You're my sunshine เธอคือดวงดาว..ของหัวใจ

You're my sunshine เธอคือดวงดาว..ของหัวใจ

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-03
Oleh:  Over the rainbowTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
31Bab
1.0KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

สองคนที่ต่างกันสุดขั้ว..โดยมีน้องสาวฝาแฝดของหมอซายน์เป็นสื่อรัก หมอซายน์ผู้ไม่สนใจอะไรในโลกใบนี้จากเรื่องงาน.... ครูดาวผู้สนใจเรื่องราวของทุกคนราวกับเป็นสำนักข่าวรอยเตอร์.... ความรักที่สุดแสนจะวุ่นวายจะลงเอยยังไง...

Lihat lebih banyak

Bab 1

1. ความรักที่มาพร้อมกับความลับ

As I stepped into the dull lightened bar, the heavy scent of alcohol mingled with hushed conversations going on in every corner made it rowdy and I desperately needed a drink, and the anonymity of this place offered a temporary escape from reality. I took a seat on a worn-out stool, feeling a mix of loneliness and longing.

“My usual please,” I said to James who worked as the bartender in the club.

“Hey Bails, I haven’t seen you in a while. How are you?” He asks in his what I have always assumed to be an Irish accent.

James was a charming guy with loads of tattoos on his body and face, it took me a while to get used to seeing him without being frightened.

“You know I only come here when life becomes unbearable,” I say and He chuckles.

“Those types of days, right?” Give me a minute, I'll have your drink ready in no time.” He says leaving me.

As the loud music of the club clouded my ears, I couldn’t help but wonder why the club was so packed today.

“Here you go, damsel,” James says, snapping me out of my thoughts.

“That was fast,” I say as I take the glass from him and raise it to my lips, savoring the familiar burn as the alcohol slid down my throat. The liquid warmth spread through my body, momentarily numbing the pain that had been gnawing at me.

James leaned against the bar, his piercing blue eyes studying me intently.

“You know,” he began, his voice low and raspy. “Sometimes life throws us curve balls that we never see coming. But it’s how we handle those moments that truly define who we are.”

I nodded, understanding the truth in his words. Life has been particularly demanding lately, with one problem after another being thrown my way with no way of solving it. The weight of it all felt suffocating most times.

“It’s just…everything feels so overwhelming,” I confessed, my voice barely above a whisper. In fear that I might seem weak if I admit it. “Sometimes I wonder if there’s truly any light at the end of this dark long tunnel.”

James placed a gentle hand on mine, offering a comforting squeeze, and said softly. “ It might seem that way but always remember that at the end of everything, there is always light at the end of every dark tunnel and you’ll be fine at the end. You got this. Time heals even if it seems like it’s taking an eternity.

Thanks, James” I muttered, a hint of gratitude in my voice. He nodded understanding my need for isolation.

As I sipped my drink, a stranger appeared beside me. He had an air of mystery about him and his piercing dark green eyes bore into mine. Hesitantly, he spoke. “Mind if I join you?”

I shrugged, gesturing to the empty seat beside me. “Be my guest.”

“What led you to this bar this evening?” He asks as I fiddle with the glass in my hand.

“To forget.” Glancing at him, I continue. “ It doesn't seem like this is your kind of scene either.”

“Hundred percent true, I suppose I came here for the same reasons as well-” I nod as I take a sip from my glass and he continues.

“-mind if I know your name.”

“I do. No offense intended.”

“Okay, I guess I’ll have to refer to you as an angel.”

“Classic,” I say, rolling my eyes and he laughs.

We spent the night joking around, swapping stories, and drowning our sorrows.

“What do you say, we leave here together-” I don’t react so he keeps talking. “-just a one-night thing and we can forget it happened the next day.”

“Not interested”

“Suppose I pay you.” This piqued my interest.

I really do need the money. After all, I'm here to drown myself in alcohol because of the mounting finances that I have no way of paying.

