Beranda / โรแมนติก / คะนึงครวญ / ตอนที่14 คุณมีไข้

Share

ตอนที่14 คุณมีไข้

last update Tanggal publikasi: 2026-06-03 00:47:06

ครั้งแรกที่ได้เจอกับความรู้สึกที่ได้พบกันอีกครั้ง เธอก็ทำให้เขาราวต้องมนตร์สะกด กาลเวลาผันผ่านผ่า
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • คะนึงครวญ   ตอนที่35 แก่คราวพ่อ

    “แก่คราวพ่อยังมาเที่ยวผู้หญิงอีก” ดาวฉายได้ยินพี่เจย์บ่นแบบนั้น บรรดาสาวไซด์ไลน์ที่ทำงานแบบเดียวกับเธอมักเลือกแขกไม่ได้ แขกแบบเสี่ยๆ มีมามาก กระเป๋าหนักแต่แก่ หัวล้าน ลงพุง ไม่แปลกใจหรอกที่สาวไซดไลน์มักมีแฟนเด็กก็เอาไว้ชดเชยยามเสร็จบริการเสี่ยกระเป๋าหนักทั้งหลาย“ดาวรับได้นะพี่”“เอางั้นเหรอดาว” พี่เจย์เป็นโมเดลลิ่งและยังเป็นเอเจนซี่คอยส่งเด็กๆ ให้ลูกค้าด้วย“จะเป็นอะไรไปคะ” ดาวฉายทำหน้างงๆ “ถ้าเค้าจ่ายค่าตัวดาวไหว ดาวก็รับงานอยู่แล้ว”“คนนี้สายเปย์ ถ้าถูกใจมีทิปให้ด้วย” “แล้วมีอะไรที่ดาวต้องรู้เป็นพิเศษไหมคะ”“ไม่จ๊ะ ถ้าอยากได้อะไรเค้าจะบอกดาวเอง”ดาวฉายไม่เห็นเป็นเรื่องแปลก พี่เจย์ส่งสถานที่นัดพบเป็นห้องในโรงแรมระดับสามดาว เธอไม่แปลกใจเท่าไหร่เพราะรับลูกค้ามาหลากหลายแนวแล้ว บางคนก็หิ้วเธอไปต่างจังหวัดก็มี หญิงสาวมาถึงและพบว่ามีผู้ชายรออยู่ก่อนแล้ว“ขอโทษนะคะ หนูมาช้าไปหน่อย”“ไม่เป็นไร ฉันมาถึงก่อนเวลา เดี๋ยวนะ” หญิงสาวออกจะแปลกใจที่ลูกค้าดูเหมือนจะยุ่งๆ กับงานในหน้าจอโน้ตบุ๊ค ข้อมูลที่ได้มาคือลูกค้าวัยหกสิบห้า อายุขนาดนี้ดูใช้คอมพิวเตอร์คล่องกว่าเธอเสียอีก เพราความอ

  • คะนึงครวญ   ตอนที่34 อยากได้อะไรอีกละ

    หลังานแต่งงาน ธีรภัทรก็ย้ายเข้ามาอยู่กับสโรชาที่คฤหาสน์หลังใหญ่ของพ่อ พ่อดูจะมีความสุขมากที่ลูกเขยมาอยู่บ้านเดียวกันและยังมีลูกสาวอยู่ด้วย ราวกับครอบครองสุขสันต์ก็ไม่ปาน“แกนี่มันเอาแต่ใจตัวเองจริงๆ แต่งงานกันเป็นผัวเมียกันแล้วจะแยกห้องนอนไปทำอะไรหึ!” พ่อดุแกมตำหนิลูกสาวคนเดียวที่เอาแต่นั่งไหล่ลู่อยู่ที่โซฟาในห้องนั่งเล่น“อย่าไปดุน้องบัวเลยค่ะคุณ ผู้หญิงเราก็อย่างนี้แหละ ยังเขินๆ อายๆ อยู่ อยู่ไปสักพักก็ชิน คราวนี้ถ้าน้องบัวตัวติดหนึบกับตาธีร์แล้วล่ะก็ คุณจะมาบ่นโอดครวญที่หลังไม่ได้นะคะ” ดาวฉายหัวเราะคิกคักทำเอาสามีรุ่นพ่อหัวเราะตามไปด้วยหญิงสาวได้แต่ถอนหายใจเบาๆ ธีรภัทรเป็นคนเสนอเองว่าจะนอนอีกห้องจนกว่าเธอจะคุ้นเคยกับเขา แต่พ่อไม่ได้ดุหรือบ่นอะไรธีรภัทรสักนิดเดียว เป็นเธอต่างหากที่ทำอะไรก็ไม่ถูกใจผู้เป็นพ่อสักอย่าง ผิดกับธีรภัทรที่พ่อออกจะเอ็นดูราวกับเป็นลูกชายแท้ๆของตัวเองเธอยังอยู่บ้านพ่อเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือลูกเขยคนโปรดของพ่อ“เห็นไหม ตาธีร์เขาเป็นคนดีขนาดไหน ยอมแต่งเข้าบ้านผู้หญิงแบบนี้”“ค่ะพ่อ”สโรชาได้แต่ใช้ชีวิตให้เป็นปกติพ่อไม่เคยให้เธอเข้าไปยุ่งงานในบริษัทแม้ว่าเธออยา

