้า ที่เอาแต่ทำหน้าเคร่งขรึม เขาเหลือบตาขึ้นมามอง พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย “แผลนี้ต้องเย็บนะ ทนไหวไหม” “ไหวค่ะ” “จะทำให้เบาที่สุด” ถึงจะบอกไปอย่างนั้น แต่เธอก็หวาดเสียวอยู่ดี พลันเบือนหน้าไปทางอื่นก็ตอนเห็นเข็ม และกัดปากเป็นการระบายความเจ็บปวด เขาเลือกที่จะเย็บสดๆเพียงเพราะต้องการให้ปากแผลปิดง่ายหายเร็วภายใต้การรอบมองของผู้รักษาเป็นระยะๆ จังหวะเข็มทิ่มทะลุเนื้อ ด้วยความกังวลว่าเธอจะเจ็บ ทว่าผิดคาดเธอไม่งอแงเลย เดาว่าการเย็บสดครั้งนี้คงจะเจ็บน้อยกว่าตอนมีดบาดเป็นไหนๆ หรือไม่ก็เจ็บจนชาไม่รู้สึกอะไร “ขอบคุณค่ะ”หลังจากเขาทำแผลเสร็จ ติดเทปบนผ้าก็อตเป็นอย่างสุดท้าย เธอก็ยิ้มให้อีกครั้ง เหนือเมฆรู้ว่ารอยยิ้มบาง
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 39 ใจเด็ด
“อีหนึ่ง” มือหนาถูกกำเข้าหากันแน่นจนขึ้นสันปูด ก่อนจะเดินเร็วเข้ามาหาเธออย่างลืมตัว กะจะจัดการตามอารมณ์รุนแรงที่ไม่สามารถข่มได้เหมือนที่ผ่านมา จนลืมไปว่าตอนนี้เธอถือมืดใช้ตัวเองเป็นตัวประกันอยู่ มานึกขึ้นได้และขึงตากว้างก็ตอนที่คมมีดเฉือนลงไปบนเนื้อของหญิงสาวแล้ว ฉึก! เกิดแผลฉกรรจ์บนแขน เห็นเลือดค่อยๆซึมออกมาก่อนไหลเป็นทางตกหล่นบนพื้น เซนต์เห็นภาพนั้นถึงกับตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูก “เชี่ย หนึ่ง..นี่มึง..” “เข้ามาอีกสิ คราวนี้..” แม้ว่าจะเจ็บปวดแต่เธอก็ยังฝืน ยอมกัดฟันไว้ ก่อนจะย้ายปลายมีดมาจ่อที่คอแทน “ตรงนี้.. หลังจากนี้ก็จัดการศพของกูด้วยละกัน” เป็นจังหวะเดียวกันกับที่โทรศัพท์ดังขึ้นมาพอดี คราวนี้เป็นสายโทรเข้า เธอไม่ได้หันไปมอง ทว่าหัวใจกลับเต้นแรง ใบหน้าเห่อร้อนวูบวาบ และปวดหนึบตรงกลางอก ด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยเจอมาก่อน เพิ่งรู้ว่าการทำตัวเองเจ็บปวดด้วยน้ำมือของตัวเอง มันเสียใจอะไรมากมายขนาดนี้ เธอจ้องเขม็งไปยังร่างสูงตรงข้าม สายตาแข็งกร้าวเอาเรื่อง ก่อนถอยมีดออกจากตัวอีกครั้ง เพื่อ
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 38 ผัวใหม่
อารมณ์รุนแรงของเซนต์ หลังจากขาดสติเมื่อครู่ได้เผลอทำร้ายร่างกายวันหนึ่ง จนเธอตกใจ กลายเป็นชนวนเหตุให้ต้องปกป้องตัวเอง เขาเข้าใจมันดี เพียงแต่คาดไม่ถึงว่าครั้งนี้เธอจะใจเด็ดถึงขั้นกล้าเล่นมีด และเริ่มลังเลเมื่อสังเกตจากแววตาเห็นความนิ่ง และมุทะลุ เขาถึงได้ไม่กล้าแลก ไม่ใช่เพราะกลัวตัวเองตายหรือเจ็บ แต่กลัวว่าเธอจะเปลี่ยนใจไปทำตัวเองมากกว่า“วางมีดลงหนึ่ง เดี๋ยวก็เจ็บตัวจริงๆหรอก” “งั้นก็ออกไปสิ” “หนึ่ง.. กูไม่..” “ออกไป! ถ้ากลัวว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ มึงก็ออกไป” “ให้โอกาสกันหน่อยไม่ได้เหรอวะ” “โอกาสอะไรอีก กูให้มึงมามากแล้วเซนต์ เพราะให้มากเกินไปไง กูถึงได้เป็นแบบนี้ มึงรู้ไหม..ตอนนี้กูแม่งโคตรไม่ชอบตัวเองเลย ..เพราะมึง” เธอหมายถึงงานที่เธอรัก ชีวิตที่เธอต้องการ ผู้คนที่เคยคัดสรรให้เข้ามาในชีวิตด้วยตัวเอง และอะไรต่อมิอะไรที่เธอเคยจัดการมันได้ ด้วยสองมือของเธอ แต่วันนี้กลับกลายเป็นว่าทุกอย่างเหมือนฝืนไปหมด ยากไปหมด แม้กระทั่งที่ซุกหัวนอน เธอไม่ได้ชอบที่นี่ กลับต้องย้ายมาอย่างจำใจด้วยเหตุผลเพรา
