LOGINวันถัดมา น้ำนิ่งเดินทางไปทำงานแบบปวดกล้ามเนื้อ ทั้งบ่าไหล่ ลำตัวร้าวแถมช่วงล่างรู้สึกขาแข็งได้อีก แต่ต้องปั้นหน้าแบบปกติแม้ว่าจะปวดร้าวไปทั้งตัวก็เถอะ น้ำนิ่งเปิดประตูห้องทำงานพบเจ้านายสาวนั่งหน้านิ่งตรวจงานเหมือนกับทุกๆ วัน ราวกับราชวังแวร์ซายด์ในการ์ตูนอมตะ มีดอกกุหลาบรายล้อมบอสแสนสวยสาวสองต่อหน้าน้ำนิ่ง
เธอเผลอยืนตะลึงไปบ้างเมื่อจินตนาการยามเช้าราวกับฝันค้างกลางวัน จนถูกบอสเรียกปลุกตื่นจากภวังค์ไปชั่วครู่
“น้ำนิ่งวันนี้เป็นยังไงบ้าง? เห็นเมื่อวานเธอบ่นเจ็บกล้ามเนื้อ?” บอสสาวถามด้วยความห่วงใย แววตาเขาจ้องมองเธออย่างจริงจัง เพราะเห็นน้ำนิ่งใส่ชุดโยคะเมื่อวานแล้ว เขารู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมาก บอกตามตรงเลยในใจลึกๆ อยากสวมกอดน้ำนิ่งให้อุ่นใจบ้าง เพราะเขาเหงามานานตั้งแต่เมียจากไป
“ปวดไหล่ค่ะบอส ร้าวมาตามลำตัวเลยล่ะค่ะ” น้ำนิ่งตอบไปตามตรง พลางเดินไปวางกระเป๋า และพร้อมจะยกแขนขึ้นทีละข้าง เพื่อยืดไหล่ เธอมองเห็นกล่องใส่เอกสารแล้วสองกล่อง นึกเลยว่าจะต้องทำรูปแบบเดิมคือยกไปสแกนเป็นไฟล์ แล้วส่งเหมือนกับทุกๆ วัน
“มาหาฉันหน่อย!” บอสสาวเรียกพลางกระดิกนิ้วให้น้ำนิ่งเดินไปหาเธอใกล้ๆ ก่อนที่จะยอมยกกล่องกระดาษตรงหน้า น้ำนิ่งเดินไปหาบอสสาวแบบเป็นกันเอง โดยไม่ทันได้ระวังตัวเลยว่า สองมือหนา พร้อมกลิ่นน้ำหอมชวนรัญจวนใจ ทำน้ำนิ่งยอมจำนนต่อสาวสวยตรงหน้าอย่างสิ้นเชิง
สองมือหนาบีบหัวไหล่เบาๆ ให้น้ำนิ่งอย่างตั้งใจ บรรจงทำอย่างนิ่มนวลเพื่อให้เธอหายปวด เพราะเขาชวนเธอเล่นโยคะ วันนี้เธอจึงปวดกล้ามเนื้อ เพราะเขาลืมไปว่า หากไม่เคยเล่นมาก่อน การเล่นครั้งแรก ยังไงก็ปวดกล้ามเนื้อแน่นอน แต่เพราะอยากชวนให้น้ำนิ่งมาเล่นโยคะด้วยกัน วันนี้เขาตั้งใจจะให้งานเธอน้อยลง
“บอสใจดีจังเลยค่ะ ที่บีบไหล่ให้” น้ำนิ่งหลับตายิ้มหวานพริ้ม พลางกล่าวขอบคุณที่บอสทั้งใจดีและก็บีบนวดให้เธอแบบนี้ น้ำนิ่งเลยไม่ทันได้ระวังตัวเลยระหว่างที่หันหน้าเข้าหาบอสสาวซึ่งนั่งอยู่ตรงหน้า เธอกำลังยืนอยู่
“นั่งลงต่ำ เธอยืนสูงไปฉันจะเมื่อยแขนแทนนะ” บอสสาวกล่าวน้ำเสียงหวานห้าวทุ้มเจือปน น้ำนิ่งรู้สึกว่ายืนค้ำหัวเจ้านายไปหน่อย เธอจึงยอมลดตัวลงคุกเข่าต่ำๆ ระหว่างที่กำลังเพลินยอมให้บอสสาวตรงหน้าบีบไหล่ให้ แต่จากการบีบไหล่ เริ่มเปลี่ยนเป็นโดนจับหัว และน้ำนิ่งรู้สึกว่ามันแปลกๆ ตรงที่ มือบอสสาวกำลังพยายามกดหัวเธอให้เข้าหาตัวเขาระหว่างนั่งอยู่ตรงหน้า...
