Home / แฟนตาซี / คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม / ตอนที่ 78 ศึกอุโมงค์เหนือ

Share

ตอนที่ 78 ศึกอุโมงค์เหนือ

last update publish date: 2026-08-09 07:38:58

ตอนที่ 78 ศึกอุโมงค์เหนือ

เสียงระเบิดจากชั้นดินยังคงดังต่อเนื่อง

ทุกครั้งที่แรงกระแทกเกิดขึ้น นครไร้ธงทั้งเมืองจะสั่นสะเทือนเหมือนภูเขากำลังพยายามกลืนผู้คนที่อยู่ภายในลงไป

แต่ไม่มีใครถอย

หลังจากการโจมตีครั้งแรก ระบบป้องกันหลายส่วนเสียหาย อุโมงค์บางเส้นทางพังลง และผู้คนจำนวนมากต้องย้ายไปยังพื้นที่ปลอดภัย

แต่สิ่งที่ทุกคนกลัวที่สุดไม่ได้เกิดขึ้น

เมืองยังยืนอยู่

และตอนนี้

ศัตรูเข้ามาถึงแล้ว

อุโมงค์เหนือ

หนึ่งในทางเชื่อมเก่าที่เคยใช้สำหรับขนส่งทรัพยากรในอดีต

กลายเป็นสนามรบแรกของสงครามครั้งนี้

กฤตภาสยืนอยู่หน้าจอควบคุม มองสัญญาณการเคลื่อนที่ของศัตรู

จุดสีแดงจำนวนมากกำลังเคลื่อนเข้ามา

"พวกเขาเข้าทางเหนือ"

เจ้าหน้าที่รายงาน

"จำนวนประมาณสามร้อย"

กฤตภาสขมวดคิ้ว

"แค่สามร้อย"

เขารู้ทันที

นี่ไม่ใช่กำลังหลัก

มันคือหน่วยเปิดทาง

"พวกเขาต้องการทดสอบแนวป้องกัน"

เขาพูด

"หรือไม่ก็ต้องการบังคับให้เราเปิดไพ่"

ภาพจากกล้องภายในอุโมงค์แสดงทหารในชุดเกราะพิเศษกำลังเคลื่อนที่อย่างเป็นระบบ

ไม่ใช่ทหารธรรมดา

เป็นหน่วยพิเศษต่อต้านผู้มีพลัง

ทุกคนมีอุปกรณ์ลดทอนพลัง

อาวุธเฉพาะ

และเครื่องมือจับกุม

เป้าหมายของพวกเขาชัดเจน

ธันวา

กฤตภาสหยิบเครื่องสื่อสาร

"ขุนเขา"

เสียงตอบกลับทันที

"อยู่"

ภาพของชายร่างใหญ่ปรากฏบนหน้าจอ

ด้านหลังเขาคือหน่วยรักษาการณ์ของเมือง

"ศัตรูกำลังเข้ามา"

กฤตภาสกล่าว

"อย่าให้ผ่านแนวแรก"

ขุนเขายิ้ม

"รอคำสั่งนี้มานานแล้ว"

การสื่อสารถูกตัด

ที่อุโมงค์เหนือ

ขุนเขายืนอยู่หน้าประตูเหล็กเก่า

ด้านหลังคือเจ้าหน้าที่รักษาการณ์หลายสิบคน

บางคนมีพลัง

บางคนไม่มี

แต่ทุกคนถืออาวุธเหมือนกัน

พวกเขาไม่ได้ยืนอยู่ที่นี่เพราะคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งกว่า

พวกเขายืนเพราะไม่มีใครเหลือให้ถอย

เสียงฝีเท้าดังขึ้น

ทหารฝ่ายศัตรูปรากฏตัว

หัวหน้าหน่วยยกมือ

"เรามารับตัวเป้าหมาย"

ขุนเขาก้าวออกมา

"ที่นี่ไม่มีเป้าหมาย"

ทหารมองเขา

"อย่าทำให้คนบริสุทธิ์ต้องตาย"

ขุนเขาหัวเราะเบา ๆ

"แปลก"

เขากล่าว

"พวกเจ้าพูดเหมือนพวกเราคือคนเริ่ม"

