تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 96
تاريخ النشر:
2026-10-05 20:01:51ซีฮันกล่าวเสริม
“ตรวจคนส่งน้ำ คนครัว และช่างซ่อมทั้งหมดด้วย คนของตระกูลเข่ออาจมิได้ส
أحدث فصل
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 96
ซีฮันกล่าวเสริม“ตรวจคนส่งน้ำ คนครัว และช่างซ่อมทั้งหมดด้วย คนของตระกูลเข่ออาจมิได้สวมชุดขุนนางหรือองครักษ์”ตงเปียนรับคำแล้วรีบออกไป ฮ่องเต้มองนางอยู่ครู่หนึ่ง“คืนนี้เจ้าไม่ต้องไปหอเอกสาร”ซีฮันเลิกคิ้ว“เหตุใดเพคะ”“เพราะอาจเป็นกับดัก”“ยิ่งเป็นกับดัก หม่อมฉันยิ่งควรเห็นด้วยตนเองว่าอีกฝ่ายต้องการทำลายสิ่งใด”“เราไม่ได้ขาดเจ้าหน้าที่”“แต่พวกเขาไม่รู้ว่ากำลังค้นหาอะไร”ฮ่องเต้ขมวดพระขนง“แล้วเจ้ารู้หรือ”“ยังไม่รู้ทั้งหมดเพคะ แต่หม่อมฉันรู้เส้นทางของคดีนี้ตั้งแต่เสบียงหายไปจนถึงการวางยาร่างเดิม บางครั้งเอกสารที่ดูไม่เกี่ยวข้องอาจเป็นชิ้นส่วนสำคัญที่สุด”พระองค์เงียบไปซีฮันจึงกล่าวต่อ“ฝ่าบาททรงบอกว่าจะเริ่มมองหม่อมฉันให้ดีตั้งแต่วันนี้ เช่นนั้นก็ควรทรงเห็นว่าหม่อมฉันไม่ใช่สตรีที่จะยอมนั่งรออยู่ในตำหนัก ขณะที่หลักฐานกำลังตกอยู่ในอันตราย”ฮ่องเต้ถอนพระทั
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 95
ฮ่องเต้ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ เขาจึงกล่าวต่อ“ฝ่าบาททรงเชื่อว่าจับกระหม่อมแล้ว ทุกอย่างจะสิ้นสุดหรือพ่ะย่ะค่ะ”ซีฮันหรี่ตาลง “เจ้าหมายความว่าอย่างไร”เข่อหยวนฉิงยิ้ม “บางเรื่องใหญ่เกินกว่าจะอยู่ในมือคนคนเดียว บางเอกสาร ต่อให้ค้นทั้งจวนก็ไม่มีวันพบ”หัวหน้าองครักษ์เข้าจับแขนเขา ชายชราไม่ขัดขืน เพียงหันมามองซีฮันเป็นครั้งสุดท้าย“เหนียงเหนียงทรงชนะในท้องพระโรงวันนี้ แต่หากเอกสารชิ้นนั้นถูกเปิดเผย ผู้ที่พังทลายอาจไม่ใช่ตระกูลเข่อเพียงฝ่ายเดียว”ซีฮันก้าวเข้ามา “เอกสารอะไร”เข่อหยวนฉิงหัวเราะโดยไม่ตอบ องครักษ์จึงลากตัวเขาออกจากท้องพระโรง ท่ามกลางสายตาของขุนนางทั้งราชสำนักเมื่อประตูใหญ่ปิดลง ฮ่องเต้ก็มีรับสั่งให้จับผู้เกี่ยวข้องตามรายชื่อทั้งหมด บางคนถูกควบคุมตัวในทันที บางคนถูกถอดตราประจำตำแหน่ง และบางคนถูกสั่งห้ามออกจากจวนจนกว่าการสอบสวนจะสิ้นสุด การประชุมใหญ่จบลงด้วยความโกลาหล แต่ซีฮันกลับไม่ได้รู้สึกโล่งใจ นางยืนมองเอกสารบนโต๊ะ ความคิดวนเวียนอยู่กับคำพูดสุดท้ายของเข่อหยวน
