Start Up เล่ห์ร้ายเดิมพันรัก

Start Up เล่ห์ร้ายเดิมพันรัก

last updateآخر تحديث : 2025-04-22
بواسطة:  BlueSodaمستمر
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
39فصول
2.5Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

เมื่อผู้ชายที่เธอเพิ่งจะวันไนต์กับเขาเมื่อคืน! ดันเป็นศัตรูทางธุรกิจของตัวเอง

عرض المزيد

الفصل الأول

Intro - Time & Lalin

Adèle

Doucement. J'inspirais et expirais profondément, contractant mes muscles comme le font les athlètes à la télé. J'étais devant la maison des Peterson, prête à entrer pour mon entretien. Je n'étais pas vraiment habillée pour l'occasion, à moins qu'un jogging gris et un sweat-shirt noir puissent être considérés comme une tenue extravagante, enfin bref.

Mais la vérité, c'est que je porte rarement ce genre de vêtements et que je n'en possède même pas. De plus, je ne considérais pas cet entretien comme officiel. Premièrement, il se déroulait chez M. Peterson, pas dans son bureau. Deuxièmement, je postulais pour un poste de nounou, pas pour celui de secrétaire particulière, de réceptionniste ou autre.

La dernière chose que je voulais, c'était avoir l'air ridicule en portant ces jupes moulantes juste pour faire « professionnelle ». Je déteste le travail de bureau et toutes les complications qui y sont liées. J'ai pourtant fait des études d'économie grâce à mes pères, mais le travail de bureau n'était vraiment pas fait pour moi. C'est bizarre, mais je préfère changer la couche d'un bébé et contempler leurs adorables petites frimousses potelées plutôt que de passer mes journées au bureau à me tuer à la tâche, avec ces fesses qui n'ont pas cessé de grossir.

J'ai fait un signe de tête aux gardes en entrant.

« Le paradis sur terre », ai-je murmuré en admirant le magnifique manoir. Je faisais le signe de croix, priant en silence pour obtenir le poste.

« Je promets de nettoyer les fesses de votre bébé si je suis embauchée, Monsieur Peterson », ai-je murmuré.

Un jeune homme se tenait à l'entrée du manoir ; il m'a fait signe de le suivre dans le hall. J'ai immédiatement ajusté mon bonnet et mes lunettes avant d'entrer. J'espérais vraiment avoir le poste.

Un homme grand, aux jambes interminables, était affalé sur un long canapé marron moelleux ; il avait l'air fatigué. Mon regard a parcouru le salon élégamment meublé. Des brocarts bordeaux ornaient les fenêtres et les murs. À mes pieds, le soleil de fin d'après-midi tamisait la lumière sur le tapis moelleux. J'inspirai profondément, savourant le parfum divin de la rose.

Je me tournai vers le jeune homme derrière moi.

« Merci, beau gosse », dis-je, même s'il était loin d'être mignon. Je haussai les sourcils, interrogative, tandis qu'un léger rougissement lui montait aux joues.

« J'espère que je ne suis pas trop tard ? » lançai-je d'une voix forte, dans l'intention de le tirer de ses pensées.

Et bien sûr, ce fut le cas, car il leva aussitôt les yeux et nos regards se croisèrent. Je le fixai, fascinée par ses yeux. Des yeux brun foncé qui me rappelaient l'eau boueuse. Ils contrastaient parfaitement avec ses cheveux noirs et ses favoris impeccablement taillés. Ses cheveux, coupés et peignés avec soin, lui allaient à merveille et accentuaient ses traits masculins. Il devait faire beaucoup de musculation.

Son regard parcourut mon corps. Il me sembla apercevoir un sourire en coin, mais il disparut aussitôt apparu. Sa bouche se crispa tandis que nos regards se croisaient.

« Kingsley Okorie Peterson », prononça-t-il d'une voix forte. À l'entendre, je serrai les jambes.

