ANMELDENTeilen
6 • ทำให้ฉันรู้สึกดีก่อน
Zuletzt aktualisiert:
04.02.2026 18:54:346
ทำให้ฉันรู้สึกดีก่อน ดูเหมือนว่าจะเป็นคืนที่ตื่นเต้นจนนอนแทบหลับหลับเลยให้ตายสิ วันรุ่นขึ้นเซรินนั่งหน้าเอ๋ออยู่หน้ากระจกบานใหญ่ ช่างแต่งหน้าประทินโฉมประโคมเซรั่มต่างๆนานา เพียงแค่ขั้นตอนลงพรามเมอร์หน้าของเธอก็สวยใสจนแทบไม่ต้องแต่งเติมอะไรเพิ่มแล้ว คนสวยนั่งปากหว๋อคอจะพับกลางอากาศให้ได้ “คุณเซรินนี่ผิวดีมากๆเลยนะคะเนี่ย” “ใช่ไหมล๊าาา ฉันกินไข่หอยทากประจำนะ~” (เสียงงัวเงีย) “ค่ะ ค๊ะ!?” “อ๋อ ล้อเล่นนะ พี่ช่างต้องมีอารมณ์ขันในชีวิตบ้างนะคะ ความเครียดเป็นบ่อเกิดทุกปัญหาริ้วรอยค่ะ เห็นหน้าแอชตันไหมคะ ถึงจะหล่อมากแต่หน้าไปก่อนวัยมากเหมือนกันเพราะชีวิตบึงตึงไม่มีสีสัน~” เซรินพูดพร่ำไปเรื่อย ก่อนจะค่อยๆพยุงหนังตาที่เหนื่อยล้าจนอยากจะหลับพับไปซะตั้งแต่ตรงนี้ เธอหันมองช่างแต่งหน้าอีกหน “ฉันพูดพร่ำมากไปไหมคะ?” “โอ๊ะ! ไม่ค่ะไม่ค่ะ พูดได้เยอะๆเลยค่ะฉันชอบคนอารมณ์ดีแบบคุณเซรินค่ะ เวลาแต่งหน้าด้วยมันไม่ง่วง” “แต่ฉันง่วงมากเลยค่ะ แทบไม่ได้นอนทั้งคืนเลยนะเนี่ย” เซรินไม่มีท่าทีห่วงสวยใดๆ เธอเอนหลังพิงเก้าอี้นุ่มๆ ก่อนจะร้องหาฟัฟฟี่ฉลามตัวโปรด เธอนั่งเกาะมันก่อนจะกรนเสียงเบาๆ “..คร่อก คร่อก อะ อือออ~” แต่ก็รู้ตัวได้ด้วยตัวเอง หันมองหน้าช่างแต่งหน้าที่เหมือนจะเอ็นดูเธอเป็นกรณีพิเศษ แต่ก็เหมือนมีอะไรอยากจะถาม “..ถามมาเลยค่ะ ถ้าไม่เกินความสามารถฉันจะตอบทุกคำถาม” “หน้าฉันเหมือนคนอยากรู้มากเลยสินะคะ เอาเป็นว่าไม่เกรงใจแล้วนะคะ” “อ่าห๊ะ~” เธอเบิกตาให้ตื่น และพร้อมฟัง “คือ คุณเซรินเป็นอะไรกับคุณแอชตันเหรอคะ คือถ้าไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไรนะคะ เพราะว่าปกติแล้วคุณแอชตันไม่ค่อยพัวพันกับผู้หญิงคนไหน พอถูกจ้างให้มาแต่งหน้าคุณเซริน ต่อมเผือกฉันมันก็เลยทำงานนะคะ^^*” “คุณพี่ก็ยิงคำถามมาซะขนาดนี้แล้วถ้าฉันไม่ตอบก็โดนหาว่าหยิ่งนะสิ ก็ไม่มีอะไรมาก ก็แค่เป็น” “แฟนกันใช่ไหมคะ!” มือช่างแต่งหน้าค้างกลางอากาศ เซรินเอียงหัวและคิดเพียงในใจ มนุษย์เรานี่มีสังคมได้เพราะการซุบซิบนินทาและความอยากรู้อยากเห็นเป็นบ่อเกิดของความสัมพันธ์ฉันท์คนแปลกหน้าจริงๆ “..