แชร์

ตอนที่ 13 อย่าคิดหนี

ผู้เขียน: จินต์พิชา
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-11-06 15:28:04

เมื่อทานอาหารเย็นเสร็จแล้วศศิภัทรก็กลับมาที่ห้องเดิม หญิงสาวมองกระเป๋าเดินทางของตนเองแล้วเปิดมันออก ก่อนจะหยิบเสื้อยืดและกางเกงยีนขึ้นมาสวม

ตอนนี้กระเป๋าสะพายของเธออยู่ที่เจโรมและในนั้นมีทั้งเงินสดและโทรศัพท์ แต่ก็ยังโชคดีที่ในกระเป๋ากางเกงยีนของเธอนั้นมีธนบัตรที่ได้รับทอนมาจากร้านสะดวกซื้ออยู่แปดร้อยกว่าบาทหญิงสาวคิดว่าหนีออกไปจากที่นี่ได้ก็จะโทรศัพท์ขอความช่วยเหลือจากใครสักคนที่เจอ

แม้จะไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหนแต่อย่างน้อยเธอก็ต้องไปจากบ้านหลังนี้ให้ได้ เธอมองออกไปนอกหน้าต่างที่ตอนนี้ท้องฟ้าเริ่มมืด เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังชัดเจนขึ้นท่ามกลางความเงียบ

หญิงสาวรอจนกระทั่งนาฬิกาบนผนังเป็นเวลาเที่ยงคืน เธอคิดว่าเวลานี้เจโรมคงจะเข้าห้องและหลับไปแล้ว

ศศิภัทรต้องหนีออกไปจากที่นี่ให้ได้ เกาะนี้คงไม่ได้มีแค่บ้านหลังนี้เพียงหลังเดียว หญิงสาวออกมาจากห้องอย่างเงียบที่สุดเธอเดินผ่านห้องกับแขกและถอนหายใจเมื่อเห็นว่าตอนนี้เจโรมไม่ได้นั่งอยู่ที่เดิมแล้ว หญิงสาวเดินมายังประตูหน้าบ้านแล้วผลักเบาๆ รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าสวยเมื่อประตูเปิดออก

แต่ยังไม่ทันก้าวขาออกจากประตูทุกอย่างก็พังไม่เป็นท่า

“คิดว่าจะหนีผมไปง่ายๆ เหรอซีซี” เจโรมที่นั่งอยู่หลบมุมอยู่เดินเข้ามาใกล้แล้วถามขึ้น

“ใครจะหนีกันคะ” หญิงสาวตกใจที่โดนจับได้แต่ก็รีบแก้ตัว

“ก็คุณไงล่ะซีซี ดึกแบบนี้จะออกไปไหน”

“ฉันจะออกมาดูดาวต่างหาก”

“ออกมาดูดาวแต่ตอนกลางคืนใส่เสื้อยืดกางเกงยีนเลยเหรอ ผมว่าเวลานี้คุณน่าจะอยู่ในชุดนอนมากกว่านะ”

“เพราะฉันชอบนอนชุดนี้”

“ไปหลอกเด็กเถอะนะ กลับเข้ามาในบ้านเดี๋ยวนี้ คุณจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้นถ้าผมยังไม่อนุญาต”

“คุณเป็นใครถึงมีสิทธิ์มาห้ามฉันล่ะ ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่อยากอยู่ที่นี่ฉันจะกลับไปอธิบายให้คุณอนันต์เข้าใจและแต่งงานกับเขา” ตราบใดที่ยังไม่ถึงวันแต่งงานศศิภัทรก็ไม่มีทางยอมแพ้

“ผมเหนื่อยใจกับคุณจริงๆ เลยนะซีซี ก็บอกแล้วพ่อผมไม่มีทางแต่งงานกับคุณเด็ดขาด ภาพถ่ายของคุณกับผู้ชายคนอื่นมันชัดเจนแบบนั้นถ้าผมเป็นพ่อผมก็คงไม่แต่งงานกับคุณเหมือนกัน ถอดใจเถอะนะ”

