ความลับประธานหม้าย [20+ Soft BDSM]

ความลับประธานหม้าย [20+ Soft BDSM]

last updateHuling Na-update : 2025-11-15
By:  พริมรินKumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
39Mga Kabanata
1.8Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

“แต่การจะเล่นเป็นเด็กดี เราต้องมีรหัสหยุดเกม” “แล้วถ้าหนูไม่อยากเป็นเด็กดีล่ะคะ ?” “ก็ไม่ต้องพูด... จนกว่าจะทนไม่ได้” เขาบิดยอดถันมองเธอเผยอปาก “แต่ถ้าเรย์กลัว หรือไม่อยากให้พี่ทำต่อ ให้พูดว่า... ?” “หนูไม่ใช่เด็กดี” “ถูกต้อง... พี่จะหยุดทันที” “แต่คืนนี้หนูตั้งใจจะเป็นเด็กไม่ดีของพี่ค่ะ” เธอตอบทั้งที่ยังยิ้มยั่ว เรนนี่วางมือลงฝ่ามือเขายกขึ้นมกำรอบคอเธอช้า ๆ “หนูเข้าใจพี่ธาม หัวใจหนูกำลังเต้นแรง” ธามวินทร์สะท้านเฮือกยามเสียงหวานออดอ้อนเปล่งคำว่า ‘หนู’ มันเต็มไปด้วยความยอมจำนนอย่างสิ้นเชิงไม่มีข้อแม้ เขา… ประธานหนุ่มผู้เยือกเย็นแต่เร่าร้อนภายใน กลับมาพร้อมรอยยิ้มที่เธอเคยหลงรักและคำสัญญาที่เธอไม่อาจลืม จาก “พี่ชายข้างบ้าน” กลายเป็น “เจ้านายสายร้อน” เซฟเวิร์ดจะถูกกระซิบเบา ๆ ระหว่างลมหายใจ และเมื่อค่ำคืนมาถึง เธอจะยอมเอ่ยคำว่า— “คืนนี้ หนูอยากเป็นคนดีค่ะ” นิยายรักอีโรติกแนว Soft BDSM / เจ้านาย–เลขา / พี่ชายข้างบ้าน ร้อนแรง ดุดัน แต่ละมุนหัวใจ

view more

Kabanata 1

บทนำ

บทนำ

“เฮ้ย ! เอาไงดีวะ”

เสียงใสเจือคำถามของเพื่อนซี้ปึ้กที่เรนนี่ลากคอให้มาเป็นเพื่อนในวันวาเลนไทน์ปีนี้ทำให้เธอเอี้ยวคอกลับไปมอง

“รออีกเดี๋ยว” เธอพึมพำไม่แน่ใจ ตากลอกมองหาร่างสูงใหญ่รุ่นพี่

“แต่นี่มันมหาลัยดังนะ มีแต่พวกรุ่นพี่” นลินเอ่ยเบา ๆ ด้วยความหวั่นใจ

เธอรู้ว่าตัวเองกำลังเป็นจุดสนใจของคนมากมายในมหาวิทยาลัยชื่อดังของเมืองไทย เด็กสาวในชุดนักเรียนคอซองปักอักษรสีน้ำเงินบนหน้าอก ม.1 ตัวกระจ้อยร้อยท่ามกลางรุ่นพี่หุ่นกล้ามโต

“ไม่ได้หรอก พี่ธามไม่กลับบ้านมาเป็นเดือนแล้ว ขืนรอ...”

ป้าป ! นลินตบบ่าเพื่อนแล้วพาดไว้

“จะเป็นไรวะ แค่วาเลนไทน์...”

เธอก้มมองกล่องช็อกโกแลตจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ที่เธอพากเพียรหอบหิ้วกลับมาด้วยและรักษามันไว้เป็นอย่างดีตั้งแต่ช่วงปีใหม่

ดวงตากลมโตอันเป็นเอกลักษณ์ รูปร่างไม่ถึงกับอ้วนแต่ออกท้วมเล็กน้อย ผิวขาวซีดกำลังกวาดตามองเพื่อมองหาใครสักคน

“เรย์ !” เสียงนลินตื่นเต้นขึ้น “โน้น ! มาแล้ว”

ใบหน้ากลมยุ้ยเผยรอยยิ้มกว้างตาสดใสมองไปทางพี่ธามวินทร์ หนุ่มมหาวิทยาลัยปีที่สี่ แค่เห็นเขาเดินมาแต่ไกลในชุดนักศึกษาพับแขนเสื้อถึงคอศอก ใจเธอก็เต้นแรงราวกับจะกระดอนออกมา พวงแก้มเห่อร้อนเป็นสีตำลึง