« Hein ? » demandai-je, perplexe. Il haussa un sourcil d'un air moqueur et croisa les jambes.

« Je viens de me présenter. Et toi, tu veux bien me dire ton nom ? » demanda-t-il d'une voix posée, sans bégayer. Je me demandais si j'arriverais à articuler un mot sans bafouiller.

« Oh », dis-je à la place. Je repassai ses paroles dans ma tête en le fixant sans gêne. Soudain, je compris : je devais aussi lui dire mon nom.

« Tu pourrais être moins bête, Adèle ? » murmurai-je en fixant mes pieds, espérant qu'il ne m'ait pas entendue.

Je levai les yeux et découvris un sourire amusé sur son visage. Prenait-il du plaisir à ma situation ?

Je m'éclaircis la gorge avant de parler. « Je suis Adèle, Adèle Teju Cole », dis-je en me mordant les lèvres.

« Hmm… C’est charmant. Pourriez-vous vous approcher et vous asseoir, s’il vous plaît ? » répondit-il en désignant le petit canapé moelleux à sa gauche.

« Merci », dis-je en forçant un sourire. Un sourire qui me faisait mal aux joues. J’espérais juste ne pas avoir l’air idiote. Maintenant que j’étais plus près de lui, je perçus un délicieux parfum masculin. Était-ce de l’après-rasage ou de l’eau de Cologne ? En temps normal, je déteste l’eau de Cologne sur les hommes, mais là, c’est un miracle que je ne sois pas encore sous le charme.

**

Kingsley

Mes jambes commençaient déjà à s’engourdir, car j’étais assise dans la même position depuis huit heures. Trouver une nounou pour ma fille Colleen, âgée de neuf mois, s’avère plus compliqué que prévu. Je pris une grande inspiration en parcourant la liste que j’avais déjà dressée. Aucune ne correspondait. Qu’est-ce qu’un barman peut bien connaître aux enfants ? Tout ça, c'est vraiment nul. Vraiment nul.

Si seulement Laju était encore en vie pour s'occuper de notre enfant, si seulement elle avait accepté le traitement plus tôt, peut-être qu'elle aurait survécu et Colleen ne serait pas orpheline aujourd'hui.

« Hope, je ne suis pas trop tard ? » appela une voix douce, me tirant de mes pensées.

J'ai immédiatement levé les yeux et mon regard s'est posé sur une femme à l'allure étrange. Qui s'habille comme ça pour un entretien d'embauche ? Sérieusement ? Un bonnet rouge, des lunettes ringardes, un jogging gris et un sweat-shirt avec l'inscription « tétons roses ».

J'ai esquissé un sourire, réprimant un rire sonore, mais je me suis aussitôt ravisé et effacé ce sourire avant qu'il ne soit remarqué.

J'étais tenté de lui demander si ses tétons étaient vraiment roses, mais je ne suis pas si bête.

Je me suis raclé la gorge en essayant de déchiffrer son visage sans bonnet ni lunettes, mais ces derniers ne m'aidaient pas du tout.

J'étais amusé par son air indifférent lorsque je lui ai dit mon nom.

L'entretien a commencé peu après, et j'ai été soulagé de constater qu'elle avait une grande expérience en matière de garde d'enfants. J'ai été surpris d'apprendre qu'elle était économiste. « Eh bien, mademoiselle Cole, vous êtes la personne la plus qualifiée pour ce poste. Votre expérience de baby-sitting devrait suffire pour le moment. Félicitations, vous pouvez reprendre vos fonctions dès que possible. Vendredi sera bien plus pratique. Je vous enverrai le contrat par e-mail et, bien sûr, ma mère sera là pour vous donner quelques informations concernant ma petite Colleen », dis-je enfin en lui serrant la main.

« Merci beaucoup, monsieur Peterson. Colleen, c'est un très joli prénom », répondit-elle, le visage illuminé d'un sourire différent. Je voyais bien que ce sourire était différent de ceux qu'elle avait l'habitude d'afficher.