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 94
พระองค์พยักหน้าให้หัวหน้าองครักษ์ ชายผู้นั้นก้าวออกมาและถวายรายงาน“หน่วยลาดตระเวนพบค่ายจริงพ่ะย่ะค่ะ มีทหารประมาณสองพันสามร้อยนาย อาวุธครบมือ และมีเสบียงประทับตราคลังหลวงอยู่ภายใน”เสียงแตกตื่นดังขึ้นทั่วท้องพระโรง“ผู้บัญชาการค่ายคือใคร” ฮ่องเต้ถาม“ชายชื่อเข่ออวี้ เป็นญาติห่าง ๆ ของท่านเสนาบดีใหญ่ และเคยถูกแจ้งว่าเสียชีวิตในสงครามเมื่อห้าปีก่อนพ่ะย่ะค่ะ”ซีฮันหันไปมองเข่อหยวนฉิง“คนตายกลับมีชีวิตและคุมทหารสองพันคน เจ้ายังจะบอกว่าไม่รู้หรือ”เข่อหยวนฉิงกำแผ่นป้ายงาช้างแน่น“ตระกูลเข่อมีสมาชิกมากมาย กระหม่อมไม่อาจรับผิดชอบการกระทำของทุกคน”“แต่เงินที่ใช้เลี้ยงค่ายมาจากบัญชีของคนดูแลทรัพย์สินจวนเจ้า”“คนผู้นั้นอาจทรยศ”“ตราผ่านทางเป็นตราส่วนตัวของเจ้า”“อาจถูกปลอม”“คำสั่งขนเสบียงเขียนด้วยรหัสที่ใช้ในจวนเจ้า”“ผู้ใดในจวนก็รู้รหัสได้”เขายังคงปฏิเสธทุ
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 93
ฮ่องเต้ถาม “แล้วเหตุใดบัญชีทางการจึงระบุว่าของถึงครบ”เจ้าหน้าที่กรมคลังมองตราประทับบนเอกสาร“เพราะมีการใช้ตราของหน่วยทหารปลายทางประทับรับแทนพ่ะย่ะค่ะ”ตงเปียนนำตราปลอมหลายชิ้นออกจากหีบ วางลงบนถาดทอง เจ้าหน้าที่กรมพิธีการตรวจดูอย่างละเอียด“ตราเหล่านี้เลียนแบบตราทหารหลายกองได้เกือบสมบูรณ์ แม้รายละเอียดตรงขอบจะแตกต่างเล็กน้อย แต่หากไม่ตรวจเทียบกับตราจริงย่อมดูไม่ออกพ่ะย่ะค่ะ”ซีฮันกล่าว“ช่างผู้แกะตราสารภาพว่าได้รับคำสั่งผ่านรองเสนาบดีกรมพิธีการ”สายตาทุกคู่หันไปยังรองเสนาบดีผู้นั้น ชายวัยกลางคนหน้าซีดลง เขารีบคุกเข่า“กระหม่อมถูกใส่ร้ายพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมไม่เคยสั่งให้ผู้ใดแกะตราทหาร”“นำพยานเข้ามา”สิ้นรับสั่งของฮ่องเต้ องครักษ์ก็นำชายชราคนหนึ่งเข้าท้องพระโรง เขาคือช่างแกะตราที่ถูกจับก่อนหลบหนี ชายชราคุกเข่าลง ตัวสั่นเทา“กระหม่อมถวายพระพรฝ่าบาท”ฮ่องเต้ตรัส “ผู้ใดสั่งเจ้าแกะตรา”ช่างแกะตราชี้ไปยังรอ
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 92
ฮ่องเต้เฉียนหลงเสด็จขึ้นประทับบนบัลลังก์มังกร พระพักตร์สงบนิ่งจนยากคาดเดาพระอารมณ์ หลังพระองค์ประทับได้ไม่นาน เสียงขันทีหน้าท้องพระโรงก็ดังขึ้นอีกครั้ง“ฮองเฮาเหนียงเหนียงเสด็จ”ขุนนางจำนวนมากเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ ตามธรรมเนียม ฮองเฮาไม่ควรปรากฏในท้องพระโรงระหว่างการประชุมราชการ เว้นแต่จะมีเหตุการณ์สำคัญอย่างยิ่ง หรือได้รับพระราชานุญาตเป็นกรณีพิเศษซีฮันก้าวเข้ามาในฉลองพระองค์สีแดงเข้มปักลายหงส์ทอง นางไม่ได้สวมเครื่องประดับมากมาย มีเพียงมงกุฎฮองเฮาและปิ่นทองรูปหงส์หนึ่งชิ้น ท่วงท่าสง่างามและมั่นคงจนเสียงกระซิบทั้งหมดเงียบลงในทันที นางเดินมาหยุดตรงกลางท้องพระโรงแล้วถวายพระพร“ถวายพระพรฝ่าบาท”ฮ่องเต้ทอดพระเนตรนาง“ลุกขึ้นเถิด”ซีฮันลุกขึ้นและเดินไปยืนทางด้านขวาของบัลลังก์ ตามตำแหน่งที่จัดเตรียมไว้ล่วงหน้าขุนนางหลายคนมองภาพนั้นด้วยความไม่สบายใจฮ่องเต้ไม่ได้เพียงอนุญาตให้ฮองเฮาเข้าร่วมประชุม แต่ยังให้นางยืนใกล้บัลลังก์ในฐานะผู้ร่วมเปิดเผยคดีต่อหน้าราชสำนักทั้งหมดเสนาบดีใหญ่เข่อ
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 91
คำยอมรับนั้นทำให้กำแพงในใจซีฮันสั่นไหวอีกครั้ง นางไม่ต้องการคำขอโทษที่สวยงาม ไม่ต้องการให้พระองค์อ้างว่ารักซีฮันมาตลอดแต่เพียงไม่รู้ตัว เพราะนั่นจะเป็นการโกหกทั้งนางและหญิงผู้จากไป สิ่งที่นางต้องการคือความจริง และฮ่องเต้กำลังมอบความจริงให้ แม้มันจะทำให้พระองค์ดูเป็นสามีที่เย็นชาและบกพร่องก็ตาม“หม่อมฉันไม่ใช่ซีฮันคนเดิมอีกแล้ว”นางกล่าวเบา ๆ พระเนตรของฮ่องเต้ไหววูบ“เรารู้ว่าเจ้าเปลี่ยนไปมาก”“บางสิ่งที่เกิดขึ้นไม่อาจย้อนกลับได้ ต่อให้พระองค์ทรงสำนึก คนที่เคยต้องการให้พระองค์มองอาจไม่อยู่รอแล้ว”ถ้อยคำนั้นมีความหมายลึกกว่าที่พระองค์เข้าใจ ซีฮันคนเดิมอาจเคยรอให้สามีเสด็จมาเยี่ยม เคยรอคำถามว่าอาการเป็นอย่างไร เคยรอให้พระองค์สังเกตว่ารอยยิ้มของนางจางลงทุกวัน แต่สุดท้ายหญิงผู้นั้นก็หายไป เหลือเพียงวิญญาณจากอีกโลกเข้ามาใช้ร่างแทน ฮ่องเต้ทอดพระเนตรนางอย่างเจ็บปวด“เรารู้ว่าไม่อาจแก้ไขสิ่งที่ผ่านมา”“เพคะ”“และไม่อาจขอให้เจ้าลืมเพียงเพราะวันนี้เราบอกว่าเสียใจ”
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 6 ย้อนมาถึงราชวงศ์ชิง
