LOGIN
Ang bawat tunog ng takong ko habang naglalakad ako sa tila walang katapusang pasilyo ay sumasabay sa marahas na kabog ng dibdib ko. Ang maikli kong damit—na halos litaw na ang buong katawan ko—ay tila sumasakal sa akin, isang matinding nagpapaalala na kailangan kong sikmurin ang gagawin ko ngayong gabi.
“Tandaan mo, Adelina, kailangan mo ng pera kaya kahit anong sabihin ng customer ay gawin mo.” Umalingawngaw ang boses ni Auntie Lottie sa tainga ko habang patuloy pa rin ako sa paglalakad. Oo, kailangan ko ng pera. At ang pumasok agad sa isip ko ay si Auntie Lottie na nagtatrabaho bilang manager sa eksklusibong bar. Nagpabugaw ako sa kanya kahit wala pa akong karanasan dahil kailangan na ni Mama na magpalagay ng ICD o Implantable Cardioverter-Defibrillator. Lumulubha na ang sakit sa puso ni Mama at kailangan niya ng malagyan kaagad ng ICD upang kahit papaano ay may magmonitor sa puso niya kapag bumibilis o bumabagal ang pagtibok nito. “Tama ang desisyon mong lumapit sa akin, Adelina. Dahil ang mga customer namin ay mga bigating tao. Hindi lang ICD ang maaari mong mabilhan sa kikitain mo, pwede mo ring mabili ang tatlong buwan o higit pa na maintenance ng Mama mo!” “Pero, Auntie Lottie, isang beses ko lang po gagawin ito.” “Kahit isang beses pa ‘yan, Adelina! Mabibili mo ang gusto mo sa isang gabing pagbenta ng katawan mo!” Ibinaling ko ang ulo ko sa aking kaliwa upang maalis ang boses ni Auntie Lottie sa aking tainga. Sariwang-sariwa pa ang usapan namin kanina kaya hanggang ngayon ay naririnig ko pa ang boses ng Auntie ko. Bumuntonghininga ako nang marating ko na ang kwarto kung saan naghihintay ang ‘customer’ ko ngayong gabi. Nang hawakan ko ang doorknob, tila yelo sa lamig ang bakal nito at doon na nanlamig ang buong katawan ko. Gusto kong umatras sa huling pagkakataon, pero nang sumagi sa isip ko ang mahal kong ina—na siyang tanging mayroon ako—pikit-mata kong binuksan ang pinto kung saan naroon ang ‘customer’ kong pagbibigyan ko ng aking pagkababae kapalit ng pera. “Why did you take so long?” Ang boses na sumalubong sa akin ay malalim, malamig, at mahihinuha mo roon ang galit. Iminulat ko ang mga mata ko at dahan-dahang humakbang papasok. Ramdam ko ang panginginig ng aking mga binti, pero nagpatuloy pa rin ako dahil itinatak ko sa isip ko ang kalagayan ng Mama ko. ‘Kailangan maoperahan ng Mama mo, Adelina!’ Ito ang paulit-ulit na sinisigaw ng puso ko. Nang mapagmasdan ko ang lalaking naghihintay sa akin na tila leon na nag-aabang ng mabibiktima, biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Akala ko ang magiging ‘customer’ ko ngayon ay isang matabang matanda, malaki ang tiyan, at panot ang buhok. Ngunit ibang-iba ang siyang nasa harapan ko ngayon… malayo sa akala ko. Dahil ang nasa harapan ko ay isang lalaking matipuno, gwapo, at maganda ang pagkakagupit ng buhok. Sa tindig pa lang ng kanyang katawan at sa bulto ng kanyang dibdib, alam kong sa isang pagbayo niya sa akin ay mapapatirik na ako ng mga mata. Napapikit ako nang mariin dahil sa mga bastos na bagay na biglang pumapasok sa isip ko. “Sir Carter, maiwan ko na kayo,” sambit ng waitress na hindi ko namalayan na pumasok pala kanina. Iniwan ng waitress ang dala-dala niyang bote ng alak at isang maliit na timba ng yelo. Nang isinara nito ang pinto, muli akong tumingin sa lalaking tinawag na Carter. Marahil lagi ito sa bar na ito dahil maging ang waitress ay kilalang-kilala ang kanyang pangalan. “Come on. What are you waiting for? Do you expect me to come to you?” tanong niya gamit ang supladong boses nang kaming dalawa na lang. Dali-dali akong lumapit sa kanya kahit nag-aalinlangan ako, at pagdating ko sa harap niya, pakiramdam ko para akong may-sala na naghihintay ng parusa. “What?! Are we just going