บทที่ 3

ยั่วยวนอัลฟ่า  

อะซาเลีย~

ฉันตื่นขึ้นมาด้วยแก้มติดกับหนังเย็นของโซฟาเล็ก ๆ ในห้องโถงเลขาฯ ชุดที่ฉีกขาดจากเมื่อคืนยังชื้นและเกาะติดผิวเหมือนบทลงโทษที่ฉันหนีไม่พ้น

ร่างกายฉันเจ็บในแบบที่ไม่อยากเอ่ยชื่อ

ความปวดตุบ ๆ ลึก ๆ กระตุกระหว่างขาทุกครั้งที่ขยับตัวเล็กน้อย เป็นเครื่องเตือนใจสกปรกถึงวิธีที่โรมันขยายฉันออก วิธีที่หีฉันรัดและพุ่งน้ำรอบปมของเขาขณะที่ฉันคิดว่าเป็นทิโมธี

ความอับอายแผดเผาในท้อง ฉันบีบต้นขาเข้าหากัน เกลียดความชุ่มฉ่ำใหม่ที่ตอบสนองต่อความทรงจำนั้น

ชั้นเพนท์เฮาส์ของตึกโธรินทาวเวอร์ยังเงียบสงบ ห่อหุ้มด้วยความเงียบหนักหน่วงก่อนรุ่งสาง ฉันแอบผ่านยามเมื่อคืนเพราะไม่มีที่อื่นจะไป พ่อแม่โยนฉันทิ้ง ทิโมธีปฏิเสธฉันแล้วเดินจากไปกับเพื่อนสนิท บ้านที่เราอยู่ด้วยกันไม่ใช่ของฉันอีกต่อไป ดังนั้นฉันจึงซ่อนตัวที่นี่เหมือนสัตว์ที่พังทลาย มุดตัวอยู่ในที่เดียวที่ไม่มีใครกล้าเข้าโดยไม่ได้รับอนุญาตจากอัลฟ่า

ฉันซ่อนตัวอยู่จนได้ยินเสียงพึมพำแรกของพนักงานที่มาถึงชั้นล่าง เมื่อพื้นเงียบลงอีกครั้ง ฉันจึงค่อย ๆ คลานออกไปที่โต๊ะทำงานนอกห้องทำงานของเขา ผมยุ่งเหยิงเละเทะ ชุดยับย่น ฉีกขาดที่ไหล่ และยังติดกลิ่นเซ็กส์และกลิ่นเขาอย่างชัดเจน

ฉันดูเหมือนสิ่งที่ทุกคนเรียกฉันตอนนี้เป๊ะ—โสเภณีราคาถูกที่ถูกทำลาย ที่โยนตัวเองใส่กับอัลฟ่า

ลิฟต์ดังปิง

หัวใจฉันกระแทกในอก

โรมันก้าวออกมา ดูสมบูรณ์แบบในฐานะอัลฟ่ามหาเศรษฐีที่แตะต้องไม่ได้ สูทสีดำเรียบหรู กรามคม ความมีอำนาจเย็นชาที่ทำให้บรรยากาศหนักขึ้น สายตาเขาตกลงมาที่ฉันแล้วลากช้า ๆ ลงไปตามร่างกาย ผมยุ่งเหยิง ผ้าที่ฉีกขาดแทบจะไม่ปกปิด รอยกัดที่เห็นชัดบนคอ วิธีที่ฉันยังสั่นจากความเย็นและทุกอย่างอื่น

ฉันกลืนน้ำลายแรง เปลี่ยนน้ำหนักไปที่เท้าข้างหนึ่ง ขณะที่ความร้อนท่วมแกนกลาง หีฉันตุบอย่างทรยศ น้ำเงี่ยนไหลชุ่มต้นขา ฉันเกลียดร่างกายที่ตอบสนองต่อเขาแบบนี้ เกลียดเขามากกว่าที่ทำให้เกิดเรื่องนี้

เขาไม่ได้พูดอะไรในตอนแรก

แค่ยื่นมือเข้าไปในกระเป๋าสตางค์ ดึงบัตรเครดิตสีทองออกมา แล้วสะบัดทิ้งลงพื้นตรงเท้าฉัน

“ไปหาเสื้อผ้าที่ดูดีหน่อย” เขาพูด เสียงเย็นเยือกและเต็มไปด้วยความรังเกียจ โรมันที่น่ารำคาญและหยาบคาย ไอ้สารเลว

“นายดูเหมือนโสเภณีราคาถูกที่ถูกเย็ดทั้งคืนแล้วถูกโยนทิ้ง” เขาเสริม “จัดการซะก่อนจะทำให้กูกับบริษัทนี้ขายหน้าไปกว่านี้”

คำพูดนั้นกระแทกเหมือนหมัดเข้าท้อง ความอัปยศแผดเผาผ่านอก ร้อนแรงและโหดร้าย มือฉันสั่นขณะก้มลงเก็บบัตรจากพื้น ฉันอยากโยนมันกลับใส่หน้าเขา อยากกรีดร้องใส่เขา แต่ฉันไม่มีอะไรเหลือ ไม่มีเงิน ไม่มีเสื้อผ้า ไม่มีบ้าน ไม่มีศักดิ์ศรีเหลือให้ปกป้อง

