แชร์

ตอนที่ 77 กองทัพหน้าประตู

ผู้เขียน: เจ้าสำนัก
last update วันที่เผยแพร่: 2026-08-09 07:37:31

ตอนที่ 77 กองทัพหน้าประตู

รุ่งเช้าของวันที่ไม่มีใครอยากให้มาถึง

ไม่มีแสงอาทิตย์

ไม่มีท้องฟ้า

ไม่มีเสียงนกร้อง

แต่นครไร้ธงทุกคนรู้ว่าเช้าวันนี้เริ่มต้นแล้ว

เพราะเสียงจากพื้นดินด้านบนดังลงมาถึงใต้ภูเขา

เสียงเครื่องจักรจำนวนมหาศาล

เสียงยานพาหนะหนัก

เสียงการเคลื่อนตัวของกองทัพ

โลกภายนอกมาถึงแล้ว

บนพื้นผิวเหนือภูเขาที่ซ่อนนครไร้ธงเอาไว้ กองกำลังจากหลายประเทศรวมตัวกันเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์เพื่อปฏิบัติการเดียว

รัฐบาลโลก

หน่วยพิเศษต่อต้านผู้มีพลัง

นักล่าค่าหัวที่ยังภักดีต่อคำสั่ง

กองกำลังทหารที่ถูกส่งมาพร้อมอาวุธเจาะใต้ดิน

ทั้งหมดล้อมรอบภูเขา

ไม่มีช่องว่าง

ไม่มีทางหนี

ภาพจากกล้องระยะไกลถูกส่งเข้ามาในนครไร้ธง

กฤตภาสยืนมองกองทัพด้านบนผ่านหน้าจอ

สีหน้าของเขาไม่ได้เปลี่ยน

แต่ทุกคนรู้ว่าเขากำลังประเมินสถานการณ์อย่างหนัก

"จำนวนมากกว่าที่คาด"

เจ้าหน้าที่พูด

กฤตภาสพยักหน้า

"พวกเขาไม่ได้มาเพื่อจับตัว"

เขาตอบ

"พวกเขามาเพื่อยึดเมือง"

ข้อมูลแสดงจำนวนกำลังพล

อาวุธ

ตำแหน่งโจมตี

และพื้นที่ที่คาดว่าจะถูกทำลาย

พิมพ์ชนกยืนอยู่ข้างเขา แม้ใบหน้ายังซีดจากการใช้พลังเกินขีดจำกัด แต่เธอยังคงพยายามอ่านอนาคต

เธอเห็นภาพซ้อนมากมาย

การระเบิด

การต่อสู้

ผู้คนล้มลง

แต่ครั้งนี้

มีบางอย่างเปลี่ยนไป

เธอไม่เห็นเพียงความตาย

เธอเห็นเส้นทางที่ยังไม่จบ

"มีอะไร"

กฤตภาสถาม

พิมพ์ชนกเงียบไป

ก่อนตอบ

"ครั้งนี้แตกต่าง"

ทุกคนหันมา

"ข้าไม่เห็นจุดจบ"

เธอพูด

"ข้าเห็นแค่การต่อสู้"

คำพูดนั้นทำให้หลายคนมีความหวังเล็กน้อย

เพราะที่ผ่านมา ทุกเส้นทางที่เธอเห็นจบด้วยการทำลาย

แต่ครั้งนี้

อนาคตยังเปิดอยู่

บนพื้นผิว

พลเอกภาคินเดินออกมาหน้ากองกำลัง

ชายวัยกลางคนในเครื่องแบบเต็มยศ เขาเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการที่มีอำนาจสูงสุดของรัฐบาลโลก

ด้านหลังเขาคือกองกำลังหลายพันนาย

กล้องถ่ายทอดสดถูกเปิด

เสียงของเขาถูกส่งไปทั่วโลก

"ประชาชนทั่วโลก"

เขากล่าว

"วันนี้เรามาเพื่อป้องกันหายนะ"

ภาพของธันวาในนิมิตถูกแสดงบนหน้าจอ

ภาพราชันอสูร

ภาพโลกที่ลุกเป็นไฟ

"บุคคลที่เรียกว่าธันวา"

ภาคินพูด

"คือภัยคุกคามที่ได้รับการยืนยัน"

เสียงของเขาหนักแน่น

"เขาเป็นต้นกำเนิดของพลังที่สามารถทำลายอารยธรรม"

