ANMELDENTeilen
ตอนที่ 35 : หัวใจดวงนี้ (1)
Veröffentlichungsdatum:
28.10.2026 21:07:14บทที่ 7
หัวใจดวงนี้
หลังจากนั้นผ่านไปเกือบ 1 เดือน
หลังจากท่านอ๋องจ้าวอี้หลงและหมี่หลันได้สารภาพรักต่อกัน ทั้งสองคนก็ได้ใช้ช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขมาเป็นเวลามากกว่าหนึ่งเดือน จนกระทั่งวันนี้ได้มาถึง
เช้าวันนี้ก็สดใสเหมือนดั่งในทุก ๆ วันในจวนอ๋องของท่านอ๋องจ้าวอี้หลง แต่ในขณะที่หมี่หลันกำลังยืนเก็บดอกไม้อย่างเพลิดเพลินอยู่นั้น ร่างบางในชุดที่สง่าอลังการก็เดินเข้ามาในจวนอ๋องทันที พร้อมกับเหล่าคนรับใช้มากมายที่ติดตามนางมาด้วย
หมี่หลันไม่รอช้า นางรีบเดินเข้าไปถามหญิงสาวผู้งดงามสะคราญคนนั้นทันที “ท่านเป็นใคร? และมาที่นี่ทำไม?”
นางยิ้มออกมาอย่างยิ่งผยอง ก่อนที่จะตอบหมี่หลันกลับมา “ข้ามีนามว่าจางเหยียนไถ ผู้ซึ่งเป็นภรรยาของท่านอ๋องจ้าวอี้หลง และว่าฮูหยินของจวนแห่งนี้”
“เหลวไหล!” หมี่หลันตอบสวนนางกลับไปทันที “ข้าต่างหากคือภรรยาและฮูหยินของท่านอ๋องจ้าวอี้หลง เจ้ามาทางไหนกับไปทางนั้นเลยนะ!” หมี่หลันรีบไล่นางกลับไปทันที
“ข้าเป็นถึงจวิ้นจูที่ฮ่องเต้ประทานให้ แม้เจ้าจะเป็นภรรยาของท่านอ๋องอยู่แล้ว แต่เจ้าเป็นได้เพียงแค่อนุของท่านอ๋องเท่านั้น ข้าต่างหากล่ะที่จะเป็นฮูหยินของจวนอ๋องแห่งนี้”
“ข้าไม่เชื่อเจ้าหรอก ไว้รอท่านอ๋องกลับมาก่อนเถิด แล้วเราจะได้รู้กัน”
และเมื่อหมี่หลันพูดจบ ท่านอ๋องจ้าวอี้หลงก็เดินเข้ามาในวงสนทนาทันที
“อ้าว! ไถเอ๋อร์ น้องมาที่นี่ได้เช่นไรกัน?” แล้วท่านอ๋องจ้าวอี้หลงก็เรียกนางขึ้นด้วยความสนิทสนมทันที
“ก็ฮองเฮาบอกว่าจะรีบจัดงานแต่งงานให้กับเรา ข้าก็เลยต้องรีบเดินทางล่วงหน้ามาก่อนค่ะท่านพี่”
เมื่อหมี่หลันได้ยินคำตอบจากจางเหยียนไถเช่นนั้น นางก็มองไปที่ท่านอ๋องจ้าวอี้หลงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธเคือง ก่อนที่นางจะเดินกลับมาร้องไห้ที่หอนอนของนางด้วยความปวดใจทันที
