LOGIN“ไม่หรอกค่ะ ขนมของคุณกุลอร่อย ใครชิมก็ติดใจ นุชแค่อยากให้ลูกค้าของโรงแรมประทับใจ เลยเอาสินค้าดี ๆ ไปวางขายน่ะค่ะ”
นุชรีคันปากยิบ ๆ อยากจะบอกว่าคนที่มาขอร้องให้เธอเอาขนมของ กุลยาไปวางขายที่โรงแรมคือพี่ชายอย่างกุมภ์ แต่เขาก็ขอร้องเอาไว้ แค่อยากช่วยแบบไม่อยากให้อีกฝ่ายรู้เท่านั้น นี่เป็นครั้งแรกที่นุชรีรู้สึกว่าพี่ชายจริงจังและรักผู้หญิงคนหนึ่งอย่างจริงใจ ถึงแม้ว่ากุมภ์จะมีผู้หญิงมาชอบมากมายแต่เขาก็ค่อนข้างไว้ตัวกับผู้หญิงคนอื่น ๆ ไม่ค่อยให้ความสนิทสนมหรือให้ความสำคัญกับใคร พี่ชายของเธอไม่ได้ชอบใครง่าย ๆ หรอกนะ
“กุลตื่นเต้นจังเลยค่ะคุณนุช พรุ่งนี้จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้”
“นุชไปเป็นเพื่อนไหมคะ มีอะไรนุชจะได้ช่วยคุณกุลได้ยังไงล่ะคะ” นุชรีเอ่ยยิ้ม ๆ เธอเองก็อยากช่วยกุลยาในทุก ๆ เรื่องเหมือนกันเพราะว่าหญิงสาวเป็นคนดีและเป็นคนน่ารัก
“ขอบคุณคุณนุชมาก ๆ เลยค่ะ กุลกำลังอยากหาเพื่อนไปด้วยกันอยู่พอดี ไม่อยากไปคนเดียวน่ะค่ะ คุณนุชมาได้ถูกจังหวะพอดีเลยนะคะ” นุชรียิ้มให้กุลยา ก็พี่ชายของเธอโทร. ไปตามเธอให้เดินทางมาจากประจวบคีรีขันธ์ ขนาดชัยชนะยังไม่กล้าจิกเรียกขนาดนี้ เจอกันต้องตบกะโหลกสักสี่ห้าทีโทษฐานจิกใช้น้องเหมือนทาส
“นุชมาเยี่ยมพี่ชายของนุชน่ะค่ะ หายหัวไปเลย นี่ก็กะว่าจะฮุบสมบัติให้หมดน่ะค่ะ งานการไม่รู้จักไปดูแล” นุชรีแกล้งว่า ทั้ง ๆ ที่กุมภ์เพิ่งกลับไปจัดการงานของตัวเองเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว
“ใครจะฮุบสมบัติใคร” เสียงของพี่ชายทำให้นุชรีหันไปมองแล้วอมยิ้ม
“ฮุบสมบัติคนแถวนี้แหละค่ะ หายหน้าหายตาไปเลย”
“คุณกุมภ์ก็ทำงานอยู่ครับ สั่งงานผ่านไอ้อังคาร อาทิตย์ที่แล้วก็เพิ่งลงไป” เขารู้ว่านุชรีแกล้งพูด เพราะงานไม่ได้มีปัญหาอะไร เขากลับไปทำงานก็ใช้เวลาหลายวันกว่าจะปลีกตัวขึ้นมาได้ ไม่ใช่ทิ้งงานไปเลยเสียหน่อย
