Share

บทที่ 58

last update Tanggal publikasi: 2026-09-18 00:15:13

            ติณณภพหันไปมองชายหนุ่มเจ้าของคำพูดประโยคนั้น เขาเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างตัว

            “คุณเป็นใคร!”

            “ผมณัฐวุฒิครับ เป็นสามีของหนึ่งฤทัย” เขาตอบพร้อมกับยื่นมือไปตรงหน้า ติณณภพเอื้อมไปจับมือนั้น

            “ติณณภพครับ”

            “คุณเป็นผู้ชายโชคดีที่ได้ครอบครองหัวใจที่บริสุทธิ์ของมัท”

            “คุณเองก็เคยเกือบจะได้ครอบครองหัวใจของเธอ ถ้าไม่ทิ้งโอกาสนั้นไปเสียก่อน”

            “เพราะผมละทิ้งโอกาสนั้นไป ทำให้รู้ว่าตัวเองตัดสินใจผิดพลาด จึงไม่อยากให้คุณผิดพลาดเหมือนผม มัทเป็นผู้หญิงที่ใสซื่อบริสุทธิ์ เธอคือแสงสว่างที่นำพาความสุขมาให้กับคนรอบข้างตัว”

            “น่าเสียดาย กว่าที่คุณจะรู้ว่ามัทมีค่ามีความหมาย ก็เมื่อสูญเสียเธอไปด้วยการตัดสินใจของคุณเอง ทำให้ผมได้รับโอกาสนั้นแทน”

            ติณณภพพิจารณาชายหนุ่มซึ่งเป็นรักแรกของมัฑณาวี ณัฐวุฒิจัดได้ว่าเป็นผู้ชายหน้าตาดี ดูจากรูปลักษณ์ภายนอกเขาเป็นคนเงียบขรึม ไม่น่าจะเข้ากันได้กับบุคลิกร้อนแรงแบบผู้หญิงอย่างหนึ่งฤทัย

            “ผมถึงบอกว่าคุณโชคดี ขอให้คุณรักษาโอกาสนี้ไว้ อย่าปล่อยให้มัทหลุดมือไปอย่างผม กว่าผมจะรู้ว่ามัทมีค่ามีความหมายก็เมื่อสายเกินไป”

            “ไม่มีวันที่ผมจะปล่อยมือจากมัทแน่นอนครับ ขอตัวก่อนนะครับ” ติณณภพเอ่ย เมื่อเห็นกลุ่มของหนึ่งฤทัยกำลังยืนเผชิญหน้าอยู่กับมัฑณาวีและภาคิน บางทีเธออาจจะต้องการความช่วยเหลือจากเขา จึงไม่รอช้าที่จะเดินตรงไปหาเธอ

            จังหวะนั้นเองเสียงเพลงก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงประกาศบนเวที ที่กล่าวเชิญชวนให้ทุกคนมาเต้นรำร่วมกัน จะจับคู่เต้นกันเองหรือชวนคู่ชีวิตมาเต้นรำด้วยกันก็ว่ากันไป

            “ให้เกียรติเต้นรำกับผมสักเพลงนะครับ” ติณณภพพูดพร้อมกับยื่นมือไปตรงหน้ามัฑณาวี

            “มัทเต้นรำไม่เป็นหรอกค่ะ”

            “ขอให้ไว้ใจผม เต้นรำด้วยกันนะ”

            หญิงสาวพยักหน้าก่อนจะวางมือของตนเองลงบนมือเขา ติณณภพพาเธอเดินไปที่ฟลอร์เต้นรำ แต่แทนที่เขาจะจัดวางตำแหน่งแขนให้ถูกต้องตามแบบของการเต้นจังหวะสโลว์ เขากลับเลือกที่จะโอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขน พร้อมกับกระซิบให้เธอเอามือคล้องคอเขาไว้ ตาสบตากันในระยะใกล้ ดูคล้ายกับกำลังยืนกอดกันบนฟลอร์มากกว่าเต้นรำ

            “ไม่ต้องกอดมัทแน่นแบบนี้ก็ได้”