ก็ ดูออกเลยเหรอ?” หญิงสาวสติไม่ดีเล่นหูเล่นตา จากที่จะหลับหัวสับประหงก ตอนนี้ตื่นเต็มตาสดใสร่าเริงเต็มขั้น “ก็นิดนึงค่ะ ตอนแรกพวกเราก็ไม่แน่ใจนะคะ แต่พอเห็นเรฟแต่งหน้าที่ทางคุณแอชตันส่งมามันก็เลย ชวนจิ้นนะคะ” “เรฟแต่งหน้า?” “แต่งโทนเจ้าหญิงแต่มีความเป็นเจ้าสาวด้วยค่ะ ดูเหมือนว่ามาเฟียที่เลื่องชื่ออย่างคุณแอชตัน จะชอบอะไรที่ค่อนข้างน่ารักแล้วก็สวยหวานนะคะ” เซรินเลิ่กคิ้วสูง เบิกตาโตราวกับได้ข้อมูลเข้าคลัง เธอเริ่มมีท่าทีเชิดๆ นั่งหลังตรง ชี้ให้ช่างแต่งหน้าปัดแก้มเพิ่มอีกนิด มือซ้ายขวาไขว้ทับวางไว้บนหน้าตัก ลูกตาเหลือกมองเป็นระยะๆก่อนจะถามสิ่งที่ตนอยากรู้ “วันนี้สำคัญกับฉันมากค่ะ ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหม?” “ได้เลยค่ะ ถ้าพวกเรารู้พวกเราจะตอบให้หมดเลยค่ะ!” “โอเค๊! อยู่เป็น ฉันช๊อบ!” เซรินกระเเอ่มคอก่อนจะหันขวับหาช่างแต่งหน้า ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ “ฉันสวยมากไหม?” “มากค่ะ!” “..สวยกว่าผู้หญิงทุกคนของแอชตันหรือเปล่า?” “คุณแอชตันไม่เคยควงผู้หญิงนะคะ ถึงบอกไงละคะว่าพวกเราถึงจิ้นคุณเซรินกับคุณแอชตันไง” “โอ้มายก๊อดด ฟอร์มดีขนาดนั้นหลุดมาถึงมือฉันได้ยังไง” เธอพูดกับตัวเองก่อนจะยิ้มแป้น จัดแจงชุดที่ใส่ ดันอกดันนมให้มันบึ้มๆ ก่อนจะคว้าแปรงปัดแก้มปัดสีเพิ่มเองนิดหน่อย “โอเคยัง?” “โอเคแล้วค่ะ ไม่ต้องแต่งอะไรเพิ่มแล้ว สวยหวาน สวยใส รับรองว่าคุณแอชตันจะต้องตะลึงแน่นอน!” “พูดจริง!” “ที่สุด!” “เริส!” เธอเบ้ปากด้วยจริตพี่สาวกระเทยเริสๆ หลังจากเสียเวลาชมเชยกันอยู่นาน สิ่งที่น่ารำคาญเป็นอย่างต่อมา คือเอกสารอะไรสักอย่างที่หนาเป็นปึ๊ง ฉันถูกกำชับว่าต้องอ่านทุกอย่างที่มีและจำทุกอย่างให้ได้ภายในเวลาแค่สองชั่วโมง เอาจริงๆไหม ตั้งแต่ตื่นมาฉันยังไม่เจอหน้าแอชตันเลย สมองยิ่งตื้อๆอยู่ ถ้าไม่มีหน้าหล่อๆของแอชตันฉันก็ไม่สามารถจดจำอะไรได้ทั้งนั้นนั่นแหละ เซรินเมินกองเอกสาร ก่อนที่บอดี้การ์ดสาวสวยหุ่นเช้งจะเข้ามาในห้อง เรารู้จักกันเมื่อไม่กี่นาทีนี่เอง เธอชื่อเฮร่า เฮร่าจะเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของฉัน แอบผิดหวังที่บอดี้การ์ดไม่ใช่ผู้ชาย แต่ไม่เป็นไร ฉันสนใจก็แค่แอชตันเท่านั้นแหละ “อาหารเช้ารองท้องก่อนทานยาค่ะ” “เฮร่าาา~” เซรินลากเสียงหวานยาวๆ เธอเงยหน้ามองบอดี้การ์ดสาวของตัวเอง “ฉันมีเรื่องด่วนจี๋ที่ต้องคุยกับแอชตันหน่ะ ขอไปหาแอชตันได้ไหม?” “เอ่อ แต่นายท่านกำลัง” “นะ น๊า น๊าาา จำเป็นจริงๆ ฉันมีเรื่องที่สงสัยเกี่ยวกับพวกนั้น ตัวหนังสือมันเยอะมาก แล้วสมองของฉันก็ไม่ใช่หน่วยประมวลผลหรือคอมพิวเตอร์ไงที่จะรับทุกตัวอักษรและรับทุกความหมายได้เร็วขนาดนั้น” เฮร่าที่ยืนถือถาดอาหารเช้าก็คือโจ๊กหมูสับ ตอบรับคำขอของเธอแต่มีข้อแม้ว่าจะต้องกินข้าวและกินยาก่อนไปเจอนายตน ซึ่งเซรินทำตามอย่างว่าง่ายซึ่งเธอใช้เวลาไม่นาน “โอเค อิ่มละ! ไปกันเถอะเฮร่า!” แอชตันกำลังจะทำอะไรอยู่น๊าา~ เห็นบอกว่าวันนี้ฉันจะต้องร่วมโต๊ะอาหารกับครอบครัวของเขากับแขกอีกสองสามคน คำกำชับจากกระดาษที่แนบมากับกองเอกสารนั่น คือฉันต้องเล่นละครให้สมกับเป็นคู่รักมานานหลายปีประหนึ่งเมียเก็บ และเพราะว่ามันเข้าทางฉัน ฉันก็เลยไม่ตื่นเต้นอะไร ฉันทำได้ดีอยู่แล้วเชื่อสิ เซรินเดินตามเฮร่าจนมาถึงหน้าห้องของแอชตัน ขณะที่เฮร่ากำลังจะเคาะประตู เธอก็ร้องห้ามเอาไว้ “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันขอเวลาไม่นานเฮร่าไปพักเถอะ พักอยู่แถวๆนี้แหละ ฉันขอคุยกับแอชตันเป็นการส่วนตัวแปบนึง” เฮร่าก้มคำนับ ก่อนจะเดินไปอยู่อีกฝั่งของทางเดิน ประตูที่ไม่ได้ล็อคทำให้เซรินยิ้มหวาน ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับเขาหรอกแต่แค่อยากมาเห็นหน้าหล่อๆของเขาสักหน่อยก่อนที่จะต้องไปจดจำเรื่องในกองกระดาษนั่น เพราะถ้าฉันทำดีฉันอาจจะได้รางวัล ฉันเข้ามาในห้อง ไม่มีใครอยู่.. แต่ได้ยินเสียงน้ำจากห้องน้ำดังไม่ขาดสาย รอบๆห้องมันถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์จำพวกสเตนเลส เครื่องเงินและโทนห้องเป็นสีดำ “..เหมือนถ้ำเลยแฮะ” ผ้าม่านสองชั้น กลิ่นห้องเย็นๆ เตียงที่ถูกพับผ้านวมอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ฉันนั่งรอแอชตันอาบน้ำจนกว่าจะเสร็จ ก็เลยขย่มๆเตียงคร่าเวลา “นุ่มแฮะ..” พอความนุ่มของฟูกทำให้เธออารมณ์ดี เซรินในคราบสาวสวยก็นอนแผ่หลากลางเตียง กลางแขนขาเป็นปลาดาว ก่อนจะค่อยๆดันตัวกระดึบเหมือนหนอนบนเตียงอย่างสุขอารมณ์ ก่อนจะหยุดสิ่งที่ทำเพราะเห็นว่าแอชตันออกมาจากห้องน้ำในสภาพที่ไม่มองไม่ได้ แต่แม้อีกฝ่ายจะสตั้นไปแต่ก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น มาเฟียหนุ่มเดินไปฉีดน้ำหอมที่ห้องแต่งตัว คนซุกซนวิ่งตามเข้าไป เธอเกาะกระจกก่อนจะค่อยๆเลื่อนหน้าสวยๆให้แอชตันดู “สวยไหม?” “..