“เอ่อ...บะ...บะ...บอส...คะ??” น้ำนิ่งเริ่มตกตะลึงเมื่อใต้กระโปรงของบอสกลับมีบางอย่างงอกเงยโผล่ชูงวงยาวออกมาจากใต้กระโปรงสีขาว และมือของบอสก็พยายามดึงศรีษะของน้ำนิ่งให้เข้าหาไปใกล้ๆ เพื่อพยายามให้เธออ้าปากกลืนมันเข้าไปให้เขาหน่อย
“ช่วยฉันหน่อย คือฉันเอามันไม่ลง... เธอทำเป็นมั๊ย?” บอสบอกด้วยความเขินอาย และหน้าแดง และความจริงก็คือ เขาเกิดอารมณ์ขึ้นมา และอยากให้น้ำนิ่งช่วยเขาระงับมันที... น้ำนิ่งเริ่มยิ้มเจื่อๆ ว่านี่มันก็เกินหน้าที่ของผู้ช่วยบอสส่วนตัว และเธอกำลังนั่งคุกเข่าอยู่ตรงโต๊ะข้างๆ บอสแบบนี้ อีกอย่าง... ไอ้ง่วงตรงหน้าดันสวยกว่ากล้วยหอมแถมยาวเรียวสวยขนาดนี้ จะอ้าปากกลืนก็เกรงใจ เพราะบอสสาวก็ดันสวยแถมใจดีแบบนี้
น้ำนิ่งมองตาค้างระยะหนึ่ง พลางกลืนน้ำลายรอบหนึ่งก่อนจะทำตามที่เขาสั่ง ใจหนึ่งก็กลัวใจสั่น อีกใจก็เต้นระรัวตื่นเต้นอยากทำจนไม่อยากจะยับยั้งชั่งใจ เพียงน้ำนิ่งเริ่มจะอ้าปากเล็กน้อย มือหนาของบอสสาวเน้นเค้นกดหัวของน้ำนิ่งให้คว่ำปากงาบส่วนปลายงวงเขาทันที
ส่วนยอดหัวบากถูกครอบงำจนมือบอสสาวเริ่มสั่น ออกแรงกดหัวน้ำนิ่งให้กลืนลงไปให้ได้อีกครึ่งลำ ก้อนเนื้อยาวกว่านิ้วแปด เข้าไปในปากน้ำนิ่งอย่างช้าๆ ความร้อนของมัน ทำน้ำนิ่งเพลินกับขนาดที่เกือบคับปาก และร้อนระอุตอนกลืนเข้าไปอย่างช้า อีกมือของน้ำนิ่งจับขนาดงวงของบอสสาว ค่อยๆ รูดคลึงนวดเบาๆ ช่วยให้บอสสาวนั่งหายใจได้ทั่วท้องหัวใจค่อยๆ เต้นแผ่วลง แต่ตื่นเต้นระรัวยิ่งขึ้น
นานแล้วที่ไม่ได้ถูกใครใช้ปากให้มาแบบนี้ ตั้งแต่ภรรยาเขาตายไป ส่วนใหญ่บอสสาวสองจะใช้มือในการช่วยตัวเองตลอดเวลา ยังทำใจกับการตัดมันออกไม่ได้ และดันมาเกิดอารมณ์กับผู้ช่วยสาวตอนใส่ชุดโยคะเมื่อวานนี้ ตอนที่เธอรวบผมม้าสูง เผยลำคอตอนอยู่ในชุดรัดรูปแล้ว เขาดันเกิดอารมณ์ของแข็งขึ้นมา
