تسجيل الدخولمشاركة
ตอนที่ 47
تاريخ النشر:
2026-07-11 13:35:33“ยังค่ะ”
เขาถอนหายใจออกเบา ๆ ราวเพิ่งคลายความตึงเครียดในอก อันฉีสังเกตเห็นสายต
أحدث فصل
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 167
เหยียนเฟิงขมวดคิ้ว “มีพิษ?”“ยังไม่รู้” ซูมี่ตอบ “แต่ไม่ได้มีแค่หรูเฟย”นางวางรายชื่ออีกสามคนลงบนโต๊ะ “พระสนมพวกนี้ล้วนมีอาการอ่อนเพลียเรื้อรัง คลื่นไส้ ใจสั่น เบื่ออาหาร หรือปวดศีรษะเป็นระยะ”เหยียนเฟิงมองรายชื่อ “หมอหลวงว่าอย่างไร”“ร่างกายอ่อนแอ ความเครียด พักผ่อนไม่พอ”“เหมือนตอนฮองเฮา”“ใช่” ซูมี่วางกระดาษอีกแผ่น “และมีอีกอย่าง”เหยียนเฟิงมอง “ทุกคนเคยได้รับความโปรดปรานจากฝ่าบาทก่อนเริ่มป่วย”เขาเงียบไปทันที สีหน้าเปลี่ยนจากความสงสัยเป็นจริงจัง“เจ้าคิดว่ามีคนกำลังเล่นงานพระสนมที่ฝ่าบาทโปรด?”“อาจใช่”“ซินอี๋?”ซูมี่มองเขา “เร็วเกินไป”“เจ้าไม่สงสัยนาง?”“สงสัย” ซูมี่ตอบตรง ๆ “แต่สงสัยไม่ใช่หลักฐาน”เหยียนเฟิงพิงพนักเก้าอี้ “คนที่ได้รับประโยชน์มากที่สุดทุกครั้งที่พระสน
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง บทที่ 166
พระสนมที่ป่วยพร้อมกันเช้าวันรุ่งขึ้น ซูมี่ไปถึงตำหนักของหรูเฟยตามเวลานัดหมาย พระสนมผู้เคยมีชื่อเสียงเรื่องความงามและความสดใสในงานเลี้ยงต่าง ๆ วันนี้กลับนั่งพิงหมอนอยู่บนพระแท่น ใบหน้าซีดกว่าที่ซูมี่จำได้ ดวงตาดูอ่อนล้า แม้จะยังแต่งกายงดงามตามฐานะ แต่ท่าทางกลับเหมือนคนที่ใช้แรงเพียงเล็กน้อยก็เหนื่อย“ถวายพระพรหรูเฟยเพคะ”“ไม่ต้องมากพิธี” หรูเฟยโบกพระหัตถ์เบา ๆ “มานั่งใกล้ ๆ เถอะ ข้าอยากให้เจ้าดูอาการมาหลายวันแล้ว”ซูมี่นั่งลงข้างพระแท่น ก่อนถาม “พระองค์ทรงมีพระอาการอะไรบ้างเพคะ”หรูเฟยถอนหายใจ “เหนื่อยง่าย เบื่ออาหาร บางวันปวดศีรษะ บางวันใจสั่น”ซูมี่ชะงักเล็กน้อย คล้ายเกินไป “เป็นมานานเท่าไรแล้วเพคะ”“ห้าเดือนเห็นจะได้”“ก่อนหน้านั้นทรงแข็งแรงดีหรือ”“ดีมาก” หรูเฟยหัวเราะอย่างขมขื่น “เมื่อก่อนข้าออกไปขี่ม้าในสวนหลวงยังไม่เหนื่อยเท่านี้ เดี๋ยวนี้เดินจากห้องบรรทมมายังห้องนี้ก็แทบหมดแรง”
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 165