“Consider me interested,” I say, and down the liquid left in the glass for little courage. He grins and calls James so he could pay for our drinks.

James approached our table with a curious expression. The stranger handed him his credit card and nodded toward me. “Put her drinks on my tab as well,” he said with a sly smile.

As James swiped the card, I couldn’t help but feel a mix of excitement and apprehension. What had I just agreed to? But the allure of quick cash was hard to resist, especially in my current financial situation.

James gives me a worrisome glance but I dismissively waved my hand to reassure him that everything is fine

Once the transaction was complete, the stranger stood up from his seat and extended his hand toward me. “Shall we?” he asks. His eyes gleamed with mischief.

I hesitated for a moment, contemplating whether this was truly the right choice to make, but then again, life hasn’t really been fair to me. I took a deep breath, extending my hand to take his hand.

Together, we walked out of the bar into the chill night air. There’s just something soothing about walking at night.

So, where are we headed?” I asked, trying to sound unbothered even if I was mini freaking out.

“ I know a hotel not too far from here,” he replied with a mischievous glint in his eyes. “It’s cautious and perfect for what we have in mind.”

“So do you do this every time you visit a bar?” I ask jokingly looking at him and he chuckles, shaking his head. We got into the car and he drove and parked in the hotel’s lot.

I felt a mix of excitement and apprehension as we approached the hotel entrance. Once inside, he booked us a room under an alias while I nervously glanced around.

As soon as we stepped into the elevator, there was an unmistakable tension between us. It was both thrilling and unsettling at the same time my stomach tightened with each step. The elevator ride seemed to stretch on forever until finally, we reached our floor.

It looks like I’ll be spending the night with a stranger.

I stepped into the dimly lit hotel room, feeling a mix of nerves and excitement. Tonight was supposed to be different, an escape from my mundane existence. The stranger I had met at the bar seemed to promise just that.

He was waiting for me, lounging on the edge of the bed with a smirk playing on his lips. I couldn’t deny the attraction between us as our eyes locked. “So Angel,-” he purred, his voice like velvet. “ -I hope you aren’t having second thoughts about this, no need to fret, there is nothing wrong in mixing pleasure with business.”

I swallowed hard, my heart hammering in my chest. “I…I am not,” I managed to stammer, my hands trembling slightly.

He chuckled, the sound sending shivers down my spine. “Good, because I’ll fuck you so hard that you won’t be able to get up tomorrow.” He whispers. His voice dripped with a mysterious allure.

He reached into his pocket and pulled out a wad of cash, casually tossing it onto the bed beside him. I couldn’t take my eyes off the money, my head reeling.

He smirked, reading the desire in my eyes. “This is for you, Angel. A Little reminder of our time together. But remember, it’s just for tonight.”

I hesitated, my mind racing with clashing thoughts. Should I go through with this? What would it mean for my already complicated life? But the temptation of escape was too strong to resist even if it was only going to last for a moment.

With an unsteady breath, I nodded. As he moved the money from the bed to the bedside table, I realized I was going headfirst into a challenging world of forbidden desires.

The stranger locked gaze with me and I knew that this one night was going to be the first of many more first I would never have considered in my life.