« Ah oui ! Nous l'avons nommée d'après l'auteure préférée de sa mère, Colleen Hoover. Nous sommes nés Cohortes », dis-je en la voyant s'illuminer.

« Oh là là, je suis une Cohorte aussi… Quel est votre livre préféré ? Le mien, c'est 9 novembre. »

« Verity », répondis-je.

« Oh ! Ce livre m'a tellement émue », dit-elle doucement.

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
39 فصول
Intro - Time & Lalin
Intro - Time & Lalin“พี่ลลิน ทางนี้ค่ะ”ท่ามกลางแสงสีเสียงที่ดังกระหึ่มของสถานบันเทิงชื่อดัง สายตาหวานสาดส่องเพ่งมองหาที่มาของเสียงใบหน้าหวานด้วยเครื่องหน้าที่สมบูรณ์ จมูกเรียวรั้นเชิดรับกับริมฝีปากอวบอิ่ม ดวงตาคู่สวยพลันโค้งเป็นรูปสระอิ เมื่อพบกับมือเล็กของเลขาสาวที่กำลังโบกเรียก ท่ามกลางแสงไฟที่คอยเปลี่ยนสีชวนให้มึนหัว ขาเรียวยาวบนรองเท้าส้นสูงสามนิ้วก็รีบมุ่งเดินไปยังโต๊ะซึ่งเป็นจุดหมายหญิงสาวในชุดเดรสรัดรูปอวดทรวดทรงบั้นท้ายงามงอน เชื้อเชิญสายตาหนุ่ม ๆ ในผับให้จ้องมองตามร่างอรชรที่เดินผ่านอย่างโดนสะกด ผิวขาวผ่องตัดกับชุดสีดำช่วยขับผิวได้เป็นอย่างดี แม้จะตัวเล็กด้วยความสูงมาตรฐานหญิงไทยเพียงร้อยหกสิบต้น ๆ แต่ในขณะเดียวกันก็แฝงความเซ็กซี่ด้วยชุดเปิดหลังโชว์ผิวเนื้อเนียน ผมดำยาวตรงสลวยพลิ้วไสวไปตามจังหวะก้าวเดิน ไม่ว่าใครได้มองถึงกับต้องมนตร์สะกดไปตาม ๆ กัน“มาช้าแป๊บเดียว นี่สั่งกันเต็มโต๊ะแล้วเหรอเนี่ย” เสียงหวานเอ่ยแซวเมื่อเห็นลูกน้องสี่คนนั่งดื่มกันไปก่อนแล้ว แถมเครื่องดื่มยังวางเรียงอย่างจัดเต็ม“ฉลองให้กับบริษัทเราทั้งทีก็ต้องยิ่งใหญ่สิคะ” เลขาสาวเอ่ยขึ้นด้วยยิ้มหวานหยดกว่า
اقرأ المزيد
Time & Lalin 1 - เกมล่าเหยื่อ
Time & Lalin 1 - เกมล่าเหยื่อ“ผู้หญิงคนนั้นตรงสเปกมึงหรือไง” เจย์เอ่ยถามเพื่อนชายที่เอาแต่จ้องมองยังหญิงสาวโต๊ะตรงข้ามไม่กะพริบตา“ใช่ ตรงแบบ โดนใจกูมาก ๆ เลยละ” เสียงทุ้มตอบเพื่อนที่นั่งข้างกัน หากแต่สายตายังคงจับจ้องตาหวานที่มองมายังเขาไม่ละสายตาเธอไม่หลบตาเขาสักนิด แถมยังจ้องกลับอย่างสู้สายตาไทม์ ยกยิ้มมุมปาก พร้อมกับส่งแววตาเจ้าเล่ห์สองสายตาสบจ้องมองกันไปมาอย่างไม่มีใครยอมใคร ในแววตาของทั้งคู่ดูเหมือนกำลังต่างคนต่างเชิญชวน“แล้วจะมัวรออะไรอยู่วะ เข้าไปทำความรู้จักเลยดิ” มาคัสเพื่อนร่วมโต๊ะอีกคนที่นั่งอยู่เอ่ยยุเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนแสดงความต้องการกันและกันผ่านทางสายตาเสียขนาดนั้น จะมัวรั้งรออะไรอยู่อีก“กูเข้าไปแน่ แต่รอ...