Accueil / มาเฟีย / กรงพิศวาสทาสรักมาเฟีย / บทที่ 6 ครั้งแรกของเธอ Nc+

Partager

บทที่ 6 ครั้งแรกของเธอ Nc+

last update Date de publication: 2025-05-09 00:39:25

“ไปให้พ้นนะอย่ามายุ่ง” หญิงสาวเบือนหน้าหนีขณะใช้สองมือเล็กยันอกล่ำสัน

“ยังจะปฏิเสธอีกเหรอ แฉะขนาดนี้” มือใหญ่คลำช่องทางรักวนไปมาพลางเขี่ยติ่งกระสันเล่น เจย์เดนช้อนตามองหญิงสาวอย่างชอบใจที่เห็นเธอทำหน้าเซ็กซี่ ก่อนสอดนิ้วยาวเข้าในโพรงอ่อนนุ่มขยับขึ้นลงตามอารมณ์พิศวาส

“อื้อ อย่า…” หน้างดงามส่ายไปมาอย่างทรมาน สมองสั่งให้ผลักไสเขาไปให้พ้น แต่ร่างกายอ่อนระทวยให้เขาสัมผัสง่าย ๆ ไม่เข้าใจเลยเป็นอะไรกันแน่ถึงควบคุมตัวเองไม่ได้

“ฉันว่าเธอพร้อมแล้วนะ” เจย์เดนเปิดลิ้นชักข้างหัวเตียงและหยิบคอนดอมนำมาสวมใส่ จากนั้นจับขาเรียวแยกออกจากกันกว้างๆ และสอดแทรกความเป็นชายใส่ในตัวเธอพรวดเดียว ทว่าแค่ส่วนหัวรับรู้ถึงความคับแน่น

“อึก เจ็บ…” ร่างเล็กสะดุ้งเฮือก ณิชาพยายามจะเขยิบตัวหนีให้หลุดจากท่อนลำขนาดใหญ่ แต่อีกคนรั้งไว้อย่างเอาแต่ใจ

“อยู่เฉย ๆ สิ”

“ณิเจ็บนะคะ” เธอบอกเสียงอ่อน ขณะเดียวกันหยาดน้ำใสหลั่งไหลรินข้างหางตา

“เธอก็อย่าเกร็งสิ ถ้าไม่อยากเจ็บ”

“คุณก็ปล่อยณิไปสิคะ” เสียงหวานสั่นเครือ ไม่เข้าใจเลยเขาจะรั้งเธอไว้ทำไม

“อย่าทำเหมือนไม่เคยไปหน่อย ไม่เคยเจอไซซ์แบบฉันล่ะสิ” เขาไม่เชื่อหรอกเธอจะไม่เคยผ่านมือชายใด

“ณิไม่เคยจริง ๆ” หน้าจิ้มลิ้มส่ายไปมา

เธอต้องทำอย่างไรเขาถึงจะเชื่อตนเองว่าไม่เคยมีอะไรกับใคร และไม่ได้ทำร้ายคริสตัล

“หุบปากซะ!! ฉันไม่อยากฟังคำโกหก” ชายหนุ่มก้มหน้ามองจุดเชื่อมระหว่างกันก่อนดันความเป็นชายเข้าพรวดเดียวจนสุด

“กรี๊ด!!” ณิชากรีดร้องลั่นห้องปานจะขาดใจ หญิงสาวกำหมอนใบใหญ่แน่นเพื่อข่มความเจ็บปวด ขณะนี้รู้สึกเหมือนร่างกายจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ

“คุณ…ณิเจ็บ”

“ผ่อนคลายเข้าไว้ ห้ามเกร็ง” เจย์เดนก้มมองส่วนนั้นของเขากับเธอ คิดไม่ถึงณิชาจะไม่เคยผ่านมือใครมาก่อน หากไม่ได้สัมผัสด้วยตัวเองคงไม่มีทางรู้เด็ดขาด

“เอาออกไปได้ไหมคะ” ส่งสายตาเว้าวอนคนเหนือร่างหวังขอความเห็นใจ

“ไม่” คำตอบจากคนตัวโตทำให้หน้าหวานสลด เจย์เดนทาบริมฝีปากหยักลงบนกลีบปากอวบอิ่ม ดูดดื่มอย่างคนหิวกระหาย

