Accueil / แฟนตาซี / คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม / ตอนที่ 102 ศัตรูที่อ้างว่ารักเรา

Partager

ตอนที่ 102 ศัตรูที่อ้างว่ารักเรา

last update Date de publication: 2026-08-17 10:39:23

ตอนที่ 102 ศัตรูที่อ้างว่ารักเรา

รอยแยกบนท้องฟ้ายังคงลอยอยู่เหนือนครไร้ธง

มันไม่ได้เปิดออกอย่างสมบูรณ์

แต่เพียงการปรากฏตัวของมัน

ก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนรู้สึกถึงบางสิ่งที่ผิดปกติ

ลมที่พัดผ่านเมืองหยุดนิ่ง

อากาศเต็มไปด้วยแรงกดดันที่มองไม่เห็น

ผู้มีพลังหลายคนรู้สึกว่าพลังของตัวเองกำลังสั่นไหว

เหมือนมีบางสิ่งจากอีกฝั่งกำลังตอบสนองต่อโลกใบนี้

แต่ท่ามกลางภัยที่กำลังจะมาถึง

มนุษย์สองกลุ่มยังคงยืนอยู่ตรงข้ามกัน

กลุ่มหนึ่งคือผู้ที่เชื่อว่าธันวาคือความหวัง

อีกกลุ่มคือผู้ที่เชื่อว่าธันวาคือราชันอสูรที่ต้องได้รับการนำทาง

และกวินทร์

คือคนที่อยู่ตรงกลางของความเชื่อนั้น

เขามองธันวาไม่ใช่ศัตรู

ไม่ใช่คู่แข่ง

แต่เป็นคนที่เขาเชื่อว่าต้องช่วยให้ตื่นขึ้น

เพียงแต่ความช่วยเหลือของเขา

กำลังกลายเป็นสิ่งที่ธันวาหวาดกลัวที่สุด

ทั้งสองยืนอยู่ท่ามกลางสนามที่ว่างเปล่า

ด้านหลังธันวาคือกำแพงเมืองไร้ธง

ด้านหลังกวินทร์คือกองกำลังลัทธิ

ไม่มีใครโจมตี

เพราะทุกคนกำลังรอฟังคำตอบ

กวินทร์มองชายตรงหน้า

แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเชื่อมั่น

"ธันวา"

"เจ้ามองว่าข้าเป็นศัตรู"

"แต่ข้าไม่เคยเกลียดเจ้า"

ธันวาไม่ตอบ

กวินทร์เดินเข้าใกล้

"ข้ารู้ว่าเจ้าต้องเจ็บปวด"

"ถูกโลกทั้งใบไล่ล่า"

"ถูกคนที่ไม่เข้าใจตัดสิน"

"ถูกบังคับให้แบกรับชื่อที่เจ้าไม่เคยเลือก"

คำพูดนั้นทำให้ธันวานิ่ง

เพราะสิ่งที่กวินทร์พูด

ไม่ได้ผิดทั้งหมด

เขาเคยเจ็บปวด

เคยถูกเกลียด

เคยถูกมองเป็นปีศาจทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไร

แต่สิ่งที่แตกต่างคือ

กวินทร์มองเห็นเพียงความเจ็บปวด

แต่ไม่เห็นสิ่งที่ธันวาเลือกทำกับมัน

กวินทร์พูดต่อ

"ข้าเข้าใจเจ้า"

"เพราะข้าเองก็เคยเห็นโลกปฏิเสธคนอย่างพวกเรา"

เขาหันไปมองกองกำลังด้านหลัง

"ผู้มีพลังถูกกลัว"

"ผู้ที่แตกต่างถูกกำจัด"

"คนอ่อนแอถูกทอดทิ้ง"

เสียงของเขาดังขึ้น

"โลกนี้ไม่เปลี่ยนเพราะคำขอร้อง"

"มันเปลี่ยนเมื่อคนที่แข็งแกร่งบังคับให้มันเปลี่ยน"

ธันวาส่ายหน้า

"นั่นไม่ใช่การเปลี่ยน"

"นั่นคือการสร้างความกลัวใหม่"

กวินทร์มองเขา

"แล้วเจ้าจะทำอย่างไร"

"รอให้พวกเขายอมรับเจ้า"

"รอให้คนที่เคยไล่ล่าเจ้ากลับมาขอโทษ"

"เจ้าคิดจริงหรือว่ามันจะเกิดขึ้น"