“ไอ้อังคารเหรอ โคตรปวดกบาล” แล้วทั้งสองก็เถียงกันทะเลาะกันไปมาอย่างเอาเป็นเอาตาย กุลยามองแล้วเผลออมยิ้ม กุมภ์รักนุชรีมาก และนุชรีก็รักญาติผู้พี่ของตัวเองมากเช่นกัน แม้จะชอบเถียงกันแต่ก็ห่วงใยกันเสมอ หากใครมีปัญหาอีกฝ่ายหนึ่งจะมาหาในทันที ทำให้อดจะคิดถึงครอบครัวของตัวเองเสียไปไม่ได้ ที่พ่อไปทาง แม่ไปทาง น้องสาวก็ไปทาง
การมาของนุชรีทำให้กุลยามีเพื่อนคู่คิดอีกครั้ง นุชรีเป็นมากกว่าเพื่อนคอยแนะนำเรื่องการแต่งตัวแต่งหน้า เรื่องสวย ๆ งาม ๆ ของผู้หญิงและคุยกันได้ถูกคอ
ในขณะเองนุชรีก็มีความสุขที่ได้ดูแลผู้หญิงที่พี่ชายรักนักหนาให้มีชีวิตที่ดีขึ้น อยากบอกอยากเล่าว่าที่เธอมาหาบ่อย ๆ เพราะพี่ชายฝากฝัง ด้วยว่า กุลยานั้นไม่มีเพื่อนสนิทที่ไหน แต่ก็น้ำท่วมปากเพราะพี่ชายแค่อยากดูแลผู้หญิงคนหนึ่งที่รักให้ดีโดยไม่ต้องการให้อีกฝ่ายอึดอัดใจ
แรกเริ่มเดิมทีกุมภ์แค่คิดจะเอาชนะและครอบครองกุลยาให้จงได้ แต่ตอนนี้ความรู้สึกของกุมภ์ได้เปลี่ยนไปแล้ว เขาแปรเปลี่ยนจากความอยากเอาชนะเป็นความรู้สึกดี ๆ นั่นจึงทำให้กุมภ์อยากทำทุกอย่างให้ดีที่สุดเพื่อผู้หญิงที่รักโดยไม่หวังผลตอบแทน
“ตื่นเต้นจังเลยค่ะคุณนุช” กุลยาพูดกับนุชรีหลังจากแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว ชุดนี้เป็นชุดเดรสสีฟ้าสดใสที่กุมภ์เป็นคนจัดหาให้ รวมถึงเครื่องประดับต่าง ๆ ที่ไม่ใช่ของทางรายการที่จัดหามาให้ แต่ก็เป็นความลับอีกเช่นเคย กุมภ์ยิ้มกว้างที่เห็นกุลยาในชุดสวยที่เขาเป็นคนเลือกเองกับมือ ครั้งนี้นับว่าเขามีรสนิยมที่ดีเพราะนุชรีชมไม่ขาดปาก
“ไม่ต้องตื่นเต้นหรอกค่ะ วันนี้คุณกุลสวยมาก ๆ เลยนะคะ จริงไหมคะคุณกุมภ์” นุชรีหันไปถามญาติผู้พี่
“ก็งั้น ๆ แหละ ขี้เหร่เหมือนเดิม” กุมภ์แกล้งว่า
“นี่ปากเหรอคะคุณกุมภ์ ตบปากตัวเองเดี๋ยวนี้” นุชรีทำเสียงดุใส่พี่ชาย
“ไปกันเถอะค่ะคุณนุช อย่าไปสนใจคนปากเสียเลยค่ะ”
กุลยาน้อยใจเล็กน้อยที่เขาไม่เอ่ยชมเธอสักนิด ความรู้สึกของกุลยาที่มีต่อกุมภ์เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง อาจเพราะความใกล้ชิดที่เขามีให้ และอีกทั้งความมีน้ำใจของเขาที่คอยช่วยเหลือเธอและคุณยายอยู่เสมอ มันทำให้เธอ ใจอ่อนและให้อภัยเขาโดยไม่รู้ตัว
