Chapter 8: The Billionaire Thought I'd Never Leave

Napansin niyang tila humupa at pumayat ang braso nito. Ano kaya ang nangyari sa kanya sa mga araw na wala siya sa kanyang tabi?

"Bitawan mo ako, Rafael."

Hindi siya bumitaw. "Pumayat ka."

Hindi inaasahan ni Isabela na iyon ang sasabihin nito. Marahil ito ang kauna-unahang pagkakataon sa loob ng anim na taon na nagpakita ng tunay na pag-aalala sa kanya si Rafael. Hindi napigilan ni Isabela ang paglamig ng kanyang dibdib at pagluwag ng lalamunan sa lungkot. Dahil bihira siyang pagtuunan ng pansin, kahit ang pinakamaliit na pagpapakita ng malasakit ay nagiging tila napakahalaga at kakaiba sa kanyang pakiramdam.

"Mabuti naman at napansin mo pa," malamig na wika ni Isabela sabay bawi ng kanyang braso.

Habang tumatagal ang kanilang pag-uusap, nag-iisip siya kung dapat na ba niyang banggitin ang usaping tungkol sa karapatan nila sa kanilang anak. Kung papayag si Rafael na ibigay sa kanya ang karapatang mag-alaga, magiging maayos ang lahat. Ang tunay na alalahanin niya ay ang bata; alam naman niyang sa paglipas ng panahon ay masasanay din iyon kung sa piling niya ito lalaki. Ngunit kung magkakaroon na agad ng pagtatalo ngayon, lalo lamang magiging magulo ang sitwasyon. Sa kaibuturan ng puso niya, hindi talaga niya kayang humiwalay sa anak. Bukod pa rito, hindi niya matanggap na mapapunta sa pangangalaga ni Viviane si Yuan.

"Sa susunod na Miyerkules ang handaan sa kaarawan ni Lolo. Kailangang sabay tayong dalawang bumalik sa lumang mansyon," tinitigan siya ni Rafael.

"Hindi na ako kailangang pumunta." Iyon na ang huling pagkakataon na haharap siya sa kanyang mga kamag-anak sa mansyon, nangako na si Isabela sa sarili na hinding-hindi na siya muling tatapak doon.

"Espesyal rin na ipinagbilin ng tiyuhin na isama kita; gustong-gusto ka niyang makita."

Ang tinutukoy nito ay ang dating pinuno ng pamilyang Lim. Noong kabataan nito, siya ay matapang at mahusay, at mag-isa niyang itinayo ang Lim Group upang maging pinakamakapangyarihang pamilya sa Lungsod isa na sa mga pinakamayaman sa buong mundo. Si Lolo rin ang nag-utos kay Rafael na pakasalan siya noon. Sa totoo lang, tinulungan siya ng matanda noong panahong iyon, at hindi naman siya nito kailanman pinagmalupitan sa loob ng maraming taon. Anuman ang maging wakas ng pagsasama nila ng asawa, hinding-hindi malilimutan at mabubura ni Isabela ang utang na loob at kabutihang ipinakita nito sa kanya.

"Ipinahayag na ni Viviane ang kanyang pagbabalik sa Tsina upang paunlarin ang kanyang karera. Ang kanyang sariling tatak ay nakatuon na ngayon sa lokal na pamilihan—isang palatandaan na may darating na malaking kaganapan sa mundo ng moda!"

Dumaan si Layla, ang kanyang katulong, at nakita ang balita. Kinuha nito ang remote at sinabing, "Sister Sabel, huwag niyo na pong pansinin 'yan. Pinalalaki lang ng mga mamamahayag ng moda ang kwento. Hindi pa naman talaga bumabalik sa trabaho si Viviane matapos niyang magpahinga nang matagal!"

"Ayos lang 'yan, hayaan mo lang silang magsalita," mahinahong ngiti ni Isabela. Prangka at tapat si Layla, at minsan ay nakakagaan pa ito ng loob.

