อคิณ&ธาริน(หัวใจที่ไม่มีที่ยืน)

อคิณ&ธาริน(หัวใจที่ไม่มีที่ยืน)

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-19
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
33Bab
747Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

อคิณถูกส่งตัวมายังโรงเรียนเล็ก ๆ กลางชนบท ในฐานะ “ครูอาสา” ตามแผนประชาสัมพันธ์ของบริษัทระดับพันล้านที่เขากำลังจะก้าวขึ้นเป็นท่านประธานในอนาคต ภาพลักษณ์ที่ดีงามต่อสาธารณะสำคัญพอ ๆ กับความสามารถทางธุรกิจ การลงพื้นที่ครั้งนี้จึงไม่ใช่เพียงภารกิจช่วยเหลือสังคม หากคือหน้าที่ที่ถูกจัดวางไว้อย่างเหมาะสมในเส้นทางชีวิตของเขา ที่นั่นเอง อคิณได้พบกับธาริน เจ้าหน้าที่ป่าไม้ผู้ใช้ชีวิตเรียบง่าย ทว่ามีแววตาอบอุ่นและจริงใจอย่างที่อคิณไม่คุ้นเคย จากการทำงานร่วมกันในแต่ละวัน ความใกล้ชิดค่อย ๆ ก่อตัวอย่างเงียบงัน บทสนทนาเล็ก ๆ รอยยิ้มบางเบา การช่วยเหลือกันโดยไม่ต้องร้องขอ กลายเป็นความผูกพันที่ลึกซึ้งขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว ทั้งสองต่างรับรู้ถึงความรู้สึกที่ค่อย ๆ เติบโตในใจ แต่ไม่มีใครกล้าเอ่ยออกมาเป็นคำพูด เพราะต่างฝ่ายต่างรู้ดีว่า เส้นทางชีวิตของพวกเขา…สวนทางกันเกินไป ความรู้สึกที่เก็บงำไว้นานวันกลับยิ่งทวีความชัดเจน จนกระทั่งคืนหนึ่ง ความใกล้ชิดทางใจได้พาให้พวกเขาเผลอก้าวล้ำเส้นของความสัมพันธ์ทางกายไปโดยไม่ทันคิด ท่ามกลางความเงียบงันของชนบท และหัวใจที่เต้นแรงเกินจะห้ามไหว

Lihat lebih banyak

Bab 1

1.กลิ่นโคลนหลังฝนและคนแปลกหน้า

「池上先生、江川病院への異動……本当に決めたのか?」

斉藤勉(さいとう つとむ)院長は、池上由奈(いけがみ ゆな)の異動願を手にして目を丸くした。

由奈はわずかにまつげを震わせ、苦みを含んだ笑みを浮かべる。「はい、もう決めました」

その瞳に揺るがぬ決意を見て、勉は深いため息をつき、静かに署名した。

院長室を出て廊下を歩いたとき、由奈は白衣を着た長門歩実(ながと あゆみ)と、その隣にいる滝沢祐一(たきざわ ゆういち)、そして小さな男の子に出くわした。

一瞬、足が止まる。

まるで幸せな家族のような光景が、目に飛び込んできたのだ。

二人の間を歩く男の子が、左右の手をそれぞれ歩実と祐一にぎゅっと握られ、無邪気な笑顔を浮かべている。

由奈の胸に鋭い痛みが走った。

祐一が歩実と子どもに向ける柔らかな眼差し、穏やかで優しい仕草――それは、由奈が一度も与えられたことのないものだった。

彼は自分を憎んでいるのだと、由奈はよく知っている。

祐一の初恋の相手は歩実だった。だが、由奈が祐一の祖母・和恵(かずえ)と取引をして彼と結婚したとき、すでに二人は別れていた。とはいえ、その事実を知ったのは結婚後のことだった。

