เข้าสู่ระบบAMBER POV
BLACKWELL EMPIRE AFTER THREE DAYS Nasa harap ako ngayon ng computer, abala sa pag-aayos ng mga dokumentong ipinagawa sa akin ni Daniel, ang personal assistant ni Grey Alexander Montclair. Sa loob ng tatlong araw kong pagtatrabaho rito, marami na akong natuklasan tungkol sa CEO na iyon. Malinaw at sariwa pa rin sa aking isipan ang lahat ng nasaksihan ko simula noong una akong pumasok sa kumpanyang ito. Nakita ko kung gaano siya kalupit, kayabang, at kawalang-awa sa ibang tao. Wala siyang pakialam kung ilang tao ang masaktan o matapakan niya. Para sa kanya, tila walang halaga ang sinuman maliban sa sarili niya. Minsan nga ay naiisip kong baka hindi siya tao kundi isang demonyong nagkatawang-tao. Napailing ako at muling ibinalik ang atensiyon sa computer. Hindi naman ako narito para husgahan ang pagkatao niya. Kailangan ko ang trabahong ito, at iyon lamang ang mahalaga sa akin. Kailangan kong kumita ng sapat na pera para sa pagpapagamot ng nakababata kong kapatid. May Stage 2 cancer ito, at kahit anong pilit kong mag-ipon, hindi pa rin sapat ang kinikita ko para matustusan ang lahat ng pangangailangan nito. Kaya naman wala akong ibang pagpipilian kundi tiisin ang ugali ng boss kong iyon. "Amber." Napalingon ako nang marinig ang boses ni Daniel na papalapit sa aking desk. "Yes?" "Pinapatawag ka ni Boss sa office niya." Napakunot ang noo ko. "May kailangan ba siya?" "I don't know. Basta pinapatawag ka niya." Napabuntong-hininga ako at napatingin kay Lottie na abala rin sa kanyang ginagawa. Nang magtama ang aming mga mata, bahagya siyang nagtaas ng kilay na para bang nagtatanong kung ano na naman ang kailangan sa akin ng CEO. "Good luck," bulong niya. Napangiti ako nang pilit. "Parang kailangan ko talaga niyan kapag siya ang kaharap ko." Tumayo ako, inayos ang suot kong blouse, at kinuha ang maliit kong notepad bago naglakad patungo sa opisina niya. Pagdating doon ay kumatok muna ako. Knock! Knock! "Come in." Binuksan ko ang p***o at pumasok. Nakita ko siyang nakaupo sa likod ng malaking office desk habang may binabasang ilang dokumento. Hindi man lamang siya nag-angat ng tingin nang dumating ako. "You called for me, Boss?" Ibinaba niya ang hawak na papel at saka tumingin sa akin. "Sit down." Tahimik akong sumunod at umupo sa upuang nasa harap ng kanyang mesa. Ilang segundo niya akong pinagmasdan bago niya kinuha ang isang brown envelope at itinulak iyon patungo sa akin. "Open it." Napatingin ako sa envelope ngunit hindi ko agad ginalaw. "Ano po iyan?" "Something you need to know." Dahan-dahan kong kinuha ang envelope at inilabas ang mga dokumentong nasa loob nito. Ngunit bago ko pa man mabasa ang mga nakasulat doon ay nagsalita na siya. "Your younger sibling has Stage 2 cancer, isn't that right?" Bigla akong natigilan. Unti-unti kong iniangat ang mukha ko at napatingin sa kanya. "Paano ninyo nalaman iyon?" Hindi siya sumagot sa tanong ko. Sa halip, bahagya siyang sumandal sa kanyang upuan at pinagmasdan ako. "You're working here because you need money for your sibling's treatment. You've been trying to save every peso you earn, and you're willing to take extra work just to cover the medical expenses." Napatitig lamang ako sa kanya. Hindi ako makapaniwala sa naririnig ko. Pati ba naman ang mga bagay na ginagawa ko para sa pamilya ko ay alam niya? Kumuha siya ng isang folder mula sa kanyang mesa at inilapag iyon sa harapan ko. "Your grandmother's name is Nora, correct? She's the one taking care of your sibling whenever you're at work." Mas lalo akong natigilan. Pati ang