Little did I know. This was just the beginning of what is yet to come and also what will make me come out of my comfort zone facing harsh realities in which this stranger would be a trigger or a blessing.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
31 Bab
1. ความรักที่มาพร้อมกับความลับ
1. ความรักที่มาพร้อมกับความลับ“พาย ฉันไม่ไปนะแก” ฉันส่ายหน้าปฏิเสธเป็นรอบที่หนึ่งร้อย เมื่อเพื่อนสาวให้ไปราชการที่กรุงเทพฯแทน ด้วยเหตุผลที่ว่าตัวเองจะไปเที่ยวกับแฟนหนุ่มในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์นี้“ดาว แกก็รู้ว่าหมอหาวันหยุดยาก แล้วฟินก็แลกเวรกับหมอพีแล้ว เครื่องบินที่พักร้านอาหารก็จองไว้หมดแล้ว แกจะใจร้ายกับเพื่อนได้ลงคอเหรอ?” ยัยครูพายเพื่อนสาวที่กำลังคบกับหมอฟิน หมอหนุ่มหน้าตี๋สุดหล่อประจำโรงพยาบาลประจำจังหวัด เจ้าตัวประกาศปาวๆว่าชอบหนุ่มตาน้ำข้าวหรือลูกครึ่งแต่ไปๆมาๆ หมอฟินกลาย พ่อหนุ่มตี๋สุดหล่อของพายไปซะงั้น“แต่ฉันไม่เคยไปกรุงเทพฯ คนเดียว” ใครจะว่าบ้านนอกก็ช่าง ฉันเรียนจบมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ นอกจากเชียงใหม่กับสุโขทัยก็ไม่ได้ไปจังหวัดไหนคนเดียวเลย ยิ่งกรุงเทพฯ ก็ไปกับยัยพายตลอด ฉันไม่เคยขึ้นเครื่องบินนั่งแต่รถทัวร์ รถแท็กซี่ยิ่งไม่กล้านั่งคนเดียว เพราะญาติสนิทฉันโดนแท็กซี่ฆ่าชิงทรัพย์เมื่อหลายปีก่อน รถเมล์ไม่ต้องพูดถึงถ้าไม่รู้เส้นทางมีแต่หลงกับหลง“ฉันจะให้พี่ซายน์มารับที่สนามบิน ไปค้างบ้านฉัน ตอนเช้าจะให้พี่ซายน์ไปส่ง อบรมเสร็จจะให้พี่ซายน์ไปรับ นะๆดาวช่วยหน่อย” ยัยพายกระพริบต
Baca selengkapnya
2. อ้อมกอดที่แสนอบอุ่น
2. อ้อมกอดที่แสนอบอุ่นDao talks“พาย ทำไมพี่ซายน์ไม่มาซะทีสองชั่วโมงกว่าแล้วนะ” ฉันนั่งรอพี่ชายของเพื่อนรักที่ทางออกหมายเลขสิบสองนานจนรากจะงอกแล้ว แต่ไม่มีวี่แววพี่ซายน์จะมารับเลย ฉันนึกเกรงใจจึงเอาเบอร์โทรพี่ซายน์ที่ยัยพายให้มาโทรไปแค่สายเดียวแต่ไม่มีใครรับสาย[ ฉันก็โทรไปตั้งยี่สิบสาย พี่ซายน์นะพี่ซายน์ถ้าเจอหน้าฉันดีดหน้าผากซักที หงุดหงิดโว้ย ] เสียงเพื่อนสาวดูไม่สบอารมณ์มากๆ“ไม่เป็นไรแก เดี๋ยวพี่ซายน์คงมาแหละ อาจจะติดงานเลยมาช้า” ฉันมองโลกในแง่ดีพี่ซายน์คงทำงานติดพันเลยออกมาช้า หมอก็แบบนี้แหละไม่มีเวลาตายตัว[ ติดหญิงน่ะสิไม่ว่า อุ้ย!! ]“ติดหญิงอะไรแก” ฉันฟังไม่ชัดเลยสงสัยสัญญาณไม่ดี[ คนไข้หญิงน่ะแก งั้นก็รอหน่อยละกัน ขอโทษแทนพี่ด้วย ] พอยัยพายวางสาย ฉันก็เริ่มหิวขณะที่กำลังจะไปหาอะไรกินรองท้อง หนุ่มตาน้ำข้าวตัวโตยืนอยู่ตรงหน้า เขาสวมเสื้อยืดกางเกงขาสั้นรองเท้าแตะสบายๆ เหมือนนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติหลายๆคน“Hey girl ! you are so cute. What’s your name? (คุณน่ารักจัง ชื่ออะไร)” ฉันไม่ชอบภาษาอังกฤษการสื่อสารอยู่ในระดับแย่มากถึงมากที่สุดแต่ประโยคง่ายๆก็พอได้บ้าง แล้วคนต่างชาติก็ช
Baca selengkapnya
3. แผนลับแผนร้าย (1)
3. แผนลับแผนร้าย (1)Mommy Punch talksฉันมองภาพถ่ายของหมอซายน์ลูกคนโตของฉันซึ่งถ่ายบนเตียงกับหญิงสาวสวยนางหนึ่ง ผิวที่โผล่พ้นผ้าห่มไม่มีเสื้อผ้าคลุมกาย เป็นภาพที่ลูกชายฉันเป็นคนถ่ายเอง น้องพายลูกสาวคนเล็กเป็นคนเอาให้ฉันดู“แม่พั้นซ์ นี่แฟนพี่ซายน์” น้องพายแทนที่จะดีใจที่พี่ชายหน้าเดียว ผู้ไม่สนใจอะไรนอกจากเรื่องงานมีแฟนกะเขาจนได้ กลับทำหน้าอมทุกข์“สาวที่ไหนน้องพาย แม่จะไปขออยากอุ้มหลานเต็มที” ฉันถือแก้วน้ำส้มคั้นมาจิบอย่างอารมณ์ดีที่ลูกชายคนเดียวมีคนรักซะที โครงการหล่อเสาคานให้หมอซายน์คงต้องยุติการก่อสร้าง“หมอพลอย ภรรยาของหมอต่อพงษ์ อาจารย์หมอที่ทำงานที่เดียวกันกับพี่ซายน์” พอลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนพูดจบมือที่ถือแก้วน้ำส้มก็ร่วงผล็อยจากมือกระทบพื้นแตกกระจายด้วยความตกใจ หมอซายน์ที่ถึงแม้จะเป็นคนที่เงียบขรึมสนใจแต่งานแต่ก็ไม่เคยทำให้พ่อแม่หนักใจสักครั้ง ทำไมถึงกลายเป็นคนแบบนี้ได้นะ“วะ..ว่าไงน้องพาย แม่หูฝาดใช่มั้ย” ฉันแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง ลูกสาวลูกชายที่ฉันพร่ำสอนตั้งแต่เด็กว่าให้เป็นคนดีมีคุณธรรม ทำไมซายน์ถึงผิดลูกผิดเมียชาวบ้านซะได้“พายกลัวค่ะแม่ ถ้าหมอต่อรู้อาจจะมาทำร้ายพี่ซายน์
Baca selengkapnya
4. แผนลับแผนร้าย (2)