“แต่นั่นมันไม่ใช่ตัวฉัน มันก็แค่คนหน้าคล้าย”

“คุณจะพิสูจน์ได้ยังไงล่ะว่าแค่คนหน้าคล้าย”

“ฉันคิดว่าถ้าคุณอนันต์ให้โอกาสฉันอธิบาย ท่านจะต้องเชื่อฉันอย่างแน่นอน”

“แต่โอกาสของคุณมันหมดไปแล้วซีซี ยอมรับความจริงแล้วอยู่กับผมที่นี่จนกว่าจะเลยวันแต่งงานไป”

“ไม่ฉันไม่มีทางอยู่กับคุณเด็ดขาด ยังไงฉันก็จะต้องกลับไปแต่งงานกับคุณอนันต์ให้ได้” หญิงสาวพูดอย่างหนักแน่นก่อนจะก้าวขาออกจากบ้านแต่มันก็ช้าไปเมื่อตอนนี้เขาเดินเข้ามาใกล้และคว้าแขนเธอให้หันกลับมาจนร่างของเธอปะทะเข้ากับหน้าอกของเขายังจัง

“นี่คุณปล่อยฉันนะ”

“ปล่อยให้คุณหนีไปง่ายๆ เหรอซีซี กลับไปในห้องเดี๋ยวนี้นี่มันดึกแล้ว”

“ฉันนอนไม่หลับฉันอยากกลับกรุงเทพปล่อยฉันกลับไปได้ไหม”

“ทำไมพูดไม่รู้เรื่อง ก็บอกแล้วว่าจะให้กลับไปหลังจากเลยวันแต่งงานนี่ก็เหลืออีกไม่กี่วันเองอดทนหน่อยไม่ได้รึไง”

“ฉันชักไม่แน่ใจแล้วนะว่าที่คุณห้ามไม่ให้ฉันแต่งงานกับพ่อคุณเพราะฉันอายุน้อยมากๆ หรือเพราะตอนนี้คุณกำลังสนใจในตัวฉันกันแน่”

“หลงตัวเองเกินไปแล้วนะซีซี ผมเนี่ยนะจะสนใจคุณ”

“ก็ไม่รู้สิคะเห็นห้ามจังเลย คุณแอบคิดอะไรกับฉันหรือเปล่าล่ะ”

“ไม่มีทางถึงผมจะไม่ใช่คนดีแต่ผมก็คงไม่มีเมียคนเดียวกับพ่อหรอก”

“ฉันก็คงไม่เอาคุณมาเป็นสามีหรอกนะคะ”

“นี่ท้าทายผมอยู่ใช่ไหม”

“เปล่าค่ะฉันพูดความจริงฉันเป็นเมียพ่อคุณแล้วจะเป็นเมียคุณได้ยังไง คนอื่นรู้คงได้อายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี”

“ทำไมเหรอซีซีเป็นเมียผมมันน่าอายมากขนาดนั้นเลยเหรอ”

“ถ้าให้ฉันเลือกระหว่างคุณกับคุณอนันต์ฉันว่าฉันยอมเป็นเมียพ่อคุณดีกว่านะ”

“คุณจะดูถูกผมเกินไปแล้วนะซีซี”

“ฉันไม่ได้ดูถูกค่ะ ฉันพูดความจริง ถึงคุณจะอายุน้อยกว่าหุ่นดีกว่าแต่ยังไงคนที่ฉันจะแต่งงานด้วยก็คือคุณอนันต์ค่ะ” หญิงสาวยังคงยืนยันอย่างชัดเจนถึงเจตนาของเธอที่จะต้องแต่งงานกับคุณอนันต์ให้ได้ ยิ่งเธอพูดว่าอยากแต่งงานกับคุณอนันต์มันก็ยิ่งเพิ่มความโมโหในตัวเจโรมมากขึ้น