ภายในเมือง ผู้คนจำนวนมากมองภาพนั้น

บางคนกำหมัด

บางคนหวาดกลัว

แต่ไม่มีใครเดินหนี

เพราะพวกเขาได้เห็นความจริงแล้ว

"เราขอให้เมืองไร้ธงส่งตัวธันวา"

ภาคินกล่าว

"พร้อมทั้งผู้มีพลังทั้งหมดภายในเมือง"

เสียงเงียบลง

"หากปฏิบัติตาม"

"เราจะรับประกันความปลอดภัยของพลเมืองทั่วไป"

คำพูดนั้นฟังดูเหมือนข้อเสนอ

แต่ทุกคนรู้

มันคือคำสั่ง

ภายในศูนย์บัญชาการ ดารินทร์ยืนอยู่หน้าจอ

กฤตภาส

ธันวา

รินรดา

และคนอื่น ๆ อยู่รอบตัว

ไม่มีใครพูด

เพราะทุกคนรอฟังคำตอบของเธอ

ดารินทร์เปิดช่องสื่อสาร

ภาพของเธอปรากฏต่อหน้ากองทัพภายนอก

"พลเอกภาคิน"

เธอพูด

"ข้าคือดารินทร์ ผู้นำชั่วคราวของนครไร้ธง"

ภาคินมองเธอ

"ส่งตัวธันวา แล้วเรื่องนี้จะจบ"

ดารินทร์นิ่ง

จากนั้นตอบ

"ไม่"

คำเดียว

แต่ดังไปทั่วสนามรบ

ภาคินขมวดคิ้ว

"เจ้ารู้หรือไม่ว่ากำลังปกป้องอะไร"

ดารินทร์มองภาพธันวาที่อยู่ด้านหลัง

"รู้"

เธอตอบ

"ข้ากำลังปกป้องมนุษย์คนหนึ่ง"

ภาคินพูดเสียงเย็น

"เขาจะกลายเป็นราชันอสูร"

ดารินทร์ตอบ

"นั่นคือสิ่งที่พวกเจ้าบอก"

เธอหยุด

"แต่สิ่งที่ข้าเห็น คือเด็กคนหนึ่งที่ช่วยชีวิตคนในเมืองนี้"

ภาคินเงียบ

ดารินทร์กล่าวต่อ

"เมืองไร้ธงไม่ตัดสินใครจากสิ่งที่ยังไม่ได้ทำ"

"แม้แต่คนที่โลกทั้งโลกกลัว"

คำตอบนั้นถูกส่งออกไป

และเป็นจุดสิ้นสุดของการเจรจา

ภาคินปิดการสื่อสาร

ไม่กี่วินาทีต่อมา

คำสั่งถูกส่ง

"เริ่มปฏิบัติการ"

บนภูเขา

เครื่องจักรขนาดใหญ่เริ่มทำงาน

อาวุธเจาะชั้นดินถูกเปิด

เป้าหมาย

นครไร้ธง

เสียงสั่นสะเทือนเริ่มดังลงมาถึงเมือง

ผู้คนหยุดนิ่ง

พื้นเริ่มสั่น

เด็กหลายคนร้องไห้

เจ้าหน้าที่รักษาการณ์เข้าประจำตำแหน่ง

กฤตภาสมองค่าพลังงาน

"เริ่มแล้ว"

เสียงระเบิดครั้งแรกดังขึ้น

ไม่ใช่เสียงดังจากด้านบน

แต่เป็นเสียงที่เกิดใต้พื้น

เหมือนภูเขาทั้งลูกกำลังถูกฉีกออก

แรงสั่นสะเทือนกระจายผ่านอุโมงค์

ไฟหลายเขตกระพริบ

จากนั้นดับลง

ทั้งเมืองตกอยู่ในความมืด

เสียงตกใจดังขึ้นทันที

ระบบสำรองทำงาน

แต่บางส่วนเสียหาย

ภาคย์วิ่งเข้าห้องควบคุม

"ระบบไฟชั้นสามล่ม"

เขาตะโกน

"มีแรงกระแทกทำลายสายหลัก"

กฤตภาสถาม

"ผู้บาดเจ็บ"

เจ้าหน้าที่ตอบ

"อุโมงค์ฝั่งตะวันออกถล่ม"

ทุกคนเงียบ

เพราะนั่นคือพื้นที่พักอาศัย

ธันวาหันไปทันที

"ข้าจะไป"

กฤตภาสจับแขนเขา

"ไม่"

ธันวาหันมา

"มีคนติดอยู่"

"แนวหน้าเริ่มแล้ว"

กฤตภาสตอบ

"ถ้าเจ้าหายไปตอนนี้ ทุกอย่างจะพัง"