4. แผนลับแผนร้าย (2)ในความฝันฉันเหมือนคนที่กำลังจมน้ำ หายใจไม่ออก ชูมือไขว่คว้าหาใครสักคนให้ช่วยฉันให้พ้นจากอันตรายนี้ ร่างของฉันจมลงไปในน้ำครั้งแล้วครั้งเล่า ในขณะที่ฉันกำลังจะยอมแพ้ต่อโชคชะตา ปล่อยร่างตัวเองจมลงสู่แม่น้ำอันดำมืดหาจุดสิ้นสุดไม่ได้ หมับ!! มือฉันคว้าไปโดนมือหนาของใครสักคน มือที่แสนจะอบอุ่นนั้นดึงฉันให้โผล่พ้นจากพื้นน้ำเฮือก!! ฉันหายใจเข้าเต็มปอดอย่างแรง สะดุ้งเฮือก ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา ในห้องมืดมากมองไม่เห็นอะไรเลย ฉันพยายามขยับร่างกายที่ปวดร้าวไปทั่วทั้งร่างโดยเฉพาะแก่นกลางกาย ที่พอขยับตัวแต่ละทีความปวดแปลกๆแถมยังแสบส่วนนั้นอีกด้วย เมื่อคืนก่อนที่จะฝันว่าจมน้ำยังฝันว่ากำลังมีอะไรกับผู้ชายสักคน บ้าบอดีแท้..ฝันเป็นตุเป็นตะ ตื่นมายังรู้สึกเจ็บจริงอีกด้วย ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศปะทะผิวกายเปลือยเปล่าที่โผล่พ้นจากผ้าห่ม เมื่อคืนจำได้ว่าดื่มไวน์กับสเต็กเนื้อ จากนั้นความทรงจำก็เลือนลางจำอะไรไม่ได้ สงสัยจะเมาจนถอดเสื้อตัวเองแถมยังถอดเสื้อชั้นในอีกด้วย ที่สำคัญรู้สึกว่าท่อนล่างก็โล่งๆ ฉันมองหาสวิตช์โคมไฟที่หัวเตียงจะหาเสื้อผ้ามาใส่เพราะรู้สึกหนาว พอมือแตะไปที่สวิทช์ ไฟสีน
Baca selengkapnya
5. แผนลับแผนร้าย (3)
5. แผนลับแผนร้าย (3)“ซายน์ขอคุยกับน้องดาวสองคนได้ไหมครับ?” พี่ซายน์กลับมาบ้านช่วงเย็น ร่างสูงเดินนำฉันไปนั่งข้างๆสระว่ายน้ำ ดวงตาสีเข้มมองฉันอย่างรู้สึกผิด“พี่ขอโทษเรื่องเมื่อคืนจริงๆ”“พี่ซายน์ไม่ได้ตั้งใจ ไม่ใช่ความผิดของพี่ซายน์หรอกค่ะ” ฉันไม่อยากให้พี่ชายของเพื่อนรักรู้สึกผิดต่อฉันจนให้อภัยตัวเองไม่ได้ พี่ซายน์ไม่ได้ข่มขืนฉัน เขาทำไปเพราะไม่มีสติ ฉันไม่ได้โทษว่าเป็นความผิดเขาเลย“ดาวจะตบจะตีพี่ก็ได้นะ พี่รู้สึกแย่จริงๆ” พี่ซายน์ถอนหายใจหนักๆ อย่างกลัดกลุ้ม“ดาวบอกแล้วว่าไม่โทษพี่ซายน์”“ถ้าจะให้พี่แต่งงานกับดาวพี่ก็จะแต่ง” เจ้าของดวงตาสีเข้มพูด หัวใจฉันเต้นตึกตักตึกตัก ยัยดาวพี่ซายน์ไม่ได้ขอเธอแต่งงาน เขาพูดแบบนั้นเพราะรับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้น จะมารู้สึกดีทำไมเนี่ย ฉันเตือนตัวเองในใจ“พี่ซายน์ไม่ต้องแต่งงานกับดาวเพื่อรับผิดชอบหรอกค่ะ เราสองคนไม่ได้รักกันแต่งกันไปก็ไม่มีความสุข ไม่ใช่ดาวไม่ถือเรื่องนั้นนะคะ แต่ดาวจะพยายามลืมมันและใช้ชีวิตต่อไปค่ะ พี่ซายน์ต้องเลิกโทษตัวเองนะคะ” ฉันพูดออกมาจากใจจริงๆ ฉันไม่ได้อยากให้พี่ซายน์แต่งงานกับฉันเพื่อรับผิดชอบเพราะฉันไม่อยากทำลายชีวิตของพ