結局祐一にとって由奈は、隙を突き、卑怯な手で妻の座を奪った女でしかないのだ。

けれど――彼は知らない。

本当は、由奈の方が先に祐一と出会っていたのだ。だが彼は、その記憶をとっくに忘れていた。

結婚すれば思い出してくれる。冷え切った心も、寄り添えば少しずつ温まっていく。由奈はそう信じていた。

けれど、それは思い上がりにすぎなかった。

祐一は彼女を憎んでいる。愛してくれることなど、決してないのだ。

その証拠に、六年間の結婚生活のあいだ、彼は周囲に「独身だ」と言い続け、妻である由奈をまるで存在しない人間のように扱った。

「池上先生?」歩実が気づいて声をかける。

祐一は眉を寄せ、じっと由奈を見つめる。その視線には、まるで「余計なことを口にするな」と言いたげな緊張があった。

その距離感が、刹那に由奈の胸を締めつける。けれど彼女はすぐに表情を整え、頭を下げた。

「長門先生、滝沢社長、お疲れ様です」

祐一は最近、中央病院の出資者となり、病院経営に名を連ねている。もちろん、それは由奈のためではなく、歩実のためだった。

歩実が帰国してすぐ、祐一が彼女を中央病院に入れ、外科部長として推薦したのだ。院内では誰もが「歩実の後ろ盾が滝沢社長」と噂し、さらには二人が恋人関係だという話まで広がっていたが、祐一は何一つ否定しなかった。

歩実は祐一の腕を自然に取り、にこやかに言う。

「そんなにかしこまらなくていいのよ。私なんてまだ入ったばかりだし、これからいろいろ教えてもらわないと」

そのとき、男の子が祐一にしがみついた。「パパ、疲れた。抱っこして?」

由奈の顔色がさっと変わる。

――パパ?