ทหารไม่ตอบ

คำสั่งถูกส่ง

การต่อสู้เริ่มขึ้น

เสียงปืนดังสะท้อนในอุโมงค์

เจ้าหน้าที่รักษาการณ์สร้างแนวป้องกัน

ผู้มีพลังฝ่ายเมืองใช้ความสามารถสนับสนุน

ขุนเขากระแทกหมัดลงพื้น

กำแพงหินพุ่งขึ้นขวางทาง

แต่ศัตรูเตรียมตัวมาแล้ว

อาวุธพลังงานถูกยิงเข้าใส่

เกราะหินแตกกระจาย

ขุนเขาถอยหลัง

"พวกมันมีอาวุธสำหรับเราโดยเฉพาะ"

เขาพูด

แต่เขายังยืน

ในขณะเดียวกัน

ธันวากำลังช่วยผู้คนจากพื้นที่ถล่ม

เขาได้ยินเสียงต่อสู้จากอุโมงค์เหนือผ่านระบบสื่อสาร

กฤตภาสบอกเขา

"อย่าเพิ่งมา"

ธันวาตอบ

"มีคนกำลังสู้"

"นั่นคือหน้าที่ของพวกเขา"

กฤตภาสตอบ

"หน้าที่ของเจ้าคือรักษาตัว"

ธันวากำมือ

เขาไม่ชอบคำพูดนั้น

เพราะมันเหมือนกับการบอกให้เขายืนดูคนอื่นเสี่ยงชีวิต

แต่ก่อนที่เขาจะตอบ

เสียงหนึ่งดังขึ้นจากระบบกลาง

ภาพจากกล้องอุโมงค์เหนือถูกส่งเข้ามา

ทหารฝ่ายศัตรูจับคนกลุ่มหนึ่งได้

ประชาชนที่ยังอพยพไม่ทัน

พวกเขาถูกนำมายืนด้านหน้า

ขุนเขาหยุด

เพราะรู้ทันที

นี่ไม่ใช่การต่อสู้

มันคือการบังคับ

หัวหน้าหน่วยศัตรูเปิดเครื่องขยายเสียง

"ธันวา"

เสียงนั้นดังทั่วเมือง

"เราไม่ต้องการสู้กับประชาชน"

ภาพตัวประกันถูกส่งไปยังทุกจอ

"ออกมา"

ธันวานิ่ง

กฤตภาสสบถเบา ๆ

"พวกมันใช้คนเป็นโล่"

หัวหน้าหน่วยพูดต่อ

"ถ้าเจ้าปรากฏตัว ทุกคนจะปลอดภัย"

ไม่มีใครพูด

เพราะทุกคนรู้

มันเป็นกับดัก

ธันวาเดินไปยังทางออก

กฤตภาสจับแขนเขา

"อย่า"

ธันวามองเขา

"ถ้าข้าไม่ไป พวกเขาจะตาย"

"ถ้าเจ้าไป เจ้าก็อาจถูกจับ"

ธันวาเงียบ

จากนั้นตอบ

"ข้าเคยถูกจับมาแล้ว"

เขามองภาพเด็กและผู้คนบนหน้าจอ

"แต่ข้าไม่เคยยอมให้คนอื่นตายแทนข้า"

กฤตภาสปล่อยมือ

เพราะเขารู้ว่าไม่มีทางหยุดธันวาได้

ธันวาเดินเข้าสู่อุโมงค์เหนือ

เมื่อเขาปรากฏตัว

ทั้งสองฝ่ายหยุด

ทหารหลายคนยกอาวุธ

ขุนเขามองเขา

"เจ้ามาทำไม"

ธันวาตอบ

"มาช่วย"

ขุนเขาส่ายหน้า

"ข้าไม่ได้ขอ"

ธันวายิ้ม

"ข้ารู้"

เขาเดินไปข้างหน้า

หัวหน้าหน่วยศัตรูมองเขา

"ในที่สุด"

เขาพูด

"ราชันอสูรก็ออกมา"

ธันวาไม่ตอบ

เขามองตัวประกัน

"ปล่อยพวกเขา"

ทหารหัวเราะ

"เจ้าคิดว่ามีสิทธิ์ต่อรองหรือ"

จากนั้น

เสียงระเบิดดังขึ้น

ทหารอีกกลุ่มยิงเข้าใส่

ไม่ใช่เพื่อฆ่า

แต่เพื่อบังคับ

กระสุนพลังงานหลายร้อยนัดพุ่งเข้าหากลุ่มประชาชน

ธันวาเคลื่อนที่ทันที

เขาไม่ได้คิด

ไม่ได้วางแผน

ร่างกายตอบสนองก่อนความคิด

เงาสีดำแผ่ออก

กำแพงพลังปรากฏ

แต่กระสุนมากเกินไป

แรงระเบิดจากอาวุธหนักตามมา

ทุกคนเห็นเพียงแสงสีดำกลืนกินพื้นที่

เมื่อฝุ่นจางลง

ธันวายังคงยืนอยู่

ด้านหลังเขาคือประชาชนทั้งหมด

ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ

แต่พื้นรอบตัวเขาแตกร้าว

กฤตภาสมองภาพจากกล้อง

"เขาดูดซับมัน"