“ตื่นเต้นจัง”

มือเล็กโอบอุ้มกล่องช็อกโกแลตกำแน่นทั้งชื้นเหงื่อ ส่งรอยยิ้มกว้างอย่างที่คิดว่าสวยที่สุดในชีวิตออกไป วิ่งไปขวางหน้าจนลืมนึกไปว่าตัวเองกำลังเป็นจุดสนใจ ไม่ทันเห็นว่าด้านหลังของพี่ธามมีคนเดินมาด้วยหลายคน

“พะ พี่ธามคะ”

รุ่นพี่หยุดชะงักทันที ไม่ยอมก้าวมาข้างหน้า สายตาหลุบมองคนร่างเล็กกว่าด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ไม่มีเสียงลอดออกมาสักคำจากหนุ่มหล่อ

“ระ เรย์ เอาช็อกโกแลตมาให้ค่ะ”

เป็นเด็กสาวที่ขยับร่างเคลื่อนเข้าใกล้กระทั่งถึงระยะเอื้อมถึง ยื่นมือทั้งสองข้างออกไปตรงหน้า พวงแก้มแดงซ่านสะเทิ้นอาย

เธอไม่เอะใจแม้แต่น้อยว่ารุ่นพี่ร่างสูงไม่ยอมยื่นมือออกมารับขนม ริมฝีปากยังเผยรอยยิ้มหวานให้พร้อมเอ่ยคำพูดที่คิดมาแล้วทั้งคืน

“เรย์ ซื้อมาจากสวิตเซอร์แลนด์ มะ มันแพงมาก และเรย์เก็บไว้อย่างดี พี่ธามรับไว้ด้วยนะคะ”

ธามวินทร์นิ่งงัน จ้องกล่องขนมแล้วตวัดตาขึ้นมองใบหน้าแดงซ่านยุ้ยที่เอาแต่มองพื้น

อย่า... ไอ้ธาม มึงอย่ารับ

คิ้วเข้มขมวดนิ่ง แม้ว่าใจอยากบอกปัดแต่มือคล้ำเข้มกำลังเอื้อมออกไป

“เฮ้ย! ไอ้ธาม ใครวะ มึงจะรับของของน้องคนนี้เหรอ”

เรนนี่ยิ้มเจื่อนเหลือบตามองด้านหลัง หนุ่มวัยยี่สิบกว่า ๆ หุ่นสูงใหญ่ไม่แพ้กันอย่างนักกีฬารักบี้มหาวิทยาลัย

“เปล่า กูไม่ได้จะรับ!”

ฉับพลัน พี่ธาม พี่ชายข้างบ้านที่เธอหลงรักมาทั้งชีวิตก็ใช้มือปัดกล่องช็อกโกแลตตกพื้น ฝาเปิดอ้าออกจนจดหมายและการ์ดรูปหัวใจกระเด็นออกนอกกล่อง

“เฮ้ย! นั่นอะไรว่ะ”

ธามคว้าร่างหนาของเพื่อนไว้ไม่ทัน มันก้มลงหยิบจดหมายขึ้นมาแล้วคลี่ออกอ่านเสียงดัง

‘My Dear

เรย์รู้จักพี่ธามตั้งแต่เด็ก เป็นพี่เป็นน้อง แต่ไม่รู้ทำไมเดี๋ยวนี้เรย์หัวใจเต้นแรง เรย์แอบมองพี่ธามนานมาก ๆ เลยค่ะ บางทีก็อยากบอกพี่ แต่ก็ไม่กล้าสักที จนปีนี้ก่อนที่พี่จะไปเรียนต่อเมืองนอก

เรย์อยากบอกพี่ธาม เรย์รักพี่ รักมากที่สุด และจะรักตลอดไป

จาก น้องคนนี้ที่รักพี่ที่สุด

เรนนี่

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า โฮ้! โคตรลิเกเลยว่ะไอ้ธาม ฮ่า ฮ่า มึงนี่โชคดี น้องเรย์คร้าบบบบ ไอ้ธามน่ะ มันมีแฟนแล้ว น้องไม่รู้เหรอครับ”

พวงแก้มของเด็กน้อยมัธยมต้นหน้าแดงก่ำไม่กล้ามองธามวินทร์ ตั้งท่าจะหันหลังวิ่งกลับพลันมือเล็กของเพื่อนสนิทฉุดไว้กำแน่น