pangalan ni Lola Nora ay alam niya. Hindi ako nagsalita. Tahimik lamang akong nakaupo habang hinihintay kung ano pa ang sasabihin niya. "Interesting, isn't it? You barely earn enough to cover your family's expenses, yet you still managed to get hired here." Sandali siyang tumigil bago muling nagsalita. "I can change that." Bahagya siyang yumuko at pinagpatong ang dalawang kamay sa ibabaw ng mesa. "I can take care of your sibling's entire medical expenses. The operation, medications, hospital bills, and everything else he needs. I'll also arrange medical assistance for your grandmother." Hindi pa rin ako nagsasalita. "I can give you a better position in this company, a much higher salary, and financial security. You won't have to worry about money anymore." Napatingin ako sa folder na nasa harapan ko. Hindi ko maintindihan kung bakit niya ginagawa ang lahat ng ito. Wala naman akong espesyal na nagawa para sa kanya. Maya-maya ay tumayo siya at naglakad patungo sa malaking glass window. "There's only one condition." Sandali siyang natahimik bago dahan-dahang humarap sa akin. "I want you to marry me." Parang biglang tumigil ang mundo ko. Napatitig lamang ako sa kanya. Hindi ako makapaniwala sa narinig ko. Sa dami ng babaeng maaari niyang pakasalan, bakit ako? Ngunit hindi pa siya tapos magsalita. "I don't need your love, Amber. I don't need you to pretend that you like me, either. I only need you to fulfill your role as my wife." Naglakad siya pabalik sa kanyang mesa. "Your family will be taken care of. Your sibling will receive the treatment she needs, and your grandmother won't have to worry about medical expenses anymore." Inilapag niya ang isang dokumento sa harapan ko. "Everything will be stated in a marriage contract. You'll have your own room, your own privacy, and the financial security I'm offering. In return, you'll carry my surname and act as my wife whenever necessary." Nanatili lamang akong nakatitig sa kanya. "Think about it carefully. I'm not asking you to make a decision based on emotions. I'm offering you a solution to your problems." Pagkatapos ay umupo siya at muling kinuha ang hawak niyang dokumento. "That's all, Miss Bustamante. You may leave." Hindi ako agad gumalaw. Nananatili sa isip ko ang lahat ng sinabi niya. Hindi ko alam kung ano ang mas dapat kong isipin-ang kakaibang alok niya o ang katotohanang alam niya ang halos lahat tungkol sa pamilya ko. Paano niya nalaman ang mga iyon? At bakit ako ang pinili niya? Bago pa ako makapagsalita ay biglang nag-vibrate ang cellphone ko. Napatingin ako sa screen. LOLA NORA CALLING... Agad ko iyong sinagot. "Hello, Lola?" "Amber!" Napakunot ang noo ko nang marinig ang nanginginig niyang boses. "Lola? Bakit po? Anong nangyari?" "Anak... nasa ospital kami ngayon." Biglang nanlamig ang buong katawan ko. "Bakit po? Anong nangyari sa kapatid ko?" Narinig ko ang mahinang paghikbi niya sa kabilang linya. "Bigla siyang nangisay, anak. Hindi namin alam ang gagawin. Kanina pa siya walang malay. Dinala namin siya agad sa emergency room." Napatayo ako. "What? Lola, kumusta na siya? Okay lang ba siya?" "Hindi ko alam, anak. Hindi pa lumalabas ang doktor. Natatakot ako..." "Lola, papunta na ako diyan. Huwag kang mag-alala. Please, huwag kang mag-alala." "Bilisan mo, anak. Kailangan ka namin dito." Tuluyan nang naputol ang tawag. Ilang segundo akong natulala habang hawak ang cellphone ko. Hindi. Please, huwag naman. Mabilis akong napalingon kay Grey. "Boss, I need to leave." Hindi siya agad sumagot. Ibinaba lamang niya ang hawak na dokumento at