LOGINNgunit agad niyang kinuha si Shiena mula sa mga bisig ng lalaki at dinala siya patungo sa isa pang sasakyan.Patuloy pa ring nagpupumiglas si Shiena.“Bitawan mo ako!”“Hindi ka pa ba nagsasawa?” malamig na sabi ni William, ngunit matigas na parang bakal ang tono niya. “Umuwi ka na kasama ko.”Sa sumunod na sandali, bigla na lamang sumuka si Shiena.Kahit mabilis na nakaiwas si William, nahuli pa rin siya nang isang hakbang.Tumalsik pa rin ang suka sa manggas ng damit niya.Mabilis na tumakbo si Caloy habang may dalang pakete ng tissue.“Sir heto po!”Karamihan sa mga doktor ay maselan sa kalinisan, at ganoon din si William.Ngunit matapos kunin ang tissue, bibig muna ni Shiena ang pinunasan niya bago marahang tinapik ang likod nito gamit ang kabilang kamay.Pagkatapos ay isinakay nila ito sa kotse, ikinabit ang seatbelt, at kumuha pa siya ng isang bote ng tubig mula sa likurang
Gabi na noon, pero mas masigla pa kaysa dati ang bar.Halatang lasing na si Clara; nang tawagan niya ang kapatid niya para sunduin siya, bulol-bulol na ang kanyang pagsasalita.Kung ganoon ang lagay niya, si Shiena naman na mas mahina pa ang tolerance sa alak ay tuluyan nang nalasing.Mabuti na lang at may dalawa pang kasama na kaya pang uminom at sila ang tumulong sa dalawa.Hindi nagtagal, dumating si Troy at nakita niyang hindi na halos makatayo nang maayos ang kapatid niya, kaya dali-dali niya itong inalalayan.Iwinagayway ni Clara ang kamay niya.“Kuya, si Ate Mae muna ang asikasuhin mo. Pupunta lang ako sa banyo!”Medyo nag-aalala si Clara, pero mabuti na lang at sinamahan siya ng kaibigan niya, kaya lumingon siya upang tingnan si Shiena.Nakita nilang nakaupo si Shiena sa tabi ng pader, yakap ang sarili habang tahimik na umiiyak.Napakunot ang noo ni Troy habang tinitingnan siya at hinawaka
Kahit simpleng maong lang ang suot niya, litaw na litaw pa rin ang kanyang mahahaba at magandang mga binti. Maluwag na nakatali ang kanyang buhok, at kumikislap ang kanyang hikaw sa ilalim ng ilaw, dahilan upang lalo siyang maging napakaganda.Nang lalapitan na sana siya ng isang lalaki, mabilis na tumakbo si Clara mula sa dance floor at sumigaw,“Lumayo ka! May nakaupo na rito!”Bumalik siya kasama ang kanyang mga kaibigan at niyakap ang balikat ni Shiena.“Hindi ninyo alam, napakahusay ng Ate Mae ko! Dati ko siyang idolo! Noong panahong maraming tao sa grupo ang nagkakamali sa pag-compute ng data, isang tingin lang niya, alam na agad niyang mali iyon!”Agad na napasinghap sa paghanga ang lahat.Ngunit mapait lamang na ngumiti si Shiena, may mahinang ibinulong, at muling kinuha ang kanyang baso.Hindi napigilan ni Clara na pigilan ang kanyang kamay.“Masyado kang mabilis uminom, dahan-dahan lang!”
Sa loob ng sasakyan, paulit-ulit na sumisilip si Caloy sa mukha ni Shiena gamit ang rearview mirror.“Ma’am, ayos lang po ba kayo?”Ipinikit ni Shiena ang kanyang mga mata at umiling.“Ayos lang ako!”Talagang delikado ang nangyari kanina!Malinaw na napagdesisyunan na niyang aalagaan nang mabuti ang sarili niya.Kapag may masamang nangyari sa kanya, magdudulot lang iyon ng sakit sa mga taong nagmamahal sa kanya at saya naman sa kanyang mga kaaway. Hindi siya ganoon katanga!Mula ngayon, uunahin ko ang sarili ko!Kumuha si Shiena ng isang bote ng tubig mula sa sasakyan upang pakalmahin ang sarili, saka uminom ng ilang gamot kasama nito.Hindi puwedeng madaliin ang problema sa sikmura ko ngayon, kaya kailangan kong pagtuunan muna ng pansin ang ibang bagay.Paano kung patuloy na magmatigas si William at tumangging makipaghiwalay?Narinig ko na kapag dalawang taon nang hiwalay ang ma
Mukhang iyon nga talaga ang ipinangalan niya sa anak nila!Maingat na nakinig ang bata sa sinabi ni William at agad itinuro ang mga salita sa picture book.Sumandal si Vanessa kay William. “Kumain tayo sa labas ngayon! Ang tagal nang nakakulong ng bata sa ospital, siguradong sasaya siya kapag nakapaglakad-lakad!”Sandaling nag-atubili si William bago nagsalita. “Tingnan muna natin ang oras. May aasikasuhin pa tayo mamaya.”Bahagyang kumunot ang noo ni Vanessa nang makita ang pag-aalinlangan niya. “Minsan ka na nga lang gumugol ng buong araw kasama siya. Naiingayan ka ba sa bata? Hindi mo ba gusto ang mga bata?”“Paanong hindi!” agad na umiling si William at binuhat ang bata. “Mahal na mahal ko ang mga bata! Lalo na’t napaka sensitibo ni Harry!”Napatawa niya ang bata at humagikgik ito. Napakacute ng mapula at malaman nitong mukha.Hindi namalayang kinurot ni William ang pisngi nito.Hindi na kinaya ni Shien
Halos agad na tumulo ang mga luha ni Shiena. “Dr. Lunch, alam n’yo ba kung ano ang pakiramdam ng batang ito para sa akin ngayon? Para itong bombang nakatabi sa akin na puwedeng sumabog anumang oras. Natatakot ako… gusto ko lang siyang alisin sa lalong madaling panahon!”Napansin ni Dr. Lunch na sobrang kakaiba ng emosyon niya kaya agad itong tumayo at lumapit, mas lalo pang naging mahinahon ang boses nito.“Huwag kang mag-alala, magiging maayos ka rin! Dahil din ito sa mabuti mong pag-aalaga sa katawan mo nitong mga nakaraang taon, at maaga pa ang pagbubuntis mo. Walang anumang panganib sa loob ng unang dalawang buwan. Magrereseta ako ng gamot para sa’yo mamaya. Inumin mo ito sa tamang oras, magpahinga ka nang mabuti, at subukang maging positibo ang pakiramdam mo!”“Nangangako ako sa’yo, magiging maayos ang lahat. Kapag gumaling ka na, may pagkakataon ka pa ring maging ina, okay?”Natural na pabago-bago ang emosyon ng mga buntis, kaya naging