“พวกพี่ทำแบบนี้ทำไม! เรย์ชอบพี่ธามมันผิดตรงไหน ทำไมต้องทำร้ายจิตใจกันด้วย”

เพราะเสียงตะโกนโกรธของนลินทำให้ทุกคนแถวนั้นหยุดมอง บางคนมองด้วยความสมเพชที่เธอไม่รู้จักเจียมตน บางคนหัวเราะขบขัน  ยิ่งทำให้เรนนี่ใบหน้าร้อนผ่าว ท้องไส้ปั่นป่วน

“ไอ้ธาม! น้องถาม มึงก็ตอบดิว่ะ”

ธามวินทร์เองหน้าแดงซ่านด้วยความอายเห็นได้ชัด พยายามไม่มองไปทางเรนนี่ จำใจพูดออกไปเพื่อต้องการปกปิดบางอย่าง

“รู้จักเจียมตัวสะบ้าง อ้วนขนาดนี้ เอาแค่ว่าน่ารักพี่ยังมองไม่เห็นเลย แล้วนี่อะไร บอกรัก... ”

“เฮ้ย! พี่ คนเรารักกันมันก็ดีอยู่แล้วป่ะ พี่ควรดีใจที่มีคนมาชอบ เพื่อนหนูเขาไม่ได้มาขอพี่เป็นแฟนสักหน่อย แค่เอาขนมมาให้เอง”

เพื่อนพี่ธามก้าวออกมาด้านหน้า สีหน้าอย่างชายหนุ่มที่ถูกเหยียดหยามเกียรตินักกีฬาระดับมหาวิทยาลัย โยนจดหมายใส่เด็กสาว

“ฮ่า ฮ่า ขนม น้องงงง เอาไปให้คนอื่นดีกว่า แล้วกะอีช็อกโกแลต พี่จะบอกอะไรให้นะน้อง ไอ้ธามมันรวยกว่าน้องหลายเท่า มีปัญหาซื้อกินเองได้ คราวหน้าคราวหลัง คิดจะชอบใครก็ดูหนังหน้าตัวเองบ้าง ชอบคนระดับเดียวกันอย่าสะเออะใฝ่สูง”

เรนนี่ตัวสั่นเทิ้มกลั้นเสียงสะอื้น ฉุดมือเล็กของเพื่อนสนิทพาวิ่งออกกลับบ้านทันที โดยไม่ทันมองหน้าธามวินทร์ว่ามีสีหน้าอย่างไรบ้าง

วิ่งหนีจากความอับอายที่ท้วมท้นไปทั้งร่าง รวมไปถึงความเสียใจ จนไม่ได้ยินเสียงคนต่อยกันด้านหลัง คิดอย่างเด็กน้อยที่ถูกทำร้ายทางจิตใจ พาตัวเองออกไปจากที่แห่งนี้ให้เร็วที่สุด