จูบนุ่มนวลของมาเฟียหนุ่ม ทำณิชารู้สึกผ่อนคลายและตอบรับจูบอย่างเงอะงะ

เมื่อร่องรักเริ่มปรับสภาพคุ้นชินกับท่อนเนื้อขนาดใหญ่ จึงเริ่มสาวสะโพกสอบเข้าออกด้วยจังหวะเนิบนาบขณะยังคงแลกลิ้นอย่างอ่อนโยน

“อื้อ” ความสุขที่ได้รับทำเอาณิชาเคลิบเคลิ้มพร้อมเปล่งเสียงครางต่ำในลำคอ ก่อนปิดตาสนิทและปล่อยเรือนร่างให้ผ่อนคลายกับบทรัก

“ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอยังไม่เคย” เสียงทุ้มกระซิบข้างใบหูขาวสะอาด

เจย์เดนดูดเลียซอกคอหอมกรุ่น แล้วประทับรอยแดงมากมายแบบที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อน ไม่รู้ทำไมถึงอยากตีตราจองเธอเป็นของเขาเพียงผู้เดียว

“อื้อ อ๊ะ”

จังหวะการกระแทกกระทั้นหนักหน่วงมากยิ่งขึ้น หญิงสาวจึงส่งเสียงลั่นห้องประสานเสียงเนื้อกระทบกัน

“อื้อ เสียวเหลือเกิน” เธอเพิ่งจะเคยรู้สึกแบบนี้เป็นครั้งแรก ไม่รู้ต้องบรรยายอย่างไรดี คราแรกเจ็บแต่สักพักเริ่มดีขึ้น

แขนขาวเนียนโอบกอดกายแกร่งแน่น ทุกครั้งที่เขาทำรุนแรงเธอจะขีดข่วนเต็มแผ่นหลังกว้างเพื่อระบายความเสียวซ่าน

“รู้สึกยังไงบ้าง ชอบไหม”

“อื้อ ไม่รู้” ณิชาส่ายหัวไปมา เธอไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น นอกจากความรู้สึกแปลก ๆ ที่เพิ่งเคยสัมผัส

“งั้นเหรอ เดี๋ยวฉันทำให้เธอรู้เอง” เจย์เดนฉีกยิ้มดั่งคนเจ้าเล่ห์

ชายหนุ่มถอดถอนแก่นกายจากร่องรัก พลิกคนตัวเล็กให้อยู่ในท่าคลานเข่า จากนั้นส่งท่อนลำขนาดใหญ่ใส่ไปในตัวเธออีกครั้งพรวดเดียว เริ่มละเลงบทสวาทใหม่อีกรอบอย่างดิบเถื่อน ไร้ความปรานีเต็มไปด้วยไฟราคะ

คราวนี้มาเฟียหนุ่มซอยสะโพกเข้าออกแบบไม่ยั้ง ทำณิชากรีดร้องลั่นห้องก่อนหันมองหน้าหล่อเหลา ไม่รอช้าประกบจูบปากนุ่ม ดูดดื่มอย่างคนอดยากมาเนิ่นนาน แล้วเผลองับริมฝีปากอมชมพูอย่างมันเขี้ยว

“อ๊ะ” คนตัวเล็กสะดุ้งเฮือก รับรู้ถึงกลิ่นเลือดเค็มปร่า ทว่าไม่ได้สั่งห้ามให้เขาหยุดกิจกรรมเข้าจังหวะ ทุกอย่างยังคงดำเนินต่อไป

คนตัวโตเปลี่ยนท่าใหม่อีกครั้ง เขาให้ณิชานอนตะแคงส่วนตัวเองโอบกอดเธอจากด้านหลัง โดยจุดเชื่อมระหว่างกันยังไม่หลุดออกจากกัน

ระหว่างสอดแทรกความเป็นชายใส่ในตัวเธอ มือใหญ่ทั้งสองข้างบีบขยำดอกบัวตูมอย่างเมามัน ไม่วายละเลงปลายลิ้นสากเลียบริเวณหัวไหล่มนจนเปียกชุ่ม

