เข้าสู่ระบบPagdating ni Celestine sa ospital, tinawagan niya agad si Sebastian para itanong ang eksaktong location nila.Ngunit pagkasagot pa lang ng tawag, hindi ang boses ni Sebastian ang narinig niya kundi ang nakakaawang iyak ng kaniyang anak. Parang pinipiga ang puso ni Celestine, tila bawat iyak ng bata ay latay sa kaniyang balat. "Anong nangyayari? Bakit ganyan kalakas umiyak? Tuturukan ba siya?"Hindi rin kumportable si Sebastian na makitang nahihirapan ang anak, kaya lalong uminit ang ulo niya. "Nasa Pediatric Massage room kami, 4th floor ng Outpatient Clinic. 'Wag ka nang maraming tanong, pumunta ka na lang dito agad!"Nagmamadaling tumakbo paakyat si Celestine habang hawak pa rin ang phone. Hingal na hingal niyang nahanap ang kwarto. Pagkakita niya sa kaniyang anak na babae na minamasahe ng doktor habang umiiyak, nanginig ang kaniyang buong katawan sa awa."Bakit ganito? Bakit kailangang umiyak nang ganyan?"Nang makita siya ni Yaya Belen, agad itong tumabi para makalapit siya. "Ma'am
Hindi mapakali si Celestine sa pag-aalala sa kaniyang mga anak, kaya wala siyang nagawa kundi puntahan si Manager Albino para magpaalam.Pagkakita pa lang sa kaniya, mukhang masama na ang loob ng manager. Bago pa man siya makapagsalita, sinita na siya nito: "Celestine, napakaganda mong bata pero bakit hindi mo ginagamit ang utak mo? Pinuri ka na ni VP Lie, dapat ay naging mapagbigay ka na lang. Bakit kailangang mapahiya 'yung tao?"Hindi na nakaimik si Celestine.Sanay siyang makipag-asaran nang direkta kay Sebastian, at wala siyang pakialam sa sasabihin ng iba. Bukod doon, hindi niya gusto ang paraan ng pagtingin sa kaniya ni VP Lie, kaya wala siyang balak mag-adjust para lang makuha ang loob nito."Manager Albino, kailangan ko lang pong umalis ng isang oras. Babalik din po ako para magtrabaho nang normal mamayang hapon."Napatitig ang manager sa kaniya. "Bakit mag-li-leave ka na naman?""Kasi po... may sakit ang mga anak ko."Lalong sumama ang timpla ng mukha ni Manager Albino. Nagk
Normal naman sa mga baby ang mag-lungad, at sanay na si Yaya Belen doon, pero iba ang nangyayari ngayon. Sabay na nagsusuka at nagtatae ang kambal, kaya talagang nakaka-worry. Agad na lumapit si Celestine para i-check ang mga bata. Habang nagkakagulo sila, bumaba na rin si Sebastian mula sa second floor. Naka-loungewear pa siya at gulo-gulo ang buhok, pero dahil sa tangkad at dating niya, may hatid itong decadent sexy vibe kahit bagong gising. "Anong nangyayari?" tanong niya nang makitang nakapalibot ang lahat sa mga bata. Hindi siya tiningnan ni Celestine. Kunwari ay wala siyang narinig, kaya si Yaya Belen na ang sumagot. "Sir Sebastian, hindi po maganda ang tunaw ng kinain ng mga bata. Nagsusuka po at nagtatae, baka po kailangang dalhin sa ospital?" Nagsalubong ang kilay ni Sebastian at mabilis na lumapit. "Vomiting and diarrhea?" Sina Zara at Isabelle, na kakatapos lang bihisan ng malinis na damit, ay hindi kasing sigla ng dati. Matamlay sila at mukhang masama ang pakiramdam.
"Sebastian... bitawan mo ako! Sabi nang bitawan mo ako eh!" Buong lakas na nanlaban si Celestine, pero kahit anong pilit niya, hindi siya nakipagtulungan sa mga halik nito.Pero sadyang walang awa ang lalaki. Ang kaniyang mahahaba at makapangyarihang mga daliri ay parang bakal na naka-lock sa batok ni Celestine, habang ang isa naman niyang kamay ay mahigpit na pumipigil sa mga pulso nito sa likuran. Para kay Sebastian, ang panlalaban ni Celestine ay parang kiliti lang ng isang kuting."Bitaw? Nakalimutan mo na ba kung sino ka? Hangga't hindi pa tayo divorced, obligasyon mong pagbigyan ako." Galit na galit si Sebastian. Sa sandaling iyon, tila nawala siya sa katinuan—gusto niyang sakalin ang babaeng ito! Gusto niyang manatili na lang ito sa kama habambuhay para siya lang ang magsilbi rito.Basta hindi niya ito pwedeng pakawalan! Hindi kailanman!"Hayop ka! Kahit mag-asawa tayo, may karapatan akong tumanggi! Ayoko! Huwag mo akong hawakan!" sigaw ni Celestine."Magreklamo ka na lang kapa
Alas-otso na ng gabi nang makauwi si Celestine galing sa pagtingin ng unit.Pagkalagay ng gatas sa refrigerator, lumingon siya at nakita si Yaya Belen na karga ang kaniyang anak na lalaki. Agad na nag-ingay ang bata, "oh, oh, oh," habang nakaabot ang mga kamay—nagpapabuhat. Hindi pa nakakapag-shower o nakakapagpalit si Celestine, pero hindi na makahintay ang baby at halos tumalon na mula sa bisig ni Yaya Belen."Busy ba sa work, Ma'am? Gabi-gabi na po kayong nag-o-overtime," nag-aalalang tanong ni Yaya Belen.Humingi ng paumanhin si Celestine. "Pasensya na po, Yaya. May tinatapos lang na project, malapit na rin po itong matapos.""Mabuti naman po kung ganon. Mas maigi kasing maaga kayong nakakauwi; lumalaki na ang mga bata, kailangan nila ng kalinga niyo.""Opo, susubukan ko po," nakangiting sagot ni Celestine habang nilalaro ang anak. Tumingala siya. "Nasaan po si Isabelle? Tulog na ba agad?""Hindi po, kalaro ng Daddy niya sa taas."Napatigil si Celestine. Nandito si Sebastian Riego
Naging busy si Celestine sa trabaho buong araw. Malapit na siyang mag-out nang makatanggap siya ng tawag mula kay Gabriel Domingo."Kamusta ka nitong mga nakaraang araw?" Malumanay ang boses ni Gabriel, laging parang nakangiti kapag nagpapaabot ng kumusta.Naalala ni Celestine ang nangyari sa probinsya at ang pagiging agresibo ni Sebastian Riego. Nakaramdam siya ng hiya at hindi alam kung paano magsisimula. "Okay naman... busy sa trabaho araw-araw. Medyo nakakapagod pero fulfilling.""Mabuti naman. Akala ko kasi ginugulo ka na naman ni Sebastian.""Hindi naman... busy din siya."Gusto sana siyang tanungin ni Gabriel kung tuloy na ba ang plano niyang makipag-divorce, pero naisip niyang baka masyado itong intrusive. Pero ramdam ni Celestine na may gustong sabihin ang kaibigan. "Kuya Gabriel, diretsuhin mo na ako. Ano 'yun?"Natawa nang bahagya si Gabriel. "Ang talas talaga ng pakiramdam mo. Sige... gusto ko lang itanong kung pinag-isipan mo ba nang maigi 'yung suggestion ko? 'Yung... iw