รายการทีวีที่กุลยาไปออกอากาศนั้นเป็นรายการทำอาหารชื่อดังที่เชิญเหล่าเชฟดัง ๆ หรือพ่อครัวแม่ครัวที่ทำอาหารและขนมอร่อย ๆ ทั่วฟ้าเมืองไทยมาร่วมรายการ พร้อมทั้งโชว์ฝีมือการทำอาหารและขนมในรายการด้วย รายการชื่อดังจึงมีคนติดตามเป็นจำนวนมาก เพียงไม่กี่นาทีกุลยาก็เป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศ
“นั่นแม่กุลยาอดีตคู่หมั้นของลูกเรานี่คะคุณ”
คุณนายช่อทิพย์ตกตะลึงเมื่อเห็นว่ากุลยานั้นได้ออกรายการอาหารชื่อดัง อีกทั้งตอนนี้ยังมีขนมของตัวเองส่งขายโรงแรมดัง ๆ ไปทั่วประเทศ เพราะตอนจัดรายการมีโทรศัพท์เข้ามาขอออร์เดอร์ขนมจากกุลยาไปวางขายที่โรงแรมของตัวเองบ้าง อีกทั้งมีลูกค้าประจำที่เคยรับประทานขนมของกุลยาคอมเมนต์และส่งข้อความเข้าไปชื่นชมกันใหญ่ว่าอร่อยจริง ๆ
“กลายเป็นคนดังไปแล้ว ไม่น่าเชื่อว่าแม่ค้าขนมกระจอก ๆ หลานยายพิตรจะเป็นคนดังและรวยชั่วข้ามคืนแบบนี้”
คุณบัลลังก์เองก็ถึงกับเข่าแทบทรุด ยิ่งเห็นว่าตอนนี้ลูกชายคนเดียวเอาแต่สำมะเลเทเมา งานการไม่ทำ เจ้าชู้ไปวัน ๆ เที่ยวเตร่และไม่เอาอะไรเลยสักอย่าง ทำให้ยิ่งเครียดเข้าไปใหญ่ สองสามีภรรยารู้สึกเสียดายกุลยาสุดหัวใจ”
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้คงจะให้พจน์แต่งงานกับกุลยาให้เร็วที่สุด ป่านนี้ครอบครัวคงได้หน้าได้ตาไปด้วยที่กุลยากลายเป็นคนดังและมีชื่อเสียงขนาดนี้
สองสามีภรรยาได้ยินเสียงของดารารัตน์กับพจน์ทะเลาะกันยกใหญ่ด้วยเรื่องผู้หญิง และตอนนี้พจน์ก็ไม่ได้รับราชการแล้ว เพราะขาดงานและไม่ยอมไปทำงาน เอาแต่เข้าบ่อน ทำตัวเสเพล มีเจ้าหนี้ตามมาทวงหนี้ไม่เว้นแต่ละวัน ดารารัตน์ก็ช่วยผลาญเงินทุกวันจนที่บ้านเริ่มเงินทองร่อยหรอฝืดเคือง ด้วยว่าเจ้าหนี้มาทวงหนี้ครั้งละหลายล้านจากที่พจน์ไปเล่นการพนันแล้วเสียเป็นจำนวนมาก
“ส่งขนมไปขายโรงแรมดัง ๆ แบบนี้ออร์เดอร์ทำแทบไม่ทัน วัน ๆ หนึ่งคงได้เงินเยอะนะคุณ” คุณนายช่อทิพย์อยากจะตีอกชกตัวเสียดายกุลยาสุดหัวใจ