“เคไนน์...เคไนน์!”เสียงที่ดังขึ้นจากในห้องบรรทมทำให้การสนทนาระหว่างคนทั้งหมดด้านนอกจ้องชะงัก เหล่านางกำนัลทั้งสามโผเข้ากอดกันแน่นทว่าตงเปียนกลับเงี่ยหูฟังพระสุรเสียงของฮองเฮาที่ดังลอดออกมาก่อนตัดสินใจเข้าไปในห้องบรรทมและปิดประตูลงก็เห็นว่านางนั่งอยู่บนแท่นบรรทม องค์ฮองเฮาหันมายังขันทีหนุ่มที่ต้องร
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 5 ฉันไม่ใช่...คนเดิม
เสียงนั้นลั่นเสียดทะลุเข้าไปในโสตประสาทของเฉียนหลงขณะหมอหลวงรีบเข้าไปนั่งคุกเข่าแทบพระบาท ฮ่องเต้ทรงถามขึ้นทั้งที่ไม่ได้หันมองหน้าเพราะมัวแต่จ้องภาพเบื้องหลังฮองเฮาที่กรีดร้องลั่นอยู่กับสระน้ำไม่ต่างอะไรจากคราแรกก่อนนางสิ้นชีพจร“นี่มันเกิดอะไรขึ้น...นางเป็นอะไร...ข้าถามว่าฮองเฮาเป็นอะไร!”“หม่อมฉัน
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 4 ฟื้นจากความตาย
ว่าแล้วก็ผละเดินไปอีกทาง ขณะนั้นเซียวจื่อเฟยเข้ามายืนข้างยู่จินเซียงกุ้ยเฟยและถามว่า“ท่านพี่เข่อชิงว่าเช่นไรบ้างคะ”ยู่จินเซียงเหยียดปากออกก่อนตอบ “จะว่าเช่นไร นางก็คิดว่าตัวเองฉลาดหลักแหลมที่สุดนั่นอย่างไร...หึ! ถือว่าตัวเองเป็นอัครมเหสีรองทีมีเพียงตำแหน่งเดียว แต่คงลืมไปแล้วว่าฮ่องเต้ยังมีมเหสีรอ
ข้าร้ายกว่าที่ท่านคิด บทที่ 3 สิ้นฮองเฮา
“ว่ายังไงนะท่านองครักษ์ ฟ้าผ่าที่ตำหนักของฮองเฮาเช่นนั้นรึ”“ใช่...ข้าให้ทหารตามไปดูแล้ว ข้าเห็นกับตา เมื่อครู่นี้สายฟ้าฟาดลงมาที่ตำหนักของฮองเฮาน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก”“นี่มันเกิดอาเภทอะไรกัน ฮองเฮาทรงประชวรหนักแล้วยังจะมีเรื่องร้าย ๆ เช่นนี้อีกรึ”“ข้าว่าเรารีบไปที่ตำหนักของฮองเฮากันเถิด”“เดี๋ยวท่า
قد تعجبك أيضًا
อ๋องใจร้ายกับพระชายาที่(ไม่)รัก
อิ่น เยว่25.4K وجهات النظرลิขิตรักท่านโหวเย็นชา
หยกงาม178.8K وجهات النظرกลรักร้ายเสด็จอาเล็ก
อีปี้ถังถัง64.3K وجهات النظرท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว408.7K وجهات النظرตัวประกอบอย่างข้า ขอลาออกจากการเป็นภรรยาของท่านโหว
ซูเล่อเหยียน951 وجهات النظرวิวาห์ใต้ม่านวสันต์
Wabibi79 وجهات النظرเมื่อชะตารักย้อนคืน
หนามชมพู2.1K وجهات النظرบ่วงแค้นผลาญด้ายแดง
ไป๋ลี่เซียน190 وجهات النظر
