9

“สัญญาว่าจะไม่หนี” เขาซุกใบหน้าเข้าหา กุลยาเกร็งตัวเพราะหวาดกลัวเขา ในขณะที่มือหนาเลื่อนมาลูบไล้สะโพกผายของเธอไปมาเบา ๆ เพื่อทำให้เธอผ่อนคลาย

“ไม่ต้องเกร็ง เดี๋ยวก็ชิน” เป็นคำปลอบโยนใช่ไหม เธอลืมตามองเขาก็พบกับดวงตาที่เต็มไปด้วยไฟเสน่หา ดวงตาของเขาสะกดให้เธอต้องนิ่งงัน

แอลกอฮอล์ที่เจือยู่ในลมหายใจของเขาเป่ารดอยู่ตรงใบหน้านวลเนียน ลมหายใจของเขาสัมผัสกับใบหน้าของเธออย่างถนัดถนี่ เธอรู้สึกได้ถึงร่างกายที่กำลังบดเบียดเข้ามาอย่างสนิทเสน่หา กุลยากำลังครุ่นคิดอย่างหัวหมุนว่าเธอทำแบบนี้ถูกต้องแล้วจริงหรือ

“คุณรักเพื่อนของคุณยังไง ฉันก็รักน้องสาวของฉันอย่างนั้น” เธอพูดกับเขาเสียงสั่น ๆ ทำให้กุมภ์ชะงัก

“จริง ๆ ผมควรจะปล่อยคุณไปใช่ไหม” เขาเอ่ยถาม ในขณะที่ลมหายใจร้อนแรงเป่ารดอยู่ตรงซอกคอสาว

“ฉันอยากกลับบ้านจริง ๆ นะ” เธอบอกเขาเสียงสั่น ขณะที่มือหนากำลังลูบไล้ที่สะโพกผายของเธอไปมา กุลยาหลับตาอย่างยินยอมพร้อมใจ บางทีสิ่งนี้อาจจะทำให้เขาเลิกแค้นน้องสาวของเธอก็เป็นได้ สิ่งที่เสียไป จะเรียกคืนกลับมาไม่ได้อีกแล้ว หากจะต้องเสียมันอีกครั้ง แลกกับการที่จะทำให้น้องสาวของเธอปลอดภัย มันก็คุ้มไม่ใช่เหรอ

“ผมจะให้คุณกลับบ้านแน่นอน แต่หลังจากนี้” กุมภ์กระซิบบอกหญิงสาวใต้ร่างด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“คุณสัญญาแล้วนะ” กุลยากัดปากตัวเองด้วยความเสียวซ่านยามที่ปากร้อนของเขาแทะเล็มไปตามเนื้อตัวของเธอ เขาแวะทักทายสะดือบุ๋มของเธอ ขบเม้มเบา ๆ ด้วยปากร้อนรุ่ม นั่นก็ทำให้เธอร้องครางไม่เป็นส่ำ

“ไม่ต้องเกร็ง” เขาบอกให้เธอผ่อนคลายเมื่อค้นพบว่าเธอมีอาการเกร็งหน้าท้องยามที่เขาประทับจุมพิตลงไปหา

“จะ... เจ็บอีกไหม” น้ำเสียงของกุลยาสั่นระริกยามผงกศีรษะขึ้นมอง      ริมฝีปากร้อนรุ่มที่เฝ้าวนเวียนอยู่ตรงเนินสาว

ลมหายใจร้อนผ่าวของเขากำลังเป่ารดอยู่ตรงสัดส่วนนั้น ในยามที่เขาแยกเรียวขาของเธอออกจากกัน กุมภ์รู้ว่าเธอเป็นของเขาแค่คนเดียวเท่านั้น ในขณะที่ปากร้อนซุกเข้าหาเนินเนื้อสาวอันหอมกรุ่นที่กำลังเบ่งบานรอรับการเล้าโลม

“อื้อ...” กุลยาร้องครางออกมาด้วยความรู้สึกวาบหวาม ลมหายใจของเธอหอบสะท้าน ในขณะที่รู้สึกว่าทุกสิ่งอย่างรอบกายกำลังพลิกคว่ำพลิกหงายจับเธอหมุนให้ตีลังกาไปรอบ ๆ เพียงแค่ปากร้อนแนบชิดเข้ามาหา