น้ำนิ่งรู้สึกเพลิดเพลินกับการใช้ปากทำรักให้บอสสาว นอกจากขนาดจะคับปาก แถมยาวได้ใจจนกลืนแทบไม่ไหม เธอผงกหัวหลายระรอบจนลืมไปว่า ทำงานให้กับเจ้านายบอสสาวสวยอยู่ แต่ก็อิ่มปากอิ่มท้องได้กลืนกินงวงอุ่นยาวในปากอย่างเพลิดเพลินเช่นนี้
ระหว่างที่น้ำนิ่งหลับตาอ้าปากดูดเลียกลืนกินแทบจะสุดลำมิดด้าม บอสสาวนั่งตัวแข็งตาค้างแทบตัวสั่น สองมือบอสสาวจับศรีษะของน้ำนิ่งเอาไว้ทั้งสองมือ ราวกับควบคุมให้เธอยังต้องใช้ปากทำรัก ช่วยให้เขาเสร็จสมอารมณ์ที่คั่งค้างนี่ที น้ำนิ่งทำไปจนเริ่มลืมตัวว่า เธอไม่ควรทำอะไรละลาบละล้วงแบบนี้ แต่เป็นเพราะบอสเรียกและกดหัวเธอนี่แหละ น้ำนิ่งน่าจะเรียกร้องค่าเสียหาย แต่ถ้าเทียบกับงวงที่อยู่ในปากแล้ว เธอควรจะเรียกร้อง หรือร้องเรียกต่อดีนะ
น้ำนิ่งดูดส่วนปลายยอดหัวบาก พร้อมจะงาบกลืนเข้าไปอีกครั้ง ครานี้ บอสสาวใช้มือกดหัว ดันน้ำนิ่งกลืนลึกเข้าไปแทบสุดลำพร้อมๆ กับอัดฉีดของเหลวร้อนหลั่งไหลทะลักเข้าคอของน้ำนิ่งอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งเธอสำลักทั้งกลืนทั้งงับจนทำอะไรไม่ถูก
ของเหลวขาวขุ่นล้นปรี่ขอบปากสาวน้ำนิ่ง กับแววตาเล็ดน้ำตาของเธอนั่งคุกเข่าอยู่กองกับพื้น น้ำนิ่งช้อนดวงตาขึ้นมามองหน้าบอสสาวที่ยิ้มหวานให้เธออย่างพอใจ พลางสะเด็ดเก็บงวงที่พ้นน้ำเสร็จแล้วเข้ากระโปรงได้อย่างพอดิบพอดี เธอหันไปหยิบเช็คมาใบหนึ่งแล้วเซ็นต์ให้น้ำนิ่ง
“ถือเป็นค่าแรงพิเศษที่ช่วยฉันในกรณีฉุกเฉินนะ ขอโทษด้วยนะน้ำนิ่ง แต่ก็ขอบคุณนะ ช่วยรับไปที ฉันยังไม่อยากให้ลูกน้องที่เหลือต้องมากังวลฉันเรื่องนี้...” บอสสาวส่งให้น้ำนิ่งเพื่อขอให้เธอรับไว้ อย่างน้อยเขารู้สึกไว้ใจเธอที่จะปิดเรื่องนี้ไว้ และเขาขอโทษเธอจริงๆ ที่ต้องขอให้ใช้ปากช่วยเรื่องพิเศษเรื่องนี้ เขาไม่กล้าขอให้ลูกน้องคนอื่นๆ มารู้ความลับนี้
“ทำไมบอสถึงให้น้ำนิ่งทำให้คะ? ไม่กลัวน้ำนิ่งจะบอกใครรึคะ?”
