10

“พี่พูดอะไรของพี่ ฉันงงไปหมดแล้ว” กุลธิดามองพี่สาวตั้งแต่หัวจรดเท้า พี่สาวของเธอคือยายจอมจืดชืดที่มารดาพาไปอยู่กับยายที่บ้านสวนที่อยุธยา

บิดามารดามีปัญหาทะเลาะเบาะแว้งกันเพราะความเจ้าชู้และปัญหาอีกหลายอย่างซึ่งเธอไม่รู้แน่ชัด ตอนนั้นเธออายุได้สิบขวบและรับรู้เรื่องราวทุกอย่างแล้ว หลังจากพวกท่านหย่าขาดจากกันบิดาก็เลือกให้เธออยู่ด้วย แรกๆ ท่านก็ดี แต่พอเธอโตขึ้นอีกหน่อยท่านก็เปลี่ยนไป เธออยากกลับไปอยู่กับมารดา แต่ท่านก็ไม่ยอม จนมารดามาเสียชีวิตไปหลังจากนั้นไม่กี่ปี เธอเลยต้องอยู่ในการดูแลของบิดาเรื่อยมา  

บิดาเป็นคนเจ้าชู้พาผู้หญิงมาบำรุงบำเรอที่บ้านไม่ซ้ำหน้า แถมยังไม่ใส่ใจดูแลเธอเหมือนก่อน ในขณะที่พี่สาวของเธอได้รับความรักจากผู้เป็นยายอย่างเต็มที่

“ธิดา”

“คะ?” กุลธิดาหลุดจากภวังค์ความคิดหันมามองพี่สาวที่กำลังเขย่าแขนของเธออยู่

“ได้ยินที่พี่พูดไหม”

“พี่พูดว่าอะไรเหรอ ฉันไม่ทันฟัง” กุลธิดาเอ่ยถามอีกครั้ง ผู้หญิงตรงหน้าคือผู้หญิงที่หน้าตาเหมือนเธอทุกอย่าง แต่อย่างอื่นนั้นก็ไม่มีอะไรเหมือนกันเลย ทั้งนิสัย ทั้งการแต่งตัว และการใช้ชีวิต กุลยาเป็นเพียงแค่แม่ค้าขายขนมจน ๆ ที่ทำขนมส่งขายงก ๆ หลังจากเรียนจบ ในขณะที่เธอเป็นดาราดังและเป็นที่รู้จัก

“พี่โดนจับตัวมาที่นี่ เจ้าของเกาะนี้เขาจับตัวพี่มา”

“พี่ดูละครน้ำเน่ามากไปหรือเปล่า” กุลธิดามองหน้าพี่สาวก่อนจะหัวเราะขำออกมาเบา ๆ

“พี่พูดจริง ๆ ธิดาไปจากที่นี่เถอะนะ”

“แล้วนายหัวกุมภ์เขาจะจับพี่มาทำไม” กุลธิดาดึงแขนออกจากมือของพี่สาวก่อนจะแสดงท่าทีตลกขบขันออกมา

“นายหัวกุมภ์คือใคร”

“เจ้าของเกาะที่นี่คือนายหัวกุมภ์ไง พี่ไม่รู้จักหรือไง โดนจับตัวมาแต่กลับไม่รู้ว่าใครจับมา ตลกไหมล่ะ” กุลธิดากอดอก ทำท่าทีรำคาญพี่สาวอย่างเห็นได้ชัด

“พี่พูดจริง ๆ ว่าเขาเป็นคนจับตัวพี่มา แต่พี่ไม่รู้ว่าเขาชื่ออะไร ที่เขาจับตัวพี่มาเพราะเข้าใจผิดคิดว่าพี่เป็นธิดา”

“ทำไมต้องเข้าใจผิดคิดว่าพี่เป็นฉันด้วย” กุลธิดาเอ่ยถามอย่างสงสัย

“เอ่อ... คือว่า...”

