LOGINShare
28
publish date:
2026-05-27 21:31:42“อ้อ... เหรอคะ นายแม่เชื่อแบบนั้นจริง ๆ เหรอคะ” นุชรียิ้มอ่อน
“จ้ะ” นารีรับคำแล้วยิ้มแฉ่ง
“งั้นก็ตามนั้นแล้วกันค่ะ”
“จะไปดูที่ทางก็ตามสบายนะจ๊ะ ในสวนมีผลหมากรากไม้เยอะแยะไปหมด อยากได้อะไรก็เอาติดไม้ติดมือกลับไปได้เลย ที่นี่ไม่มีสารพิษ ไม่มียาฆ่าแมลงหรือสารเคมีแน่นอน”
“ขอบคุณคุณน้ามากเลยนะคะ เอาไว้ดิฉันจะแวะมาหาบ่อย ๆ เราจะได้นั่งคุยกัน” กันยากล่าวขอบคุณ เดินไปดูที่ทางสิบหกตารางเมตรที่เจ้าลูกชายตัวดีซื้อเอาไว้ตาปริบ ๆ
“ยายนุช”
“คะคุณป้า”
“ป้าไม่รู้จะพูดอะไรดี”
“คุณป้าไม่ต้องพูดหรอกค่ะ นุชเข้าใจดีค่ะ” นุชรีบีบมือผู้เป็นป้าอย่างเข้าใจ
“แล้วนายหัวกุมภ์เป็นยังไงบ้างล่ะจ๊ะ” คุณยายเอ่ยถามอย่างห่วงใย ไปเยี่ยมวันนั้นก็ไม่ได้ไปอีกเลย
“อาการหนักเลยค่ะ ขยับไม่ได้เลย ดิฉันก็ต้องดูแลคนงานเยอะมาก ไม่มีใครช่วยดูแลเลยค่ะ นี่ก็คงต้องจ้างพยาบาลพิเศษมาเฝ้า ยายนุชเองก็ต้องดูแลรีสอร์ตกับโรงแรมในเครือและงานบางอย่างแทนพ่อกุมภ์เขา” กันยาแกล้งถอนใจเสียงดังในชะตากรรมของลูกชาย
“นายแม่คะ” นุชรีกระซิบกับมารดา
“ว่าไงลูก”
“คุณป้านี่แผนสูงมาก ๆ เลยนะคะ มาเหนือเมฆอีกตามเคย”
“จ้ะ แม่รู้สันดานพี่สาวของแม่ดีจ้ะลูก”
“แหม... คุณแม่ก็ เรียกสันดานเลยเหรอคะ”
“แม่หมายถึงนิสัยน่ะจ้ะ”
“อ้อ... ค่ะ”
“แย่จัง งั้นเราไปช่วยดูแลพ่อกุมภ์เขาหน่อยนะกุล เขาน่ะช่วยซื้อที่ดินของเราเอาไว้ เลยทำให้เราปลดหนี้ได้”
“เอ่อ... คือว่ากุล” กุลยาอึกอักเพราะไม่อยากเจอหน้ากุมภ์
“เกรงใจจังเลยค่ะ ทำให้ลำบากเสียเปล่า ๆ ปล่อยให้ตากุมภ์เขานอนไร้คนดูแลไปแบบนั้นแหละค่ะ อยากขับรถไม่ดีเองช่วยไม่ได้ จ้างพยาบาลมาดูแล เขาก็คอยดูนาฬิกาว่าเมื่อไหร่จะเลิกงาน มันไม่เหมือนกับที่เราดูแลเอง” กันยาแกล้งถอนใจเฮือกใหญ่ นุชรีกะพริบตาปริบ ๆ กับประโยคโคตรย้อนแย้งของผู้เป็นป้า
“นั่นแหละ ยิ่งต้องให้คนรู้จักไปดูแล คุณกันยามีงานต้องดูแลหลายอย่าง เดี๋ยวยายกับแม่กุลจะช่วยอีกแรง ไม่ต้องเกรงอกเกรงใจอะไรหรอกค่ะ นายหัวกุมภ์น่ะก็ถือว่ามีบุญคุณกับเรายายหลานมาก ๆ เชียวค่ะ”