“ฮือออออออออออออออ สวรรค์ช่างใจร้ายกับข้าครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนหน้านี้ก็คุณชายหลี่หลู่ฮาน และตอนนี้ก็ยังกลายมาเป็นท่านอ๋องจ้าวอี้หลงผู้เป็นสามีของข้า ฮือออออออออออออออออออ เหตุใดผู้ชายบนโลกนี้จึงได้ใจร้ายกับข้ายิ่งนัก”
และในขณะที่หมี่หลันกำลังนั่งร้องไห้อยู่ในหอนอนของนางอยู่นั้น ท่านอ๋องจ้าวอี้หลงก็รีบเดินตามเข้ามาเพื่ออธิบายให้นางฟัง “หมี่หลัน! ข้าขอโทษที่ข้าไม่ได้บอกเจ้าก่อน แต่ข้าไม่คิดว่าไถเอ๋อร์จะยังอยากแต่งงานกับข้าอยู่ทั้ง ๆ ที่ข้าก็ทิ้งเมืองหลวงมานานแล้ว แต่จู่ ๆ นางก็ตามมาแต่งงานกับข้าซะงั้น แถมนางยังเป็นน้องสองของฮองเฮาอีกด้วย และข้าจะปฏิเสธได้เช่นไรกัน”
“ฮืออออออออออออออออออออออออออ ท่านมันก็ไม่ต่างอะไรกับคุณชายหลี่หลู่ฮานหรอก! สุดท้ายแล้วท่านก็ทำร้ายหัวใจของข้าเหมือนกับที่เขาทำ หากข้ารู้ว่าเมื่อแต่งงานกับท่านแล้ว ข้าจะต้องได้กลายเป็นเพียงอนุภรรยาที่ต้องถูกดูเยียดหยามในจวนอ๋องแห่งนี้ ข้าขอตายเสียยังดีกว่า”
“ข้ามิได้ตั้งใจแต่งให้เจ้าเข้ามาเป็นอนุภรรยาเช่นนี้นะ! แต่จู่ ๆ ฮองเฮาก็ประกาศให้ข้าแต่งงานกับไถเอ๋อร์ แถมนางยังมีศักดิ์เป็นถึงจวิ้นจูอีก เอาน่า! ถึงแม้นางจะเป็นฮูหยินแห่งจวนอ๋อง แต่ก็มีเพียงเจ้าเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เป็นฮูหยินในหัวใจของข้า” เขาปลอบประโลมนางขึ้น
“โกหก! ข้าไม่อยากฟังคำโหกใด ๆ ออกจากปากของท่านอ๋องอีกแล้ว ท่านรีบออกจากหอนอนของข้าเสีย และรีบไปจัดการงานแต่งงานของท่านเถิด ข้าไม่อยากเห็นหน้าท่านอีกแล้ว ออกไป!” หมี่หลันไล่เขาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโมโห จนทำให้ท่านอ๋องต้องยอมออกไปแต่โดยดี
ผ่านไปสักพักใหญ่ ในขณะที่หมี่หลันกำลังนั่งร้องไห้ด้วยความปวดใจอยู่นั้น จู่ ๆ จางเหยียนไถก็เดินเข้ามาในหอนอนของนาง พร้อมกับคนรับใช้มากมายที่ขนข้าวของนางเข้ามาในหอนอนนี้ด้วย หมี่หลันจึงรีบปาดน้ำตาออก และถามนางขึ้นทันที
“นี่ท่านเอาของพวกนี้เข้ามาในหอนอนของข้าทำไมกัน?”