พอกันที ต่อไปนี้ ฉันจะไม่ชอบใครอีกแล้ว

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
39 Kabanata
บทนำ
บทนำ“เฮ้ย ! เอาไงดีวะ”เสียงใสเจือคำถามของเพื่อนซี้ปึ้กที่เรนนี่ลากคอให้มาเป็นเพื่อนในวันวาเลนไทน์ปีนี้ทำให้เธอเอี้ยวคอกลับไปมอง“รออีกเดี๋ยว” เธอพึมพำไม่แน่ใจ ตากลอกมองหาร่างสูงใหญ่รุ่นพี่“แต่นี่มันมหาลัยดังนะ มีแต่พวกรุ่นพี่” นลินเอ่ยเบา ๆ ด้วยความหวั่นใจเธอรู้ว่าตัวเองกำลังเป็นจุดสนใจของคนมากมายในมหาวิทยาลัยชื่อดังของเมืองไทย เด็กสาวในชุดนักเรียนคอซองปักอักษรสีน้ำเงินบนหน้าอก ม.1 ตัวกระจ้อยร้อยท่ามกลางรุ่นพี่หุ่นกล้ามโต“ไม่ได้หรอก พี่ธามไม่กลับบ้านมาเป็นเดือนแล้ว ขืนรอ...”ป้าป ! นลินตบบ่าเพื่อนแล้วพาดไว้“จะเป็นไรวะ แค่วาเลนไทน์...”เธอก้มมองกล่องช็อกโกแลตจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ที่เธอพากเพียรหอบหิ้วกลับมาด้วยและรักษามันไว้เป็นอย่างดีตั้งแต่ช่วงปีใหม่ดวงตากลมโตอันเป็นเอกลักษณ์ รูปร่างไม่ถึงกับอ้วนแต่ออกท้วมเล็กน้อย ผิวขาวซีดกำลังกวาดตามองเพื่อมองหาใครสักคน“เรย์ !” เสียงนลินตื่นเต้นขึ้น “โน้น ! มาแล้ว”ใบหน้ากลมยุ้ยเผยรอยยิ้มกว้างตาสดใสมองไปทางพี่ธามวินทร์ หนุ่มมหาวิทยาลัยปีที่สี่ แค่เห็นเขาเดินมาแต่ไกลในชุดนักศึกษาพับแขนเสื้อถึงคอศอก ใจเธอก็เต้นแรงราวกับจะกระดอนออกมา พวงแก้ม
last updateHuling Na-update : 2025-11-14
Magbasa pa
1 สิบสามปีต่อมา
1 สิบสามปีต่อมาแสงยามเย็นสาดส้มทองสะท้อนพื้นน้ำเจ้าพระยาดั่งจิตใจของเขาที่กำลังเต้นเร้าด้วยเปลวเพลิง โดยเฉพาะยามปลายมวนสว่างวาบในปลายนิ้ว จ้าวาบ... เมื่อเขาสูดยาว แล้วดับหายกลายเป็นควันยาวลอยจางซี้ด...ชวนให้นึกภาพของบางสิ่งที่ม้วนแน่นอยู่ภายใน เขาอัดควันลึกเข้าปอดครั้งสุดท้ายแล้วดับลง ปิดหน้าต่างบานยาวละสายตาออกจากภาพงดงามด้านล่าง - - เมืองหลวงแสนวุ่นวาย โน้มตัวลงหยิบแก้วเบอร์เบิ้นขึ้นจิบขณะหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาวาดท่อนขาเหยียดยาวบนโต๊ะเล็กด้านหน้า กวาดสายตามองข้าวของระเกะระกะเต็มห้องพักเพนต์เฮ้าส์สุดหรู ดั่งจิตใจของเขาที่กำลังพลิกคว่ำพี่ธาม...เสียงหวานยังคงหลอกหลอนในฝันมาหลายสิบปีกำลังทำให้ร่างกายเขาบ้าคลั่งยิ่งใกล้บ้าน ยิ่งดังแรง จบสิ้นกันเสียทีความอดทนตึก !เขากระแทกแก้วลงโต๊ะหลังจากยกดื่มรวดเดียวหมด ลุกจากโซฟาตรงไปยังกล่องเก็บของบนเตียงผ้าปูดำสนิท หยิบม้วนเชือกสีแดงและอุปกรณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ ใส่ลงไปด้วยรอยยิ้มมุมปากก่อนจะหยิบจดหมายใบน้อยอีกฉบับวางทับด้านบนพรืด...เสียงสก็อตเทปใสลากยาวปิดผนึกคล้ายเสียงกรีดเล็บบนเนื้อหนัง เขารู้ว่ามันจะถูกปิดแค่ชั่วคราวเท่านั้น ชายหนุ่มโน้มร่าง