"Anong alam ba nila?" reklamo pa ni Layla. "Alam naman ng lahat na hindi naman talaga magaling mag disenyo si Viviane. Sumikat lang siya dahil ibinubuhos ni Rafael ang lahat para sa kanya. Kung hindi dahil doon, sino ba siya sa tingin niya!"

Unti-unting nawala ang ngiti sa labi ni Isabela hanggang sa tuluyan na itong mawala. Napagtanto ni Layla na nasobrahan siya at may nasabing hindi dapat.

"Pasensya na po, Sis. Mabilis lang talaga akong magsalita bago makapag-isip. Pasensya na talaga."

Hindi naman nagalit si Isabela kaya inaya niya itong maupo. "Layla, tama ka naman. Wala talagang gaanong galing si Isabela sa pagdidisenyo, pero handang gumastos ang asawa ko para itaguyod siya."

"Alam mo ba, nagpatayo pa si Rafael ng kumpanya ng pamumuhunan sa ibang bansa para lang sa kanya, upang makapaglabas siya ng pera nang walang alalahanin? Ginawa niya iyon para hindi makaramdam ng presyon si Viviane. Kumikilos siya bilang pribadong mamumuhunan kaya hindi ito makikita sa mga opisyal na talaan."

Napatulala na lamang si Layla. "Sister..."

Isa si Layla sa mga taong lubos na pinagkakatiwalaan at alam ang tunay na kalagayan nina Isabela at Rafael. Ang lahat ng ginagastos at ginagawa ni Rafael para kay Viviane ay walang kasiguraduhan, isang bagay na talagang malaki ang mawawala at siguradong walang mapapala.

Kahit na sadyang mayaman ang pamilya Lim at hindi ito kinukulang sa salapi, ang industriya ng moda ay minsan parang isang hukay na walang katapusang lamunin sa pera. Ngunit palaging nakukuha ni Vuviane ang lahat ng kanyang gusto—malinaw na mayroon siyang makapangyarihang sumusuporta sa kanya. Alam na ng lahat ang ibig sabihin non: ang asawa ni Isabela ay may ibang minamahal. At si Isabela... siya na lamang ang naiiwan sa ganitong kalagayan.

"Sa tingin mo ba kaawa-awa ako?" mahinang tanong ni Isabela. "Sa tingin ko rin ngayon, pero hindi dati. Akala ko kasi no'n masaya ako." Bulong niya sa sarili, "Isang kaligayahang gawa lamang ng sarili kong panloloko."

Mahal niya si Rafael, kaya naman likas na binabantayan niya ang bawat kilos nito. Paano niya hindi malalaman ang malaking puhunang inilaan nito para kay Viviane? Kahit hindi man alam ng babae ang lalim ng pagmamahal na iyon, buong puso pa rin itong inialay ni Rafael. Gaya niya, masaya rin siya noon sa akalang kasama niya ito nang totoo. Hindi patas ang pag-ibig, at hindi rin makakamit ang tunay na ligaya sa pamamagitan ng pagpapanggap. Ilang beses na ba niyang niloko ang sarili niya? Hindi na niya mabilang. Panahon na upang magising mula sa maling akalang ito.

Mahiyain at maingat na nagsalita si Layla, "Ate, hindi ko po sinasadyang muling buksan ang mga sugat ninyo."

"Ayos lang 'yun, Layla," sagot ni Isabela. "Kasama kita sa samahang ito, kaya may karapatan kang malaman ang katotohanan. Bukod pa rito, hindi maiiwasang makaharap tayo ni Viviane balang araw. Ang pagkilala sa sarili at sa kalaban ang susi upang manalo, hindi ba?"

"Opo! Tama po kayo, Ate! Susunod po ako sa inyo nang buong puso, at tatalunin natin si Viviane! Kayo po ang tunay na winner!"

Napangiti si Isabela sa inosenteng sigaw ng kasama. Sa sandaling muling mabanggit ang pangalang winner, alam niyang haharapin na niya si Viviane nang buong tapang. At higit pa sa usaping pag-ibig at relasyon, mayroon din siyang laban dito pagdating sa kanilang tunay na larangan, ito ay ang sining ng pagdidisenyo.