“ต่อไปนี้ที่นี่จะไม่ใช่หอนอนของเจ้าอีกต่อไปแล้ว แต่ที่นี่จะเป็นห้องหอของข้าและท่านพี่ ต่อไปนี้เจ้าก็ย้ายไปนอนที่หอนอนอื่นซะ ไม่ต้องเสนอหน้ามาที่นี่อีก ลากตัวนางออกไป!” เมื่อจางเหยียนไถพูดจบ ก็สั่งให้คนมาลากตัวหมี่หลันออกไปจากหอนอนทันที
หมี่หลันถูกโยนให้มีอยู่หอนอนเล็ก ๆ ข้างเรือนคนใช้ แถมข้าวของดี ๆ ของนางที่ท่านอ๋องจ้าวอี้หลงเคยเตรียมไว้ให้ก็ถูกจางเหยียนไถยึดไปหมด
“โถ่คุณหนูของข้า เหตุใดท่านจึงโชคร้ายเช่นนี้” ตงตงนั่งปลอบคุณหนูของนางไม่ห่าง
“ฮืออออออออออออออออออออ ข้าไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว ข้าอยากกลับบ้าน ฮือออออออออออออ” หมี่หลันร้องอยากจะกลับยุคปัจจุบันขึ้นมาทันที เพราะตอนนี้นางไม่สามารถต่อสู้กับอุปสรรคในยุคนี้ได้อีกต่อไปแล้ว เพราะตอนนี้นางถูกเลื่อนให้เป็นเพียงอนุภรรยา แถมสามีของนางก็ไม่เห็นในสิ่งที่นางกระทำอีก
“โถ่ววววววววววววววว คุณหนูของข้า อดทนอีกหน่อยนะเจ้าคะ เดี๋ยวข้าจะรีบไปฟ้องท่านอ๋องให้มาจัดการนางผู้นี้เลยเจ้าค่ะ”
“ไม่ต้อง!” หมี่หลันตอบตงตงกลับไปทันที “ข้าจะไม่รอให้ใครมาช่วยหรอก แต่ข้าจะหาทางเดี๋ยวตัวของข้าเอง”
________________________________________________________________
ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^
Aktuellstes Kapitel
ข้ามภพมาพบคนคลั่งรัก ตอนที่ 48 : หึงหวงก็เพราะว่ารัก (2)
“อ๊าาาาาาา” ชิวยวี่เผลอร้องออกมาอย่างไม่รู้ตัว แม้จะพยายามปฏิเสธมากขนาดไหน แต่ร่างกายของนางมันกลับปรารถนาน้องชายอุ่น ๆ ของเขานั้นเสียเหลือเกิน และไม่นานนิคโคลัสก็ลุกขึ้นนั่ง พร้อมกับจับน้องชายของเขาที่ขยายใหญ่ของเขานั้นถูไปมาที่กลีบของนาง โดยที่เขาไม่ยอมสอดใส่สักที และมันก็ทำให้ชิวยวี่รู้สึกเสียวจนใจจะขาดแล้วนะ ทำไมเขาไม่ยอมสอดมันเข้ามาสักที“อ๊าาาาา ซีดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”“ข้าเดินทางมาไกลแสนไกลเพื่อมาพบกับท่าน แล้วข้าจะยอมให้ท่านเป็นของชายอื่นได้เช่นไรกัน!” เขาพูดขึ้น แต่ ณ จุด ๆ นี้ ต่อให้เขาต่อว่าอะไรนาง นางก็ยอมหมดแหละชิวยวี่รู้สึกว่าร่างกายของนางยิ่งต้องการเขามากขึ้นไปอีก นางชอบที่ได้เห็นเขาหึงหวงนางด้วยรสสวาทเช่นนี้เหลือเกินจากนั้นเขาค่อย ๆ สอดใส่น้องชายของเขาเข้ามาในร่างกายของชิวยวี่อย่างช้า และเขาก็เริ่มทำการบรรเลงเพลงรักให้กับนางทันที“ร่างกายของท่านหญิงตอบสนองข้าดีเหลือเกิน หากเป็นเช่นนี้แล้วข้าคงจะแตกเอาได้นะ” เขาพูดขึ้น พร้อมกับยังคงค่อย ๆ ขยับน้องชายของเขาเข้าออกในร่องของนางอย่างช้า ๆ“เสียวจังเลยค่ะ”“แต่ข้าจะทำให้คุณเสียวมากกว่านี้อีก”เข้าเริ่มกระแทกเข้าออกแรงขึ้นเ
