เข้าสู่ระบบแชร์
50
วันที่เผยแพร่:
2026-05-27 09:56:05
บทล่าสุด
ข้าขอนอนสักงีบเถิด 88
“ขอบเขตพลังของข้าจำกัดแค่ในสุดแดนพงไพร” บุรุษผู้มีเขากวางยืนขึ้นเต็มความสูงพร้อมกับเด็กทารกน้อยที่หลับในอ้อมแขน “ข้าเต็มใจจะให้ความช่วยเหลือหากสงครามลุกลามมาถึงที่นี่”“ขอบใจท่านมาก” เซียนค้างคาวตอบรับ สิ่งที่ซีชิงลู่พูดใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ คราวก่อนหากเผ่าสวรรค์ไม่สามารถหาวิธีกักขังจอมมารไว้ใต้ทะเลสาบจันทราจมเอาไว้ได้เสียก่อน คาดว่าการฆ่าฟันคงรุกลามมาถึงพื้นที่ห่างไกลอย่างสุดแดนพงไพรแห่งนี้ไปแล้วโอวหยางเฮยหลุดออกมาคราหน้า เกรงว่าความโกรธเกรี้ยวน่าจะรุนแรงมากกว่าเดิมเมื่อซีชิงลู่รู้ในสิ่งที่ต้องการทั้งหมดแล้ว เขาก็กล่าวคำลาและหายตัวไปพร้อมกับองค์หญิงน้อยที่ยังคงไร้ชื่อหลิวฟางซวงแทะข้าวโพดเสร็จพอดี นางวางฝักเกลี้ยงเกลาบนชามเปล่าเบื้องด้วยสีหน้าเฉื่อยเนือย เมื่อกินจนอิ่มหนังตาก็เริ่มหนัก ทว่าธุระของนางกับชายชรายังไม่เสร็จสิ้นจึงต้องฝืนความต้องการ เปิดบทสนทนาระหว่างพวกนางขึ้นอีกครั้ง“หมายความว่าภายในหนึ่งร้อยวัน ข้าต้องถอนคำสาปให้แก่เด็กน้อยทั้งสามใช่หรือไม่”คำถามที่ตรงไปตรงมาราวกับสามารถปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดได้จากการฟังข้อมูลเพียงบางส่วน ถือเป็นการประหยัดเวลาได้อย่างดีเยี่ยม“ม
ข้าขอนอนสักงีบเถิด 87
นัยน์ตาของผู้อาวุโสหรี่ลงทันควัน “เหตุใดเรื่องใหญ่เช่นนี้ วังตงไห่จึงมิแจ้งแก่เผ่าอื่น”หลิวฟางซวงไม่ตอบ ใครจะอยากนำเรื่องที่ยังไม่สามารถพิสูจน์ได้ไปแจ้งแก่ผู้อื่น อีกอย่าง เรื่องที่บุตรสาวและบุตรเขยขโมยของล้ำค่าของตนใช่เรื่องที่จะบอกต่อได้หรือไม่ว่าอย่างไรเผ่าเทพมังกรย่อมไม่อยากเสียหน้าซีชิงลู่มิได้สนใจเรื่องรายละเอียดดังกล่าว ในเมื่อเขาทราบแล้วว่าเหตุผลที่ราชบุตรเขยกับองค์หญิงแห่งเผ่าเทพมังกรต้องออกมานอกวังคืออะไร ความสนใจของเขาจึงเบี่ยงไปยังสิ่งอื่นแทน“หลังจากนี้พวกเจ้ายังจะอยู่ที่สุดแดนพงไพรหรือไม่”คำถามนี้ส่งผลให้ผู้อาวุโสกับหลิวฟางซวงหันมามองหน้ากัน พวกนางเองยังไม่ได้ตกลงกันเรื่องนี้ เพราะฉะนั้นคงเป็นการยากที่จะให้คำตอบอีกฝ่ายได้ในทันที“มีความเป็นไปได้ที่ข้ากับเด็กน้อยทั้งสามจะไม่อยู่ที่นี่ต่อ” นางไม่อยากสร้างความเดือดร้อนให้แก่ซีชิงลู่จนเป็นเหตุให้ท่านอาจารย์ต้องเดือดร้อนไปด้วย “แต่ว่าทารกน้อย... ข้ารบกวนท่านช่วยดูแลจนกว่าข้าจะสามารถพาคนจากวังบาดาลมารับตัวไปได้หรือไม่”เป็นเพราะองค์หญิงน้อยยังเด็กเกินไปจึงไม่เหมาะที่จะพาไปด้วย หากเทียบกับอันตรายทางด้านนอกที่ไร้การปกป้องจาก
ข้าขอนอนสักงีบเถิด 86
