EP28...หนูอยากได้คนขับรถคนใหม่

“อ้าวคุณพ่อ ทำไมอยู่ดี ๆ มาว่าก้านแบบนั้นล่ะ ก้านแค่ชอบทำกิจกรรมมากกว่าเรียน” โตมรอดไม่ได้ ที่ถูกเปรียบเทียบเรื่องการเรียนกับน้องสาวเป็นประจำ ขณะน้องสาวกลับรู้สึกกดดันที่ทุกคนในบ้านต่างคาดหวังในตัวเธอ โดยเฉพาะบิดาและมารดาที่ชอบอวดเธอกับคนไปทั่ว

“ไม่อยากไปเรียนที่เชียงใหม่แล้วเหรอลูก ไหนบอกว่าชอบอากาศที่นั่น อยากไปเรียนที่นั่นไง” มาลินีถามลูกสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน สุภาพอ่อนโยนอย่างกุลสตรี ขณะตักอาหารเอาใจสามีไปด้วย วรายุทธแอบมองการกระทำของมาลินีแล้วอยากจะสำลอก ต่อหน้ากับลับหลังสามี ปฏิบัติต่างกันราวฟ้ากับเหว

“แต่หนูมาคิด ๆดูแล้ว หนูไม่อยากไปอยู่ไกลบ้านค่ะ ที่สำคัญ หนูไม่ได้อยากเรียนหมอ อยากเรียนบริหารหรือบัญชีมากกว่า พอจบแล้วจะได้มาช่วยงานคุณพ่อได้ไงคะ”

เหตุผลของเธอทำให้บิดาค่อนข้างพอใจ เพราะจะว่าไปแล้ว เขาเองก็ไม่อยากให้ลูกสาวไปอยู่ไกลหูไกลตาเหมือนกัน หากยังอยู่ในจังหวัดเดียวกัน เขาก็ยังตามสืบตามดูได้บ้าง

“เอา...เอาที่ทุกคนพอใจแล้วกัน...ยังไงพ่อก็ต้องขอบใจทุกคนมาก ที่ทำตัวดี ไม่ทำให้พ่อปวดหัวเหมือนลูกบ้านอื่น พ่อมีความสุขมากนะที่ครอบครัวของเราสามัคคีปรองดองกันแบบนี้  กินข้าว ๆ เดี๋ยวจะเย็นซะหมด”

ทุกคนยิ้มแย้มมีความสุข แต่เบื้องหลังของทุกคนก็ไม่ได้ใสสะอาดอย่างที่แสดงหน้าฉาก เพราะทุกคนต่างก็มีความลับเป็นของตัวเองทั้งนั้น  

“คุณป๋าขา” ลูกสาวคนเล็กเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงออดอ้อนออเซาะ  เพราะรู้ว่าบิดาแพ้ความอ้อนของเธอ “ไหนบอกว่าจะซื้อรถให้หนู หลังจากหนูเรียนจบม.6 ไงคะ ตอนนี้หนูก็เรียนจบเรียบร้อยแล้วนะคะ"

“แต่หนูยังขับรถไม่เป็นเลยนะ เอาไว้เข้ามหาวิทยาลัยได้แล้วจะดีกว่า ถึงตอนนั้นค่อยไปเรียนขับรถก็ยังทัน ตอนนี้ใช้รถของที่บ้านไปก่อน ให้ปรีชาขับรถให้พ่อสบายใจกว่าให้หนูขับเอง”

“คุณป๋าอ่ะ” เธอทำน้ำเสียงกระเง้ากระงอด แต่ก็ไม่เซ้าซี้ต่อ เพราะไม่อยากถูกมองว่ายังเป็นเด็กไม่รู้จักโต

ต่อเมื่อรับประทานอาหารเสร็จแล้ว ทุกคนแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตัวเอง รวมทั้งบิดาของเธอ ที่เข้าไปซุกตัวอยู่ในห้องทำงานบริเวณชั้นหนึ่ง เธอถึงอาศัยจังหวะนั้น เข้าไปหาท่านเป็นการส่วนตัว

“อ้าว มีอะไรอีกล่ะเรา” ชาญชัยทักทายลูกสาว ขณะอ่านรายงานบัญชีประจำเดือนของร้านไปด้วย

“คือหนูจะออกไปซื้อหนังสือที่ห้าง แล้วก็จะเลยไปดูที่เรียนที่มหาวิทยาลัยหน่อยน่ะค่ะ แต่วันนี้น้าปรีชาลางานเพราะไปเฝ้าเมียใกล้คลอดที่โรงพยาบาล ส่วนพี่โก้ก็ไม่ว่าง เพราะต้องไปดูแลคุณแม่ที่งานเปิดร้านเสริมสวยของเพื่อน” เธอพยายามตะล่อม ชักแม่น้ำทั้งห้า “หนูได้ยินจากคุณแม่ว่าจะให้พี่โก้ขับรถประจำให้ เพราะช่วงนี้มีงานเยอะ ส่วนน้าปรีชาถ้าเมียคลอดแล้วแกก็ต้องยุ่งแล้วก็ต้อง...”

“หนูก็เลยอยากจะซื้อรถ”

“ไม่ใช่นะคะ ก็คุณป๋าสัญญาแล้วไงว่าจะซื้อให้หลังจากหนูเรียนขับรถเป็นแล้ว หนูไม่เซ้าซี้หรอกค่ะ หนูโตแล้วนะคะ หนูพูดรู้เรื่อง”

“แล้ว...?”

“คือหนูอยากได้คนขับรถคนใหม่ ที่ขับประจำให้หนูคนเดียวน่ะค่ะ ถ้าคุณป๋าอนุญาต”

“จะเอาอย่างนั้นเหรอ แต่พ่อต้องหาคนที่ไว้ใจได้มาขับให้หนู คนที่ต้องดูแลหนูได้ด้วย เอาเป็นว่า...”

“ลุงธนาไงคะ!” เธอรีบเสนออย่างเร็ว ก่อนที่บิดาจะยัดเยียดใครมาให้เสียอารมณ์

“คนสวนของเราน่ะเหรอ แล้วงานในสวนล่ะ ใครจะเป็นคนทำ”

“ก็ลุงธนานั่นแหละค่ะ ทำสวนไม่ได้ทำกันทั้งวันทั้งคืนนะคะคุณพ่อ แค่มีหน้าที่เพิ่มขึ้นนิดหน่อยเท่านั้นเอง หนูว่าลุง ธนาน่าจะทำได้นะคะ อีกอย่าง คุณป๋าไว้ใจลุงธนามากที่สุดไม่ใช่หรือคะ หนูว่าเขาเหมาะที่จะมาขับรถให้หนูมากที่สุดในบรรดาลูกน้องทั้งหมดของคุณป๋าแล้วค่ะ”