ตอนที่ 108 ผู้สร้างนิมิต

ตอนที่ 108 ผู้สร้างนิมิต

หลังจากข้อความบนหน้าจอปรากฏขึ้น ห้องทดลองใต้ดินก็กลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง ทุกคนยืนมองข้อมูลที่ถูกเปิดเผยด้วยความรู้สึกเดียวกัน ความจริงที่พวกเขาตามหามาตลอดอาจอยู่ตรงหน้าแล้ว แต่แทนที่จะทำให้ทุกอย่างกระจ่าง มันกลับสร้างคำถามที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิม

ผู้สร้างนิมิตไม่ได้เป็นเพียงบุคคลลึกลับที่อยู่เบื้องหลังโครงการธันวา

เขามีชื่อ

ศาสตราจารย์อธิป

หลินเฟิงอ่านชื่อนั้นซ้ำในใจหลายครั้ง เขาไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน ไม่มีข้อมูลในฐานข้อมูลขององค์กร ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับนักวิทยาศาสตร์ระดับสูงที่เกี่ยวข้องกับแก่นอนันต์ ไม่มีใครเคยพูดถึงชายคนนี้

ราวกับว่าคนคนนี้ถูกลบออกจากประวัติศาสตร์โดยตั้งใจ

เฉินอวี่รีบเข้าตรวจสอบข้อมูลจากระบบกลาง เขาพิมพ์คำสั่งค้นหาหลายครั้ง แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับยิ่งทำให้ทุกคนสับสน

"เจอแล้ว"

เขาพูดขึ้นช้าๆ

ทุกคนหันไปมอง

เฉินอวี่มองหน้าจอด้วยสีหน้าที่ไม่เข้าใจ

"ศาสตราจารย์อธิป นักฟิสิกส์ทฤษฎีและนักวิจัยด้านการคาดการณ์อนาคต เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งโครงการธันวา"

ธันวาขยับเข้าไปใกล้

"แล้วเขาอยู่ที่ไหน"

เฉินอวี่นิ่งไป

ก่อนตอบ

"เขาเสียชีวิตแล้ว"

บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปทันที

มาลีที่ยืนอยู่ด้านหลังถึงกับหยุดหายใจ

"เป็นไปไม่ได้"

เธอพูดออกมาเบาๆ

หลินเฟิงหันไปมองเธอ

"คุณรู้จักเขา"

มาลีไม่ตอบในทันที เธอมองชื่อบนหน้าจอเหมือนกำลังเห็นอดีตที่ไม่อยากจดจำกลับมาอีกครั้ง

"เขาเป็นคนที่ฉลาดที่สุดในโครงการธันวา"

เธอพูดช้าๆ

"และเป็นคนที่ทำให้ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้น"

เฉินอวี่เลื่อนข้อมูลลงไป

"ข้อมูลระบุว่า ศาสตราจารย์อธิปเสียชีวิตเมื่อยี่สิบปีก่อน จากอุบัติเหตุในห้องทดลอง"

เขาหยุด

"แต่มีบางอย่างแปลก"

"อะไร"

หลินเฟิงถาม

เฉินอวี่ชี้ไปยังเอกสาร

"วันที่เขาเสียชีวิต คือก่อนที่แก่นอนันต์รุ่นสมบูรณ์จะถูกสร้างขึ้น"

ทุกคนเงียบ

นั่นหมายความว่า ศาสตราจารย์อธิปเสียชีวิตก่อนที่เทคโนโลยีสำคัญที่สุดของโครงการจะเสร็จสมบูรณ์

แต่ข้อมูลล่าสุดกลับระบุว่าเขาเป็นผู้ควบคุมโครงการในช่วงเวลาหลังจากนั้น

ความเป็นไปได้มีเพียงสองอย่าง

หนึ่ง ข้อมูลถูกปลอมแปลง

สอง คนที่ควบคุมโครงการในปัจจุบันไม่ใช่ศาสตราจารย์อธิปตัวจริง

ธันวากำลังจะพูด แต่ทันใดนั้นมาลีก็เดินเข้ามาหยุดอยู่หน้าจอ

"ไม่ใช่"

เธอพูด

"เขายังมีชีวิตอยู่"

ทุกคนหันมามองทันที

"คุณบอกว่าเขาตายไปแล้ว"

เฉินอวี่ถาม

มาลีมองข้อมูลนั้น

"ในตอนนั้น ฉันก็คิดแบบนั้น"

เธอสูดหายใจลึก

"วันที่เกิดอุบัติเหตุ ฉันอยู่ที่นั่น"

ความทรงจำในอดีตกลับมาอีกครั้ง

เมื่อยี่สิบปีก่อน โครงการธันวายังเป็นเพียงการทดลองเล็กๆ นักวิทยาศาสตร์หลายคนเชื่อว่าการคาดการณ์อนาคตจะช่วยมนุษย์หลีกเลี่ยงสงครามและภัยพิบัติ

ศาสตราจารย์อธิปเป็นหัวหน้าทีมวิจัย

เขาเป็นคนที่เชื่อว่าอนาคตไม่ได้มีเพียงเส้นทางเดียว

เขาเชื่อว่าทุกการตัดสินใจสร้างความเป็นไปได้ใหม่

แต่หลังจากทดลองกับแก่นอนันต์ เขาค้นพบสิ่งที่น่ากลัว

อนาคตบางเส้นทางไม่ได้เกิดขึ้นเอง

มันถูกสร้างขึ้นโดยใครบางคน

"ตอนนั้นอธิปพบว่ามีข้อมูลจากอนาคตส่งกลับมา"

มาลีพูด

"เขาเชื่อว่ามีมนุษย์ในอนาคตกำลังพยายามเปลี่ยนแปลงอดีต"

หลินเฟิงขมวดคิ้ว

"แล้วเขาทำอะไร"

มาลีเงียบ

"เขาพยายามติดต่อกลับไป"

คำตอบนั้นทำให้ทุกคนตกใจ

"ติดต่อกลับไปหาอนาคต"

ธันวาถาม

"เขาทำได้ยังไง"

มาลีมองไปยังแก่นอนันต์ที่แสดงอยู่บนหน้าจอ

"เพราะนั่นคือเหตุผลที่เขาสร้างมัน"

เธอพูด

"แก่นอนันต์ไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อมองเห็นอนาคต"

หลินเฟิงรู้สึกเย็นวาบ

"แต่มันถูกสร้างมาเพื่อเชื่อมต่อกับอนาคต"

มาลีพยักหน้า

"ใช่"

คำตอบนั้นทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป

นิมิตที่คนทั้งโลกเห็น

ภาพอนาคตของราชาปีศาจ

ทั้งหมดอาจไม่ใช่การมองเห็นอนาคต

แต่มันคือข้อความที่ถูกส่งกลับมา

จากใครบางคนในอนาคต

เฉินอวี่ตรวจสอบข้อมูลต่อ

"เดี๋ยวก่อน"

เขาพูดขึ้น

"มีไฟล์ลับอีกชุดหนึ่ง"

เขาเปิดไฟล์นั้นอย่างระมัดระวัง

บนหน้าจอปรากฏภาพจากกล้องวงจรปิดเก่า

ภาพของศาสตราจารย์อธิป

ชายวัยกลางคนกำลังยืนอยู่ในห้องทดลอง

วันที่บันทึกคือสิบห้าปีก่อน

หลังจากวันที่เขาควรเสียชีวิต

ทุกคนในห้องหยุดนิ่ง

ธันวาจ้องภาพนั้น

"เป็นไปไม่ได้"

เฉินอวี่ตรวจสอบข้อมูลอีกครั้ง

"ภาพนี้เป็นของจริง ไม่มีการแก้ไข"

มาลีเดินเข้ามาใกล้หน้าจอ

ใบหน้าของเธอซีดลง

"เขาไม่ตาย"

เธอพูด

"เขาหลอกทุกคน"

หลินเฟิงถาม

"ทำไมเขาต้องทำแบบนั้น"