“นางน่าจะชอบท่าน” มู่หรงอู่ซึ่งวางของว่างลงบนโต๊ะกล่าวพลันหันไปมองเทพธิดาสาว “เหมือนกับที่ข้าชอบท่านอา”ปัง!หงหยางจูตบโต๊ะเสร็จก็ผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ ถลึงตามองเด็กชายตัวเล็ก “ริอ่านจะทำคะแนนอีกคนรึ!”ก่อนหน้านี้เจ้ามังกรโง่ก็เอาเปรียบท่านอาไปแล้ว มาครานี้เจ้าเด็กมนุษย์ยังบอกรักท่านอาต่อหน้าผู้อื่นอย่างน่าตาเฉย นี่พวกเขาคิดจะแย่งชิงความโปรดปราณเพื่อให้ท่านอาถอนคำสาปให้แต่เพียงผู้เดียวใช่หรือไม่!อี้เฟิงหลงเห็นว่าหากหงหยางจูเอาแต่จะหาเรื่องอยู่เช่นนี้ เห็นทีวันนี้ทั้งวันหลิวฟางซวงคงไม่มีทางได้รู้ความจริง ดังนั้นเขาจึงเอ่ยปาก “ท่านจางกั๋วเหล่า ท่านอากับท่านภูตควรพูดคุยกันตามลำพัง”“เจ้าไม่มีสิทธิ์มาสั่ง!”“แล้วถ้าเป็นข้าล่ะ” หนึ่งในแปดโป๊ยเซียนเบนสายตาคมกริบไปยังหงหยางจูบ้าง ต่อให้จะอยู่ภายใต้ความดูแลของหลิวฟางซวงมาระยะหนึ่ง ทว่าอารมณ์ก้าวร้าวโผงผางของหงหยางจูยังคงเหมือนเดิมเด็กชายเจ้าของเรือนผมสีขาวตวัดสายตามองผู้พูด สองมือข้างลำตัวกำแน่นเข้าหากันก่อนที่เจ้าตัวจะเดินสะบัดหน้าออกจากถ้ำไปมู่หรงอู่ลอบกลืนน้ำลาย แล้วหันไปมองอี้เฟิงหลงอย่างต้องการที่พึ่ง “อาหลง เราเองก็รีบไปกันเถอะ”“อือ”
ข้าขอนอนสักงีบเถิด 85
“เหตุผลที่ทำให้ต่อสู้...” หญิงสาวพึมพำพลางยกมือขึ้นมากุมมือเล็กอบอุ่นที่ยังคงจับอยู่ที่ต้นแขน จากนั้นก็ก้มมองเด็กทารกซึ่งนางใช้แขนข้างหนึ่งประคองอุ้มเอาไว้...ก็เพื่อปกป้องพวกเขานางตัดสินใจต่อสู้ ก็เพื่อปกป้องสิ่งที่สำคัญกับตัวเองและไม่ใช่เพียงแค่มู่หรงอู่กับเด็กทารก แต่ยังมีอี้เฟิงหลง หงหยางจู ท่านอาจารย์ ศิษย์พี่ศิษย์น้องและคนอื่นๆ ที่ใกล้ชิดกันนางหลิวฟางซวงคล้ายเพิ่งได้ผุดตัวขึ้นจากผืนน้ำที่ดำว่ายมาเป็นเวลาอันนานแสนนาน รอยยิ้มหวานพลันปรากฏขึ้นบนใบหน้างามพริ้ม“ข้าไม่เป็นไร” นางปล่อยมือของมู่หรงอู่ เมื่อทอดสายตามองไกลออกไปก็ปะเข้ากับเด็กชายในผ้าคลุมสีเข้มยืนมองพวกนางอยู่ไม่ไกล“อี้เฟิงหลง” หญิงสาวไม่รู้เลยว่าเขามายืนอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ใบหน้าของเขาไร้รอยแผล แต่ร่างกายส่วนอื่นที่ถูกปิดเอาไว้ ทำให้นางไม่สามารถดูออกว่าเขาได้รับบาดเจ็บที่อื่นอีกหรือไม่“เมื่อครู่...” อี้เฟิงหลงมองนางด้วยแววตาคล้ายต้องการถามบางสิ่ง หากมิทันไรก็ถูกขัดจังหวะเข้าเสียก่อน“ท่านอาซวง! ปลอดภัยดีใช่ไหม” เสียงตะโกนของหงหยางจูดังไล่หลัง เด็กชายเจ้าของเรือนผมสีขาวซึ่งห่มด้วยผ้าคุมสีทึมวิ่งเข้าหา เมื่อถึง
ข้าขอนอนสักงีบเถิด 84