            “แบบนี้น่ะดีแล้ว จะเล่นบทคู่รักกันทั้งทีก็ต้องทำให้แนบเนียน อย่าลืมสิว่าเพื่อนของคุณกำลังจับตามองเราอยู่”

            เป็นจริงอย่างที่เขาพูด เพื่อน ๆ กำลังจับจ้องมาที่คู่ของเธอจริง ๆ โดยเฉพาะกลุ่มของหนึ่งฤทัย

            เขาพาเธอเคลื่อนไหวไปตามจังหวะเพลงอย่างช้า ๆ ทำราวกับว่า ณ ที่แห่งนั้นมีเพียงเขาและเธอ

            “รู้ตัวไหมว่าคืนนี้คุณสวยมาก สวยจนผมจำแทบไม่ได้เลย” เขาเอ่ยชมเธอด้วยใจจริง

            “เหมือนซินเดอเรลล่าที่กำลังเต้นรำอยู่กับเจ้าชายในงานพิธีหาคู่ใช่ไหมคะ”

            “เราเป็นคู่กันแล้วต่างหาก” ทั้งคู่ยิ้มให้กันและกันอย่างอบอุ่น แววตาของเธอแพรวพราว สดใสสุกสกาวราวกับดวงดาวบนฟากฟ้า

            “โกรธหรือเปล่าที่ผมมาช้า”

            “ไม่โกรธค่ะ เพราะมัทคิดว่าคุณต้องมีเหตุผล แต่ยอมรับว่าแอบผิดหวังนิดหน่อยที่ติดต่อคุณไม่ได้”

            “การประชุมเสร็จล่าช้ากว่าที่คิดไว้ แถมไฟร์ทก็ยังดีเลย์อีก รู้ไหมว่าผมร้อนใจมากเลย”

            “โชคดีที่คุณมาช่วยมัทไว้ได้ทันเวลา”

            ทั้งคู่เต้นรำสองเพลงติดต่อกัน จากนั้นมัฑณาวีก็ฉุดมือเขาให้เดินออกจากฟลอร์ และหาจังหวะที่จะพาเขาเดินออกจากงานโดยไม่ให้ใครสังเกตเห็น แต่ก็ใช่ว่าจะหลบกันออกมาได้ง่าย ๆ เพราะไม่ว่าจะเดินไปไหนก็มักจะมีเพื่อน ๆ แวะเวียนกันมาชวนพูดคุยด้วยเสมอ

            ทำไมมัฑณาวีจะไม่รู้ว่าที่เพื่อน ๆ เข้ามาคุยด้วยนั้น ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะอยากจะเข้ามาทำความรู้จักกับชายหนุ่มข้างตัวเธอ กว่าจะหาจังหวะพาเขาหลบออกมาได้ก็เสียเวลาอีกพักใหญ่

            “เรากำลังจะไปไหน”

            “ออกจากที่นี่ให้ได้ก่อนแล้วค่อยคิด”

            สองหนุ่มสาวพากันเดินออกมารับลมด้านนอกตามลำพัง

            “เฮ้อ! ค่อยโล่งอกหน่อย พ้นมาได้เสียที” เธอจับชายกระโปรงของตัวเองและหมุนตัวไปรอบ ๆ พร้อมกับยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

            “ดูคุณจะมีความสุขมากเลยนะมัท”

            “ใช่แล้วค่ะ มัทมีความสุขที่สุดเลยล่ะ คุณเห็นสีหน้าของฤทัยตอนที่คุณตอบคำถาม เรื่องของเราได้อย่างคล่องแคล่วไหมคะ”

            “อืม”

            “ไปฝึกมาตอนไหน แสดงได้แนบเนียนเป็นธรรมชาติมาก ๆ จนพิซซี่อยากจะมอบรางวัลออสการ์ให้ มัทล่ะสะใจจริง ๆ ที่เห็นพวกฤทัยแพ้หมดรูป หลังจากที่พูดทับถมมัทเรื่องนี้มานาน ตอนนี้คงไม่กล้าพูดอะไรแบบนั้นอีกแล้ว ขอบคุณนะดินสำหรับทุกอย่างที่คุณทำเพื่อมัทในค่ำคืนนี้”

            “ผมดีใจที่เห็นคุณมีความสุข รอยยิ้มของคุณทำให้โลกของผมสดใส”

            “จริงหรือเปล่า”

            “จริง แล้วเราเอาไงต่อ”

            “ไปหาของอร่อย ๆ ที่เยาวราชกินกัน”

            “ด้วยชุดแบบนี้!”