  • คะนึงครวญ   ตอนที่33 กระทบใจเขา

    ชายหนุ่มจำได้ว่าวันนั้นอาดาวฉายพูดลอยๆ แต่มันกระทบใจเขา เพราะอาดาวฉายช่วยแนะนำทำให้เขาได้ทำงานแผนกกฏหมายบริษัทของคุณมนตรี เขาไม่สนหรอกใครว่าจะว่าเขาเป็นเด็กเส้น หากแต่ความสามารถที่เขามีมันจะชัดเจนที่สุดว่าเขาทำงานเป็น และเป็นคนทำงานจริง “อย่ามาทำเป็นอายเลย อาดูออก” ดาวฉายหัวเราะเสียงใสใส่จริตแต่พองาม รักษาระยะห่างเหมือนว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่กว่า“อดทนรออีกหน่อย ยังไงอาไม่ทำให้หลานชายคนดีผิดหวังแน่” “แต่น้องบัวจะชอบผมหรือครับ” “ชอบหรือไม่ชอบไม่ใช่ประเด็น ยังไงอาทำให้ธีร์ได้แต่งงานกับหนูบัวได้ก็แล้วกัน” ธีรภัทรไม่รู้ว่าอาดาวฉายไปทำยังไงถึงทำให้คุณมนตรีเป็นฝ่ายขอให้เขาแต่งงานกับสโรชา มีเงื่อนไขเพียงอย่างเดียวคือ “แต่งเข้าบ้าน” ฝ่ายหญิง “พ่อมีลูกสาวคนเดียว ไม่อยากให้ไปอยู่ไกลหูไกลตา” “ได้ครับ คุณมนตรี” “อุ้ย! ได้ไงคะหลานธีร์ ต้องเรียกคุณพ่อซิคะ” “ครับ คุณพ่อ” หลังจากนั้นเขาก็เฝ้านับวันรอที่สโรชากลับเมืองไทย เขาเป็นคนไปรับเธอที่สนามบินเอง ไม่เจอกันสี่ปีเธอกลายเป็นสาวสะพรั่ง ทรวงทรงอ