歩実は慌ててしかめ顔をつくる。

「健斗、だめでしょ。そんな呼び方したら」そう言いながら祐一へ申し訳なさそうに視線を向けた。

「ごめんなさい、祐一。子どもがわかってなくて」

祐一はちらりと由奈を見たが、怒ることもなくただ穏やかに子どもを抱き上げた。

「いいんだ」

「僕、祐一パパが大好き!本当に僕のパパになってくれたらいいのに!」

健斗(けんと)は祐一の首に腕を回し、甘えるように声を弾ませた。

「もう、しょうがない子ね」歩実は苦笑しながら彼の頭を撫でた。

由奈は拳を固く握りしめる――こんなに優しい祐一を、彼女は見たことがない。

……もう諦めた。

どんなに頑張っても、冷たい心を温めることはできなかった。なら、終わりにするしかない。

重い気持ちを押し込み、由奈は三人を追い抜いてエレベーターに乗り込んだ。

……

異動の件は誰にも知らせていない、もちろん祐一にも。

知らせる必要がないと思ったし、彼が知りたがるはずもないのだから。

車を走らせ、由奈は滝沢家の本邸へ向かう。門前でチャイムを押すと、しばらくして使用人の森田(もりた)が出てきた。

「奥さま、お帰りなさいませ」

「おばあさまはいらっしゃる?」

「はい、中でお待ちです。どうぞ」

滝沢家の重鎮である和恵。祐一の祖父が亡くなって以来、家の一切を取り仕切ってきた女性だ。

彼女は南の町の商家の出で、若いころから手腕を発揮してきた。姑から疎まれても、表立って彼女を逆らう者はいなかった。

森田に案内され、由奈は静かな和室へ入る。そこでは和恵が座布団に正座し、数珠を手に念仏を唱えていた。

「奥さまがお見えです」

和恵はゆるやかに目を開き、横顔のまま「こちらへ」と告げる。

森田が下がると、由奈も正座して仏前に手を合わせた。

和恵は熱心な仏教徒で、よく寺に参拝し、香をあげていた。出かけると、戻るまでに半月ほどかかることもあった。

しばし沈黙が続いたのち、由奈は小さな声で切り出した。

「おばあさま……私、祐一さんと離婚したいと思っています」

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
33 Bab
1.กลิ่นโคลนหลังฝนและคนแปลกหน้า
เสียงเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์คันหรูที่ปกติจะคำรามอย่างทรงพลัง บัดนี้กลับส่งเสียงครางครืดคราดอย่างอ่อนแรงล้อหลังที่เคยหมุนฉิวบนทางด่วนกรุงเทพฯ กลับปั่นวนอยู่กับที่ ยิ่งเหยียบคันเร่งมากเท่าไหร่ ยางราคาแพงก็ยิ่งจมลึกลงไปในปลักโคลนสีแดงข้นคลั่กมากเท่านั้นอคิณถอนหายใจเฮือกใหญ่ มือเรียวสวยที่ดูแลมาอย่างดีลูบใบหน้าหล่อเหลาของตัวเองด้วยความระเหี่ยใจ เขาเปิดประตูรถก้าวลงมาด้วยความระมัดระวัง แต่ทันทีที่เท้าแตะพื้น รองเท้าแบรนด์เนมสีขาวสะอาดก็ถูกโคลนดูดหายไปครึ่งค่อนทาง“เฮ้ย! เชี่ย แม่ง! เอ้ย!"เขามองดูสภาพรถพอร์เช่คันงามที่เลอะไปด้วยเศษดิน และมองไปรอบๆ ที่มีเพียงป่าไม้เขียวครึ้มกับถนนลูกรังที่เปียกชุ่มหลังพายุฝนเพิ่งผ่านพ้นไป ความเงียบของป่าทำให้อคิณเริ่มใจคอไม่ดี จนกระทั่งเสียงเครื่องยนต์ดีเซลดังกระหึ่มแว่วมาจากหัวโค้งไกลๆรถกระบะขับเคลื่อนสี่ล้อรุ่นเก่ากึ๊ก สีเขียวขี้ม้าที่มีตราสัญลักษณ์หน่วยงานราชการติดอยู่ข้างประตู เคลื่อนตัวเข้ามาอย่างช้าๆ มันดูสมบุกสมบันและแข็งแรงขัดกับรถของเขาลิบลับ รถคันนั้นจอดสนิทก่อนที่ร่างสูงโปร่งในชุดเครื่องแบบเจ้าหน้าที่ป่าไม้จะก้าวลงมาชายหนุ่มผู้มาใหม่สวมหมวกปีกก
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-19
