10

พิมพ์อัปสรตกใจจนไม่รู้จะพูดอะไร  กว่าจะรู้ตัวอีกทีอีกฝ่ายก็ปลดเสื้อผ้าเธอหลุดออกจากตัวรวดเร็วจนเธอห้ามไม่ทัน  จูบกระชากวิญญาณกลับมาอีกครั้งคราวนี้ทำให้เธอเพริดไปยิ่งกว่าเดิม 

ท่าทีของขายหนุ่มที่แม้จะดูเอาแต่ใจแต่ก็ไม่รุนแรงเป็นสิ่งแปลกใหม่ที่เพิ่งเจอบวกความอยากรู้อยากลองทำให้หญิงสาวไม่ขัดขืนเท่าที่ควร 

จิรกรจับร่างขาวผุดผาดให้เธอนั่งเอนตัวหลังพิงพนักโซฟา  แยกเรียวขาเธอให้แยกจากกันและแทรกตัวไปนั่งกับพื้น  เขาจูบไล่ตั้งแต่ท้องน้อยเห็นหน้าท้องแบนราบที่แขม่วเกร็งก็ยิ่งอยากลงมือให้หนักหน่วงขึ้น 

พิมพ์อัปสรสะดุ้งเมื่อร่างกายถูกลิ้นสากๆ ปาดเลียไปตามเนินเนื้อสามเหลี่ยม  แซะกลีบร่องที่ปิดสนิทให้แย้มออกจนเห็นเนื้อสีชมพูเย้ายวนใจ   

“พี่จอม  พอเถอะ... อื้อ” 

คนไม่เคยมีประสบการณ์เม้มริมฝีปากแน่นสะกดกลั้นไม่ให้ส่งเสียงครางออกมา  สองมือของเธอจิกลงบนโซฟาในยามที่ร่างกายถูกรุกรานด้วยปากและนิ้วของคนที่กำลังก้มหน้าก้มตาอยู่ที่กึ่งกลางกายของเธอ   

พิมพ์อัปสรหวีดร้อง  ร่างกายเกร็งค้างช่องทางรักตอดรัดนิ้วที่ยังคาค้างในกายเธอ  ท่าทีนั้นและความเฉอะแฉะที่หลั่งรินออกมาทำให้เขารู้ว่าเธอพร้อมแล้ว 

จิรกรเองก็จวนเจียนจะทนไม่ไหว แต่ก็อดทนอยากเล้าโลมให้พิมพ์อัปสรใกล้ไปถึงมากที่สุดเพราะรู้ตัวดีว่ายามนี้เขาคงไม่เหลือน้ำอดน้ำทนสักเท่าไหร่ 

ชายหนุ่มผละไปถอดเสื้อผ้าของตนเองออกหยิบซองฟอยล์เล็กๆ นำอุปกรณ์นั้นมาจัดการตัวเองแล้วกลับมาหาคนที่นอนตาปรือ  จัดท่าทางให้เธอนอนลงบนโซฟาอีกครั้งยกขาข้างหนึ่งวางบนพนักโซฟาอีกข้างฉีกออกวางกับพื้น   

เขาทาบร่างแนบกายแกร่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามลงไปจนไม่มีช่องว่างระหว่างสองร่าง  จูบเธออีกครั้งพร้อมกับที่ความแข็งแกร่งส่วนล่างดุนดันหาทางเข้า  เธอลืมตามองเขาอย่างไม่แน่ใจแต่ก็ต้องหลบตาเมื่อเห็นประกายตาร้อนแรงที่ตอนนี้ปราศจากแว่นสายตาปิดบังต่างจากทุกครั้ง   

ไม่มีคำพูดใดใดต่อจากนั้น  มีเพียงการแสดงความรู้สึกทางสีหน้าของคนทั้งสอง  พิมพ์อัปสรกัดปากเมื่อรู้สึกว่าร่างกายถูกรุกรานด้วยความอึดอัดมากขึ้นทุกที 

เธอยกมือขึ้นจะดันตัวเขาออกแต่ถูกรวบมือทั้งสองข้างรวมกันไว้เหนือศีรษะของตัวเอง  จิรกรประกบปากปิดเสียงร้องเมื่อเขาตัดสินใจเดินหน้าจนสุดตัว 

“อื้อ เจ็บ ปล่อยเพิร์ลนะ”  เธอส่ายหน้าหนีแต่ไปไหนไม่ได้เพราะถูกกอดรัดแน่นหนาจนแทบจะจมหายไปกับอ้อมแขนรัดรึง 

“นิดเดียวนะเพิร์ลอยู่นิ่งๆ ก่อน”

เขาปลอบประโลม เลื่อนใบหน้าลงจูบยอดอกดูดกลืนมันหายไปในปากหลอกล่อให้เธอลืมความเจ็บช่วงล่างและมันก็ได้ผลเมื่อได้ยินเสียงครางเล็กๆ ดังออกมา  พร้อมกับที่เขาขยับเอวให้ท่อนเอ็นร้อนผ่าวเข้าออกช้าๆ เนิบนาบสร้างความคุ้นเคยให้กันและกัน 

“หายเจ็บยัง” 

เขาถามชิดริมหู เม้มปากจูบใบหูบางจนเธอสะท้านยอมพยักหน้าทั้งที่ยังหลับตาแน่น  หลังจากที่ได้สัญญาณไฟเขียวจิรกรจึงเริ่มเคลื่อนไหวสะโพกเป็นจังหวะหนักหน่วงขึ้น 

เขาขยับตัวนั่งคุกเข่าสองมือช้อนสะโพกผายให้ลอยสูงขึ้นเพื่อรับจังหวะรักถนัดถนี่  ตามองสองเต้าเต่งที่เคลื่อนไหวไปมาตามแรงโยกกายยิ่งทำให้อารมณ์ของคนทั้งสองพุ่งสูงขึ้น 

สองมือของเธอที่ตอนนี้เป็นอิสระ  ป่ายเปะปะไปตามแผงอกและต้นแขนแน่นๆ  ในระยะแรกและเปลี่ยนเป็นจิกเล็บลงกับแขนเขาที่เครียดเกร็งจนเห็นเส้นเลือด 

แม้จะเจ็บแต่เขาก็ยินดีให้เธอทำ  พิมพ์อัปสรหายใจหอบส่งเสียงครางฟังดูเซ็กซี่อย่างห้ามตัวเองไม่ได้  ภายในใจกลางความเป็นหญิงตอดรัดความแข็งแกร่งที่เร่งเร้าหาเส้นชัย  และในที่สุดเธอก็หวีดร้อง ร่างเกร็งค้างบีบรัดทำให้เขาฝืนตัวไม่ไหวไปถึงฝั่งตามกันไปติดๆ