“ขนาดฉันจะไปโยคะกับลูกชาย เธอยังเงียบเลยนิ ฉันคิดว่าเธอไว้ใจได้ แต่ถ้าเรื่องนี้ฉันรับรองว่ามันจะไม่เกิดขึ้นบ่อย” บอสสาวบอกน้ำเสียงปกติ และเมินที่จะมองหน้าน้ำนิ่ง ไม่อยากให้ความสนิทนี้ทำให้น้ำนิ่งคิดอะไรมากไป และเธอก็ไม่อยากให้มันเกินเลยมากไปอีก แม้ว่าจะเป็นสถานการณ์คับขันก็ตาม
“คือ... ขอพูดอะไรหน่อยได้มั๊ยคะ?” น้ำนิ่งหันมามองดูตัวเลขที่อยู่ในเช็คถึงห้าหลักที่เธอใช้แค่ปากทำให้แล้วยังได้ขนาดเงินเดือนปกติถึงหกเดือน เพียงแค่สิบห้านาที น้ำนิ่งเริ่มรู้สึกชอบที่จะใช้ปากให้เป็นประโยชน์ และเธอก็ดันเริ่มชอบขนาดงวงของบอสเสียแล้ว จากเหตุการณ์เมื่อสักครู่
“ได้สิ!” บอสสาวคิดว่าจะต้องโดนผู้ช่วยงานต่อว่าแน่ๆ แต่เธอก็พร้อมที่จะโดนตำหนิ และอยากจะชดเชยอะไรก็ได้ เพื่อมิให้ความลับนี้รั่ว แต่กลับผิดคาด...
“งวงของบอสสวยมากค่ะ และก็แข็งได้ใจจริงๆ ค่ะ น้ำก็อร่อย ถ้าหากว่าติดขัดเรื่องปัญหาส่วนตัวยังไง ก็เรียกน้ำนิ่งช่วยได้นะคะ... น้ำนิ่งเข้าใจว่า บอสอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบากใจ”
ราวกับเสียงสวรรค์ที่ทำให้บอสสาวรู้สึกได้ว่า จะได้ไปต่อกับผู้ช่วยสาวที่รู้งานและรู้ใจแบบนี้ แถมเป็นงานด้วย เธอรู้สึกยิ้มออกและปลื้มในตัวน้ำนิ่งมาก
“มิเสียแรงที่ฉันตัดสินใจเลือกเธอมาช่วยงาน...” เขาตอบอย่างพอใจ และให้เธอไปพักสองชม. ก่อนจะให้ไปทำงานยกกล่องกระดาษไปสแกนตามปกติ เพื่อมิให้ดูน่าสงสัย น้ำนิ่งเข้าใจงานส่วนนี้จึงไปทำโดยไม่เถียงอะไร หลังจากได้เช็คใบแรกไปแล้ว เธอก็เริ่มมีเงินเก็บขึ้นมาทันที
******
นพถือโอกาสอาบน้ำ ในขณะที่เชนเดินเข้ามาตัวเปล่า ขอเข้ามาอาบน้ำด้วยเช่นกัน นพรู้สึกเขินแทบไม่กล้ามองหน้า แต่สำหรับเชน จึงเดินเข้าไปสวมกอดนพใต้ฝักบัวอาบน้ำ“รู้แล้วนะว่าตัวละครในหนังสือแฟนตาซีเล่มนั้น เขาทำอย่างนี้และรู้สึกยังไง” เชนกระซิบอยู่ข้างหูนพ พร้อมๆ กับอาวุธใหญ่ยาวมันเริ่มนอนหลับพักผ่อน แต่ยังแนบอยู่ระหว่างแก้มก้นของนพ ทำให้หนุ่มน้อยใจหายพอสมควร“คะ...