“แต่เรื่องนั้นมันไม่มีทางเกิดขึ้นหรอกกลับเข้าไปนอนซะแล้ว อย่าคิดจะหนีผมไปอีก”

“คุณคงไม่ขังฉันตลอด 24 ชั่วโมงหรอกนะคะ”

“มันก็ไม่แน่นะถ้าเธอยังดื้อแบบนี้”

“ฉันขอบอกคุณไว้เลยนะถ้าฉันมีโอกาสฉันจะหนีไปจากที่นี่และจะต้องกลับไปแต่งงานกับพ่อของคุณจากนั้นฉันก็จะมีสถานะเป็นแม่เลี้ยงของคุณจำคำพูดของฉันไว้”

“นี่ยังคิดว่าตัวเองจะไปจากที่นี่ได้อีกเหรอซีซี”

“แน่นอน ตราบใดที่ยังไม่ถึงวันแต่งงานฉันก็จะต้องกลับกรุงเทพให้ได้ เชื่อก็คอยดูสิ”

“คุณรู้มั้ย ผมเป็นคนชอบเอาชนะด้วยสิ ยิ่งเห็นคุณเดือดร้อนกระวนกระวายอยากกลับ ผมก็ยิ่งรู้สึกสนุก”

“คุณมันโรคจิตแย่งได้แม้กระทั่งเมียพ่อ”

“ตอนแรกก็ไม่คิดอยากจะแย่งหรอกนะ แต่ตอนนี้ชักอยากรู้แล้วว่าคุณมีดีอะไรพ่อผมถึงอยากแต่งงานด้วย” เจโรมดึงตัวเธอเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น เขายิ้มเมื่อเห็นท่าทางหวาดกลัวของศศิภัทร

“ปล่อยฉันนะคะ ฉันง่วงแล้วอยากจะกลับไปนอน”

“เมื่อกี้คุณบอกเองว่านอนไม่หลับและอยากออกมาดูดาว ผมจะพาไปดูไหมล่ะ พาไปให้ถึงสวรรค์เลยคุณจะได้รู้ว่าผมกับพ่อใครมันทำให้คุณถึงสวรรค์ได้ดีกว่ากัน”

“มันจะเกินไปแล้วนะ รู้ไหมฉันคือว่าที่แม่เลี้ยงของคุณนะ”

“เอาน่า ขอผมลองหน่อยเผื่อจะติดใจแล้วยอมปล่อยให้คุณกลับไปแต่งงานกับพ่อของผม จากนี้เราก็จะอยู่กันแบบสามคนผัวเมียไงล่ะ ผมว่าคงวสนุกพิลึก”

เพี๊ยะ!!!!....

เสียงฝ่ามือของศศิภัทรกระทบลงบนใบหน้าของเจโรมอย่างจัง

“คุณกล้าตบผมเหรอซีซี”

“ฉันทำได้มากกว่านี้อีกถ้าคุณยังพูดจาสกปรกแบบนี้” อ้อมแขนของเขารัดเธอแรงขึ้น

“แค่นี้ฉันก็รู้สึกขยะแขยงกับความคิดของคุณมากแล้วนะ อย่าทำให้ฉันต้องเกลียดคุณไปมากกว่านี้เลย” หญิงสาวเห็นความโกรธในแววตาของเจโรมแล้วก็รู้สึกกลัว

“ตอนนี้คุณอาจจะเกลียดแต่เชื่อสิ ถ้าได้เป็นเมียผมแล้วคุณอาจจะเปลี่ยนใจมากรักผมก็ได้นะ”

“ฝันไปเถอะ ฉันไม่มีทางรักคนอย่างคุณเด็ดขาด”

“เดี๋ยวก็รู้”

“ว้าย...ปล่อยฉันนะคุณเจโรม ฉันบอกให้ปล่อย”