คุณยายพิตรซาบซึ้งในน้ำใจของกุมภ์เป็นอันมาก ทั้งเรื่องช่วยชีวิต ทั้งเรื่องช่วยปลดหนี้ แถมครอบครัวอีกฝ่ายก็ไม่มีท่าทีดูถูกดูแคลนท่านและหลานสาวเหมือนครอบครัวของพจน์ ท่านเลยนิยมชมชอบในตัวของกุมภ์เป็นอันมาก ไม่ใช่ว่าพจน์ไม่ดี แต่พ่อแม่พจน์ต่างหากที่ไม่ชอบพอในตัวหลานสาวของท่าน แถมยังดูถูกกันสารพัด ท่านไม่อยากขัดขวางความรักของเด็ก ๆ เลยไม่พูดอะไร ถ้าเลือกได้ท่านก็ไม่อยากให้กุลยาไปเกี่ยวข้องกับพจน์เลยสักนิด
“เอาอย่างนั้นเหรอคะ งั้นดิฉันก็ต้องขอบคุณคุณน้ามาก ๆ เลยนะคะ” กันยารีบยกมือไหว้คุณยายพิตรอย่างอ่อนน้อม
“ไม่เป็นไร ๆ พวกเรายินดีช่วยคุณกันยา”
“อย่าเรียกคุณเลยค่ะ เรียกกันยาเฉย ๆ ดีกว่า เราก็คนกันเอง”
“นายแม่คะ” นุชรีกระซิบกับมารดาอีกรอบ
“หือ... ว่าไงลูก”
“คุณป้าไปเป็นคนกันเองกับเขาตอนไหนคะ”
“คุณป้าเนียนไงลูก”
“อ้อค่ะ” นุชรียิ้มอ่อนอีกรอบ เห็นสีหน้าของกุลยาแล้วนึกเอ็นดูอยู่ไม่น้อย คุณยายพิตรช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย
“งั้นวันนี้ดิฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ ตากุมภ์ออกจากโรงพยาบาลแล้วก็คงจะจัดการให้คนมาสร้าง... บ้านน่ะค่ะ” กันยาแทบพูดคำว่าบ้านไม่ออก เรียกกระท่อมยังกระดากปาก
“ยินดี ๆ มาเถอะมาอยู่ด้วยกัน คนดี ๆ มาอยู่ใกล้กันแบบนี้ก็อุ่นใจ ที่นี่ไม่มีผู้ชาย เกิดอะไรขึ้นมาจะได้ขอความช่วยเหลือกันได้”
“ไม่ต้องห่วงเลยค่ะ ถ้าตากุมภ์ย้ายมาอยู่ที่นี่ มีอะไรขอความช่วยเหลือได้เลยค่ะ รับรองว่าลูกชายของดิฉันคนนี้พึ่งพาได้แน่นอนค่ะ”
“คุณป้านี่แอบขี้โม้เหมือนกันนะคะนายแม่” นุชรีแอบกระซิบขำ ๆ กับมารดา
“ใครจะบอกว่าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของตัวเองพึ่งพาไม่ได้กันล่ะ มันต้องทำคะแนนกันหน่อยสิ” ประโยคของมารดาทำให้นุชรีแทบหลุดหัวเราะออกมา
“แล้วพ่อกุมภ์จะย้ายมาอยู่ที่นี่จริง ๆ เหรอ แล้วที่เกาะล่ะ” คุณยายเอ่ยถาม
“ไป ๆ มา ๆ น่ะค่ะ ที่นี่คงมาพักตากอากาศ เพราะอากาศดีจริง ๆ ต้นไม้เยอะ มีลำคลองน้ำใสไหลเย็นเชียวค่ะ มานอนเล่นพักผ่อนก็ดีนะคะ”
“ดี ๆ ที่นี่ไม่มีโจรผู้ร้ายด้วย ผู้คนก็มีน้ำใจ เดินทางก็สะดวกมาพักผ่อนที่นี่ก็ดีเหมือนกัน” คุณยายพิตรเห็นดีเห็นงามด้วย