last updateHuling Na-update : 2025-11-14
Magbasa pa
2 เรนนี่
2 เรนนี่เคร้ง !เรนนี่เผลอทำช้อนหลุดลงกระทบจานกระเบื้องทันทีเมื่อได้ยินสิ่งที่แม่พูดออกมา“นี่พ่อ” เสียงหวานอย่างหญิงวัยห้าสิบกว่าเอ่ยขึ้นกลางโต๊ะอาหารมื้อเย็น เรียกความสนใจจากคนทั้งหมดให้เงยหน้าขึ้น“เรียกแล้วก็พูดสิแม่” อำนาจเปรยเบา ๆ ก้มหน้าทานต่อ“ธามกลับมาอยู่บ้านแล้วนะ”เธอมือแข็งค้างชั่ววินาทีก่อนตักอาหารจานโปรดทานต่อ พยายามไม่ปรายตามองไปทางพี่ชายคนโตที่เหมือนทำเสียงอึกอักกลั้นหัวเราะ“อ้าว... เหรอ ตั้งแต่เมื่อไร ผมเจอคุณวิษณุที่บริษัทเมื่อสองวันก่อนไม่เห็นแกพูดอะไร”“เมื่อสักพัก คุณหญิงนฤมลแกว่าเจ้าธามมันเบื่ออยู่คอนโดแล้ว อยากกลับมาอยู่บ้าน”“ฮึ” เธอแค่นเสียงเบา แต่ไม่พ้นหูตาพี่ชายที่หรี่มองจึงขมุบขมิบปากให้คล้ายต่อว่าแล้วจึงหันไปทางแม่หาทางเปลี่ยนเรื่อง “แม่ค่ะ คืนวันเสาร์หนูจะไปเที่ยวกับลินนะคะ”“ไปไหนกัน ?” อัญชลีหันหน้ามาถามเสียงเข้มทันทีได้ผล... เธอนึกกระหยิ่มในใจยิ้มหวาน “ลินชวนไปเที่ยวผับ กลับไม่ดึกหรอกค่า”“เที่ยวอีกแล้ว เมื่ออาทิตย์ก่อนก็เพิ่งจะไปมา” แม่ทำเสียงดุ“แหม... หนูโตแล้วนะคะ ยี่สิบห้าจะให้อยู่บ้านอย่างเดียวได้ยังไงกัน ออกไปเที่ยวบ้างจะได้เจอผู้ชาย มีแฟนไง
last updateHuling Na-update : 2025-11-14
Magbasa pa
3 ธามวินทร์
3 ธามวินทร์"เรย์..."ดวงหน้าหวานไม่กล้าหันมองจ้องนิ่งไปทางห้องทานข้าว ขาแข็งฉับพลันจนพี่ชายกระทุ้งด้วยศอกเบา ๆ กระซิบกลั้วหัวเราะ“คิดว่าเขาจะลืมเธอหรือไง”ฉันไม่ได้เจอเขานานเท่าไรแล้ว ...ห้าปี ?“ไอ้ธาม กูยืนอยู่ตรงนี้ไม่ทักนะมึง”“โทษที” เสียงทุ้มต่ำที่ไม่ได้ยินมานานดังใกล้เข้ามา เธอจึงจำใจหันกลับไปแล้วเกือบผงะเมื่อสบสายตาคมจ้องนิ่งในขณะที่เขากำลังก้าวลงบันไดวนกลางบ้านใจเธอเต้นรัวแรงขึ้นมากะทันหัน เหงื่อออกฝ่ามือ ภาพเด็กมัธยมวัยใสคนนั้นหวนกลับมาธามวินทร์ยังเหมือนเดิมด้วยร่างสูงใหญ่และผิวคล้ำแดดอย่างอดีตนักกีฬารักบี้มหาวิทยาลัย เรือนผมหวีเรียบไม่มีกระดิกออกจากน้ำมัน สวมเสื้อเชิ้ตพับแขน ทุกอย่างบนร่างกายเนี้ยบทุกกระเบียดยกเว้นดวงตา... สีสนิมราวสัตว์นักล่าความเย็นเยียบของพื้นหินอ่อนแผ่ซึมขึ้นมาเรื่อย ๆ จนเท้าชาทว่าช่องท้องกลับร้อนแปลก ๆ เธอเผลอคว้ามือพี่อัครพลมากุมไว้ แต่ไม่รอดพ้นสายตาของธามวินทร์ เขาหลุบมองแวบหนึ่งกลิ่นน้ำหอมแบบผู้ชายโชยมาถึงก่อนที่เขาจะเข้าใกล้ มันเจือด้วยกลิ่นบุหรี่บางเบา กลิ่นคุ้นเคยยามเขาก้มลงพูดคุยกับเธอเมื่อสมัยเป็นเด็ก พาให้หัวใจเธอกระดอนหลายตลบไม่ว่าผ่า