ซูมี่เข้าใจความหมายทันที “หม่อมฉันจะไม่พูดสิ่งใดเกินสิ่งที่ตรวจพบเพคะ”“ดี” ฮ่องเต้พยักพระพักตร์ “เช่นนั้นรับไว้”ซูมี่ถวายความเคารพ “ขอบพระทัยฝ่าบาทเพคะ”ข่าวเรื่องคลังยาเล็กแพร่ไปเร็วกว่าที่นางคาด เพียงสองวันหลังจัดสถานที่เรียบร้อย ก็มีคนมารอขอพบตั้งแต่เช้าหนิงเอ๋อมองรายชื่อในมือแล้วทำตาโต “ฮูหยินเจ้าคะ วันนี้มีห้าตำหนัก”ซูมี่ที่กำลังจัดสมุนไพรเงยหน้า “ห้า?”“เพคะ”“เมื่อวานมีสอง”“วันนี้เพิ่มอีกสาม”ซูมี่ถอนหายใจ “บอกให้เข้ามาทีละคน”คลังยาเล็กเดิมเป็นอาคารชั้นเดียวไม่ใหญ่ แต่เงียบสงบ มีห้องด้านหน้าใช้รอ ห้องตรวจด้านใน และห้องเก็บสมุนไพรแยกออกไป ซูมี่ไม่ได้ตกแต่งหรูหรา นางเพียงให้ทำความสะอาด จัดแสงให้เพียงพอ เปลี่ยนโต๊ะ และทำชั้นเก็บยาใหม่ ที่สำคัญที่สุดคือทำบัญชีผู้ป่วยแยกอย่างเป็นระบบคนแรกในวันนั้นเป็นนางกำนัลอาวุโสจากตำหนักหนึ่งซึ่งมีอาการปวดข้อมือเรื้อรัง ซูมี่ตรวจแล้วพบว่าเกิดจา
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 164
ซินอี๋หันขวับ “ข้ากังวลเรื่องหลักฐานอย่างเดียวหรือ”สาวใช้เงียบ ซินอี๋เดินไปหน้ากระจก“คนในวังหลังเคยมองซูมี่เป็นคนนอก จากวันนี้จะไม่เหมือนเดิมแล้ว”นางพูดช้า ๆ “ฮองเฮาหนุนนาง ฝ่าบาททรงเชื่อฝีมือนาง เหยียนเฟิงปกป้องนาง และตอนนี้พระสนมคนอื่นกำลังจะไปหานางรักษา”ทุกคำยิ่งทำให้แววตาของซินอี๋เย็นขึ้น“ถ้าปล่อยไว้ต่อไป ซูมี่จะมีสายสัมพันธ์กับผู้หญิงทุกตำหนักโดยไม่ต้องช่วงชิงอำนาจแม้แต่น้อย”สาวใช้ลดเสียง “เช่นนั้นจะทำอย่างไรเพคะ”ซินอี๋นิ่งไปนาน ความโกรธอย่างเดียวไม่มีประโยชน์ ซูมี่ไม่ได้เป็นคนที่สามารถกำจัดด้วยข่าวลือหรือการทำให้อับอายง่าย ๆ ยิ่งโจมตีตรง ๆ ยิ่งทำให้เหยียนเฟิงระวัง และตอนนี้ฮ่องเต้เองก็กำลังสงสัยเรื่องการลอบวางยาฮองเฮา นางต้องเปลี่ยนเกม“ส่งข่าวไปหาท่านลุง”สาวใช้เงยหน้า “เสนาบดีใหญ่หรือเพคะ”“ใช่”“จะให้บอกว่าอย่างไร”ซินอี๋มองเงาสะท้อนของตนเองในกระจก“บอกเขาว่า ซูมี่ไ
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 163
สามวันต่อมา ฮองเฮารับสั่งให้พระสนมทุกคนเข้าเฝ้าที่ตำหนักเฟิ่งอี๋ ไม่ใช่การประชุมใหญ่ แต่เป็นการพบปะอย่างเป็นทางการครั้งแรกหลังพระองค์ทรงฟื้นจากอาการประชวร พระสนมทยอยเข้ามาตามลำดับฐานะ หรูเฟยซึ่งพักหลังเองก็ทรงพระประชวรเป็นระยะมาถึงก่อนหลายคน จากนั้นจึงเป็นพระสนมรองและหญิงในวังตำแหน่งต่าง ๆ ซินอี๋มาถึงในเวลาที่เหมาะสมที่สุด นางแต่งกายสง่างามแต่ไม่โอ่อ่าเกินฮองเฮา