“งั้นพวกเราลาก่อนนะคะ ไว้เจอกันใหม่ค่ะคุณน้า” กันยายกมือไหว้คุณยายพิตรอย่างอ่อนน้อม นารีกับนุชรีจึงยกมือไหว้ตาม
“ไหว้พระเถอะจ้ะ เดินทางปลอดภัยนะจ๊ะ ขับรถดี ๆ ไม่ต้องรีบ” คุณยายให้พร กุลยาจึงยกมือไหว้แขกผู้ใหญ่ทั้งสองก่อนที่พวกท่านจะขึ้นรถ กันยายิ้มให้อย่างเอ็นดูก่อนจะก้าวตามน้องสาวขึ้นไป โดยมีนุชรีเป็นคนขับรถให้
“ว่าที่ลูกสะใภ้ของป้านี่น่ารักเสียจริง กิริยามารยาทดูเรียบร้อยน่ามองไปหมด จริงไหมนารี” คนเป็นพี่หันไปถามน้องสาวคนเดียว
“จริงค่ะ ถือว่าพ่อกุมภ์ตาแหลมเชียวค่ะ”
“นุชบอกนายแม่กับคุณป้าแล้วไงว่าคุณกุมภ์ไม่ได้ตาแหลม แต่เพราะไปฉุดเขามา”
“เรานี่จะย้ำให้พี่เราโดนลากคอเข้าคุกหรือไงกัน” นารีดุบุตรสาว
“นุชแค่เตือนความจำของนายแม่กับคุณป้าน่ะค่ะ นี่เขาจะรับคุณกุมภ์เป็นผัวหรือเปล่ายังไม่รู้เลย”
“แกหายหัวไปไหนมา ยายนุชมาทำไมแกไม่อยู่รอเจอ” พอเจอหน้าเพื่อนรัก กุมภ์ก็เอ่ยถามในทันที
“โทษทีเพื่อน ฉันมีงานด่วน แล้วนุชกลับไปแล้วเหรอ”
“พานายแม่กับน้านาไปหาเมียฉัน”
ชัยชนะได้ฟังก็แทบหลุดขำ พยายามกลั้นเอาไว้อย่างสุดฤทธิ์ แต่ก็มิอาจหลุดรอดสายตาของคนป่วยบนเตียงไปได้เลย
“อย่านึกว่ากูไม่เห็น”
“มึงคิดมาก”
“นินทากูอยู่ในใจกูก็รู้”
“อะไรของมึง” ชัยชนะยังขำเพื่อน
“มึงขำอะไร บอกกูมา พูดไม่เข้าหูกูจะสั่งให้ไอ้อังคารโทร. หาคุณนุชให้พานายแม่กับคุณน้ากลับวันนี้เลย”
“โอเค ๆ ก็มึงเรียกคุณกุลว่าเมียเต็มปากเต็มคำ เขารับมึงเป็นผัวแล้วเหรอวะ”
“ยังว่ะ ซ้อมเรียกไว้ก่อน แล้วมึงว่าไง”
“ก็รอมึงโทร. หาน้องมึงอยู่นี่แหละ”
ชัยชนะนั่งลงข้างเตียงคนไข้ ก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ของเพื่อนรักมากดโทร. ออก
“มึงจะไม่ให้กูเตรียมตัวอะไรเลยเหรอวะไอ้นะ”
“เตรียมตัวอะไรเหรอคะคุณกุมภ์” ปลายสายก็รับโทรศัพท์เสียรวดเร็วทันใจแบบไม่ต้องให้รอนาน ทำให้กุมภ์สะดุ้งสุดตัว
“เตรียมตัวเจอเมียไง คุณนุชไปบอกเมียคุณกุมภ์แล้วใช่ไหมว่าคุณกุมภ์เจ็บหนัก ไม่มีคนดูแล ให้รีบมาดูใจคุณกุมภ์ด่วน” กุมภ์รีบพูดจนลิ้นพันกัน
“บอกแล้ว นี่กำลังจะพานายแม่กับคุณป้ากลับบ้าน”
“บ้านไหน”
“บ้านในกรุงเทพฯ ไง”
“ส่งนายแม่กับคุณน้าเสร็จ มาหาคุณกุมภ์ด้วยนะ”