Baca selengkapnya
6. แต่งงานกัน
6. แต่งงานกันครอบครัวของพี่ซายน์มาถึงบ้านฉันในช่วงเช้า พี่ซายน์สวมเสื้อเชิร์ตพับแขนสีขาวกางเกงยีนส์สีเข้มผมที่ปกติเซททรงเปิดหน้าผากวันนี้ปล่อยหน้าม้าเป็นธรรมชาติดูอ่อนเยาว์เหมือนหนุ่มนักศึกษา ดวงตาสีเข้มยังคงมองฉันด้วยความรู้สึกผิด บ้านฉันถึงจะเก่าและโทรมแต่เราสองแม่ลูกทำความสะอาดอยู่เสมอ หน้าบ้านปลูกต้นมะม่วง ต้นมะยม มีดอกลีลาวดีและดอกไม้หลากชนิดสร้างความร่มรื่น ฉันพาแขกทุกคนไปนั่งอยู่ระเบียงหลังบ้านซึ่งมีคลองที่ผู้คนใช้สัญจรไปมา“บ้านหนูดาวน่าอยู่นะ ด้านหลังติดคลองไว้นั่งพักผ่อนหย่อนใจมองไปทางไหนก็มีแต่พื้นที่สีเขียว” แม่พั้นซ์ชี้ชวนให้พ่อไพรซ์ผู้เป็นสามีดูผู้คนที่ใช้เรือสัญจรไปมา มีทั้งพ่อค้าแม่ค้าที่ขายอาหาร ผลไม้ หรือขนมโดยใช้เรือเป็นยานพาหนะ แม่เดือนนั่งเกร็งบีบมือแน่นอาจเพราะครอบครัวพี่ซายน์เป็นมหาเศรษฐีส่วนครอบครัวฉันเป็นแค่แม่ค้าทำอาชีพขายข้าวแกง วันนี้แม่ไม่ได้ไปขายของและฉันกดเงินจากบัตรเอทีเอ็มไว้จ่ายหนี้นอกระบบให้แม่เป็นที่เรีนบร้อยแล้ว ฉันกำลังคิดวิธีหาเงินมาใช้หนี้ให้แม่ตอนนี้ยังคิดไม่ออกแต่ฉันจะไม่ยอมให้แม่ลำบากอีกต่อไปแล้ว“ที่เรามาวันนี้ จะมาคุยเรื่องหมอซายน์กับหนูดา
Baca selengkapnya
7. งานมงคลสมรส (ไม่) สมรัก (1)
7. งานมงคลสมรส (ไม่) สมรัก (1)ฉันกลับมาปฏิบัติหน้าที่ที่โรงเรียนท่ามะแว้งวิทยาพร้อมยัยพาย วันนี้มีการประชุมประจำเดือนมีนาคม ยัยพายเสนอว่าให้แจกการ์ดแต่งงานหลังการประชุมเสร็จสิ้น ฉันรู้สึกประหม่าที่ต้องประกาศให้ทุกคนรับรู้ว่าจะแต่งงานถ้ามีคนถามว่ารู้จักกันได้ยังไง? เจอกันครั้งแรกที่ไหน? ฉันก็ยังไม่รู้จะตอบไปว่ายังไงมันเป็นคำถามพื้นฐานที่ทุกคนต้องถามอยู่แล้ว“เรื่องอื่นๆมีไหมครับ ถ้าไม่มีผมขอปิดการประชุม” ท่าน ผ.อ.ชนินทร์กล่าวปิดการประชุม ยัยครูพายยกมือรัวๆ“ครูมนต์พระพายมีเรื่องอะไรครับ”“ครูเดือนเด่นเป็นสง่ามีเรื่องจะพูดค่ะ” นางโบ้ยหน้ามาทางฉัน สายตาทุกคนในที่ประชุมจับจ้องมาที่ฉันราวกับมีไฟสปอทไลท์บนเวทีส่องมาที่ฉันคนเดียว ยิ่งทุกคนเงียบฉันยิ่งเกร็ง“ว่าไงครับครูดาว” ท่าน ผ.