อืม” ร่างสูงแค่เหลือบมอง ก่อนจะทาครีมด้วยท่าทางที่แมนสุดๆ แอชตันดูดีทุกท่วงท่า ตัวสูง หุ่นล่ำสวย ซิกส์แพคเรียงตัวแน่นขนัด ผ้าเช็ดตัวที่พันเอวแบบต่ำๆ ชวนใจเต้นตึกตักให้ตายเถอะ ขนอุยๆนั่นด้วย “ที่ให้ไปจำ จำได้แล้วหรือไง” “จำไม่ได้เลย” ตอบอย่างหน้าซื่อตาใส แอชตันถอนหายใจก่อนจะหยุดทำทุกอย่างแล้วหันไปหาคนสติไม่ดี “ก็เพราะว่าจำไม่ได้ ก็เลยจำเป็นต้องมาหาแอชตัน” “มาหาแล้วมันจะเป็นยังไง?” “ก็~ รู้สึกกระชุ่มกระชวย” “….” “นี่ ทำให้ฉันรู้สึกดีหน่อยสิ ฉันจะได้จำทุกอย่างที่แอชตันอยากให้จำ” ร่างเล็กเดินเข้าไปหาร่างสูงที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันเตี่ยวที่เอว “….” “เรื่องพวกนั้นมันไม่ง่ายสำหรับฉันนะ” เซรินใช้สายตาบ๊องแบ๊วมองแอชตันจนเจ้าตัวใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม เธอไม่คิดที่จะกลัวเขาหน่อยหรือไง สถานการณ์แบบนี้ถ้าเขาคิดจะทำไม่ดีกับเธอนั้นมันแสนจะง่าย ขาเรียวเดินเข้าประชิดอีกฝ่าย ใช้ปลายนิ้วเล่นปูไต่กับเรือนกายที่เปลือยช่วงบนอย่างไม่เกรงกลัว เธอใช้นิ้ว ไต่ ไต่ ไต่ บนหน้าท้องที่แข็งสวย หน้าคมที่ไร้เครื่องสำอางค์มันดิบและดีต่อใจ “…เป็นใบ้เหรอ? ถามอะไรก็ไม่ตอบเลย?” “…ถอยไป” “ไม่ค่ะ” เซรินไม่ล่าถอยกลับไป เธอกลับเดินเข้าประชิดกายสูง วาดแขนคล้องคอหนาที่สูงกว่าเป็นไหนๆ “ทำให้รู้สึกดีก่อน แล้วฉันจะถอยไปเอง” แอชตันที่นิ่งอยู่นาน มองเธอที่ดูแปลกตาไป ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่งจริงๆนั่นแหละ ชุดเดรสเกาะอกสีน้ำเงิน กระโปรงลากยาวจนถึงพื้น เครื่องเพชรที่ไม่ใช่ของเล่นเด็ก เขาเพิ่งประมวลผลตอนนี้ ผลลัพท์ออกมาก็ไม่เลว วันนี้เธอสวย.. สวยมากซะด้วย “..กินยาแล้ว?” “ใช่ อันนี้ก็เลือกเอง เครื่องเพชรของฉัน” แค่เพียงเธอตอบแค่นั้น แอชตันก็รวบเอวเล็กของเธอแนบกาย ก้มมองเธอด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก “..แบบนี้แหละ! ฉันใจเต้นเเรงมากเลย” เธอพูดออกมาอย่างไม่หลบซ่อน ลุ้นฉิบหายว่าเขาจะเลือกทำอะไรให้ฉันรู้สึกดีจนสมองกระปรี้กระเปร่า เซรินกัดริมฝีปากเล็กน้อย ดวงตาเบิกโตด้วยความอยากรู้ เธอรั้งคอหนาให้ก้มต่ำจนแอชตันต้องยันแขนไปที่กำแพงด้านหลังของเธอ มือที่คล้องคอรั้งคอให้ต่ำจนพอใจ เธอก็วางมือเล็กๆเอาไว้ที่อกทั้งสองข้างของแอชตันเลย เนื้อแนบเนื้อชวนให้ใจเต้นตึกตัก.. “ทำให้แค่นี้เหรอ?” เธอถามเขาออกไป “แค่นี้ก็พะ…” แอชตันไม่สามารถพูดได้จบประโยค เขาก็ถูกเธอประกบริมฝีปากดื้อๆทั้งอย่างนั้น ริมฝีปากบางๆค่อยๆขบงับราวกับค่อยๆเชิญชวนและวอนขอให้เขาทำให้เธอรู้สึกดี ลิ้นเล็กๆพยายามสอดใส่ จ้วงเล็ม แอชตันที่ยังคงนิ่ง เขาลืมตามองเซรินที่กล้ารั้งเขาไปจูบ ...