ครับ” นพตอบอย่างตกใจ เพราะตื่นเต้นและใจเต้นแรง เขารู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก เมื่อมันได้เกิดขึ้นกับนพ และไม่มีใครในบ้านรู้ว่าเขาอยากทำแบบนี้มานานแล้ว แม้ว่าจะเป็นฝ่ายรับก็เถอะ“จะมีโอกาสบ้างมั๊ยถ้าผมอยากจะรุกบ้าง” นพถามเชนเบาๆ มองเขาด้วยสายตาแบบอยากวิงวอนขอร้อง“ผมไม่มีวันหันหลังให้ใคร เพราะผมชอบเผชิญหน้า แต่ตอนนพหันหลังให้ผม... ผมก็ชอบอยู่นะ มันใกล้ชิดแน่นมากๆ” เชนยิ้มหวานพลางบอกว่า เขาพึงพอใจในตัวนพมากแค่ไหน เพราะจากการคุยกันวันแรก เชนก็พอจะเอาออกว่า นพอ่อยเขามาตลอด ตอนนี้เขาคงสิ้นท่าอ่อยแล้ว และเชนเองก็อยากสานต่ออย่างเงียบๆ เพื่อมิให้นพเสียการเรียนต่อ“ครูเชนครับ... ผมต้องรีบกลับแล้ว นี่มันใกล้จะค่ำแล้วนะครับ” นพรู้สึกได้ว่าเวลา
นพเริ่มลดตัวลงต่ำนอนราบมองภาพที่สูงกว่าตรงหน้า ร่างของเชนดูตัวใหญ่ขึ้นเมื่ออยู่ข้างบน และเรือนขาของนพเริ่มถ่างออกกว้าง ความเป็นของเขาก็เริ่มอวบแข็งแต่ยังไม่ขยายเต็มที่ แต่สำหรับเชนแล้วเขาพร้อมที่จะเริ่มแนบกายเข้าหานพอย่างไม่ลดละ เพราะกำลังตื่นตัวเต็มที่หัวใจหนุ่มน้อยเต้นระรัวจนเริ่มกังวลว่ามันจะเป็นอย่างไร ในขณะที่เชนเริ่มตัวร่างนพเข้าหาให้ถนัดใกล้ชิด จัดแจงให้อยู่ถูกที่ถูกทางมองหนุ่มน้อยตรงหน้า ใจหนึ่งเชนอยากจะหยุด เพราะมันเกินหน้าที่ครูติวหนังสือ แต่อีกใจบอกให้ทำต่อไป เพราะมันเป็นความต้องการลึกของเชน และนพเองก็ต้องการเช่นกัน...“คือ...ผม...” นพรู้สึกกังวลจนเขาเริ่มรู้สึกกลัว“มันจะผ่านไปได้ด้วยดีนะ...” เชนลดตัวลงต่ำในขณะที่ส่วนปลายร้อนระอุก้อนเนื้อแข็ง จ่อเข้ากับประตูสวรรค์ที่ไม่เคยเปิดให้ใครผ่านมาก่อน ยามนี้เชนค่อยๆ เริ่มออกแรงดันเบาๆ ให้นพได้ผ่อนคลาย เพื่อเขาจะไม่เกร็งจนเจ็บเกินไป“ครู...เชน... ครับ... คือว่า... มัน...” นพรู้สึกถึงอะไรบางอย่างเริ่มปริปากแย้มเปิดส่วนล่างของเขา ทวารของเขาค่อยถูกดันให้เผยอเปิดออก จนนพรู้สึกอยากหยุดมัน ก้อนเนื้ออวบร้อนใหญ่ ค่อยๆทะลุแทงอัดร่างของนพจนเ
เชนพานพมาถึงบ้านของเขา แม้จะเป็นทาวโฮมเล็กๆ แต่นพก็เดินตามเข้ามาในบ้านเขาอย่างว่าง่าย หนุ่มน้อยเห็นว่ามีของบางอย่างเป็นของผู้หญิง ของใช้ไม่กี่ชิ้นที่เห็นน้อยมาก ราวกับว่าเคยเกิดขึ้นและก็หายไปจากชีวิตของเชน แววตาหนุ่มน้อยมองเชนจากเบื้องหลัง เมื่อครูหนุ่มพาหนุ่มน้อยมาเที่ยวบ้านเขาก่อนจะไปส่งบ้านของนพ“ครูเชนเคยมีแฟนหรอครับ? ผมเห็นของใช้บางชิ้นเป็นสีชมพู” นพสายตาดีสังเกตเก่ง