“อื้อ อ๊ะ”

“รู้สึกดีไหม” ว่าพลางบีบเคล้นทรวงอกอวบอั๋นสลับการสะกิดยอดถันสีหวาน

“อืม” ณิชาพยักหน้าหงึก ๆ ไม่เคยรู้มาก่อนสิ่งที่กำลังกระทำกับเขาอยู่ตอนนี้จะดีมาก บางครั้งเขารุนแรงแต่ก็อ่อนโยนในเวลาเดียวกัน

“อื้อ คุณ…ณิรู้สึกเหมือนปวดฉี่เลย”

“เธอใกล้จะเสร็จแล้วต่างหาก” มาเฟียหนุ่มตอบอย่างอารมณ์ดี

ความโกรธและความเกลียดชังที่มีต่อณิชา ทำให้ลืมชั่วขณะ นอกจากความสำราญใจที่ได้รับจากคนตัวเล็กก็ไม่สนใจสิ่งใดอีก

“ฉันใกล้จะเสร็จแล้วเหมือนกัน ณิชา” เป็นครั้งแรกที่เขาเรียกชื่อหญิงสาว

เจย์เดนพลิกเธอให้นอนหงายดั้งเดิม แล้วคร่อมร่างบอบบาง จากนั้นยกขาเรียวข้างหนึ่งพาดบ่าแกร่งพลางหันหน้าไปดูดเลียขาเรียวอย่างคลั่งไคล้

กลิ่นกายเฉพาะจากตัวเธอทำเอาหลงใหลยิ่งนัก จนเขาต้องซุกหน้าคลอเคลียคอขาวเนียนซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับคนเสพติดกลิ่นตัวเธอ

“ทำไมตัวหอมขนาดนี้” เหลือบมองหน้าหวานซึ่งแดงก่ำจากการร่วมรัก

“ไม่รู้ค่ะ”

“ฉันใกล้เสร็จแล้ว ขอเอาแรง ๆ ละกัน” เขาไม่ได้ขออนุญาตเพียงแค่บอกให้รับรู้เท่านั้น เผื่อเธอจะเตรียมรับมือ

ชายหนุ่มจับยึดเอวคอดกิ่วแน่นพร้อมเร่งจังหวะเร็วกว่าเดิม แล้วกระแทกเข้าในตัวเธอถี่รัวโดยไร้ความปรานี

“อ๊ะ อ๊า คุณคะ รุนแรงไปแล้ว” เธอนิ่วหน้าเข้าหากันด้วยความเจ็บ

“อดทนหน่อยละกัน ฉันใกล้เสร็จแล้ว” พูดจบ ก้มมองส่วนล่างระหว่างกัน

สักพักผ่านไปกายแกร่งเริ่มเกร็งกระตุกก่อนปลดปล่อยน้ำเชื้อ เจย์เดนถอดท่อนลำออกจากตัวหญิงสาว ก่อนถอดคอนดอมทิ้งและชักรูดเอาน้ำออกจากตัวให้ไหลเปรอะเปื้อนหน้าท้องแบนราบ ไม่วายส่งเสียงคำรามในลำคอ

“เฮ้อ” เขาล้มตัวนอนลงข้างณิชา ซึ่งคนตัวเล็กกำลังหอบหายใจถี่รัวอย่างเหนื่อย

“จะไปไหน” เจย์เดนเอ่ยถามหญิงสาวที่ตั้งท่าจะลุกขึ้นจากเตียง

“กลับห้องค่ะ” เมื่อได้สติจึงรู้แล้วเผลอพลาดทำสิ่งใด ณิชาเลยอยากกลับห้องพักเพื่อทบทวนเรื่องราวก่อนหน้านี้ เธอเสียใจเหลือเกินปล่อยให้ครั้งแรกกับคนป่าเถื่อนเช่นเขา ทั้งที่ตั้งใจเก็บไว้ให้กับคนที่รักในอนาคตในวันเข้าหอ แต่ต้องมาสูญเสียเช่นนี้