tumingin sa akin. "My sibling is in the hospital. Kailangan ko pong pumunta roon." "Daniel." Agad na bumukas ang p***o at pumasok ang kanyang assistant. "Yes, sir?" "Get the car ready. We're going to the hospital." Napatingin ako sa kanya. "Hindi na po kailangan. Kaya kong mag-commute." "Did I ask for your opinion?" Napatikom ako. Kinuha niya ang kanyang coat at saka tumingin sa akin. "Let's go." --- HOSPITAL Halos tumakbo ako pagdating namin sa ospital. Nakita ko agad si Lola Nora na nakaupo sa labas ng emergency room. Namumugto ang kanyang mga mata at mahigpit na hawak ang rosaryo. "Lola!" Agad siyang tumayo nang makita ako. "Amber!" Yumakap siya sa akin at tuluyang napaiyak. "Anak, hindi ko na alam ang gagawin ko..." "Lola, kumusta na siya? Nasaan ang kapatid ko?" "Nasa loob pa rin. Hindi pa siya lumalabas." Hinawakan ko ang dalawang kamay niya. "Okay lang po. Narito na ako." Ilang minuto pa kaming naghintay bago lumabas ang doktor. "Are you the patient's family?" Agad akong lumapit. "Yes, Doctor. I'm her older sister. How is he?" Tiningnan muna kami ng doktor bago nagsalita. "Your sibling experienced a seizure. We managed to stabilize her condition for now, but given her existing diagnosis, we need to proceed with further medical evaluation." Napahawak ako sa aking dibdib. "Is he going to be okay, Doctor?" Huminga nang malalim ang doktor. "Based on the latest findings, we need to proceed with the necessary surgery as soon as possible. Her condition requires immediate attention. We cannot afford to delay the operation." "Operation?" Tumango siya. "Yes. We need to prepare the necessary medical procedures, medications, and other expenses." "How much, Doctor?" Ibinigay niya sa akin ang tinatayang halaga. At sa sandaling marinig ko iyon, tila gumuho ang mundo ko. Napakalaking halaga. Kahit pagsama-samahin ko pa ang lahat ng perang maiipon ko sa loob ng ilang taon, hindi iyon sasapat. "Doctor, please..." halos pabulong kong sabi. "I'll find a way. I promise." "We understand your situation, but the operation is urgent. Please coordinate with the hospital's billing department as soon as possible." Pagkaalis ng doktor ay napaupo ako sa pinakamalapit na upuan. Hindi ko napigilang mapatakip sa aking mukha. Ano na ang gagawin ko? Kailangan kong mailigtas ang kapatid ko. Hindi ko kayang mawala siya. "apo..." mahinang tawag ni Lola Nora. Napatingin ako sa kanya. "Huwag kang susuko. Makakahanap din tayo ng paraan." Ngunit paano? Saan ako kukuha ng ganoong kalaking halaga? Katatanggap ko pa lamang sa trabaho. Wala pa akong sapat na ipon. Hindi rin naman ako maaaring basta-bastang mangutang ng ganoong kalaking pera. Napapikit ako. Biglang bumalik sa isip ko ang sinabi ni Grey. I want you to marry me. Napatingin ako sa direksiyon ng hallway. Nandoon siya, nakatayo sa may di-kalayuan habang may kausap sa telepono. Halatang walang anumang emosyon sa mukha niya. Maya-maya ay ibinaba niya ang tawag at lumapit sa akin. "Have you made your decision?" Napatingala ako sa kanya. Tahimik lamang akong nakatingin sa kanya. "I assume you've already heard what the doctor said." Hindi ako sumagot. Inilabas niya ang isang dokumento mula sa dalang folder at inilapag iyon sa tabi ko. "Everything will be taken care of. Your sibling's operation, treatment, and hospital expenses. I'll also arrange medical assistance for your grandmother." Napatingin ako sa papel. Nandoon ang ilang detalye ng kasunduan. "All you have to do is marry me." Nanatili akong tahimik. "Why me?" nanginginig kong tanong sa isip ko, ngunit hindi ko iyon