40

“จับหรือไม่จับหนูก็ท้องแล้วนี่คะ ยังไงคุณพจน์ก็ต้องรับผิดชอบหนูกับลูก ไม่อย่างนั้นคนเขาจะได้รู้กันไปทั่วว่าคุณนายช่อทิพย์กับท่านบัลลังก์ใจร้ายใจดำอำมหิตกับหลานในไส้ขนาดไหน”

“นี่เธอ! หุบปากเดี๋ยวนี้นะ” บัลลังก์ตวาดลั่น ตรงเข้าไปคิดจะทำร้ายดารารัตน์ แต่อีกฝ่ายยกโทรศัพท์ขึ้นมาชูเหนือหัว

“หนูกำลังไลฟ์สดอยู่เลยค่ะ นี่คือหลักฐานว่าหนูท้องจริง ๆ และเด็กในท้องก็เป็นลูกของคุณพจน์จริง ๆ คลิปความสัมพันธ์ของเราก็มี คุณพ่อกับคุณแม่จะดูไหมคะ”

“นี่แกหยุดไลฟ์เดี๋ยวนี้นะ” คุณนายไม่คิดว่าจะเจอกับอะไรแบบนี้ ชื่อเสียงป่นปี้หมดแล้ว

“ทุกคนคะ นี่ถ้าดาวเป็นอะไรไป ก็เพราะโดนพ่อผัวกับแม่ผัวใจร้ายฆ่านะคะ อย่าเข้ามานะคะ อย่าเข้ามา” ดารารัตน์แกล้งร้องเสียงหลง ทำให้คนที่เข้ามาดูไลฟ์สดรีบแชร์กันไปเรื่อย ๆ และกดสติ๊กเกอร์โกรธรัว ๆ พร้อมทั้งด่าบัลลังก์กับช่อทิพย์อย่างสนุกปาก ด้วยว่าสองสามีภรรยาเป็นเจ้าหนี้เงินกู้รายใหญ่ที่ขูดเลือดขูดเนื้อและไม่มีใครชอบอยู่ด้วยแล้ว

“นังชั้นต่ำ!!!” คุณนายช่อทิพย์สบถออกมาอย่างกรุ่นโกรธ โมโหจนแทบกระอักเลือด

“คุณแม่กับคุณพ่อต้องรับปากมาก่อนว่าจะไม่ทำอะไรหนู ไม่อย่างนั้นหนูจะแจ้งตำรวจว่าคุณพ่อกับคุณแม่ขู่จะฆ่าหนูกับลูก”

“แกหุบปากเดี๋ยวนี้นะนังสารเลว!!! นังโสเภณีชั้นต่ำ นังไพร่สถุลไร้สกุลรุนชาติ”

“ทุกคนดูสิคะ ว่าพ่อแม่ของสามีดาวใจร้ายขนาดไหน ฮือ ๆ ๆ” ดารารัตน์แกล้งร้องไห้น้ำตาไหลอาบแก้มเพื่อเรียกร้องความสนใจ แต่แอบยิ้มกระหยิ่มในใจ เธอรอเวลานี้มานานแล้ว รอเวลาที่จะทำลายคู่ผัวเมียแสนชั่วช้านี้ให้ฉิบหายย่อยยับ

“ตาพจน์แกบอกให้ผู้หญิงชั้นต่ำของแกหุบปากเดี๋ยวนี้นะ”

“พอได้แล้วพี่ดาว” พจน์ลุกขึ้นยืนโงนเงน กระชากโทรศัพท์จากมือของดารารัตน์ออกมาและทำท่าจะฟาดอีกฝ่ายให้ล้มคว่ำที่สร้างปัญหาขนาดนี้ แต่เสียงเรียกจากด้านล่างทำให้เขาต้องชะงัก

“คุณปลัดครับ/คุณปลัดคะ อย่าทำอะไรรุนแรงเลยค่ะ ยังไงดาวก็เป็นเมีย แถมยังท้องลูกของคุณด้วยนะ” คนที่มายืนเรียกอยู่ด้านล่างทำให้พจน์ต้องสบถออกมาอย่างหัวเสีย ดารารัตน์ยกยิ้มมุมปาก นั่นมันเป็นพวกหน้าม้าพวกของเธอเอง เดี๋ยวชาวบ้านจริง ๆ จะตามมาอีกเป็นขบวน เห็นหน้าซีด ๆ ของสองผัวเมียใจดำแล้วสะใจเป็นบ้า