ให้เธอสนุกให้เต็มที่กว่านี้ก่อน” มือแกร่งยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกดื่มรวดเดียวอย่างคนมีแผนก็เขามีแผนจริง ๆ แผนที่ว่าคือการรอให้เธอได้ดื่มเครื่องดื่มในมือให้มึนเมาไปมากกว่านี้ก่อน เพราะมันจะง่าย...ต่อการหลอกล่อเหยื่อให้มาติดกับ“ไอ้นี่ มันรู้งานว่ะ” เจย์เอ่ยชมอย่างชอบใจในความคิดอันชาญฉลาดของเพื่อน“แม่งแผนสูงใช้ได้ว่ะ” ไม่ต่างจากมาคัสที่คิดไม่ถึงกับแผนการแบบนี้ขอ
اقرأ المزيد
Time & Lalin 2 - มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ
Time & Lalin 2 - มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ“ครั้งแรกเลยนะคะที่เราได้มาดื่มกันแบบนี้” เสียงหวานสดใสในคราแรกของหมิวหมิวกลับกลายเป็นยานยืดด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ เธอตะโกนพูดคุยแข่งกับเสียงเพลง พร้อมกับโยกย้ายร่างกายไปมาตามจังหวะคึกคัก“แก้มพี่ลลินแดงมากเลยค่ะ” ลลินรีบแตะหน้าตัวเองเมื่อโดนน้อง ๆ ชี้และหัวเราะให้กับเธอ“พี่ไม่เคยดื่มเลยเมาง่ายน่ะ” ลลินที่นั่งอยู่บนเก้าอี้บอกกับน้อง ๆ ที่กำลังส่ายสะโพกโยกกันไปมาอย่างสนุกสนานและสุดเหวี่ยงอย่าว่าแต่เครื่องดื่มแอลกอฮอล์เลย แม้แต่สถานที่แบบนี้เธอก็ไม่เคยมาเลยสักครั้งนี่เป็นครั้งแรกของเธอที่มาที่แบบนี้“คนแรกเลยนะคะ ที่คนเมาแล้วจะยอมรับว่าตัวเองเมา...” สายป่านพูดขึ้นด้วยเสียงยานคางเช่นกัน“…ไม่เหมือน” ก่อนจะหันไปจ้องอีกสองหนุ่มกำลังคล้องคอกอดกันเต้นอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย“อะไร มองมาทางนี้ทำไม” รุกที่เห็นสายตาของสายป่านหันไปมองยังพวกเขา ก็โพล่งอย่างกับจะเอาเรื่องกัน“ใช่ พวกฉันยังโอเค” สกายก็พูดเสริม“สภาพ นี่เรียกโอเคแล้วเหรอ แน่ใจนะ” สายป่านยืนเท้าสะเอวชี้หน้าทั้งสองหนุ่มอย่างเอาเรื่อง“นั่นสิ ยืนยังไม่ตรงเลย” ตามด้วยประโยคสำทับจากหมิวหมิว“พวกเ
اقرأ المزيد
Time & Lalin 3 - สำหรับคนพิเศษเท่านั้น