“ฉันอนุญาตแล้วเหรอ” ถามเสียงดุ แล้วเด้งตัวลุกขึ้นนั่งพร้อมคว้าเธอมากอด

“ปล่อยนะคะ” หญิงสาวดิ้นสุดฤทธิ์ ถึงอย่างไรสู้แรงมหาศาลของเขาไม่ได้ 

“ฉันถามว่าฉันอนุญาตแล้วเหรอ” ตะคอกเสียงดังลั่นอย่างโมโห เพราะไม่เคยถูกใครทิ้งมาก่อนหลังมีอะไรกันเสร็จ จึงค่อนข้างรู้สึกเสียศักดิ์ศรี

“ทำไมฉันต้องฟังคุณด้วย”

“จะทำไมล่ะ ก็เธอเป็นเชลยของฉัน” บอกอย่างคนเหนือกว่า

“ฉันไม่ใช่เชลยของคุณ ฉันไม่เคยทำร้ายใคร คริสตัลบอกคุณหรือไงว่าฉันทำร้ายเธอ” เธอเหนื่อยเกินต้องพูดคำซ้ำ ๆ กับเขา ซึ่งอีกฝ่ายไม่ยอมรับฟัง

“เฮอะ!! ทำมาเป็นดื้อด้าน ทีตอนอยู่ใต้ร่างฉันครางลั่นเชียว” เหลือบมองคนตัวเล็กด้วยสายตาเหยียดหยาม

เพียะ! เธอทนฟังคนตัวโตดูถูกต่อไปไม่ไหว เผลอยกมือเล็กฟาดแก้มสากเต็มเหนี่ยว หญิงสาวไม่อาจล่วงรู้เลยการตบหน้ามาเฟียจะทำให้เธอตกที่นั่งลำบาก

“ชอบความรุนแรงสินะ” แสยะยิ้มชั่วร้าย

เจย์เดนกระชากณิชาพร้อมจับกดลงบนที่นอน จากนั้นมอบบทสวาทรุนแรงกว่าก่อนหน้าหลายสิบเท่า ทั้งหนักหน่วงและดิบเถื่อนเพราะความโมโหทำให้เขาขาดสติยับยั้ง

กิจกรรมเข้าจังหวะดำเนินตลอดทั้งคืน แม้จบลงหลายครั้งแต่มาเฟียหนุ่มยังคงตักตวงเรื่อย ๆ ซ้ำหลายรอบ

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • กรงพิศวาสทาสรักมาเฟีย    บทที่ 48 บทส่งท้าย 18+

    ปลายลิ้นร้อนอุ่นตวัดเลียบนยอดถันสีหวาน ซึ่งกำลังท้าทายให้มาเฟียหนุ่มตักตวงตามความปรารถนา ก่อนฝ่ามือใหญ่อีกข้างจะยกขึ้นมาบีบขยำดอกบัวตูมอย่างหลงใหล“อื้อ อ๊า พี่เจย์คะ ทำไมดูดแรงแบบนี้คะ” เธอทั้งเสียวและรู้สึกดีในเวลาเดียวกัน“แล้วไม่ชอบเหรอ” ผงกหัวมองใบหน้าหวานและถามขึ้นขณะยอดถันคาปากหยัก“อื้อ ชอบมากเลยค่ะ” พยักหน้าหงึก ๆ สติเริ่มเลือนรางทุกทีการสัมผัสของมาเฟียหนุ่ม ส่งผลให้ณิชาอ่อนระทวยง่ายดาย ร่างกายอ่อนปวกเปียก ยอมให้เขาแตะต้องได้เต็มที่เจย์เดนพรมจูบทั่วเรือนร่างงดงาม ไม่วายประทับตราสีแดงกุหลาบตามจุดต่าง ๆ เธอในช่วงตั้งครรภ์รูปร่างอวบอั๋นมาก ไม่ว่าจะจับตรงไหนเต็มไม้เต็มมือไปหมด แล้วแบบนี้จะไม่ให้เขาหลงได้ยังไง“อื้อ อ๊า ทำไมตัวเมียหอมแบบนี้”“อื้อ พี่เจย์”กายสาวดิ้นพล่านไปมาเมื่ออีกคนเริ่มแยกขาเรียวออกจากกันกว้างและนำปลายลิ้นสากตวัดเลียปุ่มกระสัน“อื้อ อ๊า ตรงนั้น สะ เสียวเหลือเกิน” ณิชาร้องครางไม่เป็นภาษา มือเรียวสอดเข้าไปในเส้นผมนุ่มของคนตัวโตพร้อมกับขยุ้มเบา ๆ เพื่อระบายความเสียวซ่าน“หวานเหลือเกิน เมียจ๋า”ไม่ว่าจะชิมตรงไหนก็หวานบาดลิ้นไปหมด แล้วแบบนี้จะไม่ให้เขาคลั่งไคล้ใน