“เอาสิคะ ชื่อเสียงเกียรติยศที่สร้างมา คุณพ่อกับคุณแม่และคุณพจน์กล้าแลกไหมล่ะคะ ดาวน่ะไม่มีอะไรให้เสียอยู่แล้วค่ะ” คนพูดเอ่ยถามอย่างกวน ๆ ก่อนจะเดินไปนั่งกินขนมอย่างสบายอารมณ์

“โอ๊ยคุณ! ฉันจะเป็นลม” คุณนายช่อทิพย์แทบกระอักเลือดตาย เพราะโดนขู่ทุกทาง ไหนจะญาติพี่น้องที่เป็นคุณหญิงคุณนายและผู้รากมากดีของท่านอีก ทำเอาคนทั้งสองอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี ที่ได้ลูกสะใภ้เป็นผู้หญิงขายตัวทำงานอยู่ร้านคาราโอเกะแบบนี้

ข่าวของพจน์ที่ดังถึงขนาดว่ามีไลฟ์สดออกมาทำให้กุลยามือสั่น เธอกดปิดโทรศัพท์มือถือแล้วนั่งเหม่อลอยมองสระบัวตรงหน้านิ่ง ความรู้สึกของเธอในเวลานี้มันยากที่จะอธิบายจริง ๆ เธอไม่รู้ว่าควรรู้สึกเช่นไรดีกับเรื่องราวที่ได้รับรู้

“อุ๊ย! นี่คุณ” กุลยาสะดุ้ง หลุดอุทานออกมาเมื่อโดนหอมแก้มฟอดใหญ่

“ทำอะไรอยู่น่ะคุณ”

“เปล่า”

“นึกว่าคุณนั่งดูคลิปอดีตคู่หมั้นของคุณอยู่เสียอีก”

“พี่พจน์น่าสงสาร” กุลยาพูดขึ้น ทำให้กุมภ์ชะงัก

“น่าสงสารยังไง” เขานั่งลงข้าง ๆ เธอมองหญิงสาวที่โยนก้อนหินลงไปในแม่น้ำไม่วางตา

“โดนพ่อแม่บังคับตั้งแต่เด็ก มีเรื่องฉันเรื่องเดียวที่พี่พจน์แหกกฎจนเราได้หมั้นกัน แต่เราก็ไปกันไม่รอด”

“เพราะผมทำให้คุณต้องเลิกกับเขาเหรอ” กุมภ์เอ่ยถามอย่างจริงจัง

“ไม่หรอก ถึงไม่มีคุณ ฉันกับพี่พจน์ก็อาจจะไม่ได้ร่วมหอลงโรงกันหรอก ความรักของเรามันเป็นไปไม่ได้ตั้งแต่ต้น” กุลยาถอนใจเฮือกใหญ่

“เลิกรักเขาแล้วมารักผมเถอะ” กุมภ์ทำเนียนดึงเธอมากอดรัดแนบอก กุลยาแนบใบหน้ากับอกกว้างก่อนจะรู้สึกตัว

“โอ๊ย! หยิกผมทำไมครับ”

“อย่ามาทำเนียน”

“แต่คุณก็เคลิ้ม”

“ฉันเปล่านะ”

“อยากกอดผมเหมือนกันใช่ไหมล้า”

“เอ๊ะ! คุณนี่ยังไง” เธอถลึงตาใส่เขาเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย ไม่ทันที่จะได้โต้เถียงอะไรกันอีก โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นเสียก่อน

“สวัสดีค่ะ” กุลยาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับ ก่อนที่เธอจะหลุดอุทานออกมาด้วยความดีใจ

“จริง ๆ เหรอคะ ขอบคุณค่ะ ขอบคุณมากนะคะ แล้วกุลต้องเตรียมตัวอะไรบ้างคะ”

“ไม่ต้องเตรียมตัวอะไรเลยค่ะ แค่สวมชุดที่ทางทีมงานจัดหาให้ และขึ้นรถที่ทางทีมงานส่งไปรับมาออกรายการก็พอค่ะ”

“ค่ะ ขอบคุณมาก ๆ นะคะ” กุลยากดวางสายแล้วยิ้มกว้างแทบกระโดดตัวลอย

“คุณ... รายการทำอาหารที่ฉันชอบเขามาเชิญฉันไปออกรายการด้วยแหละ เขาบอกว่าได้ชิมขนมที่ฉันนำไปฝากขายกับทางโรงแรมเอาไว้ แล้วเขาชอบมาก ฉันจะได้ออกรายการทีวีแล้วคุณ ต่อไปฉันอาจจะมีชื่อเสียง มีร้านขนมของตัวเอง มีแบรนด์เป็นของตัวเอง ดีจังเลย” เธอเขย่าแขนของเขาก่อนจะกระโดดอย่างดีใจ