ข้ามภพมาพบคนคลั่งรัก ตอนที่ 47 : หึงหวงก็เพราะว่ารัก (1)
บทที่ 6หึงหวงก็เพราะว่ารักผ่านไปหลายวัน ท่านแม่ทัพหวางหยุนตี๋ผู้ช่วยชีวิตของชิวยวี่และนิคโคลัสก็มาที่จวนสกุลหลัวอีกครั้งอย่างปลอดภัย โดยเขามาครั้งนี้เขาได้นำดอกโบตั๋นมาให้ชิวยวี่ด้วยชิวยวี่รู้สึกประทับใจท่านแม่ทัพหวางหยุนตี๋เป็นอย่างมากจากการที่เขาช่วยชีวิตนางไว้ครั้งที่แล้ว แถมเขายังนำโบตั๋นที่เป็นดอกไม้โปรดมาให้นางอีกด้วย ทำให้นางรู้สึกชื่นชอบเขาขึ้นมาทางด้านของนิคโคลัสที่เฝ้ามองทุกอย่างมาอย่างเงียบ ๆ ตลอดก็รู้สึกโกรธและหึงหวงพวกเขาขึ้นมาทันที เขาจึงไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปหาท่านแม่ทัพหลัวอีม่าน พร้อมกับพูดขึ้น “ท่านแม่ทัพหลัวอีม่าน! วันนี้ข้าจะมาทวงคำขอที่ท่านให้ข้าไว้ โดยที่ท่านสัญญากับข้าแล้วว่าท่านจะไม่ปฏิเสธข้า”ท่านแม่ทัพหลัวอีม่านที่เห็นเรื่องราวความรักของหนุ่มสาวทั้งสามคนอยู่ในสายตาตลอด เขาก็พอจะเดาได้ว่านิคโคลัสจะมาขออะไร แต่เขาก็ต้องแสร้งเป็นไม่รู้ “งั้นเจ้าก็พูดมาเถิด”“ข้าอยากจะสู่ขอท่านหญิงชิวยวี่ให้มาเป็นภรรยาของข้า”ท่านแม่ทัพหลัวอีม่านยิ้มออกมาอย่างรู้ทัน ก่อนที่จะตอบกลับไป “ตัวข้านั้นไม่ปฏิเสธคำของเจ้าอย่างแน่นอน แต่ข้าเป็นเพียงผู้ให้กำเนิดนาง มิใช่เจ้าของชีวิตของน
ข้ามภพมาพบคนคลั่งรัก ตอนที่ 46 : คุณหนูโฉมสะคราญกับบุรุษรูปงามสองคน (2)
ทางด้านของนิคโคลัสที่มองออกว่าท่านแม่ทัพหวางผู้นี้ปรารถนาในตัวของท่านหญิงชิวยวี่เป็นอย่างมาก เขาก็เกิดรู้สึกหึงหวงขึ้นมาทันที แต่เพราะนิคโคลัสเป็นคนที่เก็บอารมณ์เก่ง เขาจึงได้แต่ยิ้มออกมา และทำหน้านิ่งเงียบไว้เช่นเดิมในค่ำคืนนั้นนิคโคลัสที่กำลังนอนพลิกตัวไปมาบนเตียงด้วยความกังวลใจเรื่องที่ท่านแม่ทัพหวาง เขาก็พรางคิดว่าหากท่านแม่ทัพหวางสู่ขอท่านหญิงชิวยวี่ของเขาขึ้นมา และท่านหญิงตอบตกลง เขาคงทำอะไรนอกจากนั่งเสียใจร้องไห้ ดังนั้นเขาจะปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นไม่ได้เด็ดขาดและเมื่อนิคโคลัสคิดเรื่องนี้วนซ้ำไปซ้ำมาจนทำให้เขานอนไม่หลับ เขาก็นึกถึงฉากหนึ่งที่ซีรีส์จีนชอบทำเวลานอนไม่หลับก็คือการปีนขึ้นไปนั่งดูดาวบนหลังคานั้นเอง นิคโคลัสจึงไม่รอช้า เขารีบทำแบบในซีรีส์จีนทันทีแต่การปีนขึ้นมาบนหลังคานั้นไม่ใช่เรื่องง่ายแบบในซีรีส์เลย ทำเอานิคโคลัสทุลักทุเลไม่น้อยกว่าที่เขาจะปีนมันขึ้นมาได้ แต่เมื่อปีนขึ้นมาแล้วเขาจึงได้รู้ว่าข้างบนนี้มันช่างสวยงามเหลือเกินนิคโคลัสนั่งมองดาวที่ไม่มีอะไรขว้างกันอยู่บนท้องฟ้า นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความสุขและความสบายใจ เขาปรารถนาให้ชีวิตของเขาที่เหลืออยู่ใน