ลิ้นของเขากำลังจ้วงแทงเข้ามาภายใน ทำให้เธอรู้สึกวาบหวามเกินบรรยาย สัมผัสของความเปียกชุ่มจากชิวหาที่กำลังสอดแทรกเข้าทักทายความสาวสดภายในทำให้เธอต้องกัดปากด้วยความกระสันซ่าน

ความรู้สึกเสียวซ่านที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน ทำให้เธอสั่นสะท้านไปทั้งกาย ยิ่งนิ้วแกร่งของเขาเสียดสีอยู่ตรงเนินสวาท ลากไล้ขึ้นลงคล้ายจะกลั่นแกล้งก็ยิ่งทำให้เธอต้องดิ้นส่ายไม่เป็นตัวของตัวเอง

ริมฝีปากร้อนรุ่มของเขาดูดเม้มยอดเกสรสวาทอ่อนหวานที่กำลังสั่นระริกด้วยความกระสันซ่าน มือของเขาลูบไล้นวดเฟ้นสะโพกผายของเธออย่างต่อเนื่อง แล้วส่วนปลายของความแข็งแกร่งก็ทำให้เธอต้องลืมตาขึ้นมอง

ร่างของเขาเปลือยเปล่าอย่างเท่าเทียมกับเธอและกำลังสอดแทรกร่างกายเข้ามากลางกายสาวที่ถูกเขาจับแยกออกจนกว้าง สัมผัสของเขาคงไม่เท่าความรู้สึกที่เธอกำลังหวาดกลัว

“ชู่...” เสียงของเขามันเบาแสนเบา แต่เธอกลับได้ยินมันอย่างชัดเจน เสียงที่คล้ายกับการปลอบโยนแต่ไม่ใช่ทั้งหมด เมื่อเขากำลังสอดแทรกเรือนกายเข้ามาในเรือนร่างของเธออย่างเชื่องช้า

ความแข็งแกร่งที่ฝากฝังเข้ามาจนแทบมิดเม้นทำให้กุลยารู้สึกได้ถึงความอึดอัดคับแน่นและความรู้สึกบางอย่างที่เกิดขึ้นอย่างปัจจุบันทันด่วน

มันคือความเสียวซ่านที่เธอเองก็ไม่ทันได้ตั้งตัวและดวงตาสวยหวานเบิกกว้างเล็กน้อยยามที่เขากดกายเข้ามาจนเกือบสุด แนบชิดเรือนร่างเข้ามาหา  ตอกตรึงเธอเอาไว้ด้วยร่างกายแข็งแกร่งที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้าม

“เจ็บไหม” คำถามสั้น ๆ ง่าย ๆ ของเขาทำให้ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวเหลือประมาณ ดวงตาของกุลยาไหววูบก่อนจะหลบเลี่ยงไม่กล้ามองสบกับเขาเพราะเขินอาย

“เจ็บอีกไหม” เขายังเร่งรัดเอาคำตอบในขณะที่เริ่มขยับสะโพกสอบอยู่บนเรือนร่างของเธอเป็นจังหวะจะโคน

“อื้อ...” กุลยาหลับตาคราง กัดริมฝีปากเบา ๆ ด้วยความเสียวซ่านยามที่ท่อนกายของเขาเสียดสีกับซอกกายสาวอ่อนนุ่มที่บีบรัดความแข็งแกร่งทุกทิศทาง

“แบบนี้แรงไปไหม” เขาเอ่ยถามเหมือนใส่ใจ แต่ดูเหมือนกับว่าเขากำลังแกล้งให้เธอต้องร้องครวญครางหนักขึ้นกว่าเดิมด้วยการกระแทกสะโพกสอบเข้าหาให้ลึกกว่าเดิม

กุลยาจิกมือกับผ้าปูเตียงแน่น เธอหลับตาร้องครวญครางไม่เป็นภาษาจากความหวาดกลัวแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านอย่างไม่น่าเชื่อ