เจโรมไม่ฟังเสียงห้ามของเธอ ชายหนุ่มอุ้มเธอพาดบ่าจากนั้นก็พาตรงไปยังห้องนอนของตนเองที่อยู่ตรงกันข้ามกับห้องของศศิภัทร แม้เธอจะดิ้นและทุบตีแต่เขาก็ไม่ได้สะทกสะท้านอะไรเลย

“ช่วยด้วย...ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย ปล่อยฉัน...ฉันบอกให้ปล่อย” หญิงสาวยังคงตะโกนขอความช่วยเหลือแต่ก็ไร้วี่แววว่าจะมีคนมาช่วย

“ร้องไปเถอะซีซี ที่นี่แต่คุณกับผมต่อให้ร้องจนคอแตกก็คงไม่มีใครมาช่วยคุณได้”

“โอ๊ย.....”

หญิงสาวอุทานเมื่อเขาโยนเธอลงบนเตียงกว้าง เธอรีบถอยหนีระหว่างที่เขาปิดประตูแต่เจโรมก็เคลื่อนไหวได้เร็วจนเธอหนีไม่ทัน

“คุณจะทำอะไรฉัน”

“ผมก็แค่อยากขยับสถานะจากลูกเลี้ยงเป็นผัวคุณไงล่ะ”

“อย่านะ อย่าลืมสิว่าฉันเป็นเมียพ่อคุณ” หญิงสาวรีบห้าม

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ขังรักคลั่งเสน่หา   ตอนที่ 38 ตอนจบ

    หลังจากทานอาหารกลางวันร่วมกันเสร็จแล้วเจโรมก็เป็นคนเริ่มต้นเล่าเรื่องราวทุกอย่างให้กับมารดาของหญิงสาวฟัง แต่เขาไม่ได้บอกว่านอนกับศศิภัทรไปแล้วเพราะรู้ว่าเรื่องนี้เธอไม่ต้องการให้ทางบ้านรู้คุณยุภาพรนั่งฟังอย่างตั้งใจเธอไม่ค่อยเชื่อสิ่งที่ชายหนุ่มพูดเท่าไหร่ แต่เมื่อเห็นหลักฐานที่ได้มาจากร้านจัดงานแต่งงานรวมถึงบัญชีเงินสดของน้องสาวที่เธอเองก็ไม่เคยเห็นมาก่อนคุณยุภาพรก็เชื่อในสิ่งที่เขาพูดทั้งหมด“พ่อผมฝากผมมาขอโทษคุณน้าและน้องสาวที่ทำให้ต้องอยู่กับความทุกข์ใจมานานหลายปี อันที่จริงพ่อผมก็อยากมาเจอคุณน้าดีนะ ครับแต่ผมห้ามไว้เพราะกลัวว่าท่านอาจจะทำให้อาการของคุณน้าทรุดลง” เจโรมพุดอย่างจริงใจ เขารู้สึกเห็นใจครอบครัวของศศิภัทรมากที่ต้องดูแลน้ายุวดีหลังจากท่านผิดหวังจากบิดาของเขาจนต้องเข้ารีบการรักษาในโรงพยาบาล“คุณทำถูกแล้วล่ะคุณเจโรมตอนนี้น้องสาวของน้าก็ทำใจได้แล้วน้าคิดว่าไม่ให้เธอเจอกับคุณอนันต์น่าจะดีกว่า แล้วคุณก็ไม่ต้องไปพูดนะคะว่าเป็นลูกชายของคุณอนันต์น้าอยากให้วดีเธอลืมเรื่องราวทุกอย่าง ตอนนี้แค่อาการทางกายของเธอก็แย่มากแล้ว”“ผมเข้าใจครับคุณน้าถ้ามีอะไรที่ผมพอจะช่วยได้ผมจะช่วยส่วนเ