ธันวากำหมัด

เขาเกลียดความรู้สึกนี้

ความรู้สึกที่ต้องเลือก

ระหว่างช่วยคนตรงหน้า

กับเตรียมรับมือภัยใหญ่กว่า

ดารินทร์เดินเข้ามา

"ไป"

ทุกคนมองเธอ

กฤตภาสถาม

"แนวป้องกัน"

ดารินทร์ตอบ

"เรายังไม่เสีย"

เธอมองธันวา

"คนที่อยู่ในเมืองต้องเห็นว่าเจ้าปกป้องพวกเขา"

ธันวาพยักหน้า

จากนั้นวิ่งไปยังเขตถล่ม

ด้านบน

กองทัพเริ่มเตรียมการบุกครั้งที่สอง

ภาคินมองข้อมูล

"เปิดทางได้หรือยัง"

เจ้าหน้าที่ตอบ

"ชั้นดินเสียหายแล้ว"

"อีกไม่นานจะเจาะถึงเมือง"

ภาคินพยักหน้า

"ดี"

เขามองภาพจากดาวเทียม

"คราวนี้โลกจะไม่ปล่อยให้ราชันอสูรเกิดขึ้น"

แต่เขาไม่รู้

ว่าความจริงใต้ภูเขา

ไม่ได้มีเพียงราชันอสูรที่กำลังรออยู่

ยังมีความจริงที่อาจทำลายเหตุผลทั้งหมดของสงครามครั้งนี้

ภายในเมือง

ธันวาเดินผ่านซากอุโมงค์

เขาช่วยยกหิน

ช่วยนำผู้บาดเจ็บออกมา

โดยไม่ใช้พลัง

ผู้คนที่เคยมองเขาด้วยความกลัวกำลังมองเขาอีกครั้ง

ไม่ใช่เพราะนิมิต

ไม่ใช่เพราะคำโฆษณา

แต่เพราะสิ่งที่เขาทำ

เด็กคนหนึ่งที่ถูกช่วยออกมาถาม

"พี่คือราชันอสูรใช่ไหม"

ธันวาหยุด

เขามองเด็กคนนั้น

ก่อนตอบ

"ไม่"

เด็กถาม

"แล้วพี่คือใคร"

ธันวาเงียบไป

ก่อนตอบ

"คนที่อยู่เมืองเดียวกับพวกเจ้า"

เด็กยิ้มเล็กน้อย

คำตอบธรรมดา

แต่มีความหมายมาก

เพราะในวันที่โลกทั้งใบเรียกเขาว่าสัตว์ประหลาด

เมืองแห่งหนึ่งเลือกเรียกเขาว่า

คนของพวกเขา

แต่เหนือขึ้นไปบนภูเขา

ระเบิดลูกที่สองเริ่มทำงาน

แรงสั่นสะเทือนรุนแรงกว่าเดิม

ระบบเตือนภัยดังขึ้น

และดารินทร์ได้รับข้อความหนึ่ง

การเจาะชั้นดินสำเร็จ

กองกำลังศัตรูจะเข้าสู่เมืองภายในหนึ่งชั่วโมง

สงครามที่ทุกคนรู้ว่าต้องมาถึง

ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

และครั้งนี้

นครไร้ธงไม่ได้ต่อสู้เพื่อหนีจากโลก

แต่กำลังต่อสู้เพื่อพิสูจน์ว่า

พวกเขายังมีสิทธิ์อยู่บนโลกใบนี้.

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 122 ห้องที่ไม่มีอยู่ในแผนผัง