  • กรงพิศวาสทาสรักมาเฟีย    บทที่ 47 อารมณ์คนท้อง

    ณิชากลับไปหาเจย์เดนด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม หลังจากได้เคลียร์ใจกับสมายล์เรียบร้อย ทำเอาคนตัวโตกำลังจ้องมองหญิงสาวเกิดความรู้สึกประหลาดใจ“มีอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมถึงจ้องณิแบบนั้น”“พี่แค่แปลกใจว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างที่ณิหายไปเมื่อกี้”“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ”“น่าสงสัย” มาเฟียหนุ่มขมวดคิ้วเข้าหากันพลางสังเกตปฏิกิริยาของคนตัวเล็ก“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ พี่เจย์ขี้สงสัยไปได้” คริสตัลแทรกขึ้น ก่อนหันไปยิ้มกรุ้มกริ่มกับณิชาราวกับอยากแกล้งมาเฟียหนุ่ม“ไม่ได้พาณิไปหาไอ้หนุ่มที่ไหนใช่ไหม” คนขี้หวงบอกอย่างไม่สบอารมณ์“ไม่รู้สิคะ” ยักไหล่ใส่พี่ชายอย่างไม่แยแส“คริส พี่ไม่ตลกนะเล่นแบบนี้”“ดุอะไรน้องล่ะ โน้นไปถามณิสิ” คริสตัลบุ้ยปากไปยังณิชาซึ่งเดินไปหาคาลอสกับคลอเดียตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว“ไม่กล้าไปถามณิละสิ” คริสตัลบ่นพึมพำ เธอรู้หรอกพี่ชายไม่กล้าดุหรือตำหนิณิชาเพราะกลัวโดนงอน อีกคนจึงมาเค้นถามจากเธออย่างนี้“บ่นอะไร”“เปล่า” ปฏิเสธเสียงสูง“พี่เจย์คะ เดินทางกลับอิตาลีอย่างปลอดภัยนะคะ ถ้าน้องว่างจะไปเยี่ยม”“อืม ดูแลตัวเองด้วยนะยัยตัวแสบ” ฝ่ามือหนาลูบหัวน้องสาวอย่างเอ็นดู แม้ว่าคริสตัลจะแต่งงานและมีลูกแล้ว แต่ยังคง

  • กรงพิศวาสทาสรักมาเฟีย    บทที่ 46 เคลียร์ปัญหา

    หลังจากทั้งสี่คนปรับความเข้าใจกัน คาลอสและคลอเดียก็ออกไปเล่นข้างนอกกับไททัน ส่วนณิชาถูกเจย์เดนรั้งไว้บนตักแกร่งพร้อมกอดแน่น“พี่เจย์ ปล่อยณิได้แล้วนะคะ”“อื้อ ไม่เอา ขออยู่แบบนี้หน่อย” เจย์เดนซบหน้าลงบนทรวงอกอวบอั๋นอย่างออดอ้อนราวกับลูกแมวน้อย “กลับไปทำงานได้แล้ว” เธอไม่ค่อยจะชินเลยกับเขาในโหมดนี้ เมื่อก่อนชอบทำหน้าดุและอารมณ์เสียใส่เธอเป็นประจำ“ทำไมชอบไล่พี่จังเลยครับ” ช้อนตามองคนตัวเล็ก“ถามจริงเถอะ ผู้ชายใจร้ายคนนั้นที่ชอบทำตัวเย็นชาใส่ณิหายไปไหนแล้ว”“อย่าพูดถึงมันเลย ไอ้คนนิสัยไม่ดีแบบนั้น รังแกได้แม้กระทั่งผู้หญิงตัวเล็ก ๆ แบบนี้ได้ไง” ว่าแล้วมาเฟียหนุ่มเอามือเล็กขึ้นมาจูบพร้อมชำเลืองมองคนตัวเล็กด้วยสายตาเย้ายวน“คนบ้า” หันหน้าหนีด้วยความเขินอาย สายตาของเขาจ้องมองปานจะกลืนกินเธอไปทั้งตัว จนใบหน้าหวานร้อนผ่าว“คืนนี้มานอนห้องพี่นะครับ”“ไม่เอาค่ะ” ขืนไปนอนด้วยมีหวังไม่รอดแน่“ทำไมล่ะครับ ไม่สงสารพี่หรือไง” กะพริบตาปริบ ๆ อย่างเว้าวอนเพื่อขอให้หญิงสาวทำตามความปรารถนาของตัวเอง“พี่เจย์อย่ามาใช้หน้าตาหลอกล่อณิแบบนี้นะคะ” ยิ่งรู้อยู่ว่าเธอพ่ายแพ้ให้กับใบหน้าหล่อ ๆ ของเขา“พี่รักณิน