Baca selengkapnya
2.บ้านพักไม่ในฝัน
พอร์เช่สีเงินขับคลานตามรถกระบะเขียวมอซอไปตามทางลาดชัน จนกระทั่งมาหยุดกึกอยู่หน้าซุ้มประตูไม้เก่าๆ ที่มีป้ายเขียนว่า ‘โรงเรียนบ้านป่าไม้พัฒนา’ สภาพที่เห็นทำให้อคิณถึงกับต้องถอดแว่นกันแดดราคาแพงออกมาเช็ดแล้วสวมใหม่ เพราะหวังว่าภาพตรงหน้าจะชัดเจนขึ้นแต่มันก็เหมือนเดิม... อาคารไม้ชั้นเดียวที่สีหลุดล่อน สนามหญ้าที่ดูเหมือนทุ่งเลี้ยงควายมากกว่าสนามฟุตบอล และที่สำคัญที่สุดคือ บ้านพักครูที่ธารินกำลังชี้นิ้วไป“ถึงแล้วครับคุณครูอคิณ นั่นคือวิมานของคุณตลอดเทอมนี้” ธารินพูดพลางดับเครื่องรถแล้วกระโดดลงมาด้วยท่าทางสบายๆอคิณก้าวลงจากรถ มองบ้านไม้ใต้ถุนสูงที่ตั้งโดดเดี่ยวอยู่ท้ายโรงเรียน สภาพของมันเอียงกะเท่เล่เหมือนคนกำลังจะหน้ามืดล้มพับ บันไดไม้มีตะใคร่น้ำเกาะหนา และดูเหมือนว่าหลังคาสังกะสีบางส่วนจะเผยอรับลมราวกับจะปลิวไปตามพายุรอบหน้าอยู่รอมร่อ“นี่... บ้านพักครูจริงๆ เหรอครับคุณธาริน?” อคิณถามเสียงสั่น ร่างกายที่เคยยืนตัวตรงสง่างามเริ่มอ่อนแรงปานจะซวนเซและล้มลงให้รู้แล้วรู้รอด“ครับ หลังนี้แหละ ลุงภารโรงเพิ่งมาปัดกวาดให้เมื่อวาน... อ้อ! แต่คงไม่ได้ขัดพื้นนะ” ธารินเดินนำขึ้นไปบนบ้านที่ส่งเสียง
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-19
Baca selengkapnya
3.ครูคนใหม่
ตกดึกในห้องที่เงียบเหงา ใต้แสงไฟนีออนนั้น ร่างของหนุ่มหล่อในเสื้อผ้าชุดลำลองพลิกตัวไปมาบนเตียงแคบ อคิณนอนไม่หลับ เพราะหนวกหูเสียงแมลงกลางคืนที่แข่งขันร้องระงม ยังมีลมที่พัดผ่านรอยแยกของผนังไม้เก่านั่นอีก ดังแทรกเข้ามาในโสตประสาทของเขา คนนอนไม่หลับลืมตาโพลง "อคิณ นายมาทำอะไรที่นี่วะ"พลันลุกขึ้นนั่งทั้งอย่างนั้น"ไม่นงไม่นอนมันแล้วโว้ย"เวลานั้นเอง แรงสั่นสะเทือนของเครื่องมือสื่อสารรุ่นใหม่ล่าสุดของเขาก็เรียกสติคืนมา หน้าจอโชว์ชื่อชญาดา แฟนสาวที่เขาเพิ่งลาจากมาเมื่อเช้ามือเรียวกดรับสาย และกดลำโพง "ดา.." เขาเรียกชื่อแฟนสาวด้วยเสียงติดเศร้าสร้อย จนคนฟังฝั่งนู้นรู้สึกได้ชญาดา "คิณคะ? ที่นั่นเป็นยังไงบ้างคะ ทำไมเงียบจัง ดาโทรหาตั้งหลายรอบแต่ติดต่อไม่ได้เลย ดาเป็นห่วงจะแย่แล้วค่ะ"อคิณถอนหายใจเบาๆ ก่อนล้มตัวลงนอนบนฟูกแสนบางอีกครั้ง "สัญญาณที่นี่เอาแน่เอานอนไม่ได้เลย... เมื่อกี้คิณเพิ่งขนของเข้าที่พักน่ะ"ชญาดา "แล้วเป็นยังไงบ้างคะ? โรงเรียนโอเคไหม ที่พักที่คุณพ่อคุณจัดไว้ให้เป็นรีสอร์ตแถวนั้นใช่ไหมคะ? บอกดามาเถอะค่ะว่ามันไม่ได้แย่อย่างที่ดากลัว"อีกฝ่ายแค่นยิ้มบางๆ พลางมองเพดานที่มีหยาก