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 37 เกิดเรื่อง
เส้นผมของเธอถูกกระชากไปข้างหลังอีกครั้ง หลังเขาพุ่งเข้ามาอีกรอบ หญิงสาวกัดฟันกรอด ทอดมองเพดานที่อยู่ภายในม่านตา ก่อนจะตัดสินใจกระทืบเท้าเขาอีกที จากนั้นถีบกลางลำตัวจนเขาถอยร่นไปไกลพอสมควร “อีหนึ่ง!” และเพราะรู้ว่าไม่สามารถสลัดไปได้อย่างถาวร แค่ถ่วงเวลาไว้ได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น เธอจึงคิดว่าวิธีอื่น จังหวะนั้นเหลือบไปเห็นมีดจึงไม่รีรอที่จะวิ่งไปคว้าไว้ ก่อนจะชี้ไปข้างหน้าอย่างสิ้นคิด “เข้ามาสิ คราวนี้กูแทงจริงๆด้วย”“เข้ามาสิ คราวนี้กูแทงจริงๆด้วย” ในตอนนั้นเธอคิดแบบนั้นจริงๆ มือบางถึงได้ไม่สั่น แต่จับด้ามมีดแน่นและอยู่ในท่าเตรียมพร้อม ในสมองไม่มีห่วงอะไรเลย นั่นเพราะเธอตัวคนเดียว ที่ผ่านมาเธอหนีเพราะอยากมีชีวิตรอด และอาจจะรักชีวิตมากเกินไปจึงเลือกที่จะยอมเอาตัวเข้าแลก เพื่อเปิดทางให้ใครอีกคนเข้ามา คนที่ใครต่อใครบอกว่าเขาสามารถช่วยเธอได้ ทว่าตอนนี้เหมือนจะรู้แล้วว่าต่อให้เป็นคนที่มีอิทธิพลมากแค่ไหน ก็ไม่สามารถปกป้องเธอได้ทัน เท่ากับตัวเธอเองที่ช่วยเหลือตัวเอง ต่อมาคือความน้อยใจต่อโชคชะตาที่มีต่อเบื้องบน เธออุตส่า
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 36 สิ้นคิด
“พี่เซนต์..” ประตูถูกปิดทันทีที่ตั้งสติได้ แต่เหมือนจะเร็วไม่เท่ามือเขา ที่คว้าบานประตูไม่กลัวจะถูกปิดทับ ความรู้สึกกลัวถาโถมในใจเพียงชั่วพริบตาเดียว เป็นชนวนเหตุทำให้หัวใจเต้นแรง เธอทำอะไรไม่ถูกรนไปหมด “มึงต้องเชิญกูเข้าห้องหนึ่ง ไม่ใช่ปิดประตูใส่” “ขึ้นมาได้ไง” ประตูบานนั้นยังคงถูกยื้อยึดฉุดกระชาก กระทั่งฝ่ายหญิงพ่ายแพ้เพราะทนแรงอีกคนไม่ไหว บานประตูถูกผลักเข้ามาพร้อมกับร่างเล็กที่ปลิวไปตามแรง “ง่ายจะตาย” เท้าเล็กถอยร่นไปข้างหลัง ดวงตาขึงกว้างตอนประตูปิดกลับ “บอกแล้วไง มึงหนีไม่พ้น” เพิ่งจะตระหนักได้ว่ามีเงินเช่าคอนโดที่ราคาแพง ความปลอดภัยก็จะแพงตามด้วย อันที่จริงที่นี่ก็ไม่เลว แต่เขาอาจจะใช้กลอุบายพร้อมกับเงินมากกว่าถึงได้เข้ามาได้สำเร็จเซนต์จัดเป็นคนหน้าตาดีมากคนหนึ่ง ถ้าไม่ได้รู้จักมากพอ ดูเผินๆเขาดูเหมือนคนไม่มีพิษไม่มีภัย ด้วยบุคลิกท่าทางที่ดูใจดี แต่ใครจะรู้ว่าเขานี่แหละคือวายร้าย คนเลวคนหนึ่งที่ควรไปนอนในคุก มากกว่าเดินคลุกคลีอยู่กับคนปกติและคนอย่างเซนต์มักจะใช้เงินฟาดหัวคนอื่นเพื่อแลกกับสิ่งที
You may also like
ในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ58.0K views(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก81.2K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด309.4K viewsเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C89.9K viewsBad Guy เวกัสคนเถื่อน(โคตรร้าย)
ลูกแมวขี้อ้อน1.9K viewsพันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว
Duangkwan92 viewsม่ายสาวกับคนขับรถ
ฉัตรชบา/ณิสา109 viewsใยรักกามเทพ
Feelgood121 views