ธันวาเงียบ

เพราะเขารู้ว่าโลกอาจไม่มีวันขอโทษ

บางคนอาจไม่มีวันยอมรับ

แต่เขายังเลือกเดินเส้นทางนี้

เพราะมันไม่ใช่เรื่องของการได้รับการยอมรับ

มันคือเรื่องของการไม่กลายเป็นสิ่งที่เขาเกลียด

กวินทร์ยกมือขึ้น

กองกำลังด้านหลังเริ่มส่งเสียง

"ราชันอสูร"

"ราชันอสูร"

เสียงเรียกดังขึ้น

ธันวาหลับตา

เขาไม่ชอบเสียงนั้น

ไม่ใช่เพราะชื่อ

แต่เพราะเขารู้ว่า

คนเหล่านั้นไม่ได้เห็นตัวเขา

พวกเขาเห็นภาพในหัวของตัวเอง

ภาพของผู้นำ

ภาพของผู้ช่วยโลก

ภาพของคนที่จะทำให้พวกเขาไม่ต้องกลัวอีก

กวินทร์พูด

"เห็นไหม"

"พวกเขาต้องการเจ้า"

"พวกเขารอให้เจ้าพาพวกเขาออกจากโลกที่โหดร้ายนี้"

ธันวาตอบ

"พวกเขาต้องการความหวัง"

"ไม่ใช่เจ้าของชีวิต"

กวินทร์นิ่ง

ธันวาเดินเข้าไปใกล้

"กวินทร์"

"นายเคยถามตัวเองไหม"

"ว่าสิ่งที่นายกำลังทำ"

"นายทำเพื่อฉัน"

"หรือทำเพราะนายต้องการให้โลกเป็นแบบที่นายคิด"

คำถามนั้นทำให้กวินทร์ชะงัก

เพียงชั่วครู่

แต่เขารีบปัดความรู้สึกนั้นออกไป

"ข้าทำเพื่อเจ้า"

เขาพูด

"ข้าจะทำให้ไม่มีใครกล้าทำร้ายเจ้าอีก"

"ไม่มีรัฐบาล"

"ไม่มีนักล่า"

"ไม่มีใครกล้าตัดสินเจ้า"

ธันวามองเขา

กวินทร์ยิ้ม

ก่อนพูดประโยคที่เขาเชื่อจากใจ

"ข้าจะทำให้โลกกลัวเจ้า"

"จนไม่มีใครกล้าทำร้ายเจ้าอีก"

ความเงียบเกิดขึ้น

เพราะสำหรับกวินทร์

นี่คือคำสัญญา

คือการปกป้อง

คือความรักในแบบของเขา

แต่สำหรับธันวา

มันคือคำพูดเดียวกับคนที่เคยทำร้ายเขา

รัฐบาลเคยบอกว่า

ต้องกำจัดเขาเพื่อปกป้องโลก

สถาบันอรุณเคยบอกว่า

ต้องควบคุมเขาเพื่อป้องกันอนาคต

และตอนนี้

กวินทร์กำลังบอกว่า

ต้องทำให้เขากลายเป็นปีศาจ

เพื่อไม่ให้ใครทำร้ายเขา

ธันวาส่ายหน้า

"นายไม่ได้ปกป้องฉัน"

กวินทร์นิ่ง

ธันวาพูดต่อ

"นายกำลังสร้างสิ่งที่ฉันพยายามหนี"

คำพูดนั้นกระแทกกวินทร์มากกว่าการโจมตีใด ๆ

เพราะเป็นครั้งแรก

ที่เขาถูกปฏิเสธจากคนที่เขาต้องการปกป้อง

"ไม่"

กวินทร์พูดเบา ๆ

"เจ้าไม่เข้าใจ"

ธันวาตอบ

"ฉันเข้าใจมากกว่าที่นายคิด"

เขามองกองทัพลัทธิ

"ฉันเคยเห็นคนที่คิดว่าตัวเองกำลังช่วยฉัน"

"แต่สุดท้ายพวกเขากลับพรากทุกอย่างจากฉัน"

กวินทร์กำหมัด

ธันวาพูด

"การปกป้องใครสักคน"

"ไม่ได้หมายถึงการเอาชีวิตเขาไปควบคุม"

"ไม่ได้หมายถึงการทำให้เขาไม่มีทางเลือก"

"และไม่ได้หมายถึงการทำให้โลกเกลียดเขาแทนที่จะเข้าใจเขา"