Time & Lalin 3 - สำหรับคนพิเศษเท่านั้น“ผมเป็นเจ้าของที่นี่”“อ้อ ค่ะ” ทันทีที่ได้ยินคำตอบของเขาคนตัวเล็กก็รู้สึกแปลกใจ...ที่เธอนั้นดันโล่งอกโล่งอกเพราะได้ทราบว่าเขาเป็นเจ้าของที่นี่ ไม่ใช่นักท่องราตรีจนจำหน้าได้ทุกคนอย่างที่แอบคิดไปก่อนหน้า“ตามผมมาครับ” เสียงทุ้มเอ่ยบอก ก่อนจะเดินนำเธอเดินขึ้นไปยังชั้นสองและชั้นสามเรื่อย ๆเขาพาเธอเดินมาหยุดที่หน้าห้องน้ำชั้นสี่ ที่เป็นห้องน้ำส่วนตัวของพวกเขาเท่านั้นซึ่งผับนี้มีเจย์และมาคัสร่วมเป็นหุ้นส่วนด้วย“เป็นห้องน้ำวีไอพี สำหรับคนพิเศษเท่านั้น” คนตัวสูงหันกลับมาหาใบหน้าหวานที่แดงซ่านชวนมอง พร้อมพูดด้วยแววตาชวนคิดกับประโยคแฝงความนัย“ขอบคุณค่ะ” คนตัวเล็กรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัวเมื่อเผลอคิดลึกไปไกลในสิ่งที่อีกคนเอ่ยเมื่อครู่ก่อนจะรีบเดินเข้าไปในห้องน้ำหรูที่สะอาดสะอ้านและมีกลิ่นหอมทำให้รู้สึกผ่อนคลาย“นี่หน้าเราแดงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์...” ลลินพูดกับตัวเองในกระจก เมื่อเห็นว่าทั้งใบหน้านั้นเห่อแดงออกมาอย่างเห็นได้ชัด พร้อมกับยกมือขึ้นสัมผัสแก้มนวลของตัวเองก่อนจะเลื่อนลงมายังอกข้างซ้ายที่กำลังเต้นรัวไม่หยุดหย่อน“...หรือว่า...คนด้านนอกกันแน่”
اقرأ المزيد
Time & Lalin 4 - คุณสวยมาก Nc18+
Time & Lalin 4 - คุณสวยมาก Nc18+“หนูเห็นโต๊ะนั้นมองพี่นานแล้วนะคะ” “หล่อมากเลยด้วยค่ะ” “แน่ใจเหรอว่าเขามองมาทางพี่” “แน่ใจสิคะ มองตาไม่กะพริบเลยด้วย” “เขาชอบพี่แน่ ๆ เลยค่ะ” ……..เธอจำได้แล้วเขาคือคนที่สายป่านให้หันไปมองเมื่อนึกขึ้นได้ใจดวงน้อยพลันเต้นระรัวนี่เธอ โดนเขาจ้องมองตั้งแต่แรกแล้วสินะแล้วที่เขา...เข้ามาเจอเธอ ก็คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญอึก! ยิ่งคิด มือเรียวก็ยิ่งยกกระดกเหล้าขม ๆ ที่บาดแสบคอดื่มครั้งแล้วครั้งเล่า“คุณจะมอมตัวเองใช่ไหม” การกระทำของเธออยู่ในสายตาคมตลอดเวลา ไทม์ถามเย้าพร้อมยกยิ้มอย่างเอ็นดูใบหน้าสวยออกไปทางหมวยน่ารัก ผิวกายขาวเนียนหากแต่กำลังแดงเรื่อเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ เขาจ้องมองได้โดยไม่รู้สึกเบื่อไทม์ยกแก้วกระดกดื่มรวดเดียวหมดบ้าง“เอ่อ ค่ะ” ลลินที่เห็นการกระทำของเขาก็ยิ่งใจเต้นแรงเขาเท่และหล่อขนาดนี้ ทำอะไรก็ดูดีไปหมด ลลินก็ไม่อยากจะพลาดโอกาสในค่ำคืนนี้ไปดวงตาหวานจ้องมองใบหน้าหล่อตรงหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลายวิ่งตีกันไปมาเธออยากจะมีความกล้ามากขึ้น จึงมอมตัวเองอย่างที่เห็นแต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังรู้สึกมีสติดีอย่างครบถ้วนอาจเพราะสถานการณ์ตอนนี้มันน่า