ฉันเกลียดตัวเองที่ต้องก้มหัว

ฉันเกลียดเขายิ่งกว่า

โรมันเดินผ่านฉันไปโดยไม่พูดอะไรอีก แล้วหายเข้าไปในห้องทำงาน ปิดประตูด้วยเสียงคลิก

ฉันนั่งอยู่ตรงนั้นนานเท่าที่จำได้ หายใจผ่านความโกรธและความอับอายที่บิดเบี้ยวข้างใน จากนั้นคว้าโทรศัพท์แล้วออกไป ยกศีรษะสูงขณะเดินผ่านพื้นที่ออฟฟิศหลัก

ทุกสายตาหันมามองฉัน เสียงกระซิบและเสียงหัวเราะตามมาเหมือนพิษในอากาศ

“นั่นไง… คนที่ถูกจับได้เปลือยกับอัลฟ่า…”

“ทิโมธีปฏิเสธเร็วขนาดนั้นเลย น่าสงสารจัง”

“ดูสิ ยังติดกลิ่นเขาอยู่เลย”

กลุ่มผู้หญิงหัวเราะคิกคักหลังมือ คนหนึ่งไม่แม้แต่จะปิดบัง ใบหน้าฉันร้อนผ่าว แต่ฉันไม่สะดุ้ง ไม่ชะลอ พวกเธอไม่คุ้มค่า

ฉันเดินต่อไปจนถึงลิฟต์ จากนั้นก้าวออกไปในอากาศเย็นของภูเขา แล้วเรียกแท็กซี่ไปร้านหรูใกล้สุดใน Shadowveil

ฉันซื้อเสื้อผ้าที่จะเป็นอาวุธ

เสื้อเบลาส์สีดำรัดรูปที่เกาะหน้าอกและเผยเนินอกพอให้ทรมาน กระโปรงดินสอที่โอบก้นและต้นขาเหมือนผิวชั้นที่สอง รองเท้าส้นสูงพอทำให้ขาดูยาวไม่มีที่สิ้นสุดและอันตราย

ฉันเปลี่ยนชุดในห้องลองเสื้อ จากนั้นฝืนตัวเองกินมื้อที่เหมาะสม ไข่ ขนมปัง กาแฟ เพราะท้องว่างมาตั้งแต่ฝันร้ายเริ่มต้น ฉันต้องการพลัง ต้องการเชื้อเพลิงถ้าจะรอดสงครามที่ฉันกำลังเริ่มต้น

เมื่อฉันกลับมาที่ตึกโธรินทาวเวอร์ ฉันดูเหมือนผู้หญิงคนละคน มืออาชีพบนพื้นผิว อันตรายอยู่ข้างใต้

ฉันไม่ได้เคาะประตูห้องทำงานของเขา

ฉันผลักเปิด พร้อมเริ่มเกม พร้อมดูว่าจะทำให้ความเย็นชานั้นแตกได้หรือไม่

แล้วแข็งค้างอยู่ที่ประตู

โรมันมีผู้หญิงคนหนึ่งก้มตัวอยู่บนโต๊ะสีดำขนาดใหญ่ของเขา กระโปรงถูกดันขึ้นรอบเอว กางเกงในห้อยอยู่ที่ข้อเท้าข้างหนึ่ง เขากำลังเย็ดเธออย่างหนักจากด้านหลัง แทงลึก ลงโทษ ทำให้เธอครางและเกาะขอบโต๊ะอย่างสิ้นหวัง

สะโพกทรงพลังของเขาตบก้นเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงเปียกสกปรกของผิวหนังกระทบกันเต็มห้องทำงานเงียบ มือข้างหนึ่งกำผมเธอ ดึงศีรษะเธอถอยหลัง อีกข้างจับสะโพกแน่นจนนิ้วขุดเนื้อ

ศีรษะเขาเงยขึ้น ดวงตาสีเข้มสบกับฉัน

เขาไม่หยุด

เขายังคงเย็ดเธอ แรงกว่าเดิม สายตาเผาไหม้ใส่ฉันตลอดเวลา เหมือนอยากให้ฉันดูทุกนิ้วที่โหดร้าย เหมือนอยากให้ฉันรู้สึก กรามเขาตึง กล้ามเนื้อกระตุกทุกครั้งที่แทง แต่สายตาไม่เคยละจากฉัน

หีฉันรัดโดยไม่ทันตั้งตัว ความร้อนและความหึงหวงพุ่งทะลุร่างแรงจนเข่าแทบทรุด หัวนมตึงเจ็บปวดกับเสื้อเบลาส์ใหม่ น้ำเงี่ยนใหม่ชุ่มต้นขา

ฉันจำได้เป๊ะว่าโรมันรู้สึกอย่างไรบนเตียงนั้น ควยยาวใหญ่ของเขาขยายฉัน จังหวะโหดร้าย วิธีที่ปมบวมและล็อกเราติดกันจนฉันพัง

ฉันยืนสั่นอยู่ตรงนั้น อกแน่น มองไม่ออก

เขากำลังทำแบบนี้ตั้งใจ

และส่วนที่แย่ที่สุดคือร่างกายฉันอยากเป็นคนที่ก้มตัวอยู่บนโต๊ะนั้นแทนมากแค่ไหน