“ต้องไปอยู่แล้ว คุณกุมภ์อยากกินอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า คิก ๆ”
เสียงหัวเราะสดใสของญาติผู้น้องทำให้กุมภ์หน้าตูม
“ที่ถามนี่คิดว่าจะกินได้หรือไง ตอนนี้หยอดน้ำข้าวต้มยังลำบากเลย”
“ฮ่า ๆ ๆ”
“ยังจะมาหัวเราะอีก”
“โทษทีคุณกุมภ์ งั้นแค่นี้ก่อนนะ คุณนุชต้องขับรถ นายแม่กับคุณป้าบ่นว่าขับรถไม่ควรคุยโทรศัพท์ เดี๋ยวเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาจะไปนอนเดี้ยงเป็นเพื่อนคุณกุมภ์ ตอนนี้เลี้ยวเข้าบ้านพอดี เดี๋ยวส่งหญิงชราทั้งสองเสร็จจะรีบแว้นไปหาโดยด่วน” นุชรียังพูดติดตลกมาตามสาย
Latest chapter
กุมภ์กุลยา 78
อังคารได้แต่งงานกับมยุริญสมใจ ตอนนี้ก็มีทายาทแล้วเหมือนกัน อายุไล่เลี่ยกับลูกๆ ของเจ้านายเลยเป็นเพื่อนเล่นกันกันต์ธีร์ กายสิทธิ์ กชกร กิรณาวิ่งมากอดมารดาก่อนจะแนบหูไปกับหน้าท้องนูน ๆ เพื่อคุยกับน้อง“วันนี้น้องเงียบกริบเลยครับ” กันต์ธีร์เอ่ยขึ้น“ใช่ ๆ น้องทำอะไรอยู่น้า ท่าทางจะหลับ”“อุ๊ย!” ไม่ทันขาดคำ กุลยาก็อุทานเบา ๆ เพราะสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าลูกภายในท้องของเธอ เคลื่อนไหวคล้ายตอบโต้กับบรรดาพี่ ๆ“น้องดิ้นด้วยครับ สงสัยจะรู้ว่าพวกเรามาทักทาย ผมอยากเห็นหน้าน้องจัง” กายสิทธิ์ลูบท้องนูน ๆ ของมารดาไปมา“หนูก็อยากเห็นหน้าน้องเหมือนกันค่ะคุณแม่” กชกรพยักหน้ายิ้มแป้น“หนูก็ด้วยค่ะ” กิรณาก็เช่นเดียวกัน ก่อนจะอ้อนให้บิดาอุ้มไปนั่งตัก“สงสัยว่าน้องก็อยากจะเห็นหน้าทุกคนแล้วเหมือนกันจ้ะ พี่กุมภ์คะ คุณแม่คะ ปะ... ปวดท้องจังเลยค่ะ”เสียงของกุลยาที่ร้องบอกทุกคนว่าเจ็บท้องทำให้กุมภ์ตื่นเต้นไม่น้อย“ไอ้อังคาร ไอ้อังคาร เอารถออกเดี๋ยวนี้เลย!”“น้องจะออกมาแล้วเหรอคะ น้องจะออกมาแล้ว”เด็ก ๆ เดินวนไปวนมามาให้วุ่นเพราะตื่นเต้นที่จะได้เห็นหน้าน้อง ทำเอานุชรีที่ยังไม่ถึงกำหนดคลอดถึงกับอมยิ้ม“ทุกคนตั้งส
กุมภ์กุลยา 77