ใบหน้ามีรอยยิ้มอ่อนโยนเหมือนเดิม“ถวายพระพรฮองเฮาเพคะ”“ลุกขึ้นเถอะ”เมื่อทุกคนประจำที่ ฮองเฮาทรงทอดพระเนตรไปรอบห้อง พระพักตร์วันนี้กลับมามีสีเลือด ไม่เหลือสภาพอ่อนแรงจนแทบลุกไม่ไหวเหมือนก่อน พระสนมหลายคนเห็นแล้วต่างแสดงความยินดี“พระองค์ทรงแข็งแรงขึ้นมากจริง ๆ เพคะ”“นับเป็นพระพรของสวรรค์”ฮองเฮาทรงยิ้มเล็กน้อย“จะเรียกว่าพระพรของสวรรค์ก็คงได้ แต่หากไม่มีคนช่วย ข้าอาจไม่ได้ประทับอยู่ตรงนี้อย่างแข็งแรงเช่นวันนี้”หลายสายตาหันไปทางซูมี่ซึ่งนั่งอยู่ด้านข้างตามที่ฮองเฮารับสั่ง ซินอี๋เองก็หันไปมอง ฮองเฮาตรัสต่ออย่า
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 162
อีกด้านหนึ่ง ซูมี่ยังคงนั่งอยู่ข้างพระแท่นของฮองเฮาและตรวจพระชีพจรตามปกติ ชีพจรมั่นคงขึ้น สีพระพักตร์ดีขึ้น พระอาการหลังอาหารเช้าแทบหายไป เจ็ดวันให้คำตอบมากพอแล้ว สิ่งที่ทำให้ฮองเฮาป่วยมาจากเส้นทางเครื่องเสวยอย่างแน่นอนในระดับหนึ่ง แต่คำถามสำคัญกว่าเพิ่งเริ่มต้น เสวี่ยฉิงทำเพื่อเงิน ขันทีที่มาพบนางเป็นเพียงคนส่งสาร และคนที่อยู่เหนือขึ้นไปอาจไม่ได้ต้องการเพียงให้ฮองเฮาประชวรซูมี่คิดถึงคำพูดของซินอี๋ในวันนี้ อาจเป็นเพียงความบังเอิญ นางไม่รู้ว่าเป็นเพราะตนระแวงมากเกินไปหรือไม่ แต่คนที่เพิ่งได้ยินว่าฮองเฮาอาจถูกลอบทำร้าย กลับพยายามหาคำอธิบายให้เรื่องนั้นดูธรรมดาอย่างรวดเร็ว น่าสนใจ เกินไป ซูมี่ลุกขึ้นจากเก้าอี้ ฮองเฮาตรัสถาม“คิดอะไรอยู่”“คิดว่าคนที่อยู่เบื้องหลังเริ่มรู้แล้วเพคะว่าแผนของตนไม่ได้ผล”“แล้วเขาจะทำอย่างไรต่อ”ซูมี่เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบ “ถ้าเป็นคนธรรมดา อาจหยุด”นางมองออกไปนอกหน้าต่าง “แต่ถ้าเป็นคนที่วางแผนมานานถึงเพียงนี้ เขาคงไม่ยอมเสียทุกอย่างเพราะอาหารชุ
قد تعجبك أيضًا
ชายาข้ามภพ
หลินซินเหยียน29.2K وجهات النظرซื่อจื่อรับอนุข้าขอลา บ้านนี้ก็พังไปหมด
ยอดคนแปดทิศ48.9K وجهات النظرวังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี
ทองประกาย170.5K وجهات النظرหงส์ขย่มมังกร 3P
ซีไซต์35.7K وجهات النظرทะลุมิติมาเป็นพระชายาองค์ชาย11
ภัสสพิชชา1.5K وجهات النظرนักสืบหญิงผู้กุมหัวใจทรราช
สกุลจาง221 وجهات النظرชาตินี้ข้าคืนนางให้ท่าน
คุณยายจิ้งจอก5.5K وجهات النظرหวนกลับมาครานี้ข้าไม่รักท่านอีกแล้ว
ดอกไม้หนาม233 وجهات النظر