อ.คงขี้เกียจเรียกชื่อจริงที่แสนจะยาวของฉันเลยเรียกชื่อเล่นแทน“พูดสิแก” ยัยครูดาวล้วงปึกซองสีชมพูออกจากถุงผ้า“วันที่ ยี่สิบมีนาคม ดิฉันจะ...เอ่อ..” บทจะพูดก็พูดไม่ออกซะงั้น...“ขึ้นบ้านใหม่เหรอคะน้องดาว?” ครูพี่ลี่ ครูสาวโสดวัยสามสิบปลายเอ่ยขึ้นยิ้มๆ“หรือน้องชายจะบวช” ทุกคนเดาไปต่างๆนานา ฉันมีน้องชายที่ไหนกันเล่
Baca selengkapnya
8. งานมงคลสมรส (ไม่) สมรัก (2)
8. งานมงคลสมรส (ไม่) สมรัก (2)Sine talksผมมองแขกผู้มีเกียรติที่เข้าคิวรดน้ำสังข์และอวยพรให้คู่บ่าวสาวแล้วหันไปมองเจ้าสาวซึ่งอยู่ในชุดไทยจักรีสีชมพูอ่อนเปลือยไหล่ขาวนวลเนียน ทรงผมแสกกลางปล่อยเรือนผมดำสนิทประดับผมด้วยดอกไม้สีขาว สวมต่างหูรูปดอกไม้เข้าชุดกัน ใบหน้าตกแต่งด้วยช่างมืออาชีพทำให้ดูสวยกว่าปกติ ถึงผมจะไม่ชอบน้องดาวแต่ก็ต้องยอมรับว่า น้องดาวเป็นหญิงสาวที่มีใบหน้าสวยหวาน ดวงตากลมโตล้อมกรอบด้วยขนตาหนาเป็นแพ จมูกโด่งรับกับใบหน้า แก้มเนียนที่มีเลือดฝาดธรรมชาติในยามที่ไม่แต่งหน้า ผิวขาวเนียนละเอียดที่โผล่พ้นผ้าสไบนั้นน่าสัมผัส ผมสะบัดหน้าพรืดที่รู้ว่าตัวเองเผลอนั่งมองเจ้าสาวมาเกือบห้านาที ตลอดเวลาที่เข้าพิธีน้องดาวเอาแต่ยิ้ม ยิ้มและยิ้ม คงดีใจมากสินะที่ได้แต่งงานกับผม แล้วเธอจะได้เห็นว่านรกมีจริงผมจะเอาคืนให้สาสมกับเงินที่บ้านของผมจ่ายไป“ขอให้มีความสุขมากๆนะครับ หมอซายน์ ครูดาว” ไอ้หมอฟินเดินเคียงคู่มากับยัยพายน้องสาวผมที่สวมชุดไทยสีคล้ายกับเจ้าสาวแต่ดูเรียบกว่าในฐานะเพื่อนเจ้าสาว“พี่ซายน์ยิ้มหน่อยสิ ทำยังกะโดนบังคับให้แต่งงาน” ยัยพายจิ๊ปากอย่างไม่พอใจ ก็ใช่ไง..โดนบังคับให้แต่งงา
Baca selengkapnya
9. เกลียดตัวกินไข่...เกลียดปลาไหล....แต่อยากกินเธอ
9. เกลียดตัวกินไข่...เกลียดปลาไหล....แต่อยากกินเธอทั้งๆที่เพิ่งจะได้นอนตอนตีห้า แต่ตีห้าครึ่งฉันก็ลุกมาที่ห้องครัวเพราะตอนที่อยู่กับแม่ฉันก็ตื่นตีสี่มาช่วยแม่ทำกับข้าวขายอยู่แล้ว แม่พั้นซ์กับแม่บ้านกำลังช่วยกันทำกับข้าวเพื่อเตรียมใส่บาตรตอนเช้า“หนูดาวรีบตื่นทำไมลูก แม่ว่าอีกเดี๋ยวจะให้แม่บ้านไปปลุก”“ดาวอยากมาช่วยทำกับข้าวค่ะ” ฉันมองไปรอบๆห้องครัว แม่บ้านกำลังตักข้าวสวยลงในภาชนะสีเงินและตักแกงใส่ถุงร้อน “ลูกสะใภ้แม่นี่ช่างขยันจริงๆ แต่หนูดาวไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดไทยที่เตรียมไว้ในตู้ดีกว่าจ้ะ อ้อ..