“ถ้าเราต้องการให้ตาพจน์กลับมาเป็นผู้เป็นคนอีกครั้งก็คงต้องให้เด็กนั่นกลับมาคืนดีด้วย ตอนนี้นังเด็กนั่นรวยแล้ว อาจจะมาช่วยกอบกู้ฐานะของเราได้บ้าง เด็กนั่นมันรักตาพจน์จะตายไป คุณเห็นด้วยกับผมไหม” คุณบัลลังก์ปรึกษาหารือกับภรรยา
“เขาจะยอมมาเหรอคะคุณ”
“ถ้าเราไปขอร้องก็ต้องยอมมา ถ้าเด็กนั่นตกล่องปล่องชิ้นกับลูกชายของเราได้ ต้องพูดให้ตาพจน์กลับมาเป็นผู้เป็นคนและเลิกการพนันได้แน่ ๆ”
“แล้วนังดารารัตน์ล่ะคะ”
“เราก็กำจัดมันไปซะ” สองสามีภรรยาพูดอย่างเกลียดชัง
อีกด้านหนึ่ง กุลธิดาเองก็เห็นพี่สาวออกทีวีเช่นกัน นั่นสร้างความประหลาดใจให้เธอไม่น้อย ด้วยว่ากุลยานั้นไม่ค่อยชอบออกสื่อและเป็นที่รู้จักเหมือนเธอ
“นั่นพี่สาวของน้องธิดานี่คะ ดีจังได้ออกทีวีด้วย ดูน่ารักสดใสทำขนมเก่งจังเลยค่ะ”
“พี่นัดจะพูดแบบนี้อีกทำไมคะ”
การเป็นดาราไม่ได้สวยหรูเหมือนเปลือกนอกที่แสดงออก กว่าเธอจะขึ้นมาได้ถึงขนาดนี้ต้องผ่านอะไรมาเยอะ เปลืองตัวมาก็มาก
“แล้วคิดว่าพี่สาวน้องธิดาจะรอดจากคุณพ่อเหรอคะ” ปนัดดาเอ่ยถาม ทำให้กุลธิดาต้องถอนใจออกมาเฮือกใหญ่
อังคารได้แต่งงานกับมยุริญสมใจ ตอนนี้ก็มีทายาทแล้วเหมือนกัน อายุไล่เลี่ยกับลูกๆ ของเจ้านายเลยเป็นเพื่อนเล่นกันกันต์ธีร์ กายสิทธิ์ กชกร กิรณาวิ่งมากอดมารดาก่อนจะแนบหูไปกับหน้าท้องนูน ๆ เพื่อคุยกับน้อง“วันนี้น้องเงียบกริบเลยครับ” กันต์ธีร์เอ่ยขึ้น“ใช่ ๆ น้องทำอะไรอยู่น้า ท่าทางจะหลับ”“อุ๊ย!” ไม่ทันขาดคำ กุลยาก็อุทานเบา ๆ เพราะสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าลูกภายในท้องของเธอ เคลื่อนไหวคล้ายตอบโต้กับบรรดาพี่ ๆ“น้องดิ้นด้วยครับ สงสัยจะรู้ว่าพวกเรามาทักทาย ผมอยากเห็นหน้าน้องจัง” กายสิทธิ์ลูบท้องนูน ๆ ของมารดาไปมา“หนูก็อยากเห็นหน้าน้องเหมือนกันค่ะคุณแม่” กชกรพยักหน้ายิ้มแป้น“หนูก็ด้วยค่ะ” กิรณาก็เช่นเดียวกัน ก่อนจะอ้อนให้บิดาอุ้มไปนั่งตัก“สงสัยว่าน้องก็อยากจะเห็นหน้าทุกคนแล้วเหมือนกันจ้ะ พี่กุมภ์คะ คุณแม่คะ ปะ... ปวดท้องจังเลยค่ะ”เสียงของกุลยาที่ร้องบอกทุกคนว่าเจ็บท้องทำให้กุมภ์ตื่นเต้นไม่น้อย“ไอ้อังคาร ไอ้อังคาร เอารถออกเดี๋ยวนี้เลย!”“น้องจะออกมาแล้วเหรอคะ น้องจะออกมาแล้ว”เด็ก ๆ เดินวนไปวนมามาให้วุ่นเพราะตื่นเต้นที่จะได้เห็นหน้าน้อง ทำเอานุชรีที่ยังไม่ถึงกำหนดคลอดถึงกับอมยิ้ม“ทุกคนตั้งส