to stare at each other all night?!” Lumakas ang boses niya kaya napatalon ako nang bahagya. Dahil sa sigaw niyang iyon, dala ng takot ay mabilis akong umupo sa kanyang hita. Nang makaupo na ako, mabilis niyang hinawakan ang nasa pagitan ng hita ko at ang isang dibdib ko. Napapikit ako dahil sa kuryenteng dumaloy sa buong pagkatao ko. Tila ba may kung ano sa kamay niya na biglang bumuhay sa natutulog kong pagnanasa. Hinalikan nito ang leeg ko kaya napakapit ako nang mahigpit sa kanya. Ang mga mata ko ay mabilis na tumirik nang ipinasok niya ang kanyang kamay sa loob ng maikli kong short. Wala akong panty kaya walang balakid nang ipinasok niya ang isang daliri niya sa perlas ko, dahilan upang mapapikit ako nang mariin dahil sa biglaang sakit. “What a fucking virgîn for a prôstitutè,” kumento niya, na naging dahilan ng marahas na pagmulat ng mga mata ko. Paano nito nalaman na birhen ako? Paano nito nalaman na wala pa akong karanasan sa pagpasok pa lang ng isang daliri niya sa perlas ko? “But sorry, honey. Even if you’re a virgîn, it doesn’t change the fact that you are a prôstitutè. So don’t expect me to be gentle with you.” Pagkasabi niya niyon ay binuhat niya ako at walang-awang inihagis sa malambot na kama. Mabilis kong inayos ang aking sarili, lalong-lalo na ang maskarang suot ko. Bahagi iyon ng mahigpit na patakaran ng eksklusibong bar na ito para sa mga katulad kong nagbebenta ng katawan. “Wear a mask while you’re fûcking—ito ang patakaran sa mga kagaya mo, Adelina. Kaya huwag kang mag-alala dahil walang makakakilala sa iyo rito,” muling umalingawngaw ang boses ni Auntie Lottie sa aking tainga. “Maghuhubad ka o ako ang maghuhubad sa iyo?” Mabilis na nawala sa tainga ko ang boses ni Auntie Lottie nang magsalita ang lalaki na nasa dulo ng kama. Mabilis akong naghubad mag-isa sa takot na punitin nito ang suot kong damit. Ayokong lumabas ng kwarto na ito na hubo’t hubad. Tama na ang isang lalaki ang magpapakasasa sa katawan ko, at ayokong dagdagan pa ito. “Good girl,” kumento niya nang hubo’t hubad na ako sa harapan niya. “Come here. Spread your legs. I’m going to lîck your pûssy.” Ramdam ko ang pamumula ng aking mga pisngi dahil sa bulgar na sinabi niya. Nahihiya ako sa inuutos niya pero agad ko rin naisip ang sinabi nito kanina. Isa akong prostitute— kahit anong pagkabirhen ko ay hindi ako naiiba sa mga nagbebebenta ng katawan para sa pera. Hindi na nakapaghintay ito dahil siya na ang mismong humila sa aking mga binti palapit sa kanya. At sa isang kisapmata, ang bibig niya ay kahalikan na ang bibig ko sa ibaba. Napapikit ako at napakapit sa sapin ng kama nang nagsimulang gumalaw ang kanyang labi sa aking gitna. Hindi ako mapakali. Hindi ako mapirmi. Bawat halik niya sa perlas ko at pasok ng kanyang dila sa butas nito ay nagdulot ng kakaibang sensasyon, dahilan upang mapadiin at mapaliyad ako. “Ah… Ah…” Sunod-sunod ang ungol ko dahil sa sarap. Hindi ko alam na ganito pala kasarap ang makain ang perlas! Nakakawala sa sarili. Para akong nakalaya sa isang kulungan kahit hindi naman ako nakulong. Bumaba ang mga mata ko sa kanya habang abala ito. Nang tingnan ko siya, nagtama ang mga mata naming dalawa kaya kitang-kita ko ang pagdila niya sa perlas ko—o mas tamang sabihin ay ipinapakita niya talaga iyon sa akin upang lalo akong magliyab. Hindi ko na inalintana ang hiya, hinawakan ko ang kanyang buhok at idiiniin ang kanyang mukha sa perlas ko, dahilan kung bakit nawala ang paninitig nito sa akin. Sinubukan kong igalaw ang bewang ko, sinasabayan ang galaw ng kanyang labi at dila. At kalaunan, kasabay ng paglabas ng likido ko, kumawala ang mahabang ungol sa bibig ko. Ngunit hindi niya inalis ang bibig niya sa perlas ko. Dahil hinigop niya ang lahat ng likido ko, walang siyang sinayang kahit kaunting kapatak. Tumayo ito at tiningnan ako sa mga mata habang pinapahid ang basang labi niya. Ngumisi siya at, sa mismong harapan ko, isinubo niya ang kamay niyang lumabas-pasok din sa loob ng perlas ko. “We’re not done yet, honey. We’re just getting started,” sambit nito na punong-puno ng pagnanasa ang tinig.