binigkas. Tila nabasa niya ang pagtataka sa aking mukha kaya nagpatuloy siya. "Because I chose you." Bahagya siyang yumuko upang mapantayan ang aking paningin. "I don't need your love, Amber. I don't need you to pretend that you like me, either. I only need you to fulfill your role as my wife." Tumayo siya nang tuwid at inayos ang kanyang coat. "I want a wife who knows how to follow an agreement. Your family will be taken care of, and you'll receive everything I've promised. In return, you'll carry my surname and act as my wife whenever necessary." Nanatili akong nakatitig sa dokumento. "Everything will be stated in the marriage contract. You'll have your own room, your own privacy, and financial security. I won't ask you to love me." Sandali siyang tumigil. "But I expect you to understand that once you become my wife, you'll be part of the Montclair family." Hindi pa rin ako nagsasalita. "Take your time, but not too long. Your sibling needs that operation." Pagkatapos ay iniwan niya sa tabi ko ang dokumento at lumayo. Napayuko ako. Sa likod ng p***o ng emergency room ay naroon ang kapatid kong lumalaban para mabuhay. Sa tabi ko naman ay ang lola kong halos maubusan na ng lakas sa kakaiyak. At sa harapan ko ay ang lalaking nag-aalok ng solusyon sa lahat ng problema namin kapalit ng isang bagay na hindi ko kailanman inakalang magiging bahagi ng buhay ko. Isang kasal. Isang kasal sa lalaking hindi ko mahal. Isang kasal sa lalaking kinatatakutan ng lahat. Isang kasal kay Grey Alexander Montclair. Ngunit may isang bagay pa rin na hindi mawala sa isip ko. Paano niya nalaman ang tungkol sa sakit ng kapatid ko? Paano niya nalaman ang tungkol kay Lola Nora? At higit sa lahat, bakit parang matagal na niyang alam ang lahat tungkol sa akin? Napatingin ako sa dokumentong iniwan niya. Hindi ko alam kung ano ang naghihintay sa akin sa sandaling pirmahan ko iyon. Ngunit kung iyon lamang ang paraan para mailigtas ang kapatid ko, wala na akong ibang pagpipilian. Dahan-dahan kong kinuha ang dokumento. At sa araw na iyon, nagsimula ang isang kasunduang magbabago sa buong buhay ko. I was about to marry the devil himself.AMBER POVBLACKWELL EMPIREAFTER THREE DAYSNasa harap ako ngayon ng computer, abala sa pag-aayos ng mga dokumentong ipinagawa sa akin ni Daniel, ang personal assistant ni Grey Alexander Montclair.Sa loob ng tatlong araw kong pagtatrabaho rito, marami na akong natuklasan tungkol sa CEO na iyon.Malinaw at sariwa pa rin sa aking isipan ang lahat ng nasaksihan ko simula noong una akong pumasok sa kumpanyang ito. Nakita ko kung gaano siya kalupit, kayabang, at kawalang-awa sa ibang tao.Wala siyang pakialam kung ilang tao ang masaktan o matapakan niya. Para sa kanya, tila walang halaga ang sinuman maliban sa sarili niya.Minsan nga ay naiisip kong baka hindi siya tao kundi isang demonyong nagkatawang-tao.Napailing ako at muling ibinalik ang atensiyon sa computer.Hindi naman ako narito para husgahan ang pagkatao niya. Kailangan ko ang trabahong ito, at iyon lamang ang mahalaga sa akin.Kailangan kong kumita ng sapat na pera para sa pagpapagamot ng nakababata kong kapatid. May Stage 2 c