“เล่นซะเนียนเลย พี่ตกอกตกใจหมดเลย เล่นเอามีดจี้คอขนาดนั้น พี่ทำอะไรไม่ถูกน่ะสิจ๊ะ” กุลยายอมรับว่าวันนั้นเธอตกใจจริง ๆ เลยรับปากไปเสียทุกอย่างที่น้องสาวต้องการ“ก็คุณธิดาเป็นดารานี่คะ ถ้าเล่นไม่เนียนจะเป็นดาราดังได้ยังไงกัน” ไม่ว่ายังไงนุชรีก็ยังชื่นชมในฝีมือการแสดงของกุลธิดาอยู่ดี“แล้วนั่นพี่กุมภ์กับผู้กองจะพาคุณราฟไปไหนคะ” กุลยาเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นว่าแต่ละคนเตรียมถังเตรียมคบเพลิงมุ่งหน้าไปยังสวนหลังบ้าน“มีรังผึ้งรังใหญ่อยู่หลังบ้านน่ะครับ พวกเราหนุ่ม ๆ อยากจะไปจับผึ้งกันเสียหน่อย น้ำผึ้งแท้น่ะ เอามากินบำรุงสุขภาพนะ” กุมภ์หันไปตอบเมียรัก“ไปจับผึ้งกันเหรอคะ แล้วนั่นต้องเอาปี่ไปด้วยเหรอคะ” กุลธิดาถามอย่างสงสัย“ใช่ครับ พี่น่ะมือวางอันดับหนึ่งในการจับผึ้งเลยนะครับ” กุมภ์ยืดอก ตบเบา ๆ อย่างภาคภูมิใจในความสามารถของตัวเอง“คุณกุลคงยังไม่รู้ว่าพี่กุมภ์น่ะจับผึ้งเก่ง เป่าปี่ก็เก่งด้วยค่ะ ไม่ใช่เป่าปี่เรียกผีเสื้อสมุทรนะคะแต่เรียกผึ้งนี่แหละ คิก ๆ” นุชรีเล่าแล้วทำท่าขำ“ทำไมคุณนุชต้องทำท่าขำแบบนั้นด้วยล่ะคะ”“หยุดเลยคุณนุช เมื่อก่อนกับตอนนี้มันไม่เหมือนกัน ตอนนี้คุณกุมภ์เก่งแล้ว” ก
กุมภ์กุลยา 76
“พี่กุมภ์!” กุลยาถลาไปประคองร่างสามีเอาไว้ ทำเอาทุกคนตกใจกัน ยกใหญ่ สุดท้ายก็พากันไปโรงพยาบาลแทนที่จะไปสถานีตำรวจ“พี่กุมเป็นยังไงบ้างคะ” กุลยาเอ่ยถามสามีที่เดินขากะเผลก ๆ เพราะตกบันไดอย่างห่วงใย“ไกลหัวใจครับ แล้วคุณนุชเป็นยังไงบ้าง โดนคดีความมากไหม”“ผู้กองนะก็ทำตามหน้าที่น่ะค่ะ ผิดก็ว่ากันไปตามผิด ถูกก็ว่ากันไปตามถูก แต่พ่อหมอยอดยิ่งอะไรนั่นมีโจทย์เยอะนะคะ เพราะเที่ยวไปหลอกคนเอาไว้มากมาย เลยโดนดำเนินคดีทางกฎหมายข้อหาหลอกลวงและข้อหา อื่น ๆ อีกมากมายเลยค่ะพี่กุมภ์”“ดีแล้วครับ จะได้เข็ดหลาบไม่ทำอีก”“เพิ่งรู้นะคะว่าคืนนั้นคุณนุชให้ของขวัญเป็นชุดนอนไม่ได้นอน” กุลยานึกถึงแล้วอดที่จะขำปนหน้าแดงเสียไม่ได้ มารู้ในตอนหลังว่าคืนวันเข้าห้องหอนุชรีให้ชุดนอนวาบหวิวเพื่อให้เธอใส่ยั่วกุมภ์“คุณนุชทะเล้น แต่พี่ก็ว่าดีนะ อยากให้เมียใส่” เขากัดปากทำตาหวาน คนฟังถึงกับหน้าแดงลามไปถึงใบหู“กุมภ์เป็นไงบ้างลูก แม่ทำอาหารบำรุงให้กุมภ์เยอะแยะเลยนะ ทำกระเพาะปลาที่ลูกชอบด้วยนะจ๊ะ” เสียงหวาน ๆ ของมารดาทำให้กุมภ์โกรธไม่ลงเลยจริง ๆ ที่สำคัญก็รู้ว่ามารดานั้นเป็นห่วงเป็นใย อยากให้เขามีความสุขที่สุด จึง