คำพูดเหล่านั้นทำให้สมาชิกบางคนของลัทธิเริ่มลังเล

เพราะพวกเขาเองก็ไม่เคยคิดว่า

การติดตามราชันอสูร

จะหมายถึงการสร้างโลกที่ทุกคนหวาดกลัว

พิมพ์ชนกมองจากกำแพงเมือง

เธอเห็นอนาคตหลายเส้นทาง

และเป็นครั้งแรก

อนาคตบางเส้นทางเริ่มเปลี่ยน

เพราะคำพูดของธันวา

ไม่ใช่พลัง

ไม่ใช่การต่อสู้

แต่เป็นความเข้าใจ

อย่างไรก็ตาม

กวินทร์ยังไม่ยอมถอย

เขามองรอยแยกบนฟ้า

จากนั้นมองธันวา

"เจ้าจะเสียใจ"

ธันวาถาม

"เพราะอะไร"

กวินทร์ตอบ

"เพราะเมื่อโลกพัง"

"เจ้าจะรู้ว่าข้าคือคนเดียวที่พยายามช่วยเจ้า"

ธันวาส่ายหน้า

"ไม่"

"นายกำลังพยายามช่วยตัวเอง"

กวินทร์ชะงัก

ธันวาพูดต่อ

"นายอยากเชื่อว่าความเจ็บปวดของนายมีความหมาย"

"นายอยากเชื่อว่าทุกสิ่งที่นายทำถูกต้อง"

"เพราะถ้ายอมรับว่านายกำลังทำร้ายคนอื่น"

"นายจะต้องยอมรับว่านายผิด"

คำพูดนั้นทำให้กวินทร์เงียบ

เพราะมันคือสิ่งที่เขาไม่อยากเผชิญ

ทันใดนั้น

รอยแยกบนท้องฟ้าขยายใหญ่ขึ้น

เสียงคำรามบางอย่างดังออกมา

ทุกคนหันไปมอง

ความขัดแย้งของมนุษย์หยุดลงชั่วขณะ

เพราะสิ่งที่อยู่หลังรอยแยก

กำลังตอบสนอง

กวินทร์มองขึ้นไป

ใบหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยน

เขาเริ่มเข้าใจว่า

บางที

เขาอาจไม่ได้กำลังปกป้องธันวาจากโลก

แต่กำลังทำให้โลกอ่อนแอลง

ก่อนสิ่งที่แท้จริงจะมาถึง

ธันวาก้าวไปข้างหน้า

ไม่ใช่ในฐานะราชันอสูร

ไม่ใช่ในฐานะผู้นำ

แต่ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง

เขามองกวินทร์

"หยุดเถอะ"

"ยังไม่สาย"

กวินทร์มองเขา

เป็นครั้งแรก

ที่เขาเห็นว่าธันวาไม่ได้อ่อนแอ

การไม่ยอมเป็นปีศาจ

อาจเป็นความแข็งแกร่งที่สุดของเขา

แต่ก่อนที่กวินทร์จะตอบ

เสียงจากท้องฟ้าก็ดังขึ้น

เสียงที่ไม่ใช่ของมนุษย์

เสียงจากอีกฝั่งของรอยแยก

และในวินาทีนั้น

ทั้งธันวาและกวินทร์รู้พร้อมกัน

ว่าการต่อสู้ระหว่างพวกเขา

อาจเป็นเพียงจุดเริ่มต้น

เพราะศัตรูที่แท้จริง

กำลังจะมาถึงโลกแล้ว.

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 122 ห้องที่ไม่มีอยู่ในแผนผัง

    ตอนที่ 122 ห้องที่ไม่มีอยู่ในแผนผังแรงสั่นสะเทือนจากส่วนลึกของเกาะอรุณรุนแรงขึ้นทันทีหลังเสียงจากอีกมิติถามว่าธันวาจะยังเลือกเป็นมนุษย์ได้หรือไม่ หลอดไฟทั่วห้องทดลองดับลงพร้อมกัน ก่อนแสงฉุกเฉินสีแดงจะสว่างขึ้นแทน เสียงเตือนดังซ้ำอย่างต่อเนื่อง ประตูทางออกทุกบานเลื่อนปิด ระบบสื่อสารถูกตัดขาด และแคปซูลซึ่งเคยเก็บตัวทดลองรุ่นก่อนเริ่มทำงานขึ้นมาเอง ของเหลวสีดำไหลวนอยู่ภายในทั้งที่หลายแคปซูลว่างเปล่ามานานหลายสิบปี ราวกับพลังจากอีกมิติกำลังพยายามปลุกบางสิ่งซึ่งหลับใหลอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ธันวารู้สึกเจ็บแปลบกลางหน้าอก ความร้อนแผ่จากแก่นอนันต์ไปทั่วร่าง เส้นพลังสีดำปรากฏใต้ผิวหนังตั้งแต่ข้อมือจนถึงลำคอ เขาทรุดเข่าลงข้างหนึ่ง มือกดพื้นเอาไว้แน่น ขณะที่เสียงนับไม่ถ้วนแทรกเข้ามาในศีรษะ เสียงเหล่านั้นไม่ได้ตะโกนหรือข่มขู่ แต่กระซิบด้วยถ้อยคำซ้ำเดิมอย่างช้า ๆ"เปิดประตู"ธันวากัดฟัน เขาพยายามลุกขึ้น แต่ทันทีที่ขยับ ความทรงจำบางอย่างในหัวกลับเลือนหาย เขาเห็นภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยนิมิต เห็นผู้คนจำนวนมากมองเขาด้วยความหวาดกลัว แต่ไม่สามารถนึกออกได้ว่าภาพนั้นเกิดขึ้นเมื่อใด เขาพยายามนึกถึงวันที่ได้พ

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 121 มนุษย์ที่กลายเป็นประตู

    ตอนที่ 121 มนุษย์ที่กลายเป็นประตูหลังจากบันทึกของศาสตราจารย์อธิปจบลง ห้องทดลองใต้เกาะอรุณก็กลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง ไม่มีใครพูดอะไร เพราะสิ่งที่พวกเขาได้รับรู้ไม่ใช่เพียงความลับของโครงการภาชนะเทวะ แต่มันคือความจริงเกี่ยวกับการมีอยู่ของธันวาเองเขาไม่ได้เป็นอาวุธเขาไม่ได้เป็นสิ่งทดลองที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อทำลายแต่เขาคือผลลัพธ์ของความพยายามครั้งสุดท้ายของมนุษย์ในการสร้างสิ่งที่สามารถเชื่อมต่อกับพลังจากอีกมิติพลังที่มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถรับได้พลังที่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงและพลังที่กำลังทำให้รอยแยกบนท้องฟ้าเปิดออกมากขึ้นทุกขณะ

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 120 ศาสตราจารย์อธิป

    ตอนที่ 120 ศาสตราจารย์อธิปภายในห้องลึกที่สุดของเกาะอรุณ ความเงียบปกคลุมทุกสิ่งหลังจากประตูภาชนะเปิดออก ไม่มีใครพูดอะไรออกมา เพราะสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าหนักเกินกว่าจะยอมรับได้ ภายในห้องขนาดมหึมานั้นเต็มไปด้วยแคปซูลทดลองจำนวนมาก บางแคปซูลว่างเปล่า บางแคปซูลมีร่องรอยความเสียหาย และบางแคปซูลยังคงมีสิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นมนุษย์หลับใหลอยู่ภายในธันวายืนอยู่ตรงกลางห้อง มองภาพเหล่านั้นด้วยสายตาที่สั่นไหว เขาเคยคิดว่าตัวเองเป็นเพียงคนที่ได้รับพลังพิเศษจากการทดลอง แต่ตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่า ความจริงอาจลึกกว่านั้นเขาไม่ได้ถูกมอบพลังเขาถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับมันคำว่า ภาชนะ ที่สิ่งมีชีวิตจากอีกมิติเรียกเขา ไม่ใช่คำดูถูก