    ตอนที่ 122 ห้องที่ไม่มีอยู่ในแผนผังแรงสั่นสะเทือนจากส่วนลึกของเกาะอรุณรุนแรงขึ้นทันทีหลังเสียงจากอีกมิติถามว่าธันวาจะยังเลือกเป็นมนุษย์ได้หรือไม่ หลอดไฟทั่วห้องทดลองดับลงพร้อมกัน ก่อนแสงฉุกเฉินสีแดงจะสว่างขึ้นแทน เสียงเตือนดังซ้ำอย่างต่อเนื่อง ประตูทางออกทุกบานเลื่อนปิด ระบบสื่อสารถูกตัดขาด และแคปซูลซึ่งเคยเก็บตัวทดลองรุ่นก่อนเริ่มทำงานขึ้นมาเอง ของเหลวสีดำไหลวนอยู่ภายในทั้งที่หลายแคปซูลว่างเปล่ามานานหลายสิบปี ราวกับพลังจากอีกมิติกำลังพยายามปลุกบางสิ่งซึ่งหลับใหลอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ธันวารู้สึกเจ็บแปลบกลางหน้าอก ความร้อนแผ่จากแก่นอนันต์ไปทั่วร่าง เส้นพลังสีดำปรากฏใต้ผิวหนังตั้งแต่ข้อมือจนถึงลำคอ เขาทรุดเข่าลงข้างหนึ่ง มือกดพื้นเอาไว้แน่น ขณะที่เสียงนับไม่ถ้วนแทรกเข้ามาในศีรษะ เสียงเหล่านั้นไม่ได้ตะโกนหรือข่มขู่ แต่กระซิบด้วยถ้อยคำซ้ำเดิมอย่างช้า ๆ"เปิดประตู"ธันวากัดฟัน เขาพยายามลุกขึ้น แต่ทันทีที่ขยับ ความทรงจำบางอย่างในหัวกลับเลือนหาย เขาเห็นภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยนิมิต เห็นผู้คนจำนวนมากมองเขาด้วยความหวาดกลัว แต่ไม่สามารถนึกออกได้ว่าภาพนั้นเกิดขึ้นเมื่อใด เขาพยายามนึกถึงวันที่ได้พ

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 121 มนุษย์ที่กลายเป็นประตู

    ตอนที่ 121 มนุษย์ที่กลายเป็นประตูหลังจากบันทึกของศาสตราจารย์อธิปจบลง ห้องทดลองใต้เกาะอรุณก็กลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง ไม่มีใครพูดอะไร เพราะสิ่งที่พวกเขาได้รับรู้ไม่ใช่เพียงความลับของโครงการภาชนะเทวะ แต่มันคือความจริงเกี่ยวกับการมีอยู่ของธันวาเองเขาไม่ได้เป็นอาวุธเขาไม่ได้เป็นสิ่งทดลองที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อทำลายแต่เขาคือผลลัพธ์ของความพยายามครั้งสุดท้ายของมนุษย์ในการสร้างสิ่งที่สามารถเชื่อมต่อกับพลังจากอีกมิติพลังที่มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถรับได้พลังที่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงและพลังที่กำลังทำให้รอยแยกบนท้องฟ้าเปิดออกมากขึ้นทุกขณะ

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 120 ศาสตราจารย์อธิป

    ตอนที่ 120 ศาสตราจารย์อธิปภายในห้องลึกที่สุดของเกาะอรุณ ความเงียบปกคลุมทุกสิ่งหลังจากประตูภาชนะเปิดออก ไม่มีใครพูดอะไรออกมา เพราะสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าหนักเกินกว่าจะยอมรับได้ ภายในห้องขนาดมหึมานั้นเต็มไปด้วยแคปซูลทดลองจำนวนมาก บางแคปซูลว่างเปล่า บางแคปซูลมีร่องรอยความเสียหาย และบางแคปซูลยังคงมีสิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นมนุษย์หลับใหลอยู่ภายในธันวายืนอยู่ตรงกลางห้อง มองภาพเหล่านั้นด้วยสายตาที่สั่นไหว เขาเคยคิดว่าตัวเองเป็นเพียงคนที่ได้รับพลังพิเศษจากการทดลอง แต่ตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่า ความจริงอาจลึกกว่านั้นเขาไม่ได้ถูกมอบพลังเขาถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับมันคำว่า ภาชนะ ที่สิ่งมีชีวิตจากอีกมิติเรียกเขา ไม่ใช่คำดูถูก