  • ขังรักคลั่งเสน่หา   ตอนที่ 37 ความจริงเมื่อครั้งก่อน

    เช้าวันเสาร์ศศิภัทรกับมารดาช่วยกันดูแลยุวดีให้ทานอาหารจากนั้นหญิงสาวก็ขอตัวมารดามายังร้านกาแฟ เธอเดินเข้ามาในร้านตอนนี้มีลูกค้าอยู่ไม่กี่โต๊ะ หญิงสาวเลือกโต๊ะที่ติดริมหน้าต่างเพราะคิดว่าถ้าพิมพ์ดาวเดินเข้ามาจะเห็นเธอได้ทันทีขณะที่กำลังก้มหน้าดูโทรศัพท์มือถือก็มีคนเดินเข้ามาในร้านแล้วมาหยุดตรงหน้าเมื่อหญิงสาวเงยหน้าขึ้นเธอก็ต้องตกใจเพราะคนที่ยืนอยู่ตอนนี้ไม่ใช่พิมพ์ดาวหากแต่เขาคือคนที่เธอคิดถึงมาตลอดหนึ่งเดือน“คุณเจโรม”“สวัสดีซีซีขอนั่งด้วยคนนะ”“ค่ะ” หญิงสาวตอบพลางพยักหน้า“สบายดีไหมซีซี”“สบายดีค่ะ คุณล่ะ”“ร่างกายผมสบายใจดีแต่ไม่สบายใจเท่าไหร่ คิดถึงคุณอยากเจอคุณมากรู้ไหม คุณล่ะ”“ก็เรื่อยๆ ค่ะ” ศศิภัทรตอบพลางก้มหน้า เธอไม่กล้าจะสบตาของเจโรมเพราะกลัวเขาจะเห็นความดีใจในแววตานั้น“ผมถามว่าคิดถึงผมหรือเปล่า”“ถ้าบอกว่าไม่คิดถึงก็คงจะเป็นการโกหก ซีซีก็คิดถึงคุณค่ะ”“คิดถึงแล้วจะบล็อกเบอร์โทรผมล่ะ”“ซีซีคิดว่าเราไม่จำเป็นจะต้องติดต่อกันอีก”“แต่เราคุยกันแล้วนะซีซี ตอนนี้ก็ครบหนึ่งเดือนผมจะมาฟังคำตอบว่าระหว่างเราจะเป็นยังไงต่อและผมก็ตัดสินใจได้แล้วว่า ผมเจ้าขอคบกับคุณเป็นแฟน”“อะไรนะ”

  • ขังรักคลั่งเสน่หา   ตอนที่ 36 มันลืมยาก

    “พ่อรู้มั้ยการแต่งงานไม่ได้ถูกยกเลิก เธอยังคงเดินหน้าจัดงานแต่งงานต่อแล้วก็เสียใจมากที่วันงานไม่มีเจ้าบ่าว เธอเสียใจและอายมากถึงขั้นฆ่าตัวตาย”“อะไรนะนี่วดีฆ่าตัวตายอย่างงั้นเหรอ”“ครับ แต่เธอฆ่าตัวตายไม่สำเร็จจากนั้นก็เกิดอาการซึมเศร้าสุดท้ายก็ไปจบลงที่โรงพยาบาลจิตเวช”“มันจะเป็นไปได้ยังไง พ่อว่าเขาคุยกับเธอแล้วนะเราตกลงกันด้วยดี เป็นไปไม่ได้เลยที่เธอยังจะเดินหน้าจัดงานแต่งงานต่อ แกลองไปถามหนูซีซีอีกทีนะว่าเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่ ถ้าได้เจอกับเธอพ่อฝากขอโทษเธอด้วย พ่อไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเป็นแบบนั้นแต่พ่อคิดว่าพ่อกับเธอคุยกันจบแล้วจึงไม่ได้ติดตามข่าวสารของเธออีกเลยเธอ คงเสียใจมาก ตอนนั้นพ่อเองก็เสียใจเหมือนกันที่เลิกกับเธอ เป็นเพราะเหตุผลนี้หรือเปล่าที่หนูซีซีถึงอยากจะแต่งงานกับพ่อ”“พอเดาถูกแล้วครับ ซีซีอยากจัดงานแต่งงานใหญ่โตกับพ่อให้พ่อเชิญแขกอีกมาเยอะๆ แล้วเธอจะทำให้พ่ออับอายเหมือนอย่างน้าสาวของเธอครับ แต่แผนของเธอก็ไม่สำเร็จเพราะผมเข้ามาแทรก”“เพราะแบบนี้เองหนูซีซีถึงยอมแต่งงานกับพ่อทั้งที่อายุห่างกันมากขนาดนี้ เธอมีแผนนี่เอง ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าหน้าตาใสซื่ออย่างนั้นจะคิดทำเรื่องใ