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-19
Baca selengkapnya
4.กวางน้อยในพงไพรกับพ่อเสื้อโคร่งหน้าดุ
ณ โรงเรียนบ้านป่าไม้พัฒนา เช้าวันเปิดเทอมวันแรกดูจะคึกคักเป็นพิเศษ เด็กๆ ชั้น ป.5 นั่งตัวตรงแหน็วผิดปกติ เพราะครูน้ำฝน ครูประจำชั้นคนสวยแอบสปอยล์ไว้ตั้งแต่ก่อนปิดเทอมว่าจะมีครูใหม่มาแนะนำตัวทันทีที่บานประตูไม้เปิดออก ครูน้ำฝนก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้มสดใส "เด็กๆ คะ วันนี้ครูมีแขกรับเชิญพิเศษมาแนะนำให้รู้จักค่ะ"ชายหนุ่มร่างสูงในชุดเชิ้ตสีขาวสะอาดตา กางเกงสแลคทรงเนี้ยบก้าวตามเข้ามา รูปลักษณ์ของเขาช่างตัดกับบรรยากาศโรงเรียนชายขอบป่าอย่างสิ้นเชิง ผิวขาวจัด ใบหน้าหล่อเหลาสะอาดสะอ้าน และแววตาสุขุมนุ่มลึกบอกยี่ห้อคนเมืองผู้มีการศึกษามาอย่างดี"สวัสดีครับเด็กๆ"เด็กยี่สิบสองชีวิตพร้อมใจกันประนมมือไหว้โดยมิได้นัดหมาย อคิณยกมือรับไหว้ด้วยรอยยิ้มละมุนตา "นี่คือครูอคิณนะคะ ครูอาสามาช่วยสอนคณิตศาสตร์และทักษะชีวิตให้พวกเรา ครูอคิณเคยสอนในเมืองใหญ่มาก่อน แต่ครั้งนี้เขาตั้งใจมาหาประสบการณ์ท่ามกลางธรรมชาติกับพวกเราเลยนะ" ครูน้ำฝนช่วยเสริม"ครูหวังว่าจะได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ จากพวกเราเหมือนกันนะครับ" อคิณเอ่ยสั้นๆ ทว่าจริงใจ"ครูใหม่หล่อมากแก... ผิวงี้ขาวจั๊วะเลย!" แก้วกาญกระซิบกระซาบกับแพรวา ขณะที่ปลานักเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-19
Baca selengkapnya
5.มื้อเที่ยงสะเทือนขวัญ
...เสียงออดดังกังวาน บ่งบอกว่าถึงเวลาพักเที่ยงแล้ว เด็กนักเรียนต่างวิ่งออกไปจากห้องเรียนกันหมด เหลือไว้เพียงผู้ใหญ่สามคนครูฝน “ครูอคิณค่ะ คุณธารินด้วย ไปทานข้าวกลางวันพร้อมฝนนะคะ”อคิณ “จะดีเหรอครับ ผมว่า ผมกลับไปทานที่ห้องพักดีกว่ามั้งครับ” เขาแค่รู้สึกเกรงใจธาริน “ผมเอง ก็คง…ต้องรีบกลับเหมือนกันครับครูฝน เอาไว้คราวหน้า..”“ไม่ได้ค่ะ!” ครูฝนพูดเสียงเฉียบขาด “ถือว่าเลี้ยงต้อนรับคุณครูคนใหม่อย่างเป็นทางการนะคะ พวกคุณสองคนห้ามปฏิเสธเด็ดขาด ตอนนี้ป้าบัว ป้าแสง คงเตรียมอาหารไว้รอพวกเราแล้วมั้งคะ”ที่แท้เธอเตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้วนี่เอง สองหนุ่มมองหน้ากัน ต่างก็คิดว่าคงปฏิเสธไม่ได้แน่ๆ ครูฝนเธออุตส่าห์มีน้ำใจ หากพวกเขาไม่ไปตามคำเชิญ เกรงว่าเธอจะเสียน้ำใจเปล่าๆ “งั้นก็ได้ครับ” ธารินพูดก่อนครูฝนหันไปทางคุณครูคนใหม่ “คุณอคิณล่ะคะ?”