اقرأ المزيد
Time & Lalin 5 - ความบังเอิญที่ตั้งใจ
Time & Lalin 5 - ความบังเอิญที่ตั้งใจลลินไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องแบบนี้มาก่อนจะตื่นเต้นบ้างย่อมไม่ใช่เรื่องแปลก ทว่าอีกคนที่ช่ำชองเรื่องพรรค์นี้กลับรู้สึกประหม่า เพราะได้เจอของดีเข้าแล้วเขาอยากทะนุถนอมแต่ก็กลัวตัวเองจะอดใจไม่อยู่ เพราะเรือนร่างของเธอชอบทำให้เขาสติหลุด“อยากเล่นกับมันไหม” ชายหนุ่มยกยิ้ม เมื่อเห็นคนใต้ร่างเอาแต่จ้องมองส่วนนั้นของเขาไม่วางตาไม่ถามเปล่ามือหนายังคว้ามือเรียวเข้ามาจับท่อนร้อนที่กำลังผงาดเต็มที่“อ๊ะ” ลลินอุทานด้วยความตกใจ เมื่อมือตัวเองถูกนำไปจับหมับเข้าที่ลำกายใหญ่โตของเขา“มือเธอนุ่มมาก” เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยบอกเจ้าของมือนุ่ม เธอทำเขาเสียวกระสันจนแทบอยากจะเสร็จคามือ“อื้อ” เสียงหวานร้องครางเมื่อใบหน้าหล่อซุกลงตรงซอกคอขาว พร้อมกับดูดเม้มสลับไปมาซ้ายขวาอย่างตามใจด้านบนพรมจูบไป ส่วนด้านล่างมือหนาก็จับเข้าที่ข้อมือเล็ก สอนให้ชักรูดแก่นกายของเขาขึ้นลง ลลินเรียนรู้ได้รวดเร็ว มือเรียวขยับรูดรั้งแก่นกายร้อนขึ้นลงเป็นจังหวะ“อ่า ฉันได้แตกคามือเธอแน่” ไทม์กระซิบข้างกกหูคนตัวเล็กด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เมื่อเธอปรนเปรอเขาไม่ปล่อยให้อีกคนเสียเปรียบ มือหนาอีกข้างพลันล้
اقرأ المزيد
Time & Lalin 6 - เจอกันอีกแล้วนะครับ
Time & Lalin 6 - เจอกันอีกแล้วนะครับฉันมองหน้าสายป่าน ยังไม่ได้รับมันมาในทันที เพราะกำลังคิดสงสัยว่าทำไมฉันต้องออกไปเมื่อเห็นนามบัตรนี้“เฮ้อ” ฉันถอนหายใจให้กับคนตรงหน้า และเพื่อคลายความสงสัยก็รีบหยิบนามบัตรนั้นมาดูเมื่อนามบัตรมาอยู่ในมือแล้ว ฉันก็กวาดสายตาอ่านทุกตัวอักษร“บริษัทใหญ่นี่เอง” ฉันพึมพำออกมา นึกว่าจะเป็นคนรู้จักเสียอีก ที่แท้ก็เป็นบริษัทยักษ์ใหญ่นี่เองคิดว่าฉันรู้แล้วจะยอมขายให้หรือไง เอาอะไรมามั่นใจขนาดนั้นพรึบฉันโยนนามบัตรนั่นลงบนโต๊ะอย่างไม่ไยดี“หือ” แต่แล้วบางอย่างก็ทำให้หยิบมันขึ้นมาใหม่ พอเพ่งดูชื่อผู้บริหารอีกทีแล้วก็ชวนให้เอะใจไทม์ งั้นหรือชื่อนี้ทำให้ฉันนึกถึงใครบางคนขึ้นมา“เขาบอกว่าไงนะ คนที่ให้นามบัตรนี้มา” ฉันชูนามบัตรขึ้นถามสายป่านถึงรายละเอียดอีกครั้ง“บอกว่าถ้าพี่ได้เห็นนามบัตรนี้ พี่ต้องออกไปหาเขาแน่นอนค่ะ” สายป่านยกยิ้ม พร้อมกับมองอย่างต้องการแซวฉันผ่านสายตา“รู้จักเหรอคะ” อีกฝ่ายยื่นหน้าเข้ามากระซิบถามใกล้ ๆ“ไม่รู้จัก” ฉันพูดออกไปนิ่ง ๆ เพื่อตัดบทไม่ใช่ว่าไม่รู้จัก แต่ยังไม่แน่ใจ...ว่าใช่เขาคนนั้นหรือเปล่า“หรือว่าเขากำลังตามจีบพี่อยู่” สายป่
اقرأ المزيد
Time & Lalin 7 - ถ้าอีกครั้งมันจะไม่ใช่วันไนต์แล้วละสิ
Time & Lalin 7 - ถ้าอีกครั้งมันจะไม่ใช่วันไนต์แล้วละสิ@ผับ“มัวแต่อีโก้สูง ทำยังไงดีล่ะ ขนาดแค่เปิดให้ทดลองใช้ปัญหาก็มาเยอะแล้ว ถ้าเปิดให้ใช้งานจริง ๆ ฉันจะทำยังไง จะให้จ้างพนักงานเพิ่มทุนก็ไม่เหลือแล้ว”“เฮ้อ”“นี่เลิกกลุ้มเรื่องงานได้แล้ว” เสียงของเกลเพื่อนรักของฉันเอ่ยบอก เพราะฉันเอาแต่นั่งถอนหายใจมาสักพักใหญ่แล้วละ“ไม่ให้กลุ้มได้ไง ฉันยังคิดไม่ตกเลยว่าจะเอาไงต่อ” ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์ร้านเหล้าสุดหรูที่เพื่อนฉันทำงานอยู่ฉันมีเพื่อนที่สนิทเป็นเพื่อนรักและเพื่อนตายเพียงคนเดียว นั่นก็คือเกล เธอทำงานเป็นบาร์เทนเดอร์ในผับหรูแห่งนี้ คนละผับกับที่ไปเมื่อวันงานฉลองผับนั้นฉันไม่กล้าไปแล้วละ ปกติฉันไม่ค่อยเข้าผับบาร์เท่าไร แต่วันนี้ที่มาเพราะมีเรื่องกลุ้มใจและจะมาเมาท์คลายทุกข์ให้เพื่อนฟัง“ฉันสร้างมากับมือ จะให้ไอ้พวกฉวยโอกาสเอาไปได้ไง” ฉันยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาเพื่อตอกย้ำตัวเองว่าสองมือของฉันนี่แหละที่สร้างมา“แกก็หานายทุนสิ แบบเป็นแค่หุ้นส่วน ไม่ได้เสียหายอะไร บริษัทก็ยังเป็นของแก”“เออ จริงด้วย แต่ส่วนมากมีแต่จะมาขอเทกโอเวอร์กันทั้งนั้น” คำพูดของเกลทำฉันมีความหวังขึ้นอีก
اقرأ المزيد
Time & Lalin 8 - ไปคุยรายละเอียดที่ห้องผมไหม NC18+
