คลั่งรักซาตานเถื่อน (DARK DEVIL)

ตอนที่ 2——————————ร่างใหญ่กำยำนั่งอยู่เก้าอี้โซฟาตัวใหญ่บนระเบียงห้องนอน วิวด้านนอกเต็มไปด้วยภูเขาหิมะปกคลุมอยู่ มือหนากำแน่นเข้าหากันกล้ามเนื้อเป็นมัดไร้ไขมันเด่นชัดเป็นก้อนน่าหวั่นกลัว ชายหนุ่มกัดกรามดังกรอดพลางบอกตัวเองให้อดทนอีกนิด7 ปีที่แล้วถึงรอบของคฤหาสน์แอนดิสันเป็นสถานที่ในการประชุมลับๆ ในครั้งนี้การประชุมลับของมาเฟียกลุ่มใหญ่ โดยชื่อของกลุ่มจะใช้นามสกุลของคนที่ได้รับเลือกจากเสียงส่วนมากขึ้นเป็นนายใหญ่ ซึ่งในตอนนั้นคือ คริสเตียน ลีเรนโซ นายใหญ่สูงสุดในกลุ่มกว่า 20 กลุ่มย่อยที่กระจายอำนาจปกครองออกไปในแต่ละพื้นที่ชายหนุ่มวัย 23 ปี นั่งอยู่ข้างๆ กับท่านพ่อในฐานะทายาทสืบทอดตำแหน่ง ในตอนนี้เขายังไม่มีสิทธิ์ออกเสียงมากเท่าคนอื่นที่อยู่ในนั้น เขาทำหน้าที่ประเมินสถานการณ์และคอยสังเกตสมาชิกแต่ละคนในการแสดงความคิดเห็นของข้อตกลง ไม่มีใครในนั้นหลุดรอดสายตาคมกริบดุดันไปได้เลยบรูโน แฮกตัน รองหัวหน้ากลุ่มอันดับ 1 เป็นญาติห่างๆ ของเดเนีย ลีเรนโซ หรือท่านแม่ของเขา เริ่มถกเถียงกับรอยด์ แอนดิสัน รองหัวหน้ากลุ่มอันดับ 2 อย่างดุเดือดประชุมลับในวันนั้นจำเป็นต้องหยุดไว้ก่อน ในระหว่างที่เจ้า

ตอนที่ 4——————————ปัจจุบัน…ฐานทัพของเฮย์เดนตั้งอยู่บริเวณทางตอนเหนือของรัสเซีย สถานที่ที่เขาได้เตรียมความพร้อมรวบรวมอำนาจและประสบการณ์มาตลอดระยะเวลา 7 ปี ภายใต้บริษัทผลิตเครื่องบินรบ มีโรงเรือน มีโรงอาหารและโรงพยาบาลแบบครบครันชายหนุ่มยืนอยู่บนระเบียงบ้านขนาดใหญ่สีขาวกลืนกับสีของหิมะ ร่างสูงใหญ่กำยำสวมเสื้อกล้ามสีขาวและกางเกงยีนขายาวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง หลังจากคนที่ปรากฏบนแท็บเล็ตจอใหญ่นั้นหลับไปแล้ว มือใหญ่คีบบุหรี่พื้นเมืองขึ้นมาสูบแล้วพ่นควันสีขาวเพื่อระบายความรู้สึกในใจไอความร้อนออกจากตัวชายหนุ่ม บ่งบอกอุณหภูมิร่างกายและด้านนอกนั้นต่างกันมาก หิมะขาวโพลนปกคลุมภูเขาทั้งลูก น้ำในทะเลสาบจับตัวกันเป็นน้ำแข็งผืนใหญ่ ท้องฟ้าและพื้นดินแทบจะเป็นสีเดียวกัน"ใกล้แล้วสินะ"สายตาคมเข้มทอดมองกลุ่มลูกน้องนับพันคนที่กำลังฝึกฝนการต่อสู้ทุกรูปแบบอยู่กลางทะเลสาบ ก่อนที่ตัวเขาจะลงไปฝึกฝนกับลูกน้อง ทุกครั้งก็จะได้บาดแผลหรือรอยช้ำระบมกลับมา เพราะเขาสั่งคนที่เป็นคู่ฝึกกับเขาห้ามออมมือให้เด็ดขาด...ร่างอรชรอวบอิ่มในชุดเดรสสั้นรัดรูป เว้าหลังสุดเซ็กซี่เรียกเชิญชวนสายตามองจากคนที่เดินผ่าน กลิ่นหอมเย้