“Five years ago, the contract of the rising model and the billionaire tycoon…” Nanghihinang binasa ni Kaito ang headline habang nakatitig sa screen ng kanyang tablet. Halos marinig ko ang sarili kong tibok ng puso sa sobrang bilis nito. “Si Adelina Sanchez na mabilis na sumikat sa larangan ng modeling ay nagkaroon ng kontrata kay Carter Vergara. Ang kontratang mayroon sila nang nakalipas na limang taon ay bilang surrogate mother sa magiging tagapagmana ni Carter. Ngunit hindi iyon dadaan sa siyensiya na madalas na alam natin, dahil ang nasa kasunduan nila ay ibibigay ni Adelina ang katawan niya kay Carter upang makabuo sila ng tagapagmana,” pagpapatuloy ni Kaito sa pagbabasa. Paano nalaman ng media ang tungkol sa nakaraan namin ni Carter? Limang taon na ang nakalipas, at pilit ko itong tinatakasan pero bakit tila pilit na bumubuntot sa akin ang nakaraan ko? “Hindi ito maaari,” nanginginig kong bulong habang unti-unting nawawalan ng kulay ang aking mukha. “Kaito, sino ang magla
Kahit na nakainom ako, hindi pa rin ako nakatulog nang maayos kagabi dahil sa halo-halong mga isiping pilit na sumasayaw sa aking utak. Kaya naman pagpasok ko sa studio para sa isang casual meeting tungkol sa natitira ko pang mga proyekto, mabilis na napatingin sa akin ang lahat na naroon. Marahil dahil ito sa kapansin-pansing itim na bilog sa ilalim ng mga mata ko. “Natulog ka ba, Adelina?” pag-aalalang bungad sa akin ni Kaito. Umupo ako sa tabi niya, at mabilis naman akong iniabutan ng mainit na kape ni Aliza. “Hello! Adelina, nandito ako,” pagpukaw pa rin sa akin ni Kaito nang mapansing natutulala ako. Humarap ako sa kanya at sumimangot nang todo. “Hindi ako nakatulog sa dami ng iniisip ko, Kaito.” “Ay! Paniguradong hindi ka lalong makakatulog sa mga susunod na araw dahil dito sa ibabalita ko ngayon sa iyo.” Mas lalong kumunot ang kanina pa nakakunot kong noo. Humarap ako sa iba pang naroon na nakaupo sa paligid ng conference table—sina Ivan at ang kanyang manager. Dahi
“Nawala lang ako, may ligawan na nagaganap?!” eksaheradang sambit ni Kaito habang nanlalaki ang mga mata. Naibalik naman ako sa aking wisyo nang makita ko ang reaksyon ni Kaito. Mabilis kong muling itinulak si Carter, pero katulad kanina, hindi man lang siya natinag sa kanyang kinauupuan. “Hindi niya ako nililigawan, Kaito! Tinataboy ko nga siya.” Humalakhak si Carter sa tabi ko na para bang tuwang-tuwa talaga siya sa reaksyon ko. Halatang gustong-gusto nitong makulong ako sa mga bisig niya. “Umusog ka roon, Carter. Naiinitan ako sa iyo!” nanginginig sa gigil kong sabi. Pero agad ko ring pinagsisihan ang sinabi ko. Dahil marumi ang utak ni Carter, iba ang naging kahulugan nito sa sinabi ko. “Naiinitan ka? May VIP room naman sila dito. I can book it for your—” Tinakpan ko ang bibig nito bago pa siya matapos magsalita. “Tama na! Hindi ka na nakakatuwa!” Nagsiupo ang mga kaibigan ni Carter at hindi kami pinansin ng mga ito. Si Kaito naman ay tumabi sa akin, at gamit ang