Time & Lalin 8 - ไปคุยรายละเอียดที่ห้องผมไหม NC18+ “ไปทำอะไรมาหน้าแดง” เกลเอ่ยถามเมื่อฉันกลับมานั่งที่เดิม“แดงเหรอ” ฉันยกมือประกบสองแก้มของตัวเองเพื่อเช็กดู“อืม” เกลตอบออกมาเพียงเท่านั้น ก่อนจะไปทำหน้าที่ชงเครื่องดื่มให้ลูกค้าคนอื่น ๆและเมื่อชงเสร็จก็กลับมายืนอยู่ตรงหน้าฉันอีกครั้ง“เขาเจ้าชู้ใช่ไหม” เมื่อได้จังหวะที่เกลว่าง ฉันก็โพล่งถามออกไปในสิ่งที่อยากรู้“ใคร” แต่เพื่อนสาวนี่สิ“แกนี่ เราคุยถึงเรื่องใครค้างไว้ล่ะ”“อ้อ...” พอดุไปทีก็จำได้ขึ้นมาเชียว“...โอเค ๆ ก็ตามประสาคนโสดที่เป็นที่หมายปองของสาว ๆ นั่นแหละ” แสดงว่าเจ้าชู้หรือเปล่าแต่ถ้าโสดเอ๊ะ โสดสินะ“ทำไม ติดใจงั้นสิ” คำพูดของเพื่อนทำให้ฉันคิดหนักปฏิเสธไม่ได้เลยว่าฉันติดใจเขาอย่างที่เกลพูดออกมา“ไม่ได้หรอก เขาคือหนึ่งในคนที่มาขอเทกโอเวอร์บริษัทฉัน แกก็รู้ว่าฉันเกลียดพวกฉวยโอกาสมากแค่ไหน” และสุดท้ายฉันก็ตีกับตัวเอง“เรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวควรแยกกันสิ” เกลคงเห็นฉันคิดหนักจึงเอ่ยฉันแบบนั้น“แยกไม่ได้หรอก” เรื่องแบบนี้มันคงจะแยกกันได้หรอกเพราะงานคือทั้งชีวิตของฉันฉันเป็นเจ้าของบริษัทนี่นา“แน่ใจนะว่าจะไม่เสียดาย”“ก็ไม
اقرأ المزيد
Time & Lalin 9 - ชอบทุกอย่างที่เป็นคุณ Nc18+
Time & Lalin 9 - ชอบทุกอย่างที่เป็นคุณ Nc18+เผลอแป๊บเดียวมือหนาก็จัดการถอดชุดฉันโยนทิ้งมันไปอย่างง่ายดายและชำนาญ พร้อมกับผละริมฝีปากออกในทันที“คะ คุณ” ฉันร้องเรียกคนตรงหน้าด้วยใจที่เต้นระรัวทันทีที่ขนลุกซู่ไปทั้งตัวเมื่อร่างกายเปลือยเปล่าเหลือเพียงที่แปะจุกและจีสตริงตัวจิ๋วเขาหยัดกายขึ้นก่อนจะจัดการปลดกระดุมเสื้อของตัวเอง โดยสายตายังคงจ้องมองมาที่ฉันอยู่สายตาของเขาทำเอาฉันแทบอยากจะหยุดหายใจ ฉันกัดปากตัวเองอย่างไม่ทันรู้ตัว ได้สติอีกทีก็ตอนที่เขาจ้องมองริมฝีปากของฉันพร้อมยิ้มขบขันเขาทำฉันประหม่าไม่ได้สิลลิน เธอจะมาแสดงท่าทางแบบนี้ไม่ได้เมื่อคิดได้ดังนั้นฉันจึงหยัดกายขึ้น พิงกับหัวเตียงและจัดการแกะแผ่นปิดจุกออกและในตอนนั้นเองสายตาก็เหลือบไปเห็นสิ่งที่ทำตาฉันค้างโตได้อีกครั้งแก่นกายชายอันใหญ่โตนั่น คือสิ่งที่กำลังจะเข้าไปในตัวฉัน...ใช่ไหมในขณะที่ฉันกำลังจ้องมองสิ่งตรงหน้าพร้อมกับใจที่เต้นระรัว ด้วยลมหายใจที่กำลังหอบกระชั้นและติดขัดอยู่นั้นร่างหนาที่เต็มไปด้วยลอนกล้ามแข็งแรงก็ค่อย ๆ ทาบทับลงมาจนชิดกับอกอวบของฉัน“คืนนี้ผมจะทำให้คุณมีความสุขมากกว่าคืนก่อนแน่นอน” ใบหน้าหล่อก้มกร
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status