AMBER'S POVBLACKWELL EMPIREMaaga akong dumating sa kumpanyang tumanggap sa akin bilang personal secretary ng kanilang CEO.Pagdating ko sa mismong gusali ng Blackwell Empire, ipinakita ko sa guwardiya ang invitation na natanggap ko. Sinuri niya muna iyon bago niya ako pinapasok. Ngunit hindi ko maiwasang mapansin ang tingin niya sa akin—mula ulo hanggang paa, para bang may hinahanap siyang kakaiba sa aking itsura.Hindi ko na lamang iyon pinansin.Ilang sandali pa ay may lumapit na personnel upang ihatid ako sa opisina kung saan ako kakausapin ng mismong CEO ng kumpanya.Habang naglalakad kami sa malawak na hallway, napansin kong halos lahat ng empleyadong nakakasalubong namin ay napapatingin sa akin. May ilan pang palihim na nagbubulungan habang sinusundan ako ng kanilang mga mata.Ano ba ang problema ng mga taong ito?May nakakatawa ba sa mukha ko?Sa halip na magpakaabala sa trabaho, tila mas interesado pa silang pagmasdan ako. Hindi ko alam kung may mali ba sa suot ko o kung may
AMBER POVKINABUKASANMaaga akong umalis ng bahay upang pumunta sa police station at ibigay ang mga kinakailangang dokumentong hinihingi ng mga pulis kaugnay ng nangyari kahapon.Hindi rin ako nagtagal doon dahil kailangan ko pang pumunta sa ospital. Ayokong matagalan sa labas dahil alam kong hinihintay ako ng kapatid ko. Bukod doon, kailangan ko ring samahan ang lola ko sa pag-aalaga sa kanya.Matapos kong maasikaso ang lahat sa police station, agad akong sumakay ng jeep papunta sa ospital.Ilang oras din ang lumipas bago ako nakarating. Pagbaba ko, mabilis akong naglakad papasok at dumiretso sa Room 201, kung saan naka-confine ang aking nakababatang kapatid.Dalawa lang kaming magkapatid, at siya na lamang ang natitira kong pamilya bukod sa aming lola. Pitong taong gulang pa lamang si Ethan, ngunit sa murang edad niya ay kailangan na niyang harapin ang isang sakit na hindi ko kailanman hiniling na maranasan niya.May Stage 2 cancer ang kapatid ko.Pagpasok ko sa silid, agad akong na
AMBER POVPOLICE STATIONNakita kong nag-uusap ang pulis at ang arogante at matapobreng lalaki sa medyo malayong bahagi ng police station. Hindi ko maiwasang mapaisip kung ano ang pinag-uusapan nilang dalawa.Kanina lang ay halos gusto na niya akong pagbayarin ng isang milyong piso. Ni hindi man lang siya nakaramdam ng awa sa akin kahit ilang beses kong ipinaliwanag na hindi pa bayad ang e-bike ko at ginagamit ko iyon para sa trabaho.Ngayon naman, mukhang may mahalaga silang pinag-uusapan.Ilang minuto pa ang lumipas bago sila tuluyang bumalik. Kasama ng lalaki ang pulis na nag-interview sa akin kanina. Napansin kong nakangiti ang police officer habang papalapit sa akin."Maswerte ka. Mukhang malakas ang guardian angel mo ngayon," nakangiting sabi niya.Nakunot ang noo ko.Hindi ko maintindihan kung bakit ganoon ang sinabi niya. Kanina lang ay parang gusto na niya akong idiin at piliting magbayad ng isang milyon. Ngayon naman, tinatawag niya akong maswerte?"Anong ibig ninyong sabihi
AMBER POVCAFÉ AMOURIt was already 10:30 a.m. when I arrived at Café Amour to deliver a customer's order. Isa itong matandang babae na umorder ng simpleng damit pambata para sa kanyang apo.Sakay ang e-bike na ginagamit ko sa pagde-deliver, pumasok ako sa parking lot ng café at naghanap ng mapagpaparadahan. May napansin akong bakanteng parking space. Wala naman akong nakitang karatulang nagsasabing VIP parking iyon o may nakalaang pangalan para roon, kaya hindi na ako nagdalawang-isip na iparada ang e-bike ko.Pagkaparada ko, agad kong napansin ang isang matandang babae na nakaupo sa loob ng café. Panay ang tingin niya sa paligid na para bang may hinihintay.Ilang sandali pa kaming nag-usap bago ko tuluyang naiabot sa kanya ang inorder niyang damit. Nagpasalamat siya at binayaran ang order. Matapos iyon, nagpaalam na rin ako dahil kailangan ko pang bumalik sa pinagtatrabahuhan ko.Ngunit paglabas ko ng café, halos hindi ako makapaniwala sa bumungad sa akin.Nakatumba ang e-bike ko, a