last updateHuling Na-update : 2025-11-14
Magbasa pa
4 ตกลง สามเดือน
4 ตกลง สามเดือนแต่คำอธิษฐานของเธอมักไม่เป็นผล...เรนนี่เงยดวงหน้าตั้งบ่ามองอาคารสูงเสียดฟ้าที่ตั้งสำนักงานของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ระดับประเทศ แสงยามเช้าสาดเข้าจนเธอยกมือป้องตาพลางถอนหายใจเฮ้อ... เธอโทษที่ตัวเองคงทำบุญน้อยไปหน่อยจึงส่งแรงจิตไปถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ไม่ถึงติ๊ง !เสียงลิฟต์ยิ่งพาให้หัวใจดิ่งวูบราวกับเสียงระฆังบนเรือข้ามแม่น้ำแห่งความตาย เสียงหวานของเพื่อนสนิทนลินลอยเข้ามาจากโทรศัพท์เมื่อเช้าขณะก้าวเข้าไปในกล่องเหล็กแห่งหายนะเขาหมกมุ่น เชื่อฉันไอ้เรย์จะให้ฉันทำยังไงว่ะ แม่สั่งแกโตแล้ว อยู่ให้ห่างเธอมองเลขลิฟต์แล้วชะงักเมื่อมีมือสีขาวนิ้วยาวดั่งคนทำงานออฟฟิศเอื้อมออกมาพร้อมเสียงต่ำทุ้ม“ชั้นไหนครับ”“สี่สิบค่ะ”“ชั้นเดียวกันเลย” น้ำเสียงเขากระตือรือร้นขึ้นเรนนี่เงยหน้ามองทันที แล้วพบกับผู้ชายร่างสูงใหญ่ในชุดสูทอาร์มานีพอดีฟิตหุ่น ผิวขาวจัดอย่างลูกครึ่ง ผมบลอนด์น้ำตาลหวีเรียบตึง ใบหน้าคมจัดที่เกลื่อนด้วยรอยยิ้มกว้างจริงใจจนอดเธอคลี่ยิ้มตอบไม่ได้“ฉันมาทำงานวันแรกน่ะค่ะ”“อ้าว… ผมไม่ยักรู้ว่าแผนกผมรับพนักงานใหม่”“แผนกคุณ ?”“ครับ ก็คุณไปชั้นสี่สิบ ชั้นผู้บริหาร
last updateHuling Na-update : 2025-11-14
Magbasa pa
5 ระวังนะ คำเตือนจากพี่ชาย !
5 ระวังนะ คำเตือนจากพี่ชาย !ปัง !เสียงประตูรถที่เธอสะบัดปิดยังดังไม่เท่ากับเสียงรองเท้าในตึกหรูเมื่อกลางวันที่ยังคงอื้ออึงสะท้อนข้างใน“เป็นไงวันแรก”เธอเขม่นสายตาเมื่อเห็นพี่ชาย อัครพลกำลังเดินลัดเข้าไปทางห้องนั่งเล่น หน้าตายียวนอารมณ์เธอเหลือคณนา“ก็ดี”น้ำเสียงห้วนจัดของน้องสาวทำให้พี่ชายแสนดีอย่างเขาพาร่างสูงใหญ่มาใกล้ ก้มลงกระซิบให้ได้ยินสองคน“แล้ว... ไม่แค้นมันหรือไงเรื่องจดหมาย”เรนนี่วาดหมัดออกไปแต่อัครพลคว้าหมับอย่างรูทัน เขย่าเล่นชอบใจก่อนปัดออกแล้วถอยหลังสามก้าว ชี้หน้าเบา ๆ“ระวังไว้นะ มันกำลังมาตามเอาของที่ทำหล่นหายคืน”เธอนิ่วหน้าไม่เข้าใจ ของที่หล่นหาย ? อะไรกันวะ ไม่ใช่ฉันหรือที่อกหัก ? กำลังจะถามแต่แม่อัญชลีโผล่หน้ามาเสียก่อน ถามด้วยคำถามเดียวกันกับพี่เอก“เป็นไงวันแรก”นัยน์ตาหวานกลอกมองบนแล้วทิ้งตัวลงโซฟาห้องนั่งเล่น เล่นขาตึง พูดในลำคอ“วุ่นวายมากกกกก” เธอเอียงหน้ามองแม่ “คุณอนงค์โยนไฟล์งานมาให้กับมือทำยังกะจะคลอดเสียเดี๋ยวนั้น แล้วยังโทรศัพท์ผู้หญิงเสียงหวานจ๋อยสุดจะเอียน” เธอเอานิ้วคลึงขมับปิดตา “ส่วนบอสใหญ่ของเรา สั่งแก้งานเดิมสามรอบในหนึ่งชั่วโมง !”“ฮ่ะ ฮ่า