ไม่มีใครตอบได้

แต่ในตอนนั้นเอง ระบบของห้องทดลองก็เปิดขึ้นเอง

เสียงเตือนดังขึ้น

หน้าจอแสดงข้อความใหม่

ผู้ควบคุมโครงการธันวาออนไลน์

ทุกคนเตรียมตัวทันที

ภาพของศาสตราจารย์อธิปปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

แต่คราวนี้ไม่ใช่ภาพเก่า

เป็นภาพสด

ชายชราที่มีผมสีขาวกำลังมองมายังพวกเขา

ใบหน้าของเขาไม่ได้เปลี่ยนไปมากนักจากภาพเมื่อสิบห้าปีก่อน

ราวกับว่าเวลาไม่ได้ส่งผลกับเขา

มาลีถอยหลังหนึ่งก้าว

"อธิป"

ชายบนหน้าจอยิ้ม

"ในที่สุดเธอก็กลับมา มาลี"

น้ำเสียงของเขาสงบนิ่ง

แต่เต็มไปด้วยอำนาจ

หลินเฟิงจ้องชายคนนั้น

"คุณคือคนส่งนิมิต"

ศาสตราจารย์อธิปมองเขา

"ใช่"

คำตอบตรงไปตรงมาทำให้ทุกคนชะงัก

"ทำไม"

หลินเฟิงถาม

"ทำไมต้องให้คนทั้งโลกเห็นว่าผมกลายเป็นราชาปีศาจ"

อธิปเงียบไปครู่หนึ่ง

ก่อนตอบ

"เพราะนั่นคือวิธีเดียวที่จะทำให้มนุษย์เดินไปถึงอนาคตที่พวกเขาต้องการ"

หลินเฟิงกำหมัด

"คุณกำลังบอกว่าคุณจงใจทำให้ทุกคนเกลียดผม"

"ใช่"

คำตอบนั้นไม่มีความลังเล

"เพราะความเกลียดชังของมนุษย์ คือแรงผลักดันที่แข็งแกร่งที่สุด"

ทุกคนกำลังฟังด้วยความไม่อยากเชื่อ

อธิปมองหลินเฟิง

"ฉันไม่ได้สร้างราชาปีศาจ"

เขาพูด

"ฉันแค่สร้างสถานการณ์ที่จะทำให้ราชาปีศาจเกิดขึ้น"

หลินเฟิงรู้สึกเย็นไปทั้งร่าง

คำพูดนั้นหมายความว่า ทุกความสูญเสีย ทุกการถูกไล่ล่า ทุกความเจ็บปวดที่ผ่านมา

ทั้งหมดอาจเป็นส่วนหนึ่งของแผน

"คุณต้องการอะไรจากผม"

หลินเฟิงถาม

ศาสตราจารย์อธิปยิ้มเล็กน้อย

"ฉันต้องการให้เธอเป็นคนที่เธอถูกกำหนดให้เป็น"

"ราชาปีศาจ"

อธิปพยักหน้า

"ใช่"

หน้าจอดับลงทันที

แต่ก่อนที่ภาพจะหายไป เสียงสุดท้ายของเขายังคงดังอยู่

"และมาลีรู้ดีว่า ทำไมเธอถึงต้องเป็นคนสร้างแก่นอนันต์ขึ้นมา"

หลินเฟิงหันไปมองมาลี

ธันวาก็เช่นกัน

เพราะตอนนี้พวกเขาเริ่มเข้าใจแล้วว่า ความลับของแก่นอนันต์ยังไม่ใช่ความจริงทั้งหมด

ความจริงที่ใหญ่กว่านั้นคือ

เหตุใดศาสตราจารย์อธิปที่ควรตายไปแล้วถึงยังมีชีวิตอยู่

และเขาได้รับความรู้เกี่ยวกับอนาคตมาจากใคร

หรือบางที

คนที่กำลังควบคุมอนาคต

อาจไม่ใช่ศาสตราจารย์อธิป

แต่อาจเป็นใครบางคนที่อยู่เหนือเขาอีกชั้นหนึ่ง

หลังจากข้อความบนหน้าจอปรากฏขึ้น ห้องทดลองใต้ดินก็กลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง ทุกคนยืนมองข้อมูลที่ถูกเปิดเผยด้วยความรู้สึกเดียวกัน ความจริงที่พวกเขาตามหามาตลอดอาจอยู่ตรงหน้าแล้ว แต่แทนที่จะทำให้ทุกอย่างกระจ่าง มันกลับสร้างคำถามที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิม

ผู้สร้างนิมิตไม่ได้เป็นเพียงบุคคลลึกลับที่อยู่เบื้องหลังโครงการธันวา

เขามีชื่อ

ศาสตราจารย์อธิป

หลินเฟิงอ่านชื่อนั้นซ้ำในใจหลายครั้ง เขาไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน ไม่มีข้อมูลในฐานข้อมูลขององค์กร ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับนักวิทยาศาสตร์ระดับสูงที่เกี่ยวข้องกับแก่นอนันต์ ไม่มีใครเคยพูดถึงชายคนนี้

ราวกับว่าคนคนนี้ถูกลบออกจากประวัติศาสตร์โดยตั้งใจ

เฉินอวี่รีบเข้าตรวจสอบข้อมูลจากระบบกลาง เขาพิมพ์คำสั่งค้นหาหลายครั้ง แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับยิ่งทำให้ทุกคนสับสน

"เจอแล้ว"

เขาพูดขึ้นช้าๆ

ทุกคนหันไปมอง

เฉินอวี่มองหน้าจอด้วยสีหน้าที่ไม่เข้าใจ

"ศาสตราจารย์อธิป นักฟิสิกส์ทฤษฎีและนักวิจัยด้านการคาดการณ์อนาคต เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งโครงการธันวา"

ธันวาขยับเข้าไปใกล้

"แล้วเขาอยู่ที่ไหน"

เฉินอวี่นิ่งไป

ก่อนตอบ

"เขาเสียชีวิตแล้ว"

บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปทันที

มาลีที่ยืนอยู่ด้านหลังถึงกับหยุดหายใจ

"เป็นไปไม่ได้"

เธอพูดออกมาเบาๆ

หลินเฟิงหันไปมองเธอ

"คุณรู้จักเขา"

มาลีไม่ตอบในทันที เธอมองชื่อบนหน้าจอเหมือนกำลังเห็นอดีตที่ไม่อยากจดจำกลับมาอีกครั้ง

"เขาเป็นคนที่ฉลาดที่สุดในโครงการธันวา"

เธอพูดช้าๆ

"และเป็นคนที่ทำให้ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้น"

เฉินอวี่เลื่อนข้อมูลลงไป

"ข้อมูลระบุว่า ศาสตราจารย์อธิปเสียชีวิตเมื่อยี่สิบปีก่อน จากอุบัติเหตุในห้องทดลอง"

เขาหยุด

"แต่มีบางอย่างแปลก"

"อะไร"

หลินเฟิงถาม

เฉินอวี่ชี้ไปยังเอกสาร

"วันที่เขาเสียชีวิต คือก่อนที่แก่นอนันต์รุ่นสมบูรณ์จะถูกสร้างขึ้น"

ทุกคนเงียบ

นั่นหมายความว่า ศาสตราจารย์อธิปเสียชีวิตก่อนที่เทคโนโลยีสำคัญที่สุดของโครงการจะเสร็จสมบูรณ์

แต่ข้อมูลล่าสุดกลับระบุว่าเขาเป็นผู้ควบคุมโครงการในช่วงเวลาหลังจากนั้น

ความเป็นไปได้มีเพียงสองอย่าง

หนึ่ง ข้อมูลถูกปลอมแปลง

สอง คนที่ควบคุมโครงการในปัจจุบันไม่ใช่ศาสตราจารย์อธิปตัวจริง

ธันวากำลังจะพูด แต่ทันใดนั้นมาลีก็เดินเข้ามาหยุดอยู่หน้าจอ

"ไม่ใช่"