เธอจะรู้สึกดี กับจูบแบบเด็กอนุบาลแบบนี้? ตาคมมองใบหน้าของเซรินอย่างใกล้ชิด ก่อนที่เครื่องเธอจะติดแล้วเผลอกัดปากของเขา “อะ อึ่ก!” เซรินสะดุ้งเพราะริมฝีปากที่เธอลองเล่นกับเขาอยู่นานเห็นทีจะเอาจริง องศาจูบเข้าถึงกันมากขึ้น ลิ้นก็นัวกันมากขึ้น มือหยาบบีบเอว จูบหนักๆที่ปากถูกบดบี้ที่ปากแท้ๆ แต่สั่นจนรู้สึกแฉะที่ตรงนั้นจนต้องยืนบิด เซรินถูกดันให้หลังติดกับกำแพง เธอเองก็สู้เขาไม่ใช่น้อย กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่ครู่ขณะจนถึงคราวที่ต้องผ่อนจูบ รสจูบที่แสนดิบเถื่อน เขากดมันเอาไว้ ความรู้สึกที่เขาเองก็อาจจะปราถนา.. ความกล้าของเธอแทบจะอันตธานหายไป “คิดว่าจะจำได้ไหม?” แอชตันพูดในระยะประชิด “คิดว่า คิดว่าจำได้แล้ว” “ดี เพราะถ้ายังจำไม่ได้.. เห็นทีต้องไปจบที่เตียง” เซรินกระพริบตาปริบๆ ก่อนจะมุดตัวหนีแอชตันออกมาจากห้องแต่งตัว และทันทีที่เธอวิ่งออกจากห้องของเขาด้วยท่าทีกระเหี้ยนกระหอบ เธอเม้มปากแล้วกรี๊ดแบบไม่ออกเสียง เธอวิ่งไปหาเฮร่า กอดเธอพร้อมกับจุ๊บที่หน้าผากของเธอแล้วรีบวิ่งแจ้นกลับห้องไปอย่างอารมณ์ดี “บารอนถูกก่อตั้งในปี~” เธอแทบจะบินมากกว่าเดิน ﹎.εїз︷✿‧:﹎ กดเข้าชั้น กดใจ คอมเมนต์กันเนอะๆน๊าาาา เวลาคอมเมนต์น้อยนี่คนเขียนใจแป้วนะบอกก่อน อุตส่าห์เสริฟ์ให้นางเอกเป็นบ้าตั้งแต่ต้นเรื่องแบบนี้ ถ้าไม่ฟินกันนี่คนเขียนจะเป็นบ้าแทนแล้วนะ🤪 เมอิวอนนักอ่านที่น่ารักนะคะ กดใจวันละหนสองหนเป็นการระดมหัวจิตหัวใจให้กันสุดๆ กดเข้าชั้นด้วยนะคะ♥️🤏🏻
Aktuellstes Kapitel
That Mad Girl Is Mine โทษที ผู้หญิงสติไม่ดีนั่นเป็นของผม ตอนพิเศษ3
ตอนพิเศษ3“เป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อนะคะคุณ ที่สะไภ้อย่างเซรินเลี้ยงลูกได้ดีแบบนี้” วันเวลาผ่านมาสิบเจ็ดปี จริงอย่างที่หลายๆคนว่า อีกไม่กี่ปีก็ไม่เหลือใครอยู่ตรงนี้แล้ว.. ในห้องเรียบง่าย สะอาดสะอ้าน หญิงสาวแค่นไปทางสูงวัยจนใกล้ชรายืนมองรูปถ่ายรวมของครอบครัว..แต่ขอโทษที่ตาแก่ยายแก่อย่างฉันสองคนอายุยืนและยังไม่ตายไว ก็แค่ฉากๆนึงที่ทำให้รู้สึกว่าชีวิตได้ผ่านมาถึงจุดที่มองรูปถ่ายแล้วตกตะกอนกับอดีตนลินรัตน์เดินมาหาธวัชชัย สามีที่นั่งจิบกาแฟยามเช้าแบบทุกวัน แม้ร่างกายจะอ่อนแอลงแต่ยังไม่โรยรา สองตายายนั่งมองผ่านระเบียงที่เปิดอ้าซ่า ลมพัดในความสูงที่ชั้นสองของตัวบ้าน การเฝ้ามองเภริณและพิณวาถูกซ้อมอย่างหนักหน่วงเป็นเสมือนละครยามเช้าหลังลืมตาตื่นเห็นที่ว่าคนที่มีแววน่าจะฝากฝังกิจการบางภาคส่วนให้อย่างหมดห่วงน่าจะเป็นเภริณแฝดคนพี่ แม้จะอายุเพียงสิบเจ็ดปีแต่แฝดพี่คนนี้ได้พ่อมาเต็มๆ ป้องกันตัวดีเป็นที่หนึ่ง การตัดสินใจเด็ดขาด ไม่รักสวยรักงามทำทุกอย่างตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ แข็งแกร่ง“ฟู้ว์~ เสียงลมหายใจผ่อนปรนหลังจากการต่อสู้ประชิดตัวจบลง วันนี้เภริณทำได้ดีและทุกครั้งที่ซ้อมเสร็จเธอมักจะมีรอ
That Mad Girl Is Mine โทษที ผู้หญิงสติไม่ดีนั่นเป็นของผม ตอนพิเศษ2
ตอนพิเศษ217ปีต่อมา…‘บาดแผลในใจก็ต้องเผชิญหน้าสิ’‘การยึดติดนั้นงดงามและเลอค่าจะตายไป’‘ก็นะ ชีวิตเป็นอะไรที่ไม่เข้าใจบ้างก็ได้’ประโยคที่ฉันพูดออกจากปาก ฉันยังไม่ทิ้งมันไป บาดแผลในใจ การยึดติด และชีวิตก็เป็นอะไรที่ไม่ต้องเข้าใจบ้างก็ได้แบบนั้น ฉันว่ามันคือความจริงของมนุษย์เลยนะ แต่ก็ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่รู้สึกว่าประโยคง่ายๆที่เคยพูดออกไป กลับทำยากกว่าที่ผ่านมา หรือว่าเป็นเพราะฉันกำลังจะหายป่วยเหรอ?ไม่ชินเท่าไหร่เลยแฮะ ถ้าการที่อาการป่วยของฉันมันจะหายไปแล้วมันจะพรากความมั่นหน้ามั่นโหนกไปจากฉันด้วย ก็รู้สึกไม่โอเคเท่าไหร่ การใช้ชีวิตด้วยความระมัดระวังจนเข้าขั้นระแวงเนี่ย ไม่ใช่วิถีของฉันเลยจริงๆ เฮ้ออ.. ยุติการรักษาดีไหมนะ? การเป็นคนที่สติไม่ดี ไม่เห็นต้องคิดอะไรเยอะแยะขนาดนี้เลยมาจนถึงตอนนี้หุ่นฉันก็กลับมาสวยเช้งน่ากระเด๊ะ น่าเจี๊ยะเหมือนเดิม เพราะฉันได้คลอดลูกสาวที่ค่อนข้างแสนรู้มาถึงสองคน ใช่.. ฉันได้ลูกแฝด แฝดหญิง ถือเป็นข่าวที่ดีมากสำหรับฉัน แต่ชีวิตของลูกสาวทั้งสองคงไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบแน่ๆ เพราะทันทีที่รู้ว่าได้ลูกแฝดสาวสองคน แอชตันก็ต้องเร่งเริ่มโปรแกรมการเรียนการ
That Mad Girl Is Mine โทษที ผู้หญิงสติไม่ดีนั่นเป็นของผม ตอนพิเศษ1
ตอนพิเศษ1หลายเดือนต่อมาอย่าหวัง! ว่าฉันจะเล่าเรื่องท้องโตเป็นลูกบอลให้ฟัง บอกเลยว่าร่างกายเล็กๆของฉันที่ต้องแบกสิ่งมีชีวิตที่ขึ้นชื่อว่าสายเลือดของตัวเองกับแอชตันมันหนักเอาการ จะกินจะนอนก็ลำบาก ไอ้เราก็วาดฝันแล้วว่าถ้าท้องจะมีชีวิตประดุจเจ้าหญิง ทั้งที่เกลียดทุกเรื่องเล่านิทานที่เกี่ยวกับเจ้าหญิงแต่ก็ไม่วายเสร่ออยากจะเป็น..เจ้าหญิง เขาไม่ได้ทำตัวขี้เดียจเกียจคร้าน นั่งกินนอนกินเสพภาษีประชาชนเฉยๆหรอกเหรอ นึกว่าชีวิตที่ฉันฝันจะใกล้เคียงกับสิ่งนั้นซะอีก เสียเวลาเคยอยากจะเป็นมาซะตั้งนาน แอชตันที่เพิ่งตื่นและหาเมียตัวเองไม่เจอเดินงัวเงียลงมาที่ชั้นล่าง ครัวที่เคยสะอาดสะอ้านเละเทะนิดหน่อย เศษขนมปังที่ตัดขอบไหม้ๆทิ้ง กับขนมปังปิ้งจนไหม้ที่ถูกทิ้งลงถังขยะอีกสามสี่แผ่น ไม่สิ.. เป็นสิบๆแผ่น เขายืนมองมันก่อนที่สมองแบลงค์ๆของเขาจะตื่นตัว“ขนมปังปิ้งไหม? ฉันปิ้งขนมปังไว้ให้แล้ว ซอสก็มีนะ ไข่ดาวทอดน้ำก็อยู่ตรงนู้น หยิบเอาเองแล้วกัน”“..