last updateHuling Na-update : 2025-11-14
Magbasa pa
6 Sweet
6 Sweet“ไอ้เรย์ ถ้าขืนแกไม่เข็ด แกต้องน้ำตาเช็ดหัวเข่าแน่”แต่เขาดันเป็นคนเดียวที่ตกค้างอยู่ข้างในใจเธอมานาน เสียงทุ้มเดียวที่ทำเธอสะท้านไหวในขณะที่เรนนี่ยังถูกคลื่นของความหลังสาดซัดภายในห้องจนท้องไส้หดเกร็ง เสียงหัวเราะลงลูกคอเบาต่ำภายในห้องฝั่งตรงข้ามดังขึ้นแทรกเสียงเพลงร็อกจากแผ่นเสียงไวนิลกลิ่นควันบุหรี่อ่อนจางลอยคว้างคล้ายจิตใจของธามวินทร์ที่กระเจิดกระเจิงมาตลอดทั้งวัน ทว่าแผงอกกลับอัดแน่นด้วยมวลบางอย่างที่คลื่นเป็นลูกลงแผ่นท้อง“เรย์... หนีไม่พ้นหรอก”เขาลุกขึ้นเดินไปยังระเบียงบ้าน แสงยามเย็นสีทองกระทบหน้าต่างห้องนอนฝั่งตรงข้ามที่รูดม่านปิดมิดชิด นั่งพิงสะโพกเปลือยอกพ่นควันขาวราวม่านหมอกที่ปกปิดสิ่งที่อยู่ในใจตนมาตลอดหลายปีรอยยิ้มที่ผุดมุมปากใครเห็นคงน่าหวาดหวั่น แต่สำหรับเขาแล้วมันคือยิ้มของผู้คุมเกมออกล่าเขาจะใส่เกียร์เดินหน้าเต็มฝีเท้า ให้เธอตั้งรับไม่ทันหลังจากที่เขาปล่อยไว้มานานถึงเวลาเอาสิ่งที่แกล้งจงใจลืมกลับคืนมา สู่อ้อมแขนของอสุราตัวนี้ได้แล้วเรย์...ชื่อที่พาให้เขาสะท้านทุกครั้งเมื่อเอ่ยขึ้นข้างในใจ ทว่าคงไม่ใช่กับเรนนี่เมื่อเช้าวันใหม่มาถึงแล้วลืมตาตื่นพร้อมกับ
last updateHuling Na-update : 2025-11-14
Magbasa pa
7 พวกพ่อหม้ายมักจะ...
7 พวกพ่อหม้ายมักจะ...ถ้าจะเรียกว่าการนั่งรถมาทำให้เกิดอาการอกสั่นขวัญแขวนยังถือว่าน้อยเกินไปสำหรับเรนนี่เหงื่อเธอยังผลุดซึมแม้ว่ากลับมานั่งทำงานอยู่หน้าห้องสำนักงานใหญ่แล้วก็ตาม และเธอพ่นคำสบถด่าตัวเองมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน“ไอ้เรย์ !”กลิ่นน้ำหอมที่ยังกรุ่นติดจมูก ภาพมือกร้านบังคับพวงมาลัยพัดเอาความผิดชอบชั่วดีปลิวหาย ไม่นับรวมถึงความเจ็บช้ำใจเก่าเก็บคล้ายถูกทำให้เลือนลงเพราะเสียงนุ่มน้ำผึ้งที่ชวนคุยตลอดทางเรนนี่กระแทกนิ้วบนแป้นพิมพ์หลังจากแก้งานเป็นครั้งที่สี่ เข่นเขี้ยวคนที่อยู่ด้านใน ยังครุ่นคิดถึงเหตุผลล้านแปดที่เหตุใดเธอจึงยอมตกลงตามใจแม่ตัวเอง แล้วมานั่งทุกข์ทนระคนหวาดหวั่นอยู่ตรงนี้“อ้าว ! คุณเรนนี่”“คะ” เธอสะดุ้งเฮือกเสียงทุ้มของอลันขัดความคิดของเธอทำให้ดวงหน้าเฉี่ยวแหงนขึ้น โก่งคิ้วสงสัยด้วยติดเป็นนิสัย“วันศุกร์นะครับ ไม่รีบกลับบ้านเหรอครับ”เธอยิ้มละไมทั้งที่ใจอาบด้วยความโกรธ พูดลอดไรฟัน “ยังแก้งานอยู่ค่ะ คงสักครึ่งชั่วโมง”“จริงสิ พรุ่งนี้มีกินเลี้ยงนะครับ คุณเรนนี่ทราบหรือยัง”“ยังคะ ที่ไหนคะ” ตากวางเธอค่อยแวววาว กินเลี้ยงวันเสาร์ย่อมหมายถึงเธอจะเมาให้เต็มที่“ดูตาข
last updateHuling Na-update : 2025-11-14
