เมียของเล่น 03(4)

เวลาเที่ยงครึ่งเฮียฌอห์ณกลับมาถึงบ้านพร้อมกับเค้กร้านดังในอำเภอ แล้วก็ข้าวสองกล่อง เกาเหลาเป็ดหนึ่งถุง กิ๊บรู้สึกตัวตื่นก่อนลูกสาวจึงออกมานอกห้องถึงได้เห็นเฮียฌอห์ณนั่งดูทีวีอยู่

“มานานแล้วเหรอคะ”

“สิบนาทีได้ กินข้าวเลยไหม เดี๋ยวลูกตื่น”

“ค่ะ” คำตอบของกิ๊บทำให้เฮียฌอห์ณลุกจากโซฟาเดินมาที่โต๊ะกินข้าว

เฮียเปิดดูข้าวในกล่องแล้ววางมันลงที่โต๊ะตรงหน้ากิ๊บ ในกล่องนี้คือข้าวขาหมูที่เน้นหนังมัน พริกกับกระเทียมให้มาเยอะมาก ๆ โคตรจะถูกใจกิ๊บเลย ส่วนกล่องของเฮียเป็นข้าวมันไก่ที่ไม่มีหนัง เดาว่าร้านที่เขาซื้อเป็นร้านที่อยู่เยื้อง ๆ ร้านเค้ก ร้านนี้เขาขายมานานมาก กิ๊บชอบไปกิน ตอนที่คบกับเฮียก็ชอบไปกินข้าวร้านนี้ด้วยกันบ่อย ๆ กิ๊บชอบสั่งข้าวขาหมูเน้นหนังกินกับพริกกระเทียม ตอนนั้นเฮียยังแซวว่า ‘เบา ๆ พริกไม่ใช่ถั่วฝักยาว’ เฮียฌอห์ณ์เขาก็จะสั่งข้าวมันไก่ไม่มีหนัง เขาบอกว่าเขาไม่ชอบกินหนังเพราะมันมัน ได้ยินครั้งแรกกิ๊บกลอกตามองบน ช่างไม่รู้จักของอร่อย เกิดมาเสียชาติเกิด

ก็เลยเป็นเหตุที่ว่าเมื่อไหร่ที่เฮียไปซื้อเค้กให้ลูกก็จะได้ข้าวร้านนี้มาฝากแม่ของลูก เขาซื้อมาโดยไม่ถาม กิ๊บก็กินโดยไม่พูดเพราะมันคืออาหารโปรดที่ชอบมาก ๆ ถูกใจที่สุด

ช่วงที่ผ่านมาเฮียฌอห์ณเขาไม่ค่อยพูดความรู้สึก แต่ก็ทำให้กิ๊บรู้สึกได้ว่าเขาเองก็รู้สึกผิด เขาชอบซื้อของที่กิ๊บชอบกินกลับมาให้ตลอดโดยที่กิ๊บไม่เคยบอกว่าอยากกินหรือไม่อยากกิน เขาทำให้กิ๊บคิดว่าเขาจำทุกเรื่องที่เมื่อก่อนกิ๊บชอบเล่าให้ฟังได้ทั้งหมด

แต่มันก็เท่านั้น ต่อให้มีโมเมนต์ดีมากแค่ไหน ทว่าเราไม่ได้รักกัน เขาไม่ได้รักเธอ เขาที่เป็นคนจำเก่งจึงเป็นข้อเสียเพราะทำให้ลืมแฟนเก่าไม่ได้ ทุกวันนี้ทั้งคู่ก็ยังติดต่อหากัน แอบนัดพบกันบ่อย ๆ กิ๊บบังเอิญได้ยินเรื่องนี้จากเฮียทูเพื่อนของเขา

จะทำไงได้อะเนอะ ก็เธอเป็นคนแย่งคนรักของคนอื่นมา เจอแบบนี้จะโวยวายได้ยังไง

“ลูกหลับตั้งแต่เมื่อไหร่”

“วางจากเฮียก็ขอนมกินแล้วก็หลับ”

“อ่อ…เออ เฮียโอนเงินเข้าบัญชีกิ๊บแล้วนะ”

“ค่ะ” เงินที่เฮียโอนเข้ามาเป็นเงินค่าใช้จ่ายของลูกแล้วก็ค่าน้ำค่าไฟที่บ้าน ตั้งแต่คลอดลูกกิ๊บก็เลี้ยงลูกอยู่บ้านกระทั่งพร้อมรักเริ่มแข็งแรงก็ไปที่ออฟฟิศบริษัทบ่อดินของพ่อช่วยงานพ่อ คิดบัญชีให้พ่อ พ่อบอกว่าห้ามไปทำงานอื่นอีก งานของกิ๊บคือการเลี้ยงพร้อมรักให้ดี พ่อจะเป็นคนจ่ายเงินเดือนให้เอง ตั้งแต่นั้นมาผู้ใหญ่กุ้งจึงโอนเงินให้กิ๊บทุกเดือนเดือนละสองหมื่น กระทั่งพร้อมรักเข้าเรียนศูนย์พัฒนาเด็กเล็กกิ๊บก็เริ่มไปช่วยทำงานที่ร้านสหวัฒน์อยู่บ่อย ๆ เนื่องจากปู่ย่าอยากให้เฮียฌอห์ณรับช่วงต่อดูแลร้าน ซึ่งเขาก็ยังไม่รับปากตกลงสักที วันอาทิตย์กิ๊บก็ไปเรียนปวส. เริ่มเรียนมาได้สี่อาทิตย์ พ่อก็แบบไม่อยากให้ไปเรียน แต่กิ๊บดื้อจะเรียนพ่อก็เลยยอมแบบไม่เต็มใจ เฮียฌอห์ณก็ไม่คิดจะห้ามอยู่แล้ว ไม่ใช่ไม่อยากห้าม แต่เขารู้ว่าเขาไม่มีสิทธิ์ห้ามเธอไง