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 119 ประตูภาชนะ

    ตอนที่ 119 ประตูภาชนะภายในส่วนลึกที่สุดของเกาะอรุณ ความเงียบกลับกลายเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าเสียงเตือนภัยที่ดังขึ้นทั่วทั้งฐาน หลังจากระบบของสถาบันอรุณตรวจพบการมาถึงของธันวา ประตูและทางเดินจำนวนมากที่ถูกปิดตายมานานหลายสิบปีเริ่มเปิดออกทีละส่วน ราวกับสถานที่แห่งนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อป้องกันคนภายนอกเข้ามา แต่ถูกสร้างขึ้นเพื่อรอวันที่ใครบางคนจะกลับมาและคนคนนั้นคือธันวาทีมของเขาเดินลึกเข้าไปในฐานใต้ดินของเกาะอรุณ ภายในเต็มไปด้วยห้องทดลองเก่า เครื่องจักรที่ไม่มีใครเคยเห็น และข้อมูลจำนวนมหาศาลที่ถูกเก็บไว้โดยไม่มีใครบนโลกเคยรับรู้ ที่นี่ไม่เหมือนสถานที่วิจัยทั่วไป มันเหมือนวิหารที่สร้างขึ้นเพื่อบูชาบางสิ่งบางสิ่งที่มนุษย์ไม่ควรสร้างขึ้นผนังหลายแห่งมีสัญลักษณ์เดียวกันปรากฏอยู่สัญลักษณ์ของภาชนะพิมพ์ชนกเดินผ่านทางเดินพร้อมตรวจสอบพลังงานรอบตัว เธอสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังที่เหมือนกับแก่นอนันต์ของธันวา แต่ในสถานที่แห่งนี้ ความเข้มข้นของมันสูงกว่าหลายเท่า"ที่นี่มีพลังของแก่นอนันต์อยู่ทุกที่"เธอพูดธันวาหยุดเดิน"หมายความว่าอะไร"พิมพ์ชนกมองไปยังผนังที่เต็มไปด้วยวงจรพลังงาน"หมายความว่า

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 118 เกาะอรุณ

    ตอนที่ 118 เกาะอรุณหลังจากข้อมูลจากรอยแยกเปิดเผยความจริงที่น่าตกใจว่า พลังในแก่นอนันต์ของธันวาเป็นพลังเดียวกับสิ่งมีชีวิตจากอีกมิติ ทุกฝ่ายทั่วโลกต่างเริ่มเข้าใจว่า สงครามครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการต่อสู้เพื่อป้องกันโลกจากศัตรูภายนอก แต่มันเกี่ยวข้องกับความลับที่ถูกซ่อนไว้มานานหลายสิบปี ความลับที่อาจเปลี่ยนความเข้าใจทั้งหมดเกี่ยวกับการกำเนิดของธันวา และเหตุผลที่เขาถูกสร้างขึ้นมาจุดหมายต่อไปของทีมธันวาคือ เกาะอรุณสถานที่ที่เป็นหัวใจของสถาบันอรุณสถานที่ที่เก็บข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับโครงการภาชนะเทวะและอาจเป็นสถานที่เดียวที่สามารถตอบคำถามว่า ธันวาคืออะไรเรือขนาดใหญ่แล่นผ่านมหาสมุทรที่เต็มไปด

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 117 ข้อมูลจากอนาคต

    ตอนที่ 117 ข้อมูลจากอนาคตหลังจากรอยแยกบนท้องฟ้าเริ่มขยายตัว โลกทั้งใบเข้าสู่ช่วงเวลาที่ไม่มีใครเคยคาดคิดมาก่อน มนุษย์ไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับสงครามระหว่างประเทศ ไม่ได้ต่อสู้กับผู้มีพลังพิเศษ หรือความขัดแย้งภายในอีกต่อไป แต่กำลังเผชิญหน้ากับสิ่งที่อยู่นอกเหนือความเข้าใจของมนุษย์ สิ่งมีชีวิตจากอีกมิติที่กำลังพยายามเข้าสู่โลก และสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ มันไม่ได้มองโลกเป็นเป้าหมายแรก มันกำลังมองหาบางสิ่งที่อยู่ภายในตัวธันวาภายในห้องวิจัยของเมืองไร้ธง พิมพ์ชนกกำลังทำงานโดยแทบไม่ได้พักตั้งแต่วันที่รอยแยกปรากฏขึ้น เธอใช้พลังของตัวเองเชื่อมต่อกับข้อมูลจากสนามพลังงานที่อยู่รอบรอยแยก พยายามวิเคราะห์ว่าพลังที่กำลังไหลเข้ามาจากอีกมิติคืออะไร และเหตุใดมันจึงตอบสนองกับแก่นอนันต์ของธันวาบนหน้าจอเต็มไปด้วยข้อมูลจำนวนมหาศาล เส้นพลังงานหลายรูปแบบกำลังถูกเปรียบเทียบกันอย่างต่อเนื่อง แต่ยิ่งวิเคราะห์มากขึ้น สีหน้าของพิมพ์ชนกก็ยิ่งเปลี่ยนไปเธอไม่ได้พบคำตอบที่ทำให้ทุกคนสบายใจเธอพบความจริงที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิมธันวาเดินเข้ามาในห้อง เขายังคงมีสีหน้าเคร่งเครียดหลังจากรู้ความจริงเกี่ยวกับต้นกำเนิดขอ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status