อคิณจำต้องรับปากเช่นกัน “ก็ได้ครับ”ครูฝนยิ้มกว้าง “ดีเลยค่ะ งั้นพวกเราไปกันเลยนะคะ”ครูฝนพาสองหนุ่มหล่อเดินมาถึงสถานที่แห่งหนึ่ง…บรรยากาศใต้ต้นจามจุรีใหญ่ข้างโรงเรียนนั้น อาจจะร่มรื่นสำหรับครูฝนและธาริน แต่สำหรับอคิณหนุ่มไฮโซดีกรีนักเรียนนอก ตอนนี้เขารู้สึกว่า
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-19
Baca selengkapnya
6.หัวใจที่เริ่มสั่นคลอน
รถกระบะทรงสูงของธารินเลี้ยวเข้ามาจอดในลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในตัวเมือง แม้มันจะไม่ได้หรูหราเท่าพารากอนที่อคิณคุ้นเคย แต่ในเวลานี้ แอร์เย็นฉ่ำที่ปะทะหน้าทันทีที่ก้าวเข้าประตูห้าง ก็ทำให้หนุ่มไฮโซรู้สึกเหมือนได้ขึ้นสวรรค์แล้ว"เย็น... ในที่สุดก็ได้เจอแอร์จริงๆ เสียที" อคิณหลับตาพริ้ม พลางพัดปกเสื้อเชิ้ตที่ยังมีรอยด่างจากน้ำโคลนเบาๆธารินมองภาพนั้นแล้วเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว "ทำหน้าอย่างกับแมวได้กินขนมเลียเลยนะคุณ”อคิณที่ได้ยินคำพูดเมื่อกี้ไม่ถนัดหู พลันแหงะหน้ามาถามคนเดินอยู่ข้างๆ “มะกี้คุณพูดอะไรนะ!?”ธารินขำก่อนตอบ “เปล่า ไม่มีอะไร… ไปเถอะ รีบไปหาซื้อเสื้อใหม่เปลี่ยนก่อน เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอา"ในร้านขายเสื้อผ้าแบรนด์ท้องถิ่น อคิณยืนขมวดคิ้วมองเสื้อยืดธรรมดาๆ ที่วางเรียงราย เขาหยิบตัวนั้นวางตัวนี้ด้วยท่าทางไม่มั่นใจ เพราะปกติเสื้อผ้าทุกชิ้นของเขาต้องผ่านการสไตลิสต์มาอย่างดี"ตัวนี้ไหม? สีฟ้าเข้ากับผิวคุณดี" ธารินหยิบเสื้อยืดเนื้อนิ่มสีสกายบลูขึ้นมาทาบบนตัวอคิณอคิณชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อนิ้วมือของธารินบังเอิญเฉียดผ่านลำคอของเขา "มัน... มันดูธรรมดาไปหรือเปล่าคุณ""ใส่ไปเถ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-20
Baca selengkapnya
7.ครัวป่าแตก กับแผนมัดใจคุณชายอคิณ
ณ บ้านพักไม้หลังเล็กของธารินที่ปกติจะมีเพียงกลิ่นยากันยุงและกลิ่นป่า บัดนี้กลับอบอวลไปด้วยกลิ่นควัน คราบซีอิ๊ว และซอสฝาเขียว… ธารินในสภาพสวมผ้ากันเปื้อนสีหวาน (ที่ยืมแม่บ้านมา) กำลังยืนจ้องหน้าจอโทรศัพท์ที่เปิดยูทูปค้างไว้ในคลิป สอนทำไข่ข้นกุ้งให้เด้งสู้ลิ้น"โธ่เว้ย! ทำไมมันไม่เหมือนในยูทูปเลยวะ" ธารินสบถพลางมองก้อนไข่สีน้ำตาลไหม้ในกระทะใบใหม่ที่เพิ่งซื้อมาอย่างอ่อนใจ เขาไม่เคยรู้เลยว่าการทำอาหารมันยากเย็นขนาดนี้ ให้เขาฝึกช้างป่าให้เชื่องยังง่ายเสียกว่าทว่าธารินกลับไม่ยอมแพ้ เขาปิดแก็ส ยกกระทะออกมาล้างทำความสะอาด ก่อนเริ่มใหม่อีกครั้ง วันนี้เขาจะต้องทำไข่ข้นกุ้งเด้งให้ออกมารสชาติดี และมีหน้าตาน่ากินให้ได้"โอ๊ยยย ตาเถรตกน้ำตกท่า! คุณธารินขา ทำอะไรคะเนี่ย ครัวจะไหม้แล้วค่ะ!" เสียงแหลมสูงมาพร้อมกับร่างโปร่งในชุดลำลองสีสดใส…พี่เจนนี่ เจ้าหน้าที่ฝ่ายธุรการสาวสองคนสวยประจำหน่วยป่าไม้เดินนวยนาดเข้ามา "พี่เจนนี่... มาพอดีเลยครับ ช่วยผมหน่อย ผมจะทำไข่ข้นกุ้ง" ธารินหันไปขอความช่วยเหลืออย่างสิ้นหวังเจนนี่ชะงักไปครู่หนึ่ง ‘ร้อยวันพันปี พ่อหนุ่มมาดเซอร์หล่อกระซวกใจสาวสองอย่างเธอ ไม่เคยเข้าคร
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
8.ออกอาการหวง
เย็นวันต่อมา หลังจากที่ข้อตกลงผูกปิ่นโตเริ่มต้นขึ้น ธารินก็ใช้จังหวะที่โรงเรียนเลิก ขับรถกระบะคู่ใจมาจอดดักหน้าอคิณที่กำลังจะเดินกลับบ้านพักครูพอดี"อคิณ! ขึ้นรถ" ธารินตะโกนเรียกพลางโผล่หน้าออกมาจากกระจกรถ"จะไปไหนอีกคุณ? ผมว่าจะไปพักผ่อนที่ห้อง" อคิณขมวดคิ้ว แต่ขาก็เดินไปที่รถอย่างเป็นอัตโนมัติ"ก็คุณ สั่งสปาเกตตีพริกแห้งเบคอนไม่ใช่เหรอ วัตถุดิบในครัวผมมันหมดพอดี ไหนๆ คุณก็เป็นนายจ้างแล้ว ก็ต้องไปช่วยเลือกของสิ จะได้ถูกใจคุณไง อีกอย่าง... ผมไม่มีเงินสำรองจ่ายนะ คุณต้องไปควักกระเป๋าเอง" ธารินอ้างเหตุผลร้อยแปดที่ฟังดูลื่นไหลจนน่าหมั่นไส้อคิณถอนหายใจยาวแต่ก็ยอมก้าวขึ้นรถไปแต่โดยดี "คุณนี่มัน จริงๆ เลย... กล้าใช้แรงงานนายจ้างอย่างผมอีกนะ"รถกระบะเลี้ยวเข้าสู่ตลาดสดประจำอำเภอ กลิ่นคาวปลา กลิ่นเครื่องเทศ และเสียงอึกทึกครึกโครมของพ่อค้าแม่ค้าทำให้อคิณอยากจะเอาสำลีมาอุดหูเสียให้ได้ เขาเดินตามแผ่นหลังกว้างของธารินไปติดๆ เพราะกลัวจะหลงท่ามกลางฝูงชน"ระวังน้ำขังนะครับคุณชาย" ธารินหันมาคว้าข้อมืออคิณให้หลบหลีกแอ่งน้ำสีดำสนิทบนพื้นปูน อคิณสะดุ้งเล็กน้อยกับสัมผัสนั้นแต่ก็ไม่ได้สะบัดออก"นี่คุณ...
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-22
Baca selengkapnya
9.เมนูตามสั่ง