Magbasa pa
8 กล้ามเนื้อตึงมือ
8 กล้ามเนื้อตึงมือปึก !“ไอ้บ้า ไอ้บ้า ไอ้บ้า”เธอพ่นผรุสวาทหลายคำอย่างโมโห กัดกรามแน่นมองประตูที่บัดนี้ปิดสนิท แต่ภาพใบหน้าแกร่งแดงซ่านราวกับโกรธจัด และเสียงกร้าวกระด้างยังกวนอารมณ์เธอจนขุ่นมัว“ฉัน... จะไม่ขอทนอีกแล้ว” เธอกัดฟันพูด กระชากลิ้นชักออกหยิบกระเป๋า “ขอแช่งชักหักกระดูกนาย ธามวินทร์” เรนนี่มองหาโทรศัพท์ ฟืดฟาดหนักกว่าเดิมเมื่อจำได้ว่าลืมวางบนโต๊ะทำงานบอสใหญ่“จะบ้าตาย ไอ้เรย์ ทำไมแกเป็นคนแบบนี้”ร่างระหงปรี่ไปทางประตูเคาะแค่สองครั้งแล้วเปิดพรวดอย่างไม่เกรงใจจากความคุกรุ่นข้างในแล้วพบว่าห้องว่างเปล่า จึงถอนหายใจโล่งอกตรงไปทางโต๊ะทำงานแต่หาไม่เจอ“โทรศัพท์หล่ะ”เรนนี่ก้มดูใต้โต๊ะ กวาดตาอีกรอบแต่ยังไม่เห็นพลันมีเสียงหนึ่งคล้ายคนได้รับบาดเจ็บดังขึ้น“ธาม...” นัยน์ตากวางมองไปยังประตูห้องน้ำขมวดคิ้วสงสัย “หรือจะลื่นล้ม”“ธาม... ท่านประธาน...”ไม่มีเสียงตอบรับยกเว้นแต่เสียงเดิมราวกับเขากำลังเจ็บปวดแสนสาหัส เธอเบิกตากว้างขึ้นตกใจรีบรุดไปทันทีพร้อมกับเปิดประตูกว้างผัวะ ! พรืด... ตุบ !ด้วยห้องน้ำประธานดันทำลดระดับลงไปทำให้เมื่อเรนนี่เปิดประตูจึงข้อเท้าพลิกล้มนั่งแหมะลงกับพื้น“อุ๊
last updateHuling Na-update : 2025-11-14
Magbasa pa
9 อยากกินหรือเปล่า
9 อยากกินหรือเปล่าเลขาชั่วคราวของประธานตั้งปณิธานในใจทั้ง ๆ ที่ข้างในยังหวาดหวั่นว่าจะทำได้ดั่งเช่นคำมั่นหรือไม่ เสียงของหัวใจยังเต้นตุ่ม ๆ ต่อม ๆ กระทั่งล่วงเข้าสู่วันใหม่ยิ่งเต้นแรงขึ้นเฮือก!เธอผวาตื่นราวกับถูกดึงขึ้นจากก้นบึ้งของฝัน ร่างกายชุ่มเหงื่อ หายใจหอบแรงเหมือนเพิ่งผ่านการวิ่งหนีอะไรสักอย่าง... หรือใครสักคนฝันเปียก... บ้าฉิบไอ้เรย์ !เรนนี่สบถพึมแม้ว่าร่างกายยังตื่นเร้าจากภาพในห้วงนิทรา หน้าท้องหน่วงร้าวและชื้นแฉะตรงจุดเร้นลับพาให้เธอเจียนบ้า“เรย์เอ้ย !”เธอก่นด่าตัวเอง กอดเข่าซบหน้าพยายามสลัดภาพที่เขาโน้มตัวอยู่เหนือร่างเธอ แต่มันยากจนในที่สุดเธอจึงลุกขึ้นอาบน้ำเรนนี่ปล่อยให้น้ำอุ่นชำระความรู้สึกที่พุ่งวาบในร่างกายแต่แทบเป็นไปไม่ได้เลยยิ่งเม็ดหยาดอุ่นกระทบพวงแก้มมากเท่าใด ยิ่งคิดไปถึงหยดที่หลั่งรินกระทบผิวหน้า ฝ่ามือเธอเลื่อนไปยังทรวงอกคัดตึงไม่รู้ตัวสะท้านจนต้องรีบปิดน้ำ เม้มริมฝีปากกระชากผ้าขนหนูห่อเรือนกายแล้วกลับไปที่ผ้าม่านแอบดูพี่ชายข้างบ้าน“เก้านาฬิกา ใครเขาว่ายน้ำเวลานี้”เสียงหวานงึมงำดวงตาจับภาพเนื้อแกร่งสีทองอย่างนักกีฬาเปลือยท่อนบนในชุดว่ายน้ำแสนเซ็กซี่เ
last updateHuling Na-update : 2025-11-14
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status