กุมภ์กุลยา 75
“นาไม่กล้าแสดงความคิดเห็นค่ะพี่กันยา” นารีรีบตอบ“ไอ้อังคาร แทนที่แกจะมาช่วยฉัน แล้วนั่นแกชวนหลานสาวกับหลานเขยฉันไปดูคลิปอะไรห้ะ” คุณกันยาหันไปดุด่าลูกน้องเพื่อกลบเกลื่อนเรื่องที่แอบถ้ำมองลูกชายกับลูกสะใภ้“ผมนั่งดูคลิปอยู่ครับคุณป้า โคตรมันเลยครับ” ชัยชนะเป็นคนเอ่ยตอบ“คลิปอะไรของแกที่บอกว่ามัน” คุณกันยาเดินขึ้นไปบนกระท่อม ในขณะที่กุมภ์กับกุลยารีบไปแต่งตัวในห้องน้ำให้เรียบร้อย“นี่ไงครับ สำนักอาจารย์ยอดยิ่งโดนปาระเบิดครับ ผมว่ามันคุ้น ๆ นะครับคุณป้า” ชัยชนะพูดออกมาก่อนทำท่านึก เหมือนเขาได้ยินชื่อสำนึกอาจารย์ยอดยิ่งที่ไหน“ห้ะ! เอามาให้ป้าดูสิ” คุณกันยารีบคว้าโทรศัพท์มาดูก่อนจะเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง“พี่กันยาคะ นี่มันสำนักอาจารย์ยอดยิ่งที่ดูดวงให้เรานี่คะ” นารีชะโงกหน้าไปดูก่อนจะอุทานเสียงดัง“ผมก็ดูวนไปวนมา คุ้น ๆ ชื่อสำนักอยู่เหมือนกันครับ ไปดูดวงที่นี่มาเหรอครับ ในข่าวบอกว่าโดนคนที่ไปดูดวงปาระเบิดใส่เพราะแค้นจัดที่ดูดวงไม่แม่น แถมยังไปแนะนำอะไรแปลกประหลาดด้วยครับ แต่รายละเอียดที่ลงลึกกว่านี้ผมไม่รู้นะครับ” อังคารสาธยายละเอียดยิบ“นี่แหละเรียกลงลึก” ชัยชนะกับนุชรีพูดประสานเสียงกัน“
กุมภ์กุลยา 74
“แล้วทำไมนายไม่ยุแยงตะแคงรั่วกันเล่า” นุชรีเอ่ยถามอย่างหงุดหงิดใจ“ผมยุแยงตะแคงรั่วแล้วครับ แต่แพ้ทางนายหญิงจริง ๆ นายหญิงเล่นใหญ่รัชดาลัยเธียเตอร์ขนาดนั้น ผมเป็นแค่ลูกน้องจะไปสู้ยังไงไหว นั่นเขาเป็นถึงเมียเลยนะครับ”“อดเอาคืนคุณกุมภ์น่ะสิ เซ็งเป็ดเลย”“คุณนุชนี่หน้าซื่อใจคดนะครับ”“นายว่าฉันเหรอ”“ผมพูดไปตามเนื้อผ้าครับ”“ไม่ได้การละ พรุ่งนี้ต้องไปยุแยงตะแคงรั่วต่อ”“จะดีเหรอจ๊ะแม่นุช”“เฮ้ย! คุณป้ากับนายแม่มาแอบฟังนุชตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” เสียงถามที่ดังขึ้นทำให้นุชรีหันไปมองก็เจอเข้ากับมารดาและผู้เป็นป้าที่กระซิบเข้ามาถามอย่างอยากรู้อยากเห็น“นานแล้วครับ ตั้งแต่คุณนุชเรียกผมมาถามนั่นแหละครับ” อังคารช่วยตอบแทนบรรดาเจ้านายทั้งหลาย“แล้วทำไมนายไม่บอกฉัน”“ผมไม่กล้าครับ” ก็แต่ละคนเล่นจ้องเขาเหมือนจะปาดคอ เขาจะกล้าพูดอะไรได้“งั้นค่าสินสอดของมยุริญสองแสนนายก็อดนะอังคาร” นุชรีพูดอย่างงอน ๆ“นายแม่จ่ายให้ผมแล้วครับ”“ไอ้คนเห็นแก่เงิน” นุขรีด่าอย่างขัดใจ“ไม่ใช่นะครับ นายแม่มีบุญคุณ นายหัวก็มีบุญคุณ ผมหรือจะกล้าขัด”“หรา... อังคาร งั้นฉันขอให้นาย...” นุชรียังพูดไม่ทันจบประโยค ผู้ร้ายก็รีบสารภ
กุมภ์กุลยา 73
“กรี๊ด!!! ผีขี้โคลน” แล้วสติของหญิงสาวก็ดับวูบลงไปในทันที“เฮ้ย! ตายห่า นายหญิงหมดสติไปแล้ว”“มึงนี่แหละจะตาย ทำไมไม่บอกกูก่อนว่าเมียกูมา เป็นลมล้มฟุบไปแบบนี้ จะเป็นอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้” กุมภ์หันไปตบหัวลูกน้องเต็มแรง อังคารร้องเสียงหลง มึนลูกตบของเจ้านายจนแทบเข่าทรุด“ผมบอกไม่ทันครับ อย่าว่าแต่นายหญิงเลย ผมเห็นนายหัวครั้งแรกยังตกใจ”“มึงมาช่วยประคองเมียกูขึ้นเตียงก่อน เวรเอ๊ย!”“นายหัวด่านายหญิงทำไมครับ”“กูสบถไอ้นี่ เดี๋ยวถีบยอดอก”“ครับ ๆ” อังคารช่วยเจ้านายประคองร่างของกุลยาไปวางบนเตียง“มึงรีบไปหายาลมยาดมยาหม่องมาปฐมพยาบาลเมียกูเร็ว ๆ เลย”“ผมว่าเจ้านายไปอาบน้ำก่อนดีกว่าครับ”“เออ ๆ แต่มึงไปเอายามาก่อน” กุมภ์รีบสลัดเสื้อผ้าออกจากตัวและอาบน้ำเร็วที่สุดในชีวิต ก่อนจะรีบมาที่เตียงอย่างห่วงใย“เจ้านายดูเป็นห่วงนายหญิงมาก ๆ เลยนะครับ”“มึงเอาสักอย่างเถอะไอ้อังคาร จะเรียกกูว่านายหัวหรือเจ้านาย กูโคตรสับสน” เป็นประโยคเดิม ๆ ที่กุมภ์ด่าอังคารเป็นประจำ ซึ่งมันก็ยังเรียกเขาตามอารมณ์ และเขาก็ยังอยากจะด่ามันเช่นเดิม“นายหัวไม่คิดจะเล่นตัวสักนิดเลยเหรอครับ”“เล่นตัวอะไรของมึง”“ก็นายหญิงทิ้งนายห
You may also like
ฉันแท้ง... ในวันเกิดชู้รัก
คุณชายสายฝน49.9K viewsมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ139.5K viewsรักร้ายพี่ชายข้างบ้าน
ดอกอ้อลู่ลม55.0K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้260.8K viewsแต่งแทนสลับรัก ให้เขาคู่กับน้องสาว
หนานโย่วจื่ออวี๋224 viewsยัยตัวร้ายของนายวิศวะตัวท็อป | พอร์ชxวันใหม่
พิชา - Phicha520 viewsใคร่รักเพลิงร้อนหลานเมีย
เลดี้ ปลาวาฬ✿58 viewsดอกแก้วในเขื่อนธารา (ยัยหนูดอกแก้วของยัยหนูจอมเถื่อน)
lunlarose/ลัลลาโรส7 views