ข้ามภพมาพบคนคลั่งรัก ตอนที่ 45 : คุณหนูโฉมสะคราญกับบุรุษรูปงามสองคน (1)
บทที่ 5คุณหนูโฉมสะคราญกับบุรุษรูปงามสองคนเมื่อกองทัพได้เดินทางกลับมาถึงเมืองหลวง หลังจากที่ได้รับการต้อนรับจากฮ่องเต้อย่างยิ่ง พวกเขาก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนที่จวนของตนเองทันทีทางด้านท่านแม่ทัพหลัวอีม่านที่กับมาถึงจวนของเขาพร้อมกับชิวยวี่และนิคโคลัสแล้ว ท่านแม่ทัพหลัวอีม่านจึงถามนิคโคลัสขึ้น “เรื่องที่เจ้าได้ช่วยชีวิตของข้าไว้นั้น หากเจ้าอยากได้สิ่งใดเป็นการตอบแทนก็จงบอกข้ามาเถิด ข้าจะไม่ปฏิเสธเจ้าเลย”“ตอนนี้ข้ายังไม่อยากได้สิ่งใดเลยขอรับ ไว้ข้าปรารถนาแล้วข้าจะมาบอกให้ท่านแม่ทัพทราบ” นิคโคลัสตอบกลับไป“งั้นก็ตามใจเจ้าเถอะ วันนี้ก็ไปพักผ่อนกันได้แล้ว” พูดจบ ทั้งสามคนก็แยกย้ายกันออกไปทางหอนอนของตนเองเมื่อเช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นประตูจวนสกุลหลัวก็ถูกเปิดออก พร้อมกับร่างใหญ่ที่แสนสง่างามของท่านแม่ทัพหวางหยุนตี๋ก็ปรากฏขึ้น ชิวยวี่ที่นั่งอยู่ที่ศาลากลางน้ำก็ชะโงกหน้าออกมาดู และพบกับรูปร่างใหญ่อันดุดันและองอาจในชุดเกาะสีดำ พร้อมกับใบหน้าที่คมเข้มแต่ขาวนวล นัยตาสีน้ำตาลเข้มชวนนางหลงใหล รูปหน้าคมสันราวกับหลุดออกมาเทพนิยาย เขาผู้นี้คือท่านแม่ทัพหวางหยุนตี๋คนที่รวมรบเคียงบ่าเคียงไหล่ของนางมาน
ข้ามภพมาพบคนคลั่งรัก ตอนที่ 44 : ออกสู่สนามรบ (2)
เมื่อนิคโคลัสเดินทางมาถึงกองทัพของแคว้นเป่ยเอี่ยนแล้ว เขาก็ใช้ความรู้ประวัติศาสตร์อันน้อยนิดที่มีเกี่ยวกับแคว้นนี้ทำนายทายทักให้ทหารที่อยู่หน้ากองทัพฟังว่า “ข้ามีนามว่าเชียนเอ๋อร์ ข้าเป็นนักทำนาย ในอนาคตแคว้นเป่ยเอี่ยนจะมีชื่อเสียงโด่งดังมาก”“จริงรึ?”“จริงสิ!”เมื่อทหารได้ยินคำทำนายของนิโคลัสเช่นนั้น พวกเขาก็ดีใจกันยกใหญ่ ซึ่งจริง ๆ แล้วนิคโคลัสรู้ดีว่าผู้คนชอบคำทำนายทีเป็นผลดีต่อตัวเอง หากคำทำนายไหนที่เป็นผลลบ พวกเขาจะเครียดไปนานปีเลยทีในขณะที่ทหารผู้นั้นกำลังดีใจยกใหญ่อยู่นั้น นิคโคลัสก็แอบแฝงตัวเข้าไปในกองทัพของพวกเขาได้ โดยที่นิคโคลัสได้เลือกชุดของทหารผู้หนึ่งมาสวมใส่ และเขาก็ออกตามหาที่คุมขังของท่านแม่ทัพหลัวอีม่านผ่านไปจนเกือบค่ำ ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดมนลง นิคโคลัสก็สามารถตามหาท่านแม่ทัพหลัวอีม่านได้ สภาพร่างกายของท่านแม่ทัพทัพหลัวอีม่านนั้นเต็มไปด้วยบาดแผลมากมาย แต่ถึงกระนั้นเขาก็คงดูแข็งแรงและมีสติอยู่มาก นิคโคลัสพรางแอบคิดในใจว่าหากคนที่โดนทำลายเช่นนี้เป็นเขา เขาคงไม่มีทางรอดชีวิตได้อย่างแน่นิคโคลัสใช้ไหวพริบความฉลาดที่เขาชอบดูมาจากหนังฝรั่งโดยการตีหัวของทหารให้สลบ แล้วเขาก็น
ข้ามภพมาพบคนคลั่งรัก ตอนที่ 43 : ออกสู่สนามรบ (1)
บทที่ 4ออกสู่สนามรบหลังจากนั้นผ่านไป 2 อาทิตย์ จู่ ๆ ที่เมืองไต๋ก็ถูกแคว้นเป่ยเอี่ยนเข้ามาโจมตีอย่างหนักเพื่อหวังจะยึดครอง เนื่องจากว่าเมืองไป๋เป็นเมืองติดแม่น้ำและเป็นเส้นทางค้าขายสำคัญของแคว้นต้าถัง จึงทำให้แคว้นเป่ยเอี่ยนผู้ซึ่งเป็นศัตรูตัวฉกาจทำการเข้าโจมตีท่านแม่ทัพหลัวอีม่านผู้ซึ่งเป็นแม่ทัพที่แข็งแกร่งที่สุดของแคว้นต้าถังก็ได้รับนำมอบหมายจากฮ่องเต้ให้นำทัพลงไปปกป้องเมืองไป๋ในครั้งนี้ โดยมีแม่ทัพหนุ่มหวางหยุนตี๋เป็นผู้เดินทางไปเคียงคู่กับเขาด้วย...ชิวยวี่ไปสั่งท่านพ่อของนางที่หน้าประตูเมืองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นในตัวของเขา นางไม่มีความกังวลอยู่ในใจของตนเองเลยสักนิด เพราะนางเชื่อเสมอว่าบิดาของนางจะต้องสามารถเอาชัยชนะกลับมาได้อย่างแน่นอน แต่ทางด้านของท่านแม่ทัพหลัวอีม่านกลับเต็มไปด้วยความกังวล เพราะเขารู้ดีว่าแคว้นเป่ยเอี่ยนนั้นมีความป่าเถื่อนมากขนาดไหน แถมการรบของพวกเขายังไม่เป็นรองใคร แต่เขาก็เลือกที่จะไม่ได้แสดงสีหน้าที่เป็นกังวลออกมาให้บุตรสาวของตนเองได้เห็น เพราะเขาไม่อยากให้นางต้องคอยเป็นห่วงเขา“ท่านพ่อ! รีบกลับมานะคะ ลูกจะทำอาหารมื้อใหญ่ไว้รอท่านเลย” ท่าน
Das könnte dir auch gefallen
ยอดชายานักพยากรณ์ : ท่านอ๋อง ชายาท่านเลี้ยงผี
ดอกถังร่วงหล่น277.3K Aufrufeคุณหนูตัวปลอม
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko26.0K Aufrufeหวนคืนอีกคราสตรีร้ายขอกลับใจ
Tuk Kung48.8K Aufrufeแม่หมอหลงยุคมาเป็นหมอดูผู้มีญาณวิเศษ
ต้าซินซิน25.8K Aufrufeชายาชนบทของอ๋องทรราช
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว607 Aufrufeเถ้าแก่เนี้ยมือทองคือมารดาของตัวร้าย
จินอวี้หมิ่น (อรวรา)175 Aufrufeตัวประกอบเช่นข้า ไม่ขอตายตามบท
BigM00N295 Aufrufeสยบรักแม่ทัพไร้ใจ
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน1.5K Aufrufe