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 119 ประตูภาชนะ

    ตอนที่ 119 ประตูภาชนะภายในส่วนลึกที่สุดของเกาะอรุณ ความเงียบกลับกลายเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าเสียงเตือนภัยที่ดังขึ้นทั่วทั้งฐาน หลังจากระบบของสถาบันอรุณตรวจพบการมาถึงของธันวา ประตูและทางเดินจำนวนมากที่ถูกปิดตายมานานหลายสิบปีเริ่มเปิดออกทีละส่วน ราวกับสถานที่แห่งนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อป้องกันคนภายนอกเข้ามา แต่ถูกสร้างขึ้นเพื่อรอวันที่ใครบางคนจะกลับมาและคนคนนั้นคือธันวาทีมของเขาเดินลึกเข้าไปในฐานใต้ดินของเกาะอรุณ ภายในเต็มไปด้วยห้องทดลองเก่า เครื่องจักรที่ไม่มีใครเคยเห็น และข้อมูลจำนวนมหาศาลที่ถูกเก็บไว้โดยไม่มีใครบนโลกเคยรับรู้ ที่นี่ไม่เหมือนสถานที่วิจัยทั่วไป มันเหมือนวิหารที่สร้างขึ้นเพื่อบูชาบางสิ่งบางสิ่งที่มนุษย์ไม่ควรสร้างขึ้นผนังหลายแห่งมีสัญลักษณ์เดียวกันปรากฏอยู่สัญลักษณ์ของภาชนะพิมพ์ชนกเดินผ่านทางเดินพร้อมตรวจสอบพลังงานรอบตัว เธอสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังที่เหมือนกับแก่นอนันต์ของธันวา แต่ในสถานที่แห่งนี้ ความเข้มข้นของมันสูงกว่าหลายเท่า"ที่นี่มีพลังของแก่นอนันต์อยู่ทุกที่"เธอพูดธันวาหยุดเดิน"หมายความว่าอะไร"พิมพ์ชนกมองไปยังผนังที่เต็มไปด้วยวงจรพลังงาน"หมายความว่า

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 118 เกาะอรุณ

    ตอนที่ 118 เกาะอรุณหลังจากข้อมูลจากรอยแยกเปิดเผยความจริงที่น่าตกใจว่า พลังในแก่นอนันต์ของธันวาเป็นพลังเดียวกับสิ่งมีชีวิตจากอีกมิติ ทุกฝ่ายทั่วโลกต่างเริ่มเข้าใจว่า สงครามครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการต่อสู้เพื่อป้องกันโลกจากศัตรูภายนอก แต่มันเกี่ยวข้องกับความลับที่ถูกซ่อนไว้มานานหลายสิบปี ความลับที่อาจเปลี่ยนความเข้าใจทั้งหมดเกี่ยวกับการกำเนิดของธันวา และเหตุผลที่เขาถูกสร้างขึ้นมาจุดหมายต่อไปของทีมธันวาคือ เกาะอรุณสถานที่ที่เป็นหัวใจของสถาบันอรุณสถานที่ที่เก็บข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับโครงการภาชนะเทวะและอาจเป็นสถานที่เดียวที่สามารถตอบคำถามว่า ธันวาคืออะไรเรือขนาดใหญ่แล่นผ่านมหาสมุทรที่เต็มไปด

  • คนทั้งโลกเห็นอนาคตของผม   ตอนที่ 117 ข้อมูลจากอนาคต

    ตอนที่ 117 ข้อมูลจากอนาคตหลังจากรอยแยกบนท้องฟ้าเริ่มขยายตัว โลกทั้งใบเข้าสู่ช่วงเวลาที่ไม่มีใครเคยคาดคิดมาก่อน มนุษย์ไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับสงครามระหว่างประเทศ ไม่ได้ต่อสู้กับผู้มีพลังพิเศษ หรือความขัดแย้งภายในอีกต่อไป แต่กำลังเผชิญหน้ากับสิ่งที่อยู่นอกเหนือความเข้าใจของมนุษย์ สิ่งมีชีวิตจากอีกมิติที่กำลังพยายามเข้าสู่โลก และสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ มันไม่ได้มองโลกเป็นเป้าหมายแรก มันกำลังมองหาบางสิ่งที่อยู่ภายในตัวธันวาภายในห้องวิจัยของเมืองไร้ธง พิมพ์ชนกกำลังทำงานโดยแทบไม่ได้พักตั้งแต่วันที่รอยแยกปรากฏขึ้น เธอใช้พลังของตัวเองเชื่อมต่อกับข้อมูลจากสนามพลังงานที่อยู่รอบรอยแยก พยายามวิเคราะห์ว่าพลังที่กำลังไหลเข้ามาจากอีกมิติคืออะไร และเหตุใดมันจึงตอบสนองกับแก่นอนันต์ของธันวาบนหน้าจอเต็มไปด้วยข้อมูลจำนวนมหาศาล เส้นพลังงานหลายรูปแบบกำลังถูกเปรียบเทียบกันอย่างต่อเนื่อง แต่ยิ่งวิเคราะห์มากขึ้น สีหน้าของพิมพ์ชนกก็ยิ่งเปลี่ยนไปเธอไม่ได้พบคำตอบที่ทำให้ทุกคนสบายใจเธอพบความจริงที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิมธันวาเดินเข้ามาในห้อง เขายังคงมีสีหน้าเคร่งเครียดหลังจากรู้ความจริงเกี่ยวกับต้นกำเนิดขอ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status