มาลีที่ดูข้อมูลอยู่พูดด้วยเสียงตกใจ

"ไม่ใช่แค่ดูดซับ"

เธอกล่าว

"เขารับพลังทั้งหมดเข้าไป"

ธันวายืนเงียบ

กระสุน

แรงระเบิด

พลังงานทำลายล้าง

ทั้งหมดอยู่ภายในแก่นอนันต์

แต่ครั้งนี้

มันไม่ได้ทำให้เขาเสียการควบคุม

เพราะเขาไม่ได้ใช้มันเพื่อทำลาย

เขาใช้มันเพื่อปกป้อง

ทหารฝ่ายศัตรูถอยหลัง

แม้แต่พวกเขายังตกตะลึง

หัวหน้าหน่วยมองภาพตรงหน้า

"เป็นไปไม่ได้"

กล้องติดหมวกของทหารกำลังบันทึกทุกอย่าง

ภาพธันวายืนอยู่กลางควัน

พลังสีดำล้อมรอบตัว

ถูกส่งกลับไปยังศูนย์บัญชาการโลก

และจากนั้น

ภาพเดียวกันถูกเผยแพร่ไปทั่วโลก

ผู้คนนับพันล้านเห็น

ราชันอสูร

กำลังยืนอยู่ท่ามกลางสนามรบ

แต่ภาพที่โลกเคยเห็นในนิมิตคือชายผู้ยืนเหนือซากศพ

วันนี้

พวกเขาเห็นชายคนเดียวกัน

ยืนปกป้องผู้คนที่ถูกใช้เป็นโล่

ทั่วโลกเกิดความเงียบ

ไม่มีคำประกาศ

ไม่มีคำอธิบาย

มีเพียงภาพเดียว

ภาพของธันวา

รับการโจมตีทั้งหมดไว้ด้วยตัวเอง

เพื่อช่วยคนอื่น

ภายในศูนย์บัญชาการโลก

พลเอกภาคินมองภาพนั้น

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งถาม

"ท่านครับ"

"ภาพนี้ควรตัดออกไหม"

ภาคินเงียบ

เพราะเขารู้

มันสายเกินไปแล้ว

ผู้คนทั่วโลกเห็นแล้ว

สิ่งที่แตกต่างระหว่างนิมิต

กับความจริง

ในนครไร้ธง

ธันวายังคงยืนอยู่

เขามองทหารฝ่ายตรงข้าม

และพูดเพียงประโยคเดียว

"ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อเป็นราชันอสูร"

เขามองประชาชนด้านหลัง

"ผมมาเพื่อไม่ให้ใครต้องกลายเป็นเหยื่ออีก"

และในวันแรกของสงคราม

โลกทั้งโลกได้เห็นบางสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้น

คนที่ถูกเรียกว่าปีศาจ

กำลังปกป้องมนุษย์.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 122 ห้องที่ไม่มีอยู่ในแผนผัง