“ผมดีใจด้วย”

“ฉันไปบอกคุณยายก่อนนะ”

“ครับ” กุมภ์รับคำ มองหญิงสาวที่วิ่งขึ้นบ้านไปด้วยความรู้สึกยินดี นายหัวหนุ่มกดโทรศัพท์หาเพื่อนรักเพื่อขอบอกขอบใจที่เพื่อนช่วยเหลือเขาเป็นอย่างดี

“ขอบใจมากนะเพื่อนที่รับขนมของกุลยาไปขายที่โรงแรมแล้วก็แนะนำขนมของเขาให้คนได้รู้จัก”

“ไม่เป็นไร ที่ฉันรับขนมของคุณกุลมาขายที่โรงแรมเพราะเขาทำขนมอร่อยมากจริง ๆ มีขนมหลากหลาย แถมยังมีความคิดสร้างสรรค์ดีอีกด้วย ลูกค้าติดกันมาก ขายแทบไม่ทันเลย รายการดัง ๆ เลยมาขอชิมและอยากเชิญไปสัมภาษณ์ ถ้าไม่อร่อยดันยังไงก็ไม่ขึ้น” พุฒิพัฒน์เอ่ยกับเพื่อน เพราะกุมภ์เคยช่วยเหลือเขาเอาไว้ เมื่อถึงทีที่กุมภ์เอ่ยขอร้อง เขาจึงไม่ปฏิเสธที่จะช่วยเหลือเพื่อน และสิ่งที่เพื่อนขอให้ช่วยก็ทำให้ลูกค้าของโรงแรมประทับใจ เขาจึงไม่คิดที่จะปฏิเสธ

“แต่ยังไงก็ขอบใจมาก ๆ นะเพื่อน”

“ยินดี ๆ นายทำเพื่อเขาขนาดนี้ เขาคงซาบซึ้งใจนายมาก ๆ เลยนะ” ปลายสายเอ่ยถามเพราะไม่เคยเห็นเพื่อนช่วยเหลือผู้หญิงคนไหนขนาดนี้มาก่อน

“ฉันไม่ได้บอกเขาหรอก แค่อยากช่วยเขาเท่านั้น ไม่อยากให้เขาคิดว่าเป็นหนี้บุญคุณอะไร อีกอย่างเขาก็กตัญญูต้องเลี้ยงครอบครัวและคุณยาย ทำขนมเหนื่อยทุกวันเพื่อเอาไปส่งขาย ก็เลยอยากให้เขามีรายได้เพิ่มและมี        แบรนด์เป็นของตัวเอง”

“รักเขาชอบเขาก็บอกเขาไปเถอะเพื่อน”

“ฉันทำไม่ดีกับเขาเอาไว้ พอได้มาอยู่ด้วยกันก็เห็นว่าเขาเป็นคนดี รู้สึกไม่คู่ควรยังไงไม่รู้” กุมภ์พูดแล้วถอนใจ

“ทำไม่ดีอะไรก็น่าจะลบล้างได้ นายช่วยเขาขนาดนี้นี่นา”

“ฉันไม่อยากบังคับจิตใจเขาน่ะ”

“งั้นแค่นี้ก่อนนะ พอดีมีงานด่วน นายเคยช่วยฉันเอาไว้ มีอะไรก็บอกมาได้เลย ฉันยินดีและเต็มใจจะช่วยนายอย่างเต็มที่”

“ขอบใจมาก ๆ แค่ที่นายช่วยเหลือก็เป็นหนี้บุญคุณมากพอแล้ว”

“คิดมากน่า เวลาฉันมีเรื่องเดือดร้อน นายยื่นมือเข้ามาช่วยทุกที”

“โอเค ขอบใจนายอีกครั้ง ขอบใจมากๆ” กุมภ์กดวางสายด้วยรอยยิ้ม

“คุณนุช กุลมีข่าวดีจะเล่าให้ฟังค่ะ” กุลยาจับมือของนุชรีมาเขย่าหลังจากเล่าข่าวดีนี้ให้ผู้เป็นยายฟังเรียบร้อยแล้ว

“ข่าวดีอะไรคะ”

“กุลถูกเชิญไปออกรายการทำอาหารชื่อดังด้วยค่ะ เป็นเพราะคุณนุชมารับขนมของกุลไปขายที่โรงแรมของคุณนุชและเพื่อนคุณนุช ขนมของกุลเลยเป็นที่รู้จักขนาดนี้”