“พี่ก็คือพี่ ฉันก็คือฉัน ถึงเราจะหน้าตาเหมือนกัน แต่ดูสภาพพี่สิ ใครแยกไม่ออกก็โง่เป็นควายแล้ว”

แค่ก แค่ก แค่ก !!! คนที่กำลังดื่มน้ำหลังจากตื่นนอนถึงกับสำลักที่โดนด่าโดยไม่รู้ตัว

“เขาบอกพี่ว่าธิดาเป็นสาเหตุทำให้เพื่อนของเขาต้องตาย” กุลยาพูดอย่างเศร้าใจ

“ใครกันคะเพื่อนของนายหัวกุมภ์” กุลธิดาเอ่ยถามอย่างสงสัย เธอเคยหักอกผู้ชายมากมาย จำไม่ได้หรอกนะว่ามีใครบ้าง และเธอก็ไม่ได้สนใจด้วย คนเราคบกันแล้วเข้ากันไม่ได้ จะฝืนทนกันอยู่ทำไม

“พี่จำได้ว่าเขาเรียกณัฐจ้ะ” ประโยคของพี่สาวทำให้กุลธิดาชะงัก ทำท่าจะเอ่ยอะไรออกมาแต่มีเสียงของใครคนหนึ่งแทรกเข้ามาเสียก่อน

“อยู่ที่นี่เอง ผมตามหาคุณแทบแย่” อ้อมแขนที่โอบกอดมารอบกายของ   ผู้เป็นพี่สาวทำให้กุลธิดามองอย่างสนใจถึงความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่

กุลธิดาขบริมฝีปากของตัวเองเบา ๆ เธอไม่เห็นท่าทีโกรธเคืองหรือคั่งแค้นของกุมภ์เลยสักนิด จะมีก็แต่สายตาห่วงใยเพียงเท่านั้น เลยคิดว่าเรื่องทั้งหมดที่พี่สาวพูดออกมาเมื่อครู่คือเรื่องไม่จริง

กุลยาอาจจะกำลังคบหาดูใจอยู่กับกุมภ์หรือเป็นคนรักของกุมภ์ พอเห็นว่าเธอมาที่เกาะแห่งนี้ก็รีบไล่เธอไปไกล ๆ เพราะกลัวว่ากุมภ์จะหันมาสนใจเธอแทน ด้วยว่าแม้จะหน้าตาเหมือนกันราวกับแกะเพราะเป็นฝาแฝดกัน แต่เธอสวยกว่า แต่งตัวดูดีกว่า ควงไปไหนมาไหนไม่อายใครแน่นอน ในขณะที่พี่สาวของเธอแต่งตัวเชยระเบิดระเบ้อ นี่ถ้าไม่บอกว่ารู้จักกับกุมภ์ มองเผิน ๆ เธอยังคิดว่าพี่สาวของเธอเป็นคนงานตากปลาเค็มที่เกาะแห่งนี้เสียอีก

“ฉันคิดว่าฉันเข้าใจพี่แล้วละ พี่ไม่ต้องกลัวหรอกนะ ฉันน่ะไม่ชอบแย่งของของใครอยู่แล้ว แต่ถ้าคนของพี่สนใจฉันน่ะ ฉันก็คงห้ามเขาไม่ได้หรอกนะ”

กุลธิดาพูดอย่างมั่นใจในตัวเอง เธอมองกุมภ์ด้วยสายตายั่วยวน ทำเอากุลยาทำหน้างงไม่เข้าใจในสิ่งที่น้องสาวพูด แต่ลางสังหรณ์บอกเธอว่ามันไม่ใช่เรื่องดีเป็นแน่ เช่นไรเธอก็ควรตัดไฟเสียตั้งแต่ต้นลม ห้ามปรามกุลธิดาไม่ให้ยุ่งเกี่ยวกับกุมภ์เป็นอันขาด กุลธิดาถึงจะปลอดภัยหายห่วง

“ธิดาเชื่อพี่เถอะนะ”กุลยาพยายามเตือนน้องสาว

“คุยอะไรกันอยู่เหรอครับ ผมมาขัดจังหวะหรือเปล่า” กุมภ์เอ่ยถามขึ้น อยากรู้ว่าสองสาวคุยกันไปถึงไหนแล้ว

เขาลอบสังเกตกิริยาของสองสาว แม้จะหน้าตาเหมือนกันราวกับแกะ แต่นิสัยและท่าทีไม่เหมือนกันเลยสักนิด เขาดูแวบเดียวก็รู้ว่าใครเป็นใคร        กุลยานั้นดูซื่อ ๆ และเรียบง่าย ในขณะที่กุลธิดานั้นดูเปรี้ยวจี๊ดจนเข็ดฟัน สายตายั่วยวนของเธอเต็มไปด้วยเสน่ห์แพรวพราว เขาไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเพื่อนของเขาถึงได้หลงใหลคลั่งไคล้ในตัวของกุลธิดานัก