อย่าลืมปลุกซายน์ด้วยนะ วันแรกที่ใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน ทำบุญร่วมชาติใส่บาตรร่วมขันจะได้ใช้ชีวิตคู่นานๆ ไม่มีมารมาผจญ” แม่พั้นซ์เน้นคำว่ามารผจญชัดเจน ฉันไม่ค่อยเข้าใจความหมายเท่าไหร่ ตอนนี้ฉันภาวนาขอแค่หาเงินห้าล้านมาคืนพี่ซายน์ จะได้ออกจากชีวิตพี่ซายน์เร็วๆเท่านั้นเอง ฉันเดินย้อนกลับมาที่ห้องนอน ร่างสูงกำลังนอนหลับสนิท เสียงหายใจดังสม่ำเสมอ ฉันเผลอมองร่างขาวเนียนที่โผล่พ้นผ้าห่มอย่างเผลอไผล ใบหน้าเรียวได้รูปดวงตาที่ปิดสนิทล้อมกรอบด้วยขนตาหนาเป็นแพ จมูกโด่งเป็นสันรับกับใบหน้า ริมฝีปากบางระเรื่อ พี
Baca selengkapnya
10. แสดงตัวตน
10. แสดงตัวตน“ซายน์ นี่จะไปทำงานแล้วเหรอ?” แม่พั้นซ์พูดขึ้นเสียงดังและแสดงสีหน้าไม่พอใจเมื่อเห็นลูกชายคนโตใส่ชุดเสื้อกาวน์พร้อมไปปฏิบัติงาน หมอหนุ่มบอกทุกคนว่าเขาลาห้าวันแต่เพิ่งใช้สิทธิ์วันลาวันแรกไปกับงานแต่งงานวันที่สองพอใส่บาตรเสร็จ นอกจากทำเรื่องอย่างว่าร่างสูงก็เอาแต่นอน ข้าวปลาแทบไม่ค่อยแตะ เช้าวันที่สามก็ขอออกไปทำงานทันที“ครับ..”หมอซายน์ตอบสั้นๆ“แม่โทรบอกแม่บ้านทำความสะอาดบ้านพักที่หัวหินให้แล้วนะ” แม่พั้นซ์เสนอให้เราไปฮันนีมูนที่บ้านพักตากอากาศของครอบครัวที่หัวหิน หลังจากงานแต่งงานเสร็จสิ้นแต่ทว่าฉันกลับรู้สึกโล่งใจที่ไม่ได้อยู่กับพี่ซายน์สองต่อสองที่หัวหิน ขนาดอยู่ที่บ้านมีคนอยู่ด้วยตั้งหลายคน เขายังจ้องที่จะรังแกฉัน ถ้าอยู่กันตามลำพังฉันอาจจะไม่มีชีวิตรอดกลับมาก็เป็นได้“ซายน์ไม่อยากไป อยากไปทำงาน ใครอยากไปก็ไปคนเดียว” พี่ซายน์หันมามองฉันแล้วยกยิ้มที่มุมปาก ดวงตาสีเข้มคู่นั้นไม่เคยมองฉันด้วยความรู้สึกที่ดีอยู่แล้ว“รีบไปทำงานอยากไปเจอใครรึเปล่า?” ยัยพายตวัดสายตามองพี่ชายคนเดียวอย่างไม่พอใจ พี่ซายน์นิ่งไปนิดนึงก่อนจะไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจ“ก็ต้องไปเจอคนไข้สิ คิดว่าพี่อยากเจ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status