Maingay, mausok, at punong-puno ng kumikislap na mga ilaw ang marangyang VIP lounge ng bar na pinuntahan namin ni Kaito. Sinasabayan ng malalakas na bass ng musika ang bawat tibok ng puso ko habang dahan-dahan kong inilalagay ang baso ng cocktail sa mesa. Ang bar na pinuntahan namin ni Kaito ay medyo eksklusibo kahit hindi naman talaga ako kilala masyado sa Pilipinas. Oo at laman ako ng halos lahat ng magazine at billboard, pero alam kong marami pa akong kakaining bigas kung gusto ko talagang makilala sa bansa. “O, ano? Nawala na ba sa isip mo ang ’ibang luhod’ na sinasabi ni Carter sa iyo?” pabirong sigaw ni Kaito sa tenga ko upang marinig ko siya sa kabila ng lakas ng tugtog. Inirapan ko siya at muling uminom nang diretsahan. “Kaito, kapag hindi ka tumigil, isasaksak ko itong basong ito sa bibig mo.” Humalakhak lang ang loko at sumenyas sa bartender para sa isa pang round ng inumin. Napailing na lang ako at pinalipas ang oras sa pamamagitan ng pagtingin sa paligid. Kaming d
Isang mariing sulyap na puno ng poot ang huling ipinukol ko kay Carter bago ko siya tinalikuran nang tuluyan. Rinig ko pa ang mahinang tawa niya sa aking likuran—isang tunog na nagpapataas ng balahibo ko sa inis at nag-iiwan ng malalim na kaba sa aking dibdib. Pinilit ko namang panatilihing tuwid ang aking likod at matatag ang bawat hakbang na tila ba isa talaga akong tanyag na modelo hanggang sa tuluyan ko siyang iniwan sa pasilyong iyon.“Adelina!”Nakahinga ako nang maluwag nang makita ko si Kaito na naglalakad patungo sa akin, bakas ang pag-aalala sa kanyang mukha. Lumingon siya sa pasilyong pinanggalingan ko bago muling tumingin sa akin. “Anong nangyari? Ayos ka lang ba? Anong sinabi ng lalaking iyon?”“Ayos lang ako, Kaito,” pagsisinungaling ko habang pilit na pinapakalma ang nag-uunahang tibok ng puso ko. Ipinasok ko ang aking nanginginig na mga kamay sa bulsa ng aking damit. “Sabi niya… wala siyang alam sa pagkansela ng photoshoot ko.”Kumunot ang noo ni Kaito, halatang hindi
“Sigurado ka ba riyan, Kaito?” mariin kong tanong, bagaman alam ko na ang isasagot niya.Tumango si Kaito, bakas ang labis na panghihinayang sa kanyang mga mata. “Oo, Adelina. Tumawag mismo ang head of marketing ng brand. Nagkaroon daw ng biglaang pagbago sa direksyon ng kumpanya kaya kinansela ang photoshoot na gagawin ninyo sana ngayon. Pero hindi ako ipinanganak kahapon para paniwalaan ’yan. Isang tao lang ang may kayang magpaatras sa kanila nang ganito kabilis.”“Carter,” bulong ko. Ang pangalan niya ay lasong dumaan sa aking mga labi. Tumango si Kaito sa akin, narinig ang sinabi ko. “Nasa labas pa ba siya?”“Hindi ko alam. Kanina pa kami tapos mag-usap, at pinipilit niya akong pirmahan ang kontrata na inaalok niya.”“Wag na wag mong pirmahan,” mariin at nangangalit kong sagot.Hindi ko na hinintay na makapagsalita pa si Kaito. Mabilis akong naglakad pabalik sa dressing room, kinuha ang mga gamit ko bago naglakad muli palabas sa gusaling pagmamay-ari ni Kaito upang harapin ang aro
Hindi pa man ganap na nakakabawi ang aking hininga ay naramdaman ko na ang mabigat na bulto ng kanyang walang saplot na katawan sa ibabaw ko. Ang mabangong amoy ng mamahaling pabango niya na may kasamang kakaibang anghang ng alak ay tuluyang lumamon sa aking sistema. Mas lalo akong napakapit sa l
Napahawak ako sa gilid ng lababo habang walang tigil ang pagbugso ng pait mula sa kailaliman ng aking sikmura. Parang pinipiga ang aking bituka, at ang bawat dighay ko ay nag-iiwan ng nakapapasong hapdi sa aking lalamunan.Sumasayaw ang paningin ko, at ang tunog ng malakas na ulan sa labas ay tila
Nang sumapit ang araw ng operasyon ni Mama, binalot ng amoy ng antiseptiko at alkohol ang aking umaga. Nakaupo ako sa matigas na silya sa labas ng operating room, habang ang pulang ilaw sa itaas ng pinto ay nagsisilbing paalala na hawak ng mga doktor ang buhay ng aking ina. Walang tigil ang paggal
Sinalubong ako ng malamig na hangin ng madaling-araw pagkalabas ko sa eksklusibong bar na iyon. Mahigpit kong yakap-yakap ang aking bag, kung saan nakatago ang tsekeng nagkakahalaga ng isang milyong piso. Isang milyong piso kapalit ng aking dangal.Pakiramdam ko ay napakadumi ko, at kahit anong lig