ตอนที่ 6——————————เสียงเพลงดังขึ้นกว่าเดิมพร้อมๆ กับเสียงร้องเฮฮาเมื่อเจ้าของวันเกิดกลับเข้ามาสนุกเหมือนเดิมแล้วกริ๊ง!..."ชนค่าา ฉันจัดการเรียบร้อยละ" เกรซชนแก้วแชมเปญกับเพื่อน กอดปลอบใจกับอีกครั้ง"ขอบใจจ้ะ สนุกกันต่อดีกว่า เอาให้เมาไปข้างหนึ่งเลยนะ"เสียงเล็กพูดขึ้นพลางจับแก้วแล้วชูขึ้นก่อนจะดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว บางส่วนไหลล้นขอบปากเปื้อนลงตามหน้าอกสวยจนเปียกเธอก็คิดจะสนใจ รับอีกแก้วมาชนกับเพื่อนต่อวันนี้เธอจะสนุกจนสุดเหวี่ยงสุดๆ ไปเลย จะได้ไม่คิดถึงเรื่องเพ้อเจ้อบ้าบออะไรนั่นอีก อีกอย่างไม่ได้เมาขนาดนี้มานานแล้วด้วย ขอปลดปล่อยหน่อยแล้วกัน"หมดแก้วๆๆ"ณิชาส่งเสียงเชียร์เพื่อนขณะที่ตัวเองหน้าแดงคอแดงแจ๋เพราะเมาเต็มที ตาก็พร้อมจะปิดแต่ยังพยายามส่งความสนุกไม่หยุดหย่อนจนเวลาดึกดื่นคนในงานเริ่มเมาจนไม่ไหว บ้างก็ขอตัวกลับบ้างก็นอนมันตรงนั้น เรียกได้ว่าเละมาก หมดคราบความสวยความหล่อที่เคยเห็นกัน ส่วนพวกเธอทั้งสามคนก็แทบหมดสภาพ ยังดีที่หลงเหลือสติอยู่นิดหน่อยในการพยุงตัวกลับคอนโดของตัวเอง"อืมม ณิชาที่รัก เกรซจ๋า กลับกันดีๆ น้าา..อึก..." เสียงเล็กเอ่ยช้าๆ พยายามบอกเพื่อนด้วยสติที่เหลือ

ตอนที่ 8——————————แอลลี่ถือสมาทโฟนด้วยมืออันสั่นเทา ขณะที่ดวงตาสวยอ่านข่าวที่ปรากฏภาพพี่ชาย เพื่อนพี่ชายอย่างเซนต์พูดคุยกันอยู่ และผู้ชายอีกคนยืนหันหลังให้กล้องยืนคุยกับคนที่ดูมีอายุมากกว่าถึงจะไม่แน่ใจว่าใช่เขาหรือไม่ก็ตาม หัวใจดวงน้อยๆ ข้างซ้ายกำลังเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมา"..ช..ใช่ ม..ไม่ใช่..." เธอเอ่ยเสียงตะกุกตะกักขณะ น้ำตาคลอพยายามมองคนในภาพให้ชัดๆ"คุณแอลเป็นอะไรหรือเปล่า" อลิซเอ่ยถามเมื่อเห็นเจ้านายสาวนิ่งไปร่างอรชรสะดุ้งเหมือนได้สติ เธอกะพริบตาถี่ๆ เช็ดน้ำตาออกลวกๆ ก่อนจะออกไปถามบอดี้การ์ดที่อยู่ข้างนอกให้รู้เรื่อง"พี่ชายไปรัสเซียทำไม""ไม่ทราบครับ นายไม่ได้บอกไว้ คุณแอลมี...""เปล่า"แอลลี่ยกมือตัดบทเมื่อรู้ว่าบอดี้การ์ดจะถามอะไร จากัวร์ก้มหน้าลงเพราะเขาเองก็ไม่รู้จริงๆ ว่านายใหญ่ไปทำอะไร เขาเพียงแค่ได้รับคำสั่งจากเบนท์ลีย์มาอีกทีเท่านั้นหญิงสาวถึงกับหมดอารมณ์จะทำงานต่อเพราะตอนนี้ในหัวสมองเธอเอาแต่คิดเรื่องเมื่อคืนที่มันเหมือนจริงมาก ถึงเธอจะเมาแต่ก็ยังพอจะจำบทสนทนาบางอย่างได้'บอกแล้วใช่มั้ย ว่าอย่าเข้าใกล้ใครนอกจากพี่...' ประโยคที่วนเวียนอยู่ในหัวจนไม่เป็นอันทำอะไร

ตอนที่ 10——————————เธอไม่มองเขา ไม่สนใจมองใครเลย และไม่มีการทักทายพี่ชายหรือใครทั้งนั้นสายตาคมสั่นไหวเมื่อเธอเดินผ่านเขาไป คงไม่ต่างจากเธอที่อดทนกับหัวใจตัวเองเช่นกัน แม้เห็นเธออยู่ตรงหน้าเขาก็ยังนิ่งเฉยได้ขนาดนั้นหญิงสาวเศร้าได้เพียงอาทิตย์เดียว เธอก็จะกลับมาแสบซนเหมือนเดิม และยังเมินเขาเหมือนคนไม่รู้จัก ไม่อยู่ในสายตา ต่างจากไม่กี่วันก่อนลิบลับ รู้สึกว่าตัวเองคงตองปวดหัวกับยัยตัวแสบเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว"ยัยแอลเลิกเฮิร์ทแล้วเหรอวะ ตัดใจกับมึงแล้วมั้ง ทำเป็นไม่เห็นหัวกันซะขนาดนั้น" เคลย์ตันแหย่เล่นๆ แล้วก็ได้สายตาเชิงด่ากลับมายิ่งทำให้เขาหัวเราะชอบใจ"ปากหมานะมึง"เฮย์เดนพูดแค่นั้นก่อนจะเดินนำหน้าเพื่อนไปก่อน เคลย์ตันก็ได้แต่ส่ายหัวไปมา เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะเริ่มหรือจะจบได้ตรงไหน ยิ่งแอลลี่เปลี่ยนเป็นเข้มแข็งแบบนี้แล้วทำให้เขานึกถึงตอนที่น้องยอมรับการจากไปของพ่อกับแม่และเฮย์เดน เธอเปลี่ยนเป็นคนละคนราวกับทิ้งอดีตไว้ข้างหลัง ไม่ค่อยจะร้องไห้ฟูมฟายเหมือนช่วงแรก"เตรียมรับมือกับยัยแอลแทนกูเลยมึง" เคลย์ตันพูดคนเดียวก่อนจะตามไอ้เพื่อนรักไป...ร่างอรชรแบบบางทันทีที่เข้ามานั่งที่ปร