    ตอนที่ 122 ห้องที่ไม่มีอยู่ในแผนผังแรงสั่นสะเทือนจากส่วนลึกของเกาะอรุณรุนแรงขึ้นทันทีหลังเสียงจากอีกมิติถามว่าธันวาจะยังเลือกเป็นมนุษย์ได้หรือไม่ หลอดไฟทั่วห้องทดลองดับลงพร้อมกัน ก่อนแสงฉุกเฉินสีแดงจะสว่างขึ้นแทน เสียงเตือนดังซ้ำอย่างต่อเนื่อง ประตูทางออกทุกบานเลื่อนปิด ระบบสื่อสารถูกตัดขาด และแคปซูลซึ่งเคยเก็บตัวทดลองรุ่นก่อนเริ่มทำงานขึ้นมาเอง ของเหลวสีดำไหลวนอยู่ภายในทั้งที่หลายแคปซูลว่างเปล่ามานานหลายสิบปี ราวกับพลังจากอีกมิติกำลังพยายามปลุกบางสิ่งซึ่งหลับใหลอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ธันวารู้สึกเจ็บแปลบกลางหน้าอก ความร้อนแผ่จากแก่นอนันต์ไปทั่วร่าง เส้นพลังสีดำปรากฏใต้ผิวหนังตั้งแต่ข้อมือจนถึงลำคอ เขาทรุดเข่าลงข้างหนึ่ง มือกดพื้นเอาไว้แน่น ขณะที่เสียงนับไม่ถ้วนแทรกเข้ามาในศีรษะ เสียงเหล่านั้นไม่ได้ตะโกนหรือข่มขู่ แต่กระซิบด้วยถ้อยคำซ้ำเดิมอย่างช้า ๆ"เปิดประตู"ธันวากัดฟัน เขาพยายามลุกขึ้น แต่ทันทีที่ขยับ ความทรงจำบางอย่างในหัวกลับเลือนหาย เขาเห็นภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยนิมิต เห็นผู้คนจำนวนมากมองเขาด้วยความหวาดกลัว แต่ไม่สามารถนึกออกได้ว่าภาพนั้นเกิดขึ้นเมื่อใด เขาพยายามนึกถึงวันที่ได้พ

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 121 มนุษย์ที่กลายเป็นประตู

    ตอนที่ 121 มนุษย์ที่กลายเป็นประตูหลังจากบันทึกของศาสตราจารย์อธิปจบลง ห้องทดลองใต้เกาะอรุณก็กลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง ไม่มีใครพูดอะไร เพราะสิ่งที่พวกเขาได้รับรู้ไม่ใช่เพียงความลับของโครงการภาชนะเทวะ แต่มันคือความจริงเกี่ยวกับการมีอยู่ของธันวาเองเขาไม่ได้เป็นอาวุธเขาไม่ได้เป็นสิ่งทดลองที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อทำลายแต่เขาคือผลลัพธ์ของความพยายามครั้งสุดท้ายของมนุษย์ในการสร้างสิ่งที่สามารถเชื่อมต่อกับพลังจากอีกมิติพลังที่มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถรับได้พลังที่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงและพลังที่กำลังทำให้รอยแยกบนท้องฟ้าเปิดออกมากขึ้นทุกขณะ

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 120 ศาสตราจารย์อธิป

    ตอนที่ 120 ศาสตราจารย์อธิปภายในห้องลึกที่สุดของเกาะอรุณ ความเงียบปกคลุมทุกสิ่งหลังจากประตูภาชนะเปิดออก ไม่มีใครพูดอะไรออกมา เพราะสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าหนักเกินกว่าจะยอมรับได้ ภายในห้องขนาดมหึมานั้นเต็มไปด้วยแคปซูลทดลองจำนวนมาก บางแคปซูลว่างเปล่า บางแคปซูลมีร่องรอยความเสียหาย และบางแคปซูลยังคงมีสิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นมนุษย์หลับใหลอยู่ภายในธันวายืนอยู่ตรงกลางห้อง มองภาพเหล่านั้นด้วยสายตาที่สั่นไหว เขาเคยคิดว่าตัวเองเป็นเพียงคนที่ได้รับพลังพิเศษจากการทดลอง แต่ตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่า ความจริงอาจลึกกว่านั้นเขาไม่ได้ถูกมอบพลังเขาถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับมันคำว่า ภาชนะ ที่สิ่งมีชีวิตจากอีกมิติเรียกเขา ไม่ใช่คำดูถูก