  • ขังรักคลั่งเสน่หา   ตอนที่ 35 ครบเวลาที่รอคอย

    เมื่อครบหนึ่งเดือนเจโรมก็รีบบินมาเมืองไทย เขาลงจากเครื่องก็รีบให้คนขับรถพามาส่งที่หอพักของศศิภัทรทันที แต่เมื่อมาถึงก็ต้องผิดหวังคนดูแลหอพักแจ้งว่าหญิงสาวย้ายออกไปจากที่นี่นานแล้วชายหนุ่มรีบหยิบโทรศัพท์กดโทรหาแต่โทรเท่าไหร่ก็โทรไม่ติดเขาไม่รู้ว่าหนึ่งเดือนที่ผ่านมามันเกิดอะไรขึ้นกับหญิงสาวเพราะไม่ได้ตามสืบเรื่องราวของเธอต่อ เขาจึงโทรศัพท์ไปหาคุณสาธิตเพื่อขอที่อยู่ที่บ้านของหญิงสาวขณะที่เจโรมผมกำลังจะกลับขึ้นรถก็บังเอิญว่าเพื่อนของศศิภัทรเดินมาพอดี เขาจำเธอได้เพราะเคยเจอมาแล้วครั้งหนึ่ง“สวัสดีครับคุณพิมพ์ดาว”“สวัสดีค่ะ”“ผมชื่อเจโรม ผมเคยเจอตอนที่คุณมากับซีซี”“สวัสดีค่ะมีธุระอะไรเหรอคะ”“ผมมาหาซีซีแต่คนดูแลหอพักบอกว่าซีซีย้ายออกไปแล้ว คุณพอจะรู้มั้ยว่าซีซีย้ายไปอยู่ที่ไหน”“ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ ซีซีไม่ได้บอกที่อยู่ใหม่”“แต่คุณกับเธอเป็นเพื่อนสนิทกันนะครับ แปลกจังที่เธอไม่บอกคุณ”“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าทำไมซีซีถึงไม่บอก”“ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวผมไปตามเธอที่บ้านก็ได้แม่ของเธอน่าจะรู้ว่าเธอย้ายไปอยู่ที่ไหน”“ไม่ได้นะคะคุณจะไปบ้านซีซีไม่ได้เด็ดขาด” พิมพ์ดาวรีบร้องห้าม“ทำไมล่ะ