เช้าวันต่อมา กลิ่นหอมของพริกแห้งคั่วและเบคอนกรอบอบอวลลอยมาตามลมตั้งแต่ยังไม่ถึงเวลาพักเที่ยงดี ธารินเดินถือปิ่นโตสแตนเลสสีครีมสะอาดตามาด้วยท่าทางที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด วันนี้เขาโกนหนวดเคราจนดูสะอาดตา เสื้อเชิ้ตถูกรีดมาอย่างประณีต (ฝีมือพี่เจนนี่ที่บ่นไปรีดไปนั่นแหละ) "มาแล้วครับ... เมนูตามสั่ง" ธารินวางปิ่นโตลงบนโต๊ะม้านั่งหินอ่อนที่อคิณนั่งรออยู่ก่อนแล้วอคิณ เงยหน้าขึ้นมองคนมาใหม่แล้วชะงักไปครู่หนึ่ง "วันนี้... ดูดีจังนะคุณ""ก็ทำอาหารให้นายจ้างกิน ก็ต้องดูดีหน่อยสิ เดี๋ยวคุณจะหาว่าผมเอาเชื้อโรคใส่ลงไปในสปาเกตตี" ธารินยิ้มกริ่มพลางเปิดฝาปิ่นโตออก เผยให้เห็นเส้นพาสต้าสีเหลืองทองที่คลุกเคล้ากับน้ำมันมะกอก พริกแห้งสีแดงจัด และเบคอนที่เรียงตัวสวยงาม "ลองชิมดูสิ ผมตั้งใจทำสุดฝีมือเลยนะ"อคิณใช้ส้อมม้วนเส้นเข้าปากอย่างบรรจง รสชาติเผ็ดร้อนนิดๆ ของพริกแห้งตัดกับความเค็มมันของเบคอนและกลิ่นหอมของกระเทียมเจียว มันอร่อยเสียจนเขาเผลอครางในลำคอด้วยความพอใจ "อืม... อร่อยมากคุณ ธาริน... คุณทำเก่งกว่าที่ผมคิดไว้เยอะเลยนะเนี่ย""จริงดิ๊? งั้นกินเยอะๆ นะ" ธารินนั่งลงฝั่งตรงข้าม เท้าคางมองคนตัวเล
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-23
Baca selengkapnya
10.ฝันเปียก
ระยะทางเพียงห้าร้อยเมตรจากรั้วโรงเรียนถึงประตูบ้านพักป่าไม้ที่เคยเดินเพียงไม่กี่ก้าวก็ถึง กลับรู้สึกยาวไกลราวกับนับพันกิโลเมตรในความรู้สึกของธาริน รองเท้าคอมแบทที่หนักอึ้งบดลงบนพื้นดินลูกรังอย่างไร้เรี่ยวแรง ปิ่นโตสเตนเลสในมือที่เคยเป็นตัวแทนของความหวัง ตอนนี้มันกลับกลายเป็นเพียงเศษเหล็กที่คอยตอกย้ำความโง่เขลาของตัวเองทันทีที่เสียงลูกบิดประตูไม้ดังขึ้น เจ้าสม้มแมวไทยขนสีส้มฟูฟ่องที่เขารับเลี้ยงไว้ มันกระโดดลงจากขื่อหลังคา มารอรับเจ้าของด้วยการเอาหัวถูไถที่หน้าแข้งพร้อมส่งเสียงร้องเมี๊ยวๆ อย่างประจบประแจงเหมือนทุกวันธารินทิ้งตัวลงนั่งบนม้านั่งไม้เก่าๆ หน้าชานเรือน เขาวางปิ่นโตส่งๆ อย่างไม่แยแส ช้อนตัวเจ้าส้มขึ้นมาวางบนตัก มือหนาลูบหัวมันเบาๆ อย่างเหม่อลอย"ส้ม... แกเห็นไหม?" ธารินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "โลกของเขามันสวยงามขนาดไหน"เจ้าส้มมองหน้าเจ้านายด้วยดวงตากลมโต ราวกับจะรับรู้ถึงความเจ็บปวดที่สื่อออกมา"ผู้หญิงคนนั้น... ทั้งสวย ทั้งสง่า ดูดีไปหมดทุกกระเบียดนิ้ว เธอคู่ควรกับอคิณเหมือนภาพวาดที่วางไว้คู่กันเลยนะ" ธารินหัวเราะขื่นๆ ในลำคอ "แล้วแกดูฉันสิส้ม... แค่คนขับกระบะเก่าๆ ต
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-26
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status