เชนจึงไม่ได้ตอบอะไรนอกจากพามาถึงห้องรับแขก เพื่อจะได้เลี้ยงน้ำชาเขาก่อนพาไปส่งบ้าน“เลิกกันไปนานพอสมควรจนไม่อยากจำ” แม้ว่าเชนจะตอบแลไม่ใยดี ในความทรงจำเขายังเหลือแฟนเก่าในหัวเขายามที่เคยรู้สึกดีต่อกัน เขาแค่อยากมีที่ว่างให้ใครสักคนมาแทนที่ เพื่อลืมแฟนเก่าคนนั้น เธอแต่งงานใหม่มีลูกกับแฟนใหม่ไปแล้ว เชนยังเคยไปงานแต่งเธอด้วยซ้ำ แต่ไม่ได้พูดอะไรนอกจากตบมือยินดีกับเธอ...“ขอโทษนะครับ เผื่อว่าถ้าหากว่าผมช่วยได้...” นพเว้นคำพูดไว้ ทำให้เชนต้องแลมาทางนพ และรอยยิ้มอันอบอุ่น กับดวงตาที่จ้องมองมายังนพ มันแทบจะไม่ละสายตาไปต่อหน้าเขา...“นายอยากรู้ต่อนี่ ว่าในหนังสือที่ชอบเขาทำอะไรต่อ...” เชนเปลี่ยนความรู้สึกของครูหนุ่ม กลายเป็นแ
หนุ่มน้อยยิ้มแย้มร่าเริงเมื่อได้พบครูเชนอีกครั้ง วันนี้เขาไม่พูดถึงหนังสือแฟนตาซีเลย แต่ตั้งอกตั้งใจเรียนอย่างเต็มที่ จนเชนเห็นว่านพมีแววความสามารถเรื่องเรียน อีกทั้งสามารถวิเคราะห์โจทย์ได้อย่างดีเยี่ยม เชนลองให้ทำข้อสอบปีที่แล้ว และตัวอย่างข้อสอบปีนี้ ผลปรากฏว่าคะแนนสอบออกมาเกือบเต็ม“ฝีมือดีมิใช่น้อยเลยนะนพ” เชนค่อนข้างตะลึงกับความเก่งของนพ จนต้องขยับแว่นตาบนหน้าเพื่อโฟกัสคำตอบที่ได้ตรวจทานไป หลังจากนั้นนพเห็นว่าเขาสามารถทำข้อสอบได้ดีแล้ว เขาเริ่มยิ้มแย้มสดใส ราวกับต้องการรางวัลบ้าง“ครูเชนครับ วันนี้ผมอยากหัดขับมอร์เตอร์ไซค์หลังติวเสร็จครับ ครูเชนไม่ได้รับกลับไปไหนใช่มั๊ยครับ?” นพถามน้ำเสียงใส หวังว่าเขาจะไม่โดนปฏิเสธ ครูหนุ่มอมยิ้มจนเกือบขำลั่นออกมา เพราะเขายังไม่มีแพลนจะสอน แต่มีความตั้งใจจะพาไปกินขนม นั่งรถเล่นหลังเลิกเรียน“สอบเข้ามหาลัยได้แล้ว ผมจะสอนให้นะ แต่วันนี้ผมจะพาไปนั่งรถเล่น กินขนมที่ร้านคาเฟ่ก็แล้วกันนะ ผมเลี้ยง...” เชนกล่าวน้ำเสียงสุภาพราบเรียบอย่างเป็นมิตร มันทำให้นพรู้สึกดีที่รู้สึกว่ามันเป็นรางวัลที่น่าสนใจมาก“สอนให้ผมจริงๆ นะครับ” หนุ่มน้อยมีอารามดีใจจนแทบจะโผก