ทำไมทำเยอะขนาดนี้”“เน้นบุฟเฟ่ต์จ่ะ^^” แอชตันถอนหายใจเล็กน้อย ใช่.. เธอทำทุกอย่างเหมือนเน้นให้อาหารเป็นบุฟเฟ่ต์ที่ตักเท่าไหร่ก็เติมได้ไม่อั้น.. หมายถึงของที่ทำเส
That Mad Girl Is Mine โทษที ผู้หญิงสติไม่ดีนั่นเป็นของผม 68 • ปลดล็อค END
68 ปลดล็อค END“..ผมชอบเธอ~” ท่ามกลางความมืดหลังงานเเต่งเสร็จสิ้น เสียงละเมอของแอชตันปลุกให้ฉันตื่น ดูมีความสุขจนล้นอกเลยน๊าา เซรินพลิกตัวนอนคว่ำในชุดนอนแขนขายาว มองจ้องใบหน้าคมคายคาตาไม่ละไปไหน ก่อนจะใช้ปลายนิ้วแตะสันจมูกโด่งจนอีกฝ่ายรู้สึกตัวเหล่มอง“ถึงขนาดสารภาพรักในฝันเลยนี่ แสดงว่าชอบเธอมากเลยสินะ?”“อืม ชอบมาก”“ระหว่างคนในฝันกับฉันคนนี้ชอบใครมากกว่ากัน?”“..ก็ต้องคนที่เก็บเอามาฝันสิ” เซรินจากที่ใบหน้าเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มเพราะกำลังคิดว่าคนคนนั้นคือตัวเอง ดึงตึงขมวดอารมณ์และรอยยิ้มหายไปฉันพลัน “ชิ๊ โยกจนเอวแทบหักนายบอกชอบคนในฝัน ให้ตายสิหย่ากันเลยไหม” มาเฟียหนุ่มแค่นขำสวมรั้งกอดเอวบางๆที่ต้องระวังเป็นพิเศษ หากเป็นแบบทุกทีเขาคงจะเติมเต็มคำรักจนฉ่ำแฉะ แต่ตอนนี้เห็นทีจะไม่ได้ “ฉันชอบเธอ”“….”“หมายความว่าฉันรักเธอ จะไปเก็บผู้หญิงที่ไหนมาฝันล่ะ” เซรินที่ทำทีงอแงเริ่มตระหนักนิ่ง“..ตาสว่างแล้วสิท่า”“ตาสว่าง?”“ก็ตระหนักถึงความเป็นจริงไง เหมือนฝันบ้าๆอยู่แต่แล้วก็ตื่นจากฝัน”“อื้มมม~”“เรื่องง่ายๆไม่เข้าใจได้ยังไง” แอชตันแค่นเสียงขำในลำคอ “มีนมให้จับมีตูดให้บีบ ถ้ายังเอาแต่ฝันถึงผ
That Mad Girl Is Mine โทษที ผู้หญิงสติไม่ดีนั่นเป็นของผม 67 • ไม่ควรตาย
67 ไม่ควรตาย ต๊อก แต๊ก ต๊อก แต๊ก.. เซรินก้าวเดินตามหมอทิวอย่างว่าง่าย “นี่ฉันเป็นโรคร้ายหรือเปล่าค๊ะ? แบบว่า จะตายในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า?”“ทำไมคุณถึงคิดแบบนั้น”“ก็ไม่รู้สิ ฉันไม่ใช่ลูกรักของสิ่งที่เรียกโชคชะตานี่ ที่ถามนี่จะได้เผื่อใจ พ่อแม่ตาย สมบัติก็ล้มละลายจนเป็นบ้าสุดท้ายตายเพราะมะเร็ง โศกนาถกรรมชีวิตสุดๆ”“….” และเพราะหมอทิวเอี้ยวมองคนที่เดินตามเล็กน้อย เซรินที่ยังตาแป๋วก็ตอบกลับไปด้วยความมั่นใจ“ชีวิตบัดซบมักเกิดกับตระกูลที่มั่งคั่งค่ะ ไม่เคยได้ยินเหรอคะ ชีวิตคนรวยมักจะไม่มีความสุข