เธอพูด

"เขายังมีชีวิตอยู่"

ทุกคนหันมามองทันที

"คุณบอกว่าเขาตายไปแล้ว"

เฉินอวี่ถาม

มาลีมองข้อมูลนั้น

"ในตอนนั้น ฉันก็คิดแบบนั้น"

เธอสูดหายใจลึก

"วันที่เกิดอุบัติเหตุ ฉันอยู่ที่นั่น"

ความทรงจำในอดีตกลับมาอีกครั้ง

เมื่อยี่สิบปีก่อน โครงการธันวายังเป็นเพียงการทดลองเล็กๆ นักวิทยาศาสตร์หลายคนเชื่อว่าการคาดการณ์อนาคตจะช่วยมนุษย์หลีกเลี่ยงสงครามและภัยพิบัติ

ศาสตราจารย์อธิปเป็นหัวหน้าทีมวิจัย

เขาเป็นคนที่เชื่อว่าอนาคตไม่ได้มีเพียงเส้นทางเดียว

เขาเชื่อว่าทุกการตัดสินใจสร้างความเป็นไปได้ใหม่

แต่หลังจากทดลองกับแก่นอนันต์ เขาค้นพบสิ่งที่น่ากลัว

อนาคตบางเส้นทางไม่ได้เกิดขึ้นเอง

มันถูกสร้างขึ้นโดยใครบางคน

"ตอนนั้นอธิปพบว่ามีข้อมูลจากอนาคตส่งกลับมา"

มาลีพูด

"เขาเชื่อว่ามีมนุษย์ในอนาคตกำลังพยายามเปลี่ยนแปลงอดีต"

หลินเฟิงขมวดคิ้ว

"แล้วเขาทำอะไร"

มาลีเงียบ

"เขาพยายามติดต่อกลับไป"

คำตอบนั้นทำให้ทุกคนตกใจ

"ติดต่อกลับไปหาอนาคต"

ธันวาถาม

"เขาทำได้ยังไง"

มาลีมองไปยังแก่นอนันต์ที่แสดงอยู่บนหน้าจอ

"เพราะนั่นคือเหตุผลที่เขาสร้างมัน"

เธอพูด

"แก่นอนันต์ไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อมองเห็นอนาคต"

หลินเฟิงรู้สึกเย็นวาบ

"แต่มันถูกสร้างมาเพื่อเชื่อมต่อกับอนาคต"

มาลีพยักหน้า

"ใช่"

คำตอบนั้นทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป

นิมิตที่คนทั้งโลกเห็น

ภาพอนาคตของราชาปีศาจ

ทั้งหมดอาจไม่ใช่การมองเห็นอนาคต

แต่มันคือข้อความที่ถูกส่งกลับมา

จากใครบางคนในอนาคต

เฉินอวี่ตรวจสอบข้อมูลต่อ

"เดี๋ยวก่อน"

เขาพูดขึ้น

"มีไฟล์ลับอีกชุดหนึ่ง"

เขาเปิดไฟล์นั้นอย่างระมัดระวัง

บนหน้าจอปรากฏภาพจากกล้องวงจรปิดเก่า

ภาพของศาสตราจารย์อธิป

ชายวัยกลางคนกำลังยืนอยู่ในห้องทดลอง

วันที่บันทึกคือสิบห้าปีก่อน

หลังจากวันที่เขาควรเสียชีวิต

ทุกคนในห้องหยุดนิ่ง

ธันวาจ้องภาพนั้น

"เป็นไปไม่ได้"

เฉินอวี่ตรวจสอบข้อมูลอีกครั้ง

"ภาพนี้เป็นของจริง ไม่มีการแก้ไข"

มาลีเดินเข้ามาใกล้หน้าจอ

ใบหน้าของเธอซีดลง

"เขาไม่ตาย"

เธอพูด

"เขาหลอกทุกคน"

หลินเฟิงถาม

"ทำไมเขาต้องทำแบบนั้น"

ไม่มีใครตอบได้

แต่ในตอนนั้นเอง ระบบของห้องทดลองก็เปิดขึ้นเอง

เสียงเตือนดังขึ้น

หน้าจอแสดงข้อความใหม่

ผู้ควบคุมโครงการธันวาออนไลน์

ทุกคนเตรียมตัวทันที

ภาพของศาสตราจารย์อธิปปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

แต่คราวนี้ไม่ใช่ภาพเก่า

เป็นภาพสด

ชายชราที่มีผมสีขาวกำลังมองมายังพวกเขา

ใบหน้าของเขาไม่ได้เปลี่ยนไปมากนักจากภาพเมื่อสิบห้าปีก่อน

ราวกับว่าเวลาไม่ได้ส่งผลกับเขา

มาลีถอยหลังหนึ่งก้าว

"อธิป"

ชายบนหน้าจอยิ้ม

"ในที่สุดเธอก็กลับมา มาลี"

น้ำเสียงของเขาสงบนิ่ง

แต่เต็มไปด้วยอำนาจ

หลินเฟิงจ้องชายคนนั้น

"คุณคือคนส่งนิมิต"

ศาสตราจารย์อธิปมองเขา

"ใช่"

คำตอบตรงไปตรงมาทำให้ทุกคนชะงัก

"ทำไม"

หลินเฟิงถาม

"ทำไมต้องให้คนทั้งโลกเห็นว่าผมกลายเป็นราชาปีศาจ"

อธิปเงียบไปครู่หนึ่ง

ก่อนตอบ

"เพราะนั่นคือวิธีเดียวที่จะทำให้มนุษย์เดินไปถึงอนาคตที่พวกเขาต้องการ"

หลินเฟิงกำหมัด

"คุณกำลังบอกว่าคุณจงใจทำให้ทุกคนเกลียดผม"

"ใช่"

คำตอบนั้นไม่มีความลังเล

"เพราะความเกลียดชังของมนุษย์ คือแรงผลักดันที่แข็งแกร่งที่สุด"

ทุกคนกำลังฟังด้วยความไม่อยากเชื่อ

อธิปมองหลินเฟิง

"ฉันไม่ได้สร้างราชาปีศาจ"

เขาพูด

"ฉันแค่สร้างสถานการณ์ที่จะทำให้ราชาปีศาจเกิดขึ้น"

หลินเฟิงรู้สึกเย็นไปทั้งร่าง

คำพูดนั้นหมายความว่า ทุกความสูญเสีย ทุกการถูกไล่ล่า ทุกความเจ็บปวดที่ผ่านมา

ทั้งหมดอาจเป็นส่วนหนึ่งของแผน

"คุณต้องการอะไรจากผม"

หลินเฟิงถาม

ศาสตราจารย์อธิปยิ้มเล็กน้อย

"ฉันต้องการให้เธอเป็นคนที่เธอถูกกำหนดให้เป็น"

"ราชาปีศาจ"

อธิปพยักหน้า

"ใช่"

หน้าจอดับลงทันที

แต่ก่อนที่ภาพจะหายไป เสียงสุดท้ายของเขายังคงดังอยู่

"และมาลีรู้ดีว่า ทำไมเธอถึงต้องเป็นคนสร้างแก่นอนันต์ขึ้นมา"

หลินเฟิงหันไปมองมาลี

ธันวาก็เช่นกัน

เพราะตอนนี้พวกเขาเริ่มเข้าใจแล้วว่า ความลับของแก่นอนันต์ยังไม่ใช่ความจริงทั้งหมด

ความจริงที่ใหญ่กว่านั้นคือ

เหตุใดศาสตราจารย์อธิปที่ควรตายไปแล้วถึงยังมีชีวิตอยู่

และเขาได้รับความรู้เกี่ยวกับอนาคตมาจากใคร

หรือบางที

คนที่กำลังควบคุมอนาคต

อาจไม่ใช่ศาสตราจารย์อธิป

แต่อาจเป็นใครบางคนที่อยู่เหนือเขาอีกชั้นหนึ่ง