เข้าสู่ระบบ"Ah, hello, hello... Ako ang manager ni Celestine. Ang sabi niya kasi kaninang umaga, magli-leave lang siya bago magtanghali at babalik din pagkatapos ng lunch. Pero balita ko sa mga katrabaho niya, hindi na raw siya papasok ngayong hapon?"Nang marinig na asawa pala ito ni Celestine, biglang nagbago ang tono ni Manager Albino. Ibinalik niya ang kaniyang authoritative na boses-pinuno para magtunog pormal at strikto."Hmm..." tipid na sagot ni Sebastian. Sadyang matipid siya sa salita, lalo na sa mga taong walang kwenta sa paningin niya.Walang kaalam-alam si Manager Albino kung sinong dambuhalang tao ang kausap niya sa kabilang linya. Dahil sanay na nagpapasikat at nagmamataas sa kumpanya, hindi niya napansin na hindi man lang siya gustong kausap nito. Nagpatuloy pa siya sa kaniyang sermon: "Bago pa lang si Celestine sa kumpanya pero ilang beses na siyang nagfa-file ng leave. Hindi magandang tignan 'yan sa record niya. At dahil may tao naman pala dyan sa bahay niyo para mag-asikaso, d
Karga-karga ang umiiyak na anak, sumunod si Sebastian palabas ng banyo.Gulo-gulo ang utak niya sa mga imaheng nakita kaya naman nakalimutan na niyang amuhin si Isabelle. Noon lang nang magmamadaling lumabas si Celestine mula sa cloakroom wearing her pajamas siya unti-unting natauhan. Muli niyang tinitigan ang asawa. Bago pa man matuyo ang buhok nito, humakbang na pasulong si Celestine at mabilis na kinuha ang bata mula sa kaniyang mga bisig.Nang mawakasan ang iyak at mawala ang bigat sa kaniyang braso, tuluyang nagising ang diwa ni Sebastian. Medyo nailang siya kaya isinubsob niya ang kaniyang mga kamay sa bulsa ng pantalon at mahinang napa-ubo.Hindi naman makatingin nang diretso si Celestine. Ayaw na niyang isipin kung anong kamunduhan ang tumatakbo sa utak ng lalaki, kaya naman karga ang anak ay lumayo siya ng kaunti para doon ito amuhin. Nang muling mapasuso si Isabelle, tuluyan nang tumahimik ang kwarto. Dahan-dahang sumunod si Sebastian sa kaniya."Ang... ang buhok mo, basa pa
Halos sumabog si Celestine sa narinig. "Anong pumasok dyan?! Naliligo ako!"As in completely naked!Karga niya ang anak nila habang pinapanood siyang magshampoo at maligo?Sabagay, kung isa silang mag-asawa na may maayos at matamis na relasyon, walang problema kahit pumasok ito sa banyo. Hindi rin naman bago ang ideya ng mandarin duck bath o ang sabay na paliligo para sa mga magkasintahan. Pero silang dalawa... nasa bingit na sila ng divorce!"Anong masama kung naliligo ka? Umiiyak na nang ganito ang anak mo!" Sa sobrang pag-aalala ni Sebastian kay Isabelle, wala na siyang pakialam kung pumayag ang asawa o hindi. Bago pa man matapos ang kaniyang sinasabi, pinihit na niya ang door handle ng banyo.Gulat na napatingin si Celestine nang pumasok ang mag-ama. Instinctively, gusto niyang hilahin ang bath towel para ibalot sa sarili niya, pero nasa kabilang towel rack ito at hindi niya maabot. Sa taranta, ginamit na lang niya ang dalawang kamay para takpan ang kaniyang itaas at ibaba—sobrang
Dahil sa takbo ng isip niya, hindi na nakapagpigil si Sebastian at prangkang nagreklamo, "Ano bang tinatago mo dyan? Sino namang may gustong tumingin?"Hindi kumibo si Celestine, pero biglang namula ang mga tenga niya.Hindi naman sa nag-iinyerte siya. Ang problema kasi, knitted sweater ang suot niya ngayon at napakahirap i-roll up. Kailangan niyang itaas nang todo ang buong damit para lang makasuso ang bata—broad daylight na, nasa loob pa sila ng sasakyan. Kahit sarado ang mga bintana, nasa pampublikong lugar pa rin sila.Nang makadede na si Isabelle, unti-unting humupa ang iyak nito, at ang tanging naririnig na lang sa loob ng kotse ay ang tunog ng paglunok at paghinga ng maliit na bata. Dahil takot si Celestine na baka mabulunan ang anak, bahagya niyang pinipindot ang kaniyang dibdib para ma-control ang gatas.Pero madulas ang tela ng knitted shirt niya. Tuwing bibitawan niya para ayusin ang posisyon ng bata, nalalaglag ito at natatakpan ang mukha ni Isabelle.Nakahiga naman sa car
Pagdating ni Celestine sa ospital, tinawagan niya agad si Sebastian para itanong ang eksaktong location nila.Ngunit pagkasagot pa lang ng tawag, hindi ang boses ni Sebastian ang narinig niya kundi ang nakakaawang iyak ng kaniyang anak. Parang pinipiga ang puso ni Celestine, tila bawat iyak ng bata ay latay sa kaniyang balat. "Anong nangyayari? Bakit ganyan kalakas umiyak? Tuturukan ba siya?"Hindi rin kumportable si Sebastian na makitang nahihirapan ang anak, kaya lalong uminit ang ulo niya. "Nasa Pediatric Massage room kami, 4th floor ng Outpatient Clinic. 'Wag ka nang maraming tanong, pumunta ka na lang dito agad!"Nagmamadaling tumakbo paakyat si Celestine habang hawak pa rin ang phone. Hingal na hingal niyang nahanap ang kwarto. Pagkakita niya sa kaniyang anak na babae na minamasahe ng doktor habang umiiyak, nanginig ang kaniyang buong katawan sa awa."Bakit ganito? Bakit kailangang umiyak nang ganyan?"Nang makita siya ni Yaya Belen, agad itong tumabi para makalapit siya. "Ma'am
Hindi mapakali si Celestine sa pag-aalala sa kaniyang mga anak, kaya wala siyang nagawa kundi puntahan si Manager Albino para magpaalam.Pagkakita pa lang sa kaniya, mukhang masama na ang loob ng manager. Bago pa man siya makapagsalita, sinita na siya nito: "Celestine, napakaganda mong bata pero bakit hindi mo ginagamit ang utak mo? Pinuri ka na ni VP Lie, dapat ay naging mapagbigay ka na lang. Bakit kailangang mapahiya 'yung tao?"Hindi na nakaimik si Celestine.Sanay siyang makipag-asaran nang direkta kay Sebastian, at wala siyang pakialam sa sasabihin ng iba. Bukod doon, hindi niya gusto ang paraan ng pagtingin sa kaniya ni VP Lie, kaya wala siyang balak mag-adjust para lang makuha ang loob nito."Manager Albino, kailangan ko lang pong umalis ng isang oras. Babalik din po ako para magtrabaho nang normal mamayang hapon."Napatitig ang manager sa kaniya. "Bakit mag-li-leave ka na naman?""Kasi po... may sakit ang mga anak ko."Lalong sumama ang timpla ng mukha ni Manager Albino. Nagk