เชนเริ่มสับสนแล้วนี่เขาทำอะไรลงไป เมื่อได้อยู่กับนพในสวนหลังบ้าน ขณะที่เชนยังติววิชาให้นพอ่านข้อสอบและทบทวนเนื้อหา กลับเป็นเชนที่แอบลอบมองนพอยู่หลายครั้ง หลังจากเผลอกอดจูบนพอย่างลืมตัว ไม่ใช่เพราะเขาเกลียดหรือท้าทาย เขารู้สึกดีมากเมื่อกอดนพเช่นนั้น เชนพยายามลืมเรื่องเมื่อตอนบ่าย และตั้งใจว่าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก“ครูเชนไม่ชอบผมรึครับ?” นพแค่รู้สึกดีกับเขามากๆ เมื่อเขาได้มอบรอยจูบที่อบอุ่นนี้มาให้ หลังจากที่นพโดดเดี่ยวและเหงามานาน มีแค่หนังสือกับจินตนาการที่ยังอยู่ปลอบประโลมเขาให้มีชีวิตและความรู้สึกเหล่านี้ต่อไป“ผมกำลังติววิชาให้อยู่นะครับนพ อย่าเพิ่งถามอะไรผมตอนนี้นอกเรื่อง” เชนพยายามไม่ให้นพลากออกนอกเรื่อง เพราะเขามองนาฬิกาอยากให้ระฆังช่วยชีวิตเขาที เพราะเขาเองก็มีระดับความต้องการเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนต้องอดทนที่จะไม่แตะต้องนพอีกครั้งในรอบถัดไป“เอ่อ... ถ้าเรียนเสร็จแล้วว ผมขอถามอีกครั้งได้มั๊ยครับ?” นพรู้สึกหน้าแดงเขินอายมาก เขามีความต้องการ และอยากสานต่อเรื่องนี้เมื่อตอนบ่าย เขารู้สึกดีมากๆเมื่อครูเชนกอดและมอบรอยจูบที่อบอุ่น เขารู้สึกชอบและอยากทำมันอีกเชนไม่ได้ตอบนอกจากขยับแว่น
พักเที่ยงเหมือนเดิมยามสาวใช้เข็นอาหารมาให้ช่วงเที่ยง วันนี้นพทานอาหารเสร็จเร็ว แต่กลับหยิบขนมของว่างเอาไว้ในมือ พลางชักชวนครูเชนให้ออกไปรับแดดที่สวนหลังบ้านด้วยกัน มันเป็นส่วนที่เขาได้พักผ่อนก่อนจะต้องเรียนหนักยามบ่าย“บ้านนายสวยมากเลยนะ นพ” เชนเดินตามออกมา พร้อมน้ำดื่มในมือที่ถือเอาไว้ เขารู้สึกได้ว่า นพเป็นคนที่มองโลกในแง่ดี ร่าเริง แล้วก็นิสัยดีเวลาเรียนกับเขาด้วย“ผมแค่อยากถามว่า ถ้าเราจะทำอย่างในหนังสือ ผมอยากรู้ว่ามันรู้สึกยังไง?” นพถามในฉากเดียวที่ตัวละครเพศเดียวกันเขาได้ทำร่วมกัน ทำให้สีหน้าของเชนถึงกับตกตะลึงที่โดนถาม เพราะเขาอ่านส่วนนี้แล้ว บอกเลยว่าเขารู้สึกแฮปปี้มากๆ และมากกว่าตอนอยู่กับแฟนของตัวเองเรือนหน้าของครูเชนเริ่มร้อนและเขินแดง เรียวปากเริ่มสั่น ยามมองริมฝีปากหวานๆ เนียนสวยตรงหน้าที่ได้ร้องขอให้เชนสาธิตให้เขาหน่อย“มันคงไม่ดีหรอกนะ นพ ครูมาติวหนังสือนะ เราไม่ได้มาเน้นเนื้อหาในนิยายที่เราได้แลกเปลี่ยนกันบ่อยครั้ง” เชนเริ่มเสียงสั่นเพราะในใจลึกๆ เขารู้สึกกับนพ แต่จะให้ทำแบบนั้นตามคำร้องของหนุ่มน้อย เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าจะต้องรู้สึกกับนพต่อไปอย่างไร“ดีสิครับ ผมอุต