เด็กหญิงครุ่นคิดอย่างใจลอย ไม่สนใจมองภาพศาสตราวุธและของวิเศษมากมายที่อัดแน่นอยู่ภายในห้องขนาดใหญ่ซึ่งเปรียบเสมือนแก่นสมบัติของสามพิภพหกดินแดนที่อัดแน่นไปด้วยขุมพลังอันสูงส่ง“เจ้าสาม”หลิวฟางซวงดึงความสนใจของตนเองกลับมายังเงาร่างสูงโปร่งของเหอเหยาจวง“พบของที่ถูกใจหรือไม่” น้ำเสียงของอาจารย์ดูกระตือรือร้นเป็นพิเศษก่อนหน้านี้ศิษย์พี่ใหญ่กับศิษย์พี่รองล้วนเลือกอาวุธประจำตัวจากห้องนี้ตามคำแนะนำของท่านอาจารย์อาวุธของศิษย์พี่ใหญ่คือกระบี่วาดวายุตัดเมฆา ส่วนอาวุธประจำกายของศิษย์พี่รองคือกระพรวนมายาเจ็ดเทวาที่ช่วยเสริมพลังธาตุไฟทั้งสองล้วนเป็นของวิเศษซึ่งตกทอดมาจากเหล่าผู้กล้าวีรบุรุษในอดีตเด็กหญิงกวาดตามองผ่านอาวุธที่มีทั้งสีสันแสบตาและจืดชืด พลังขุมเย็นและร้อนที่แบ่งแยกกันชัดเจน และขั้วพลังที่คลุมเครือยากจะบ่งบอก ทั้งขนาดใหญ่มากจนนางไม่น่าจะถือไหวและขนาดที่เล็กเท่ากับไข่มุกเม็ดหนึ่งผู้ปกครองตำหนักไร้นามเห็นสีหน้าเรียบเฉยของคนตัวเล็กก็เริ่มให้คำแนะนำ “เลือกอาวุธ ต้องเลือกด้วยใจ”“ท่านอาจารย์...” หลิวฟวงซวงหันกลับไปมองหน้าชายชราอีกครั้งพร้อมกับส่ายหน้าน้อยๆ “ศิษย์รู้สึกว่าอาวุธเหล่านี้
ข้าขอนอนสักงีบเถิด 83
都十四章ท่านอากับการปกป้องศัตรูที่ควรจะล่าถอยเมื่อเห็นถึงความแตกต่างของระดับพลัง กลับแยกร่างเพิ่มจำนวนมากขึ้นเพื่อที่จะสู้กับนางต่อหลิวฟางซวงถอนหายใจน้อยๆ เหตุใดพวกเขาจึงได้ขยันกันนัก อากาศดีๆ เช่นนี้ควรใช้เวลานอนพักผ่อนสิถึงจะถูก พวกเขาช่างไร้ศิลปะในการดื่มด่ำกับธรรมชาติ เรียกได้ว่ามีชีวิตอย่างเสียเปล่าโดยแท้โฉมสะคราญที่ยืนเฉยเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้งเมื่อหนึ่งในร่างแยกพุ่งตัวเข้าใส่ด้วยความเร็วดุจลมหวนเรือนผมสีดำดุจแพรไหมของหญิงสาวโบกพลิ้ว กลิ่นหอมลอยตลบอบอวลไปทั่ว นัยน์ตาสีประหลาดเปล่งประกายโดดเด่น ขณะที่มือเรียวบางยกขึ้นมารับกรงเล็บแหลมคมที่พุ่งเข้าใส่เพล้ง!แรงบีบอันแผ่วเบาจากหญิงสาวสามารถหักเล็บของมารชั้นต่ำได้อย่างง่ายดายถึงจะไม่เคยลงสนามจริงสักครั้ง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าท่านอาจารย์ของนางละเลยการสอนทักษะการต่อให้มากกว่าศิษย์คนอื่นๆแววตาของหลิวฟางซวงวูบไหวเมื่อเจ้าตัวครุ่นคิดถึงความสงบสุขที่สำนักไร้นามในวันวาน หลังจากศิษย์พี่รองหลี่ลู่ถูกนางส่งกลับไปแล้ว ทางด้านอาจารย์ก็ไร้การติดต่อมาเหมือนเช่นเคยนี่คงเป็นอีกวิธีการปกป้องนางจากผู้เป็นอาจารย์กระมังแปดพันปีก่อน...ช่วงเวลาที่
บางทีคุณอาจจะชอบ
สนมร้างรักขอทวงบัลลังก์
ม่อเยี่ยน709.1K viewsชายชั่วหนีวิวาห์ ข้าหรือจะยอมเป็นม่ายขันหมาก
มู่อวิ๋นเฉิง66.1K viewsท่านแม่เซียนหมอ: วันนี้เสด็จพ่อสำนึกผิดหรือยัง
หานซานรื่อ125.6K viewsอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน43.1K viewsหญิงแพศยา
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko1.0K viewsสตรีใดในใต้หล้าก็มิงามเท่าเจ้า
องค์หญิงโนเนม24 viewsใคร่รัก
ฝ้ายสีคราม549 viewsเก้าสิบวันก่อนจากลาสามีไร้ใจ
หนูเหมยจ้า3.4K views