“มองหน้าผมสิ” เขาจับปลายคางเล็ก ๆ ให้เธอเงยหน้าขึ้นมอง มือหนาไล้แก้มเนียนใสเบา ๆ จนหญิงสาวต้องลืมตาขึ้นอย่างเผลอไผล อุ้งมือร้อนผ่าวเลื่อนไปลูบไล้สะโพกผายของเธอหนักเบาเร้าอารมณ์ ช้อนขึ้นมาให้รับจังหวะรักที่เขากำลังโหมเข้าใส่อย่างต่อเนื่อง กุลยาเปลี่ยนจากจิกมือกับผ้าปูเตียงที่ยับย่นมาจับบ่ากว้างของเขาเอาไว้แน่น ยามที่เขาโยกคลอนสะโพกสอบรุกเร้ารุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

“แรงจังค่ะ คุณ อื้อ... ไม่นะคะ” กุลยาส่ายหน้าไปมายามที่ร่างกายของเธอถูกเขาจ้วงลึกเข้ามาภายใน เนื้อกายที่เสียดสีกันอยู่ให้ความรู้สึกกระสันซ่านจนเธอต้องเผลอซี้ดปากอยู่หลายครั้ง บทรักเผ็ดร้อนของเขาทำให้เธอต้องหวีดร้องอย่างรุนแรงยามสุขสม ลมหายใจหอบสะท้านของเธอคือปลายทางฝันอันแสนวาบหวาม

ร่างกายอุ่นร้อนของเขากกกอดเธอเอาไว้แนบอก กุลยาหลับไปเพราะความเหนื่อยล้าและสมองที่ขบคิดอะไรให้วุ่นวายไปหมด ในขณะที่กุมภ์เริ่มรู้สึกแปลกประหลาดในหัวใจของตัวเอง

หญิงสาวตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกอ่อนเพลีย เธอขยับกายเล็กน้อยก็เห็นว่าไม่ได้นอนอยู่คนเดียว พวงแก้มสาวแดงซ่านยามที่ได้ทอดสายตามองผู้ชายที่เธอทอดกายให้เขาเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา เขาจะรักษาสัญญาไหมนั่นคือสิ่งที่เธอกำลังครุ่นคิดอยู่ในหัวให้วุ่นวายไปหมด ก่อนที่ร่างน้อยจะรีบย่องลงจากเตียง

ทั้งความอายทั้งไม่อยากเผชิญหน้าเขาในเวลานี้ทำให้เธอต้องรีบแต่งตัวหลบลี้หนีหน้าออกมา พอออกมาจากบ้านพักก็พบว่าที่นี่เป็นรีสอร์ตที่พักของเกาะ เขาพาเธอมาที่นี่เมื่อคืนเพราะความเมา สองครั้งสองคราที่เธอตกเป็นของเขาเพราะความเมา ครั้งแรกเธอไม่ยินยอม แต่ครั้งที่สองนี่สิที่เธอสมยอมเขาเอง

กุลยากัดปากตัวเองเล็กน้อย เร่งฝีเท้าเดินไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย เธออาจจะต้องหาทางกลับกระท่อมไปอาบน้ำและอีกเหตุผลหนึ่งคือการหลบหน้าเขาด้วย

เขาคือคนที่จับตัวเธอมา และไม่รู้ด้วยว่าชื่ออะไรนอกจากคำเรียกจากลูกน้องและคนในเกาะว่านายหัว

“โอ๊ย!” เสียงร้องที่ดังขึ้นเพราะเธอเดินไปชนเข้ากับร่างของใครคนหนึ่งทำให้กุลยาตกใจไม่น้อย และยิ่งตกใจมากขึ้นไปอีกเมื่อเห็นว่านั่นคือน้องสาวของเธอ

“พี่กุลมาทำอะไรที่นี่เหรอ” กุลธิดาที่ออกมาเดินเล่นเอ่ยถามพี่สาวอย่างแปลกใจ ไม่คิดว่าจะเจอพี่สาวที่เกาะแห่งนี้

“พี่น่ะเหรอ” กุลยาทวนประโยคของน้องสาว ก่อนที่จะรีบตั้งสติ

“ใช่น่ะสิ พี่มาทำอะไรที่นี่”

“ธิดาฟังพี่ดี ๆ นะ ธิดาควรออกไปจากเกาะแห่งนี้ ที่นี่ไม่ปลอดภัยกับธิดาเลยสักนิด” กุลยารีบจับมือน้องสาวให้เดินไปคุยกันมุมหนึ่งอันเป็นที่ลับตาคนด้วยว่าเรื่องที่พูดจะให้ใครได้ยินไม่ได้