“เล่นซะเนียนเลย พี่ตกอกตกใจหมดเลย เล่นเอามีดจี้คอขนาดนั้น พี่ทำอะไรไม่ถูกน่ะสิจ๊ะ” กุลยายอมรับว่าวันนั้นเธอตกใจจริง ๆ เลยรับปากไปเสียทุกอย่างที่น้องสาวต้องการ“ก็คุณธิดาเป็นดารานี่คะ ถ้าเล่นไม่เนียนจะเป็นดาราดังได้ยังไงกัน” ไม่ว่ายังไงนุชรีก็ยังชื่นชมในฝีมือการแสดงของกุลธิดาอยู่ดี“แล้วนั่นพี่กุมภ์กับผู้กองจะพาคุณราฟไปไหนคะ” กุลยาเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นว่าแต่ละคนเตรียมถังเตรียมคบเพลิงมุ่งหน้าไปยังสวนหลังบ้าน“มีรังผึ้งรังใหญ่อยู่หลังบ้านน่ะครับ พวกเราหนุ่ม ๆ อยากจะไปจับผึ้งกันเสียหน่อย น้ำผึ้งแท้น่ะ เอามากินบำรุงสุขภาพนะ” กุมภ์หันไปตอบเมียรัก“ไปจับผึ้งกันเหรอคะ แล้วนั่นต้องเอาปี่ไปด้วยเหรอคะ” กุลธิดาถามอย่างสงสัย“ใช่ครับ พี่น่ะมือวางอันดับหนึ่งในการจับผึ้งเลยนะครับ” กุมภ์ยืดอก ตบเบา ๆ อย่างภาคภูมิใจในความสามารถของตัวเอง“คุณกุลคงยังไม่รู้ว่าพี่กุมภ์น่ะจับผึ้งเก่ง เป่าปี่ก็เก่งด้วยค่ะ ไม่ใช่เป่าปี่เรียกผีเสื้อสมุทรนะคะแต่เรียกผึ้งนี่แหละ คิก ๆ” นุชรีเล่าแล้วทำท่าขำ“ทำไมคุณนุชต้องทำท่าขำแบบนั้นด้วยล่ะคะ”“หยุดเลยคุณนุช เมื่อก่อนกับตอนนี้มันไม่เหมือนกัน ตอนนี้คุณกุมภ์เก่งแล้ว” ก
“พี่กุมภ์!” กุลยาถลาไปประคองร่างสามีเอาไว้ ทำเอาทุกคนตกใจกัน ยกใหญ่ สุดท้ายก็พากันไปโรงพยาบาลแทนที่จะไปสถานีตำรวจ“พี่กุมเป็นยังไงบ้างคะ” กุลยาเอ่ยถามสามีที่เดินขากะเผลก ๆ เพราะตกบันไดอย่างห่วงใย“ไกลหัวใจครับ แล้วคุณนุชเป็นยังไงบ้าง โดนคดีความมากไหม”“ผู้กองนะก็ทำตามหน้าที่น่ะค่ะ ผิดก็ว่ากันไปตามผิด ถูกก็ว่ากันไปตามถูก แต่พ่อหมอยอดยิ่งอะไรนั่นมีโจทย์เยอะนะคะ เพราะเที่ยวไปหลอกคนเอาไว้มากมาย เลยโดนดำเนินคดีทางกฎหมายข้อหาหลอกลวงและข้อหา อื่น ๆ อีกมากมายเลยค่ะพี่กุมภ์”“ดีแล้วครับ จะได้เข็ดหลาบไม่ทำอีก”“เพิ่งรู้นะคะว่าคืนนั้นคุณนุชให้ของขวัญเป็นชุดนอนไม่ได้นอน” กุลยานึกถึงแล้วอดที่จะขำปนหน้าแดงเสียไม่ได้ มารู้ในตอนหลังว่าคืนวันเข้าห้องหอนุชรีให้ชุดนอนวาบหวิวเพื่อให้เธอใส่ยั่วกุมภ์“คุณนุชทะเล้น แต่พี่ก็ว่าดีนะ อยากให้เมียใส่” เขากัดปากทำตาหวาน คนฟังถึงกับหน้าแดงลามไปถึงใบหู“กุมภ์เป็นไงบ้างลูก แม่ทำอาหารบำรุงให้กุมภ์เยอะแยะเลยนะ ทำกระเพาะปลาที่ลูกชอบด้วยนะจ๊ะ” เสียงหวาน ๆ ของมารดาทำให้กุมภ์โกรธไม่ลงเลยจริง ๆ ที่สำคัญก็รู้ว่ามารดานั้นเป็นห่วงเป็นใย อยากให้เขามีความสุขที่สุด จึง
“นาไม่กล้าแสดงความคิดเห็นค่ะพี่กันยา” นารีรีบตอบ“ไอ้อังคาร แทนที่แกจะมาช่วยฉัน แล้วนั่นแกชวนหลานสาวกับหลานเขยฉันไปดูคลิปอะไรห้ะ” คุณกันยาหันไปดุด่าลูกน้องเพื่อกลบเกลื่อนเรื่องที่แอบถ้ำมองลูกชายกับลูกสะใภ้“ผมนั่งดูคลิปอยู่ครับคุณป้า โคตรมันเลยครับ” ชัยชนะเป็นคนเอ่ยตอบ“คลิปอะไรของแกที่บอกว่ามัน” คุณกันยาเดินขึ้นไปบนกระท่อม ในขณะที่กุมภ์กับกุลยารีบไปแต่งตัวในห้องน้ำให้เรียบร้อย“นี่ไงครับ สำนักอาจารย์ยอดยิ่งโดนปาระเบิดครับ ผมว่ามันคุ้น ๆ นะครับคุณป้า” ชัยชนะพูดออกมาก่อนทำท่านึก เหมือนเขาได้ยินชื่อสำนึกอาจารย์ยอดยิ่งที่ไหน“ห้ะ! เอามาให้ป้าดูสิ” คุณกันยารีบคว้าโทรศัพท์มาดูก่อนจะเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง“พี่กันยาคะ นี่มันสำนักอาจารย์ยอดยิ่งที่ดูดวงให้เรานี่คะ” นารีชะโงกหน้าไปดูก่อนจะอุทานเสียงดัง“ผมก็ดูวนไปวนมา คุ้น ๆ ชื่อสำนักอยู่เหมือนกันครับ ไปดูดวงที่นี่มาเหรอครับ ในข่าวบอกว่าโดนคนที่ไปดูดวงปาระเบิดใส่เพราะแค้นจัดที่ดูดวงไม่แม่น แถมยังไปแนะนำอะไรแปลกประหลาดด้วยครับ แต่รายละเอียดที่ลงลึกกว่านี้ผมไม่รู้นะครับ” อังคารสาธยายละเอียดยิบ“นี่แหละเรียกลงลึก” ชัยชนะกับนุชรีพูดประสานเสียงกัน“
“แล้วทำไมนายไม่ยุแยงตะแคงรั่วกันเล่า” นุชรีเอ่ยถามอย่างหงุดหงิดใจ“ผมยุแยงตะแคงรั่วแล้วครับ แต่แพ้ทางนายหญิงจริง ๆ นายหญิงเล่นใหญ่รัชดาลัยเธียเตอร์ขนาดนั้น ผมเป็นแค่ลูกน้องจะไปสู้ยังไงไหว นั่นเขาเป็นถึงเมียเลยนะครับ”“อดเอาคืนคุณกุมภ์น่ะสิ เซ็งเป็ดเลย”“คุณนุชนี่หน้าซื่อใจคดนะครับ”“นายว่าฉันเหรอ”“ผมพูดไปตามเนื้อผ้าครับ”“ไม่ได้การละ พรุ่งนี้ต้องไปยุแยงตะแคงรั่วต่อ”“จะดีเหรอจ๊ะแม่นุช”“เฮ้ย! คุณป้ากับนายแม่มาแอบฟังนุชตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” เสียงถามที่ดังขึ้นทำให้นุชรีหันไปมองก็เจอเข้ากับมารดาและผู้เป็นป้าที่กระซิบเข้ามาถามอย่างอยากรู้อยากเห็น“นานแล้วครับ ตั้งแต่คุณนุชเรียกผมมาถามนั่นแหละครับ” อังคารช่วยตอบแทนบรรดาเจ้านายทั้งหลาย“แล้วทำไมนายไม่บอกฉัน”“ผมไม่กล้าครับ” ก็แต่ละคนเล่นจ้องเขาเหมือนจะปาดคอ เขาจะกล้าพูดอะไรได้“งั้นค่าสินสอดของมยุริญสองแสนนายก็อดนะอังคาร” นุชรีพูดอย่างงอน ๆ“นายแม่จ่ายให้ผมแล้วครับ”“ไอ้คนเห็นแก่เงิน” นุขรีด่าอย่างขัดใจ“ไม่ใช่นะครับ นายแม่มีบุญคุณ นายหัวก็มีบุญคุณ ผมหรือจะกล้าขัด”“หรา... อังคาร งั้นฉันขอให้นาย...” นุชรียังพูดไม่ทันจบประโยค ผู้ร้ายก็รีบสารภ
“กรี๊ด!!! ผีขี้โคลน” แล้วสติของหญิงสาวก็ดับวูบลงไปในทันที“เฮ้ย! ตายห่า นายหญิงหมดสติไปแล้ว”“มึงนี่แหละจะตาย ทำไมไม่บอกกูก่อนว่าเมียกูมา เป็นลมล้มฟุบไปแบบนี้ จะเป็นอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้” กุมภ์หันไปตบหัวลูกน้องเต็มแรง อังคารร้องเสียงหลง มึนลูกตบของเจ้านายจนแทบเข่าทรุด“ผมบอกไม่ทันครับ อย่าว่าแต่นายหญิงเลย ผมเห็นนายหัวครั้งแรกยังตกใจ”“มึงมาช่วยประคองเมียกูขึ้นเตียงก่อน เวรเอ๊ย!”“นายหัวด่านายหญิงทำไมครับ”“กูสบถไอ้นี่ เดี๋ยวถีบยอดอก”“ครับ ๆ” อังคารช่วยเจ้านายประคองร่างของกุลยาไปวางบนเตียง“มึงรีบไปหายาลมยาดมยาหม่องมาปฐมพยาบาลเมียกูเร็ว ๆ เลย”“ผมว่าเจ้านายไปอาบน้ำก่อนดีกว่าครับ”“เออ ๆ แต่มึงไปเอายามาก่อน” กุมภ์รีบสลัดเสื้อผ้าออกจากตัวและอาบน้ำเร็วที่สุดในชีวิต ก่อนจะรีบมาที่เตียงอย่างห่วงใย“เจ้านายดูเป็นห่วงนายหญิงมาก ๆ เลยนะครับ”“มึงเอาสักอย่างเถอะไอ้อังคาร จะเรียกกูว่านายหัวหรือเจ้านาย กูโคตรสับสน” เป็นประโยคเดิม ๆ ที่กุมภ์ด่าอังคารเป็นประจำ ซึ่งมันก็ยังเรียกเขาตามอารมณ์ และเขาก็ยังอยากจะด่ามันเช่นเดิม“นายหัวไม่คิดจะเล่นตัวสักนิดเลยเหรอครับ”“เล่นตัวอะไรของมึง”“ก็นายหญิงทิ้งนายห