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 119 ประตูภาชนะ

    ตอนที่ 119 ประตูภาชนะภายในส่วนลึกที่สุดของเกาะอรุณ ความเงียบกลับกลายเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าเสียงเตือนภัยที่ดังขึ้นทั่วทั้งฐาน หลังจากระบบของสถาบันอรุณตรวจพบการมาถึงของธันวา ประตูและทางเดินจำนวนมากที่ถูกปิดตายมานานหลายสิบปีเริ่มเปิดออกทีละส่วน ราวกับสถานที่แห่งนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อป้องกันคนภายนอกเข้ามา แต่ถูกสร้างขึ้นเพื่อรอวันที่ใครบางคนจะกลับมาและคนคนนั้นคือธันวาทีมของเขาเดินลึกเข้าไปในฐานใต้ดินของเกาะอรุณ ภายในเต็มไปด้วยห้องทดลองเก่า เครื่องจักรที่ไม่มีใครเคยเห็น และข้อมูลจำนวนมหาศาลที่ถูกเก็บไว้โดยไม่มีใครบนโลกเคยรับรู้ ที่นี่ไม่เหมือนสถานที่วิจัยทั่วไป มันเหมือนวิหารที่สร้างขึ้นเพื่อบูชาบางสิ่งบางสิ่งที่มนุษย์ไม่ควรสร้างขึ้นผนังหลายแห่งมีสัญลักษณ์เดียวกันปรากฏอยู่สัญลักษณ์ของภาชนะพิมพ์ชนกเดินผ่านทางเดินพร้อมตรวจสอบพลังงานรอบตัว เธอสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังที่เหมือนกับแก่นอนันต์ของธันวา แต่ในสถานที่แห่งนี้ ความเข้มข้นของมันสูงกว่าหลายเท่า"ที่นี่มีพลังของแก่นอนันต์อยู่ทุกที่"เธอพูดธันวาหยุดเดิน"หมายความว่าอะไร"พิมพ์ชนกมองไปยังผนังที่เต็มไปด้วยวงจรพลังงาน"หมายความว่า

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 118 เกาะอรุณ

    ตอนที่ 118 เกาะอรุณหลังจากข้อมูลจากรอยแยกเปิดเผยความจริงที่น่าตกใจว่า พลังในแก่นอนันต์ของธันวาเป็นพลังเดียวกับสิ่งมีชีวิตจากอีกมิติ ทุกฝ่ายทั่วโลกต่างเริ่มเข้าใจว่า สงครามครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการต่อสู้เพื่อป้องกันโลกจากศัตรูภายนอก แต่มันเกี่ยวข้องกับความลับที่ถูกซ่อนไว้มานานหลายสิบปี ความลับที่อาจเปลี่ยนความเข้าใจทั้งหมดเกี่ยวกับการกำเนิดของธันวา และเหตุผลที่เขาถูกสร้างขึ้นมาจุดหมายต่อไปของทีมธันวาคือ เกาะอรุณสถานที่ที่เป็นหัวใจของสถาบันอรุณสถานที่ที่เก็บข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับโครงการภาชนะเทวะและอาจเป็นสถานที่เดียวที่สามารถตอบคำถามว่า ธันวาคืออะไรเรือขนาดใหญ่แล่นผ่านมหาสมุทรที่เต็มไปด

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 117 ข้อมูลจากอนาคต

    ตอนที่ 117 ข้อมูลจากอนาคตหลังจากรอยแยกบนท้องฟ้าเริ่มขยายตัว โลกทั้งใบเข้าสู่ช่วงเวลาที่ไม่มีใครเคยคาดคิดมาก่อน มนุษย์ไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับสงครามระหว่างประเทศ ไม่ได้ต่อสู้กับผู้มีพลังพิเศษ หรือความขัดแย้งภายในอีกต่อไป แต่กำลังเผชิญหน้ากับสิ่งที่อยู่นอกเหนือความเข้าใจของมนุษย์ สิ่งมีชีวิตจากอีกมิติที่กำลังพยายามเข้าสู่โลก และสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ มันไม่ได้มองโลกเป็นเป้าหมายแรก มันกำลังมองหาบางสิ่งที่อยู่ภายในตัวธันวาภายในห้องวิจัยของเมืองไร้ธง พิมพ์ชนกกำลังทำงานโดยแทบไม่ได้พักตั้งแต่วันที่รอยแยกปรากฏขึ้น เธอใช้พลังของตัวเองเชื่อมต่อกับข้อมูลจากสนามพลังงานที่อยู่รอบรอยแยก พยายามวิเคราะห์ว่าพลังที่กำลังไหลเข้ามาจากอีกมิติคืออะไร และเหตุใดมันจึงตอบสนองกับแก่นอนันต์ของธันวาบนหน้าจอเต็มไปด้วยข้อมูลจำนวนมหาศาล เส้นพลังงานหลายรูปแบบกำลังถูกเปรียบเทียบกันอย่างต่อเนื่อง แต่ยิ่งวิเคราะห์มากขึ้น สีหน้าของพิมพ์ชนกก็ยิ่งเปลี่ยนไปเธอไม่ได้พบคำตอบที่ทำให้ทุกคนสบายใจเธอพบความจริงที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิมธันวาเดินเข้ามาในห้อง เขายังคงมีสีหน้าเคร่งเครียดหลังจากรู้ความจริงเกี่ยวกับต้นกำเนิดขอ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status