  • ขังรักคลั่งเสน่หา   ตอนที่ 34 วาระสุดท้ายการให้อภัยคือทางออก

    ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้วที่ศศิภัทรกลับมาอยู่ที่บ้านเธอเทียวไปเทียวมาระหว่างบ้านและโรงพยาบาลเพื่อคอยดูแลน้าสาวซึ่งตอนนี้เข้ารับการรักษาตัวอยู่ที่แผนกอายุรกรรมของโรงพยาบาลแห่งหนึ่งแม้จะได้รับยานอกบัญชีที่มีราคาแสนแพงแต่อาการก็ไม่ดีขึ้นเลยตอนนี้สภาพจิตใจของน้าสาวเธอดีขึ้นมากและไม่พูดถึงคุณอนันต์อีกนั่นก็ทำให้ศศิภัทรและมารดาของเธอสบายใจมาก แต่สิ่งที่เป็นกังวลตอนนี้ก็เป็นสภาพร่างกายที่ทรุดโทรมไปเรื่อยๆ คุณหมอบอกให้ทั้งสองคนทำใจว่าอีกไม่นานคนไข้ก็คงจะต้องจากไป“ซีซีพรุ่งนี้วันหยุดของแม่ แม่จะมาดูแลน้าวดีเองนะ หนูพักผ่อนอยู่บ้านเถอะ”“ไม่เป็นไรหรอกค่ะแม่ หนูไม่ได้เหนื่อยอะไรมากเรามาอยู่กับน้าสองคนก็ได้นะคะ น้าวดีจะได้ไม่เหงา ดีมั้ยคะน้า” หญิงสาวหันไปถามยุวดีที่นอนอ่อนแรงอยู่บนเตียง“ขอบใจนะซีซี” ยุวดีพยายามฝืนยิ้ม“ซีซีแล้วเมื่อไหร่หนูจะกลับไปทำงานน่ะลูก ลางานมานานเป็นเดือนแบบนี้ทางโรงพยาบาลเขาจะไม่ว่าเอาเหรอ”“แม่คะอันที่จริงหนูลาออกแล้ว”“อะไรนะลูก ทำไมถึงลาออกล่ะมีปัญหาอะไรหรือเปล่า”“เปล่าหรอกค่ะแม่ที่หนูลาออกเพราะหนูจะไปสมัครทำงานที่โรงพยาบาลแห่งใหม่ แต่พอดีแม่บอกว่าน้าป่วยหนูก็เลยยังไม่เป

  • ขังรักคลั่งเสน่หา   ตอนที่ 33 เงินมาในเวลาที่ต้องการ

    “คุณไปไหนมาเหรอซีซี” เจโรมเริ่มถามเมื่อศศิภัทรขึ้นมานั่งบนรถ“ออกไปกินข้าวกับเพื่อนค่ะ แล้วคุณล่ะ”“ผมตั้งใจมาหาคุณ อันที่จริงอยากจะมาหาตั้งแต่เมื่อวานแล้วแต่เคลียร์งานอยู่”“แล้ววันนี้งานเสร็จเรียบร้อยแล้วใช่มั้ยคะ”“เสร็จเรียบร้อยแล้ว ผมคิดถึงคุณมากนะซีซี” ชายหนุ่มจับมือถือไว้อยากจะกอดเธอมาก่อนแต่ก็รู้สึกเกรงใจเพราะกลัวคนอื่นจะมาเห็น“คุณมาที่นี่เพื่อที่จะบอกว่าคิดถึงแค่นั้นเหรอคะ”“เปล่าผมอยากมาเห็นหน้าคุณด้วย ผมนอนไม่หลับเลยนะซีซีตั้งแต่ไม่มีคุณอยู่ด้วยมันทรมานมากๆ”“คุณเจโรมคะเราคุยกันแล้ว ซีซีเชื่อว่าเวลาจะทำให้เราสองคนลืมเรื่องทุกอย่างได้”“คุณคิดว่าจะลืมมันได้จริงๆ เหรอ”“ซีซีก็ไม่รู้หรอกค่ะ แต่ก็จะพยายามให้มาก เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้จริงๆ ค่ะ คุณเข้าใจใช่ไหม”“ผมเข้าใจแต่ผมอยากให้เวลาซีซีลองทบทวนความรู้สึกของตัวเองนะ ว่าที่ผ่านมาเราสองคนรู้สึกยังไงแล้วผมจะมาฟังคำตอบหลังจากผ่านไปหนึ่งเดือน”“เอางั้นก็ได้ค่ะ” หญิงสาวตอบไปอย่างมั่นใจเพราะคิดว่าระยะเวลาหนึ่งเดือนเธอน่าจะลืมเขาได้“ขอบคุณครับที่ให้โอกาส”“แต่ระหว่างนี้คุณอย่าติดต่อซีซีมาได้ไหม ถ้าครบหนึ่งเดือนซีซีจะให้คำตอบกับ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status