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แต่ธิดาเพิ่งรู้นะคะว่านายหัวรู้จักสนิทสนมกับพี่กุลด้วย” กุลธิดาถามอย่างแปลกใจ

“ผมเป็นคนรักของพี่สาวคุณน่ะครับ” กุมภ์เอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม

กุลยาหันมาทำหน้าเหลอหลาใส่ชายหนุ่มที่พยายามกอดรัดเธอเอาไว้เพื่อแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ เธอถลึงตาใส่ แต่เขาไม่ยอมปล่อย กลับกอดรัดเธอแน่นขึ้น กุลยาจึงกระทุ้งข้อศอกใส่เขาเสียเลย

“โอ๊ย! เจ็บนะครับเมียจ๋า”

“นี่คุณ! พูดแบบนี้ได้ยังไงกัน” กุลยาหน้าแดงถลึงตาเข้าใส่กุมภ์อีกรอบ

“ก็พูดเรื่องจริง” กุมภ์แกล้งทำเสียงอ่อย

“ยังไม่หยุดอีก” เธอบิดสีข้างของเขาให้หยุดพูด

“เมียจ๋า ผัวเจ็บนะ โอ๊ย!” กุมภ์แกล้งร้องเสียงดังเกินเหตุ เขามีความสุขที่ได้หยอกล้อเธอแบบนี้

“เจ็บสิดี คุณจะพูดจาเหลวไหลให้น้องสาวของฉันเข้าใจผิดทำไมกัน”

กุลยาต่อว่าต่อขาน กุลธิดามองคนทั้งสองตาปริบ ๆ เธอหมายตานายหัวกุมภ์เอาไว้แล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าจู่ ๆ พี่สาวจอมเฉิ่มเชยจืดชืดอย่างกุลยาจะหยิบชิ้นปลามันไปกินแบบนี้

“นี่พูดเรื่องจริงกันเหรอคะ” กุลธิดาเอ่ยถามถึงความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่

“เรื่องจริงอะไรครับ” กุมภ์เอ่ยถาม เขาแกล้งร้องเสียงหลงเมื่อกุลยาตามมาทุบตีให้เขาเงียบปาก ท่าทีเหมือนหยอกล้อกันมากกว่าจะโกรธเคืองเป็นจริงเป็นจัง

“ก็นายหัวกับพี่สาวของธิดาน่ะค่ะ”

“ผมเพิ่งรู้นะครับนี่ว่าคุณสองคนเป็นพี่น้องกัน ตอนแรกนึกว่าคนหน้าเหมือนเสียอีก เพราะคุณเองก็ไม่เคยบอกใครว่ามีพี่สาวนี่ครับ”

“นี่นายหัวตามข่าวของธิดาด้วยเหรอคะ” กุลธิดาเอ่ยถาม ไม่คิดว่าคนตรงหน้าจะตามติดข่าวของเธอด้วย

“คุณธิดาเป็นคนดังผมก็ต้องสนใจเป็นธรรมดาครับ” กุมภ์ทอดสายตามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก

“พี่กับเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน” กุลยารีบแทรกเข้าตรงกลางคนทั้งสองและอธิบายความเข้าใจผิดให้น้องสาวฟัง

“ไม่ได้เป็นอะไรกันก็ดีแล้วค่ะ” กุลธิดายิ้มหวานให้กุมภ์

“โธ่... เมียจ๋า โกรธอะไรผัวจ๊ะ ถึงได้พูดจาทำร้ายจิตใจกันขนาดนี้ เมื่อคืนเรายัง โอ๊ย!” กุมภ์ร้องเสียงหลงเมื่อโดนกุลยาดึงหูเข้าให้เต็มแรง

“โอ๊ย! เมียจ๋า ดึงหูผัวทำไม” กุมภ์แกล้งร้องโอดโอยหนักขึ้นไปอีก

จนกุลยาถึงกับอ่อนใจกับท่าทีของเขา

“พี่กุลไม่ได้เป็นอะไรกับนายหัวแต่ดูสนิทกันจังเลยนะคะ”

“ก็เขาจับพี่...” กุลยาพูดยังไม่ทันจบประโยค กุมภ์ก็ขัดขึ้นเสียก่อน

“คุณธิดาหิวหรือยังครับ ผมว่าเราไปหาอะไรกินกันดีกว่าครับ