  • คะนึงครวญ   ตอนที่32 ธีรภัทร

    “พี่ธีร์” เธอเรียกเขาเหมือนไม่มั่นใจ บางครั้ง ความทรงจำของเธอสับสน นั้นเป็นเหตุผลที่พ่อผลักไสเธอไปเรียนต่างประเทศหลายปี แท้จริงเธอไปรักษาตัวเองด้วย “พี่ไม่อยู่บ้านไม่กี่วัน ลืมหน้าสามีคนนี้แล้วหรือครับ” ธีรภัทรยิ้มแล้วลูบผมยาวของหญิงสาวอย่างทะนุถนอม นึกน้อยใจที่เธอมักทำหน้าเหมือนเขาเป็นคนแปลกหน้าเสมอ และที่น่ากังวลกว่าคือเธอทำเหมือนลืมว่าเขาเป็นสามี ทั้งสองแต่งงานได้ครึ่งปีแล้ว และเขาก็ย้ายเข้ามาอยู่คฤหสาน์ของพ่อตา ตามคำขอร้องของคุณมนตรีและอาดาวฉาย“ขอโทษค่ะ บัว...บัวยังไม่ชินจริงๆ” หญิงสาวรู้สึกผิด เขาดีกับเธอทุกอย่าง เอาอกเอาใจ ดูแลใส่ใจในทุกเรื่องของเธอ แต่เธอมักลืมไปจริงๆว่าตัวเองแต่งงานแล้วใช่...เธอแต่งงานแล้วเป็นงานแต่งงานที่เกิดขึ้นอย่างเรียบง่ายมีเพียงงานเลี้ยงเล็กๆ สโรชาไม่ค่อยมีเพื่อนสนิทอะไรนักและงานแต่งที่จัดแบบเร่งด่วน จะนึกถึงเพื่อนคนไหนก็ยากจะติดต่อได้ แต่ในส่วนลึกแล้ว เธอก็ไม่มั่นใจว่าอยากให้ใครรู้เรื่องที่เธอแต่งงานหรือเปล่า สโรชาแต่งงานกับธีรภัทรตามคำสั่งของพ่อ ทั้งที่เธอก็ไม่มั่นใจนักว่าชีวิตคู่ครั้งนี้จะไปรอดแค่ไหน พ่อออกคำสั่งตั้งแต่เ

  • คะนึงครวญ   ตอนที่ 31 เรือนกระดังงา

    วิญญาณ ความรัก ความใคร่ สิเสน่หาสโรชาใช้ชีวิตเรียบง่ายมาตลอดยี่สิบสองปี แต่เพราะคำขอร้องกึ่งบังคับให้เธอต้องแต่งงานกับหลานชายของแม่เลี้ยง ทำให้เธอต้องจำใจแต่งงานกับธีรภัทร ทนายหนุ่มอนาคตไกลวัยยี่สิบแปด ทว่าเมื่อแต่งงานแล้วชีวิตแต่งงานไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิด มันมาพร้อมมรดกชิ้นสุดท้ายที่คุณตาทิ้งไว้ให้ซึ่งมันเป็นบ้านเก่าของแม่ ความลับหลังบานประตูเรือนไม้อายุกว่าห้าสิบปีเปิดออกพร้อมกับความลี้ลับในห้วงอารมณ์ของอิสตรี..........สโรชา สโรชาใช้ชีวิตเรียบง่ายมาตลอดยี่สิบสองปี แต่เพราะคำขอร้องกึ่งบังคับให้เธอต้องแต่งงานกับหลานชายของแม่เลี้ยง ทำให้เธอต้องจำใจแต่งงานกับธีรภัทร ทนายหนุ่มอนาคตไกลวัยยี่สิบแปด ทว่าเมื่อแต่งงานแล้วชีวิตแต่งงานไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิด มันมาพร้อมมรดกชิ้นสุดท้ายที่คุณตาทิ้งไว้ให้ซึ่งมันเป็นบ้านเก่าของแม่ ความลับหลังบานประตูเรือนไม้อายุกว่าห้าสิบปีเปิดออกพร้อมกับความลี้ลับในห้วงอารมณ์ของอิสตรี.กลิ่นหอมละมุนของดอกไม้ที่เธอไม่รู้จักทำให้หญิงสาวตื่นจากภวังค์ มือที่กำลังจับดินสออยู่ถึงกับชะงัก ร่างบางที่นั่งอยู่กับกองหนังสือเล่มหนาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนหลับต

  • คะนึงครวญ   ตอนที่30 ขอแค่รัก

    “มีอะไรหรือเปล่า” “พี่สินเคยคิดไหมว่า ที่เรากลับมาเจอกันหรือจำเรื่องในอดีตได้เพราะบ้านหลังนี้” “อืม...พี่คิดแบบนั้น แต่ลึกๆ แล้วพี่อยากเก็บที่นี้ไว้เป็นที่ระลึกเรื่องของเรา ก็เลยเขียนพินัยกรรมสั่งเสียไว้ว่าให้ลูกหลานรักษาบ้านหลังนี้ไว้ เผื่อพี่หรือหยากลับมาเจอกัน เราจะได้จำได้ และได้อยู่ที่นี่ด้วยกันอีกครั้ง” ย่าหยายกมือขึ้นแตะแก้มเขาเบาๆ “ทำไมวันนี้หาหยาเจอค่ะ คงไม่ได้มีเครื่องติดตามตัวที่หยาหรอกนะ” เขาถอนหายใจเฮือกหนึ่งแล้วตอบ“ก็อยากทำแต่พี่กลัวหยาจะคิดมาก คนของพี่คอยดูอยู่แต่ก็ยังพลาดทำให้หยาถูกจับตัวไป พี่รอให้วาดตายใจคิดว่าพี่ไม่รู้แล้วให้คนสะกดรอยตามวาดจนมาเจอหยา” “วาด...น่าสงสารนะคะ ต้องเวียนว่ายในความริษยาและรักข้างเดียวไม่จบสิ้น” เขากระชับวงแขนโอบร่างเล็กแน่นขึ้น “ไม่ว่ายังไง คนที่พี่รักก็มีเพียงหยาเท่านั้น” “หยาก็รักพี่สินค่ะ” “หือ?” เขาทำเหมือนไม่ได้ยิน แววตากรุ้มกริ่มจ้องมองคนรัก “ว่าอะไรนะครับ” “พี่สินได้ยินแล้ว” “พี่อยากได้ยินหลายๆครั้ง” “

  • คะนึงครวญ   ตอนที่ 23 ยังไงก็ทางเดียวกันอยู่แล้ว

    “โอเค.นะ?” “ค่ะ” “งั้นกลับเลยนะครับ ผมเอารถมาจอดอยู่ลานจอดรถ คุณเดินไหวนะ” “ไม่ได้เมาขนาดนั้นเสียหน่อย” เธอแลบลิ้นใส่เขา แต่ชายหนุ่มกลับหัวเราะออกมาแล้วประคองไหล่ให้เธอเดินไปยังรถที่จอดอยู่ที่ลานจอดรถ คุณาสินเปิดประตูรถแล้วก็ให้หญิงสาวเข้าไปนั่งพร้อ

  • คะนึงครวญ   ตอนที่ 22 ปาร์ตี้

    ย่าหยาสวมชุดเดรสกระโปรงสั้นยาวเหนือเข่าเล็กน้อย ผ้าพลิ้วสีไวน์แดงขับเน้นผิวกายเนียนละเอียดให้ยิ่งดูผุดผ่อง ใบหน้าแต้มแต่งสีสันสดใสเพราะป่วยอยู่หลายวันเธอจึงกลัวว่าเพื่อนจะทักว่าหน้าโทรม ปกติเธอไม่ค่อยสังสรรคกับเพื่อนนักโดยเฉพาะเที่ยวกลางคืนยิ่งไม่ค่อยได้ออกมาเที่ยวนัก เพราะเธอชอบเขียนน

  • คะนึงครวญ   ตอนที่21 ผมก็แค่จีบคุณใหม่อีกครั้ง

    “แหม! พูดเหมือนคุณดูแลสุขภาพตัวเองดีนักนิ!” “ก็แน่ล่ะ ผมต้องมีชีวิตไว้เจอคุณนี่” “แล้ว...แล้วถ้าชาตินี้เราไม่ได้เจอกันอีกล่ะ คุณจะรอฉันไปเรื่อยๆ อย่างนั้นเหรอ?” “อืม ผมรอแค่คุณ คนอื่นไม่มีความหมายกับผม” ย่าหยารับแก้วน้ำจากมือใหญ่มายกขึ้นดื่มเล็กน้อย ห

  • คะนึงครวญ   ตอนที่20 สมุดบันทึกของฉัน

    “ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ทำไมคุณไม่ลองคบกับผมดูล่ะ” “คะ?” “ผมรู้ว่าคุณยังไม่มีใคร” เขายิ้มบางๆกับความหวังอันน้อยนิด “ก็ลองพิจารณาผมดูหน่อยจะเป็นไรไป” “คุณสิน...” “ให้โอกาสผมอีกสักครั้ง ให้ผมได้แก้ตัวอีกหน ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย ผมสัญญา...

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status