  • กรงพิศวาสทาสรักมาเฟีย    บทที่ 45 ปรับความเข้าใจกัน

    “ณิชา…พี่ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น พี่ไม่ได้จะดูถูกณิเลยนะครับ พี่แค่ไม่อยากให้ณิพาลูกไปไหน” เงยหน้ามองแม่ของลูกทั้งน้ำตา เขาไม่อยากพบเจอการจากลาเหมือนในอดีต แค่ครั้งเดียวก็พอแล้ว“เป็นอะไรของคุณ” เป็นครั้งแรกเห็นน้ำตาของคนตัวโต “ร้องไห้ทำไมคะ” นิ้วเรียวปาดน้ำตาบนแก้มอีกคนอย่างอ่อนโยน แต่เจย์เดนไม่หยุดร้องยังคงปล่อยน้ำตาไหลราวกับทำนบแตก“ถ้าครั้งนี้ทิ้งพี่ไปอีก พี่คงได้ตายแน่ ๆ”“เป็นอะไรของคุณ” คำพูดกับท่าทางของมาเฟียทำเอางุนงงไปหมด จู่ ๆ ทำไมถึงร้องไห้สวนทางกับตัวตนของเขาอย่างสิ้นเชิง ยิ่งเขาเป็นแบบนี้ยิ่งทำให้ใจเธออ่อนยวบ“ฮึก ฮือ ๆ พี่รักณินะครับ รักมากเหลือเกิน”“คุณเจย์” คำสารภาพรักของเจย์เดน ณิชาถึงกับชาวาบจนคิดว่าตัวเองหูแว่วหรือฝันไป“พี่รักณินะ รักมานานแล้ว ขอโทษเมื่อก่อนทำร้ายณิสารพัดโดยที่ไม่ฟังคำพูดณิสักครั้ง พี่มันแย่เอง” เจย์เดนพูดตัดพ้อมากมาย“หยุดร้องไห้ก่อนเถอะ คุณเจย์” ยิ่งช่วยซับน้ำตาให้เขามากเท่าไร อีกคนยิ่งปล่อยโฮมากเท่านั้น จนเธอรู้สึกเหนื่อยใจเหลือเกิน“ขอร้องนะคนดี อย่าทิ้งพี่ไปเลย” หยาดน้ำตาพรั่งพรูเปื้อนใบหน้าหล่อคมต่อเนื่อง ซึ่งไม่มีท่าทีจะหยุดง่าย ๆ“ใจเย็น