“ที่จริงเฮียไม่ต้องให้มากขนาดนี้ก็ได้ กิ๊บได้จากพ่อมาตลอด” ค่าใช้จ่ายที่เฮียฌอห์ณให้มาตกเดือนละสามหมื่น เดือนนี้เขาจ่ายส่วนต่างค่ารักษาของพร้อมรักนอกเหนือประกันที่ทำไว้ไปสามหมื่นกว่า เดือนนี้เฮียฌอห์ณควักเงินออกแค่เฉพาะของลูกก็ครึ่งแสน ยังไม่รวมค่าใช้จ่ายที่ร้านเกมอีกตั้งเท่าไหร่ ค่าไฟที่เปิดเครื่องใช้ไฟฟ้าอยู่ตลอดเดือนนึงตั้งหลายหมื่น ไหนจะค่าใช้จ่ายอื่น ๆ อีกตั้งเยอะ

“เฮียเป็นพ่อ มันเป็นสิ่งที่เฮียควรทำ”

“แต่ค่าใช้จ่ายที่เฮียต้องรับผิดชอบไม่ใช่น้อย ๆ”

“ถึงค่าใช้จ่ายเฮียจะเยอะ แต่ไม่มีความจำเป็นที่เฮียต้องมาลดค่าใช้จ่ายของลูก”

“...” เขาก็ชอบทำให้ใจเธอหวั่นไหวอยู่เรื่อย อย่านะกิ๊บ สิ่งที่ได้ยินเป็นแค่คำน้ำเน่าเท่านั้น

“มองหน้าเฮียทำไม”

“ก็เฮียดูรักลูก”

“ลูกเฮียเฮียจะไม่ได้รักได้ยังไง”

“ก็ตอนแรกกิ๊บคิดว่าเฮียแค่ทำไปงั้น ไม่ได้ต้องการลูก แต่เอาเข้าจริงใครมันจะแกล้งทำดีได้ตั้งหลายปีเนอะ”

“ลูกน่ารักขนาดนี้แล้วเฮียเห็นมาตั้งเกิด ดูแลตั้งแต่ท้องจะไม่รักได้เหรอ ถ้าไม่รักก็เหี้ยเกินไปแล้ว”

“...” แต่ที่ผ่านมาเฮียก็เหี้ยจริง ๆ นี่นา

“รู้นะว่ากำลังคิดอะไร”

“กิ๊บคิดอะไร” รู้ทันเก่ง

“คิดว่าเฮียเหี้ยไง”

“หึ” เออ รู้จริง เข้ามาอยู่ในความคิดกิ๊บหรือไงถึงได้รู้ขนาดนี้

“เฮียรู้นะว่าเรื่องที่เฮียทำกับกิ๊บมันเหี้ยมาก แล้วก็แก้ไขอะไรไม่ได้ด้วย แต่เฮียก็อยากทำหน้าที่พ่อพร้อมรักให้ดี เฮียไม่อยากให้ลูกมีปมด้อยเหมือนอย่างที่เฮียกับกิ๊บมี เฮียอยากให้เราเป็นครอบครัวอบอุ่น”

“แต่เราไม่ได้รักกัน เฮียรักคนอื่น”

“แต่ว่าเฮียเป็นสามีของกิ๊บ เป็นพ่อของพร้อมรัก ตราบใดที่เฮียอยู่ตรงนี้ กิ๊บอยู่ตรงนี้ ลูกของเราจะมีแต่ความสุข”

“...” ความสุขเดียวของกิ๊บคือการเห็นลูกมีความสุข ที่ยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อก็เพราะอยากเห็นลูกเติบโต

“เฮียคิดมาสักพักแล้ว... ว่าจะลองคุยกับกิ๊บดู”

“อะไรคะ”

“จะเป็นไปได้ไหมที่เราจะเป็นคู่ชีวิต เป็นเพื่อนคู่คิด อยู่ด้วยกันเป็นพ่อเป็นแม่ของพร้อมรักแบบนี้ไปเรื่อย ๆ กิ๊บคิดว่ายังไง”

“กิ๊บไม่ได้คิดอะไรเลย คิดแค่ว่าจะทำหน้าที่แม่ให้ดีที่สุดเพื่อทดแทนที่กิ๊บเคยคิดทำร้ายลูก”

“ถ้าเป็นเรื่องนั้นก็เป็นเฮียเองที่ไม่ฟังกิ๊บ ถ้าตอนนั้นเฮียฟังกิ๊บ ฟังไอ้ไฟ กิ๊บก็จะไม่ตัดสินใจแบบนั้น เป็นเฮียที่บีบบังคับให้กิ๊บต้องทำแบบนั้น เฮียมันไม่ได้เรื่อง ตัดช่องน้อยแต่พอตัว เห็นแก่ตัวที่สุด”

“เรื่องมันนานมาแล้ว พูดเรื่องเก่าไปจะยิ่งทำให้เรามองหน้ากันไม่ติด ในเมื่อตอนนี้เราสองคนทำทุกอย่างเพื่อลูกก็ควรสามัคคีกัน มาช่วยกันเลี้ยงลูกของเราให้มีความสุขกันนะคะ”

“ขอบคุณนะ เฮียจะเป็นพ่อที่ดีของลูก”

“ค่ะ” พ่อที่ดีของลูกคือพ่อที่ดีของลูก ไม่ใช่สามีที่ดี

แล้วหล่อนจะหวังอะไรกับคำนี้ล่ะยัยกิ๊บ เราสองคนไม่ได้อยู่จุดที่จะพูดคำนี้