เหมือนโดนกลั่นแกล้งเลยนะ เกิดมามีพร้อมทุกอย่าง เงินทองก็ใช้ทั้งชาติไม่หมดซื้อได้ทุกอย่างที่ต้องการ แต่กลับซื้อความสุขไม่ได้ ต้องควานหาเอง” เซรินเต๊ะท่าคิดเล็กน้อยในขณะที่เดินตาม“ก็ถ้าให้เกิดมาเพรียบพร้อมขนาดนี้ ก็น่าจะเสริฟ์ความสุขให้ถึงที่แบบนั้นสิ ชีวิตรวยๆถึงจะมีค่า”“ฮ่า คุณนี่เข้าใจพูดจังนะครับ ไม่แปลกใจที่ไอ้แอชมันเลือกคุณ”“ก็นะไม่ใช่ว่าฉันเข้าใจพูดสักนิด ยัยนักเขียนนั่นแหละมั้งที่สั่งให้ฉันพูด”“ฮ่าๆ นี่ผมหลุดเข้ามาในนิยายที่มีคุณเป็นนางเอกสินะครับ”“จริงๆก็ไม่อยากจะเป็นนางเอกหรอกนะ เ
That Mad Girl Is Mine โทษที ผู้หญิงสติไม่ดีนั่นเป็นของผม 66 • อาการออก
66อาการออกพิธีการแต่งงานยิ่งใหญ่แต่กลับมีความเรียบง่ายเกิดขึ้นแบบฉับพลัน เหมือนเซรินเธอต้องการความยิ่งใหญ่เพียงเพราะเธอกำลังปกปิดบาดแผลทางใจที่ตัวเองมีแบบไม่รู้ตัว ถือว่าเป็นบุญพาวาสนาส่งของเซรินจริงอย่างว่า เพราะถ้าคนที่แต่งงานด้วยเป็นคนปกติทั่วๆไป ต่อให้ขายบ้านขายรถ ก็เหมือนจะเนรมิตทางเข้างานที่อลังการแบบนี้ไม่ได้ แต่เบื้องหลังคือแอชตันเองก็คอยปรึกษาจิตแพทย์ที่ทำการรักษาเซรินอยู่เสมอเรื่องที่จนป่านนี้แล้ว อาการโอเวอร์แอคติ้งของเธอมันยังไม่หายไป และได้คำตอบที่เรียบง่ายแล้วเข้าใจได้ง่ายที่สุดกลับมา‘เข้าใจเธอหน่อยนะคะ มันเป็นการปกปิดบาดแผลในจิตใจของเธอในรูปแบบหนึ่งค่ะ’ใช่.. ใช้เงินเขาปกปิดบาดแผลทางใจไปเป็นล้านๆ อย่างว่า.. บาดแผลทางใจคนเรามีราคาไม่เท่ากันหลังจากที่ได้รู้เรื่องรู้ราวกันว่าที่ผ่านมา ที่อาการของเซรินรุ้มๆดอนๆมาตลอดก็เป็นเพราะโรสิตาหรือผู้ดูแลโรสด้วย ที่คอยให้ยากระตุ้นอาการอยู่เสมอ ทำให้อาการที่ควรจะหายไวกลับหายช้าแบบต้องรอคอยเวลา แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับแอชตันอีกแล้ว เขารู้แล้วว่าเขาควรสยบเธอด้วยวิธีไหน และควรทำยังไงให้เธอพอใจและไม่เสียใจกับเรื่องที่ละเอียดอ่อนอ
Das könnte dir auch gefallen
เรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C93.0K Aufrufeห้ามรัก(เซตวิศวะ)
พลอยแพรวา41.7K Aufrufe3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X60.5K Aufrufeห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน124.9K Aufrufeบุพเพรัก กับดักมาเฟีย
ผลิกา(เลอบัว)308 Aufrufeภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว5.9K Aufrufeรักแท้ของเศรษฐีพันล้าน
เคธี่565 Aufrufeพันธะรัก
ญาณิน171 Aufrufe