  • กรงพิศวาสทาสรักมาเฟีย    บทที่ 44 อย่าทิ้งกันเลย

    สายลมยามเย็นพัดพลิ้วกระทบผิวกายคนตัวเล็กซึ่งนั่งปูเสื่อใต้ต้นไม้ใหญ่ ส่วนเด็ก ๆ วิ่งเล่นบริเวณนั้นโดยป้าแม่บ้านคอยดูแลอย่างใกล้ชิดหลังจากรู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์ลูกคนที่สาม พักหลังมานี้หญิงสาวค่อนข้างเหม่อบ่อยเป็นพิเศษ ใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว เนื่องจากคิดไม่ตกเรื่องเด็กในท้อง กลัวว่าหากคลอดออกมาแล้วจะลำบากกว่าเดิม ลำพังเลี้ยงดูคาลอสกับคลอเดียแทบไม่ไหวอยู่แล้ว ถึงกระนั้นไม่คิดจะเอาเด็กออกเด็ดขาดหรือบอกเจย์เดนให้รับรู้เช่นกันในเมื่อเขาไม่ได้รักเธอ ฉะนั้นไม่อยากเอาลูกมาเป็นข้อผูกมัดระหว่างกัน อีกอย่างไม่คิดยกลูกให้เขาเช่นกัน เธอเคยมีประสบการณ์เรื่องพ่อแต่งงานใหม่แล้วโดนแม่เลี้ยงรังแก ซึ่งไม่ปรารถนาให้ลูกพบเจอเหตุการณ์เลวร้ายแบบเดียวกับเธอ ไม่ต่างจากฝันร้าย“กลุ้มใจจังเพราะท้องหรือเปล่านะถึงคิดมากแบบนี้” ใบหน้าหวานเหลือบมองวิวข้างหน้า เป็นแม่น้ำที่มีผู้คนปั่นเรือเป็ดอย่างเพลิดเพลิน“หม่ามี้ครับ” คาลอสตะโกนเรียกผู้เป็นแม่พลางวิ่งมาหาณิชาก่อนนั่งลงด้านข้าง“เล่นจนเหนื่อยแล้วเหรอ” ว่าแล้วชำเลืองมองคลอเดียกำลังวิ่งเล่นอย่างไม่รู้จักเหนื่อย จากนั้นส่งยิ้มหวานให้กับลูกชายตัวน้อย“ไม่สนุกเลยค

  • กรงพิศวาสทาสรักมาเฟีย    บทที่ 43 จำเป็นต้องจากไป

    อากาศเย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศราคาแพงกำลังทำงาน ส่งผลให้ณิชานอนหดตัวด้วยความหนาวสะท้านทั่วทั้งกาย แขนบอบบางวาดวงพื้นที่ว่างข้างกายก่อนพบความว่างเปล่า“หายไปไหน” เบิกตาขึ้นเชื่องช้าและกลอกตามองหาทั่วห้องหลังจากจบศึกรักเมื่อคืนเธอจำได้แค่ว่าตอนอยู่ในห้องน้ำ เธอกับเขากำลังแช่น้ำสมุนไพรในอ่าง จากนั้นภาพตัดไปเลยและตื่นขึ้นมาอีกทีในเช้าวันใหม่“คาลอส คลอเดีย” ณิชาเพิ่งนึกขึ้นได้ทิ้งลูกไว้ในห้องนอนอีกห้องตามลำพังจึงเด้งตัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนก้มหน้าสำรวจตัวเองอยู่ในสภาพชุดนอนซึ่งไม่ต้องบอกพอเดาออกใครเป็นคนสวมใส่ให้“ห๊ะ!! สิบโมงแล้วเหรอ” ดวงตากลมโตปะทะกับนาฬิกาบนโต๊ะข้างหัวเตียง จากนั้นกระโดดลงจากเตียงด้วยความเป็นห่วงลูก ๆ ทันทีที่เท้าเล็กแตะพื้น ร่างเล็กทรุดกองกับพื้นด้วยความรู้สึกเจ็บแปลบทั่วสรรพางค์กาย“อึก เจ็บจัง” แขนเล็กยกขึ้นกุมหน้าท้อง ถึงกระนั้นเธอไม่ได้นั่งอ้อยอิ่ง พยายามแบกร่างกายปวดระบมออกไปข้างนอก“หม่ามี้” ทันทีณิชาปรากฏเด็ก ๆ ทั้งสองคนวิ่งมาโอบกอดขาผู้เป็นแม่อย่างดีใจ“หม่ามี้ขอโทษนะคะ คาลอสกับคลอเดียหิวแย่เลย” หญิงสาวนั่งย่อง ๆ อยู่ระดับเดียวกับลูกทั้งสองและลูบหัวเด็กน้

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status