            “ใช่ ชุดไม่ได้เป็นอุปสรรค อย่าได้แคร์กับสายตาคน ไปกันมัทหิวแล้ว”

            “ไปรถผมนะ”

            “ก็คงต้องเป็นอย่างนั้นค่ะ เพราะมัทมากับพิซซี่ไม่ได้ขับรถมาเอง”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 113

    พระเจ้า...เธอช่างหอมหวาน...หวานไปทั้งเนื้อทั้งตัว ริมฝีปากเธอแยกออกเล็กน้อย แต่ความเคลื่อนไหวนั้นบอกความลังเล ราวกับว่าเธอยังคงกำลังตัดสินใจ ติณณภพดึงเธอเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น เขาจุมพิตเธอเนิ่นนานพร้อมกับสอดแขนใต้เข่าและแผ่นหลังเธอ อุ้มเธอขึ้นมาอย่างงายดายก่อนจะวางตัวเธอลงบนเตียงนอน ตรึงข้อมือเธอไว้อย่างอ่อนโยน ใช้เพียงริมฝีปากเพื่อทำให้เธอตื่นเต้น เขาและเล็มใบหูและซอกคอหอมกรุ่นนุ่มละมุนเรื่อยมาจนถึงฐานลำคอ เสียงครางด้วยความสุขติดอยู่ในลำคอของเธอ ความรู้สึกของมัฑณาวีหมุนคว้าง แต่ก็รับรู้ถึงแรงสั่นสะท้านที่แล่นลงสู่ทุกเส้นประสาทของเรือนกาย ทั้งหมดนี้เกิดจากสัมผัสรักที่เขามอบให้ เธอต้องหยุดเขาก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดมากไปกว่านี้ “เราทำแบบนี้ที่นี่ไม่ได้นะคะติณณ์ คุณยายอยู่ที่นี่ด้วย” ติณณภพผละจากร่างบางไปนอนหงายอยู่ข้างตัวเธอ ไม่ง่ายเลยที่จะสะกดกลั้นความต้องการของตัวเอง “จริงของคุณ ทุกคนกำลังรอเราอยู่ พ่อผมก็ด้วย” “คุณพ่อก็มาที่นี่ด้วยเหรอคะ” “ผมชวนท่านมาเอง ป่านนี้ทุกคนคงรอกันแย่แล้ว”

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 112

    หลังจากที่ได้ระบายความอัดอั้นในใจออกมาจนหมดสิ้น เธอก็ยอมที่จะฟังคำแก้ตัวจากปากของเขา ยอมให้เขาได้อธิบาย “ก็อธิบายมาสิว่าคุณมีเหตุผลอะไรที่ทำให้คุณไม่เชื่อใจฉัน” “ไม่ใช่ผมไม่เชื่อใจคุณนะมัท ผมเชื่อใจคุณมาตลอด ไม่มีสักครั้งที่ผมจะสงสัยในตัวคุณ เพียงแต่ผมต้องทำแบบนั้นเพื่อให้อดิศรตายใจ เขาจะได้ไม่ไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะดำเนินการตามกฎหมาย” “คุณรู้ว่าเขาเป็นคนยักยอกเงินบริษัท” “และก็รู้ด้วยว่าเขาสร้างหลักฐานเท็จมาใส่ร้ายป้ายสีผู้หญิงที่ผมรัก” “แต่คุณก็ยังทำเหมือนว่าเชื่อคำพูดของเขาและปรักปรำผู้หญิงที่คุณบอกว่ารัก” “มันจำเป็นน่ะมัท ถ้าผมไม่ทำแบบนี้อดิศรก็อาจจะหลุดรอดไปได้เหมือนอย่างคราวที่แล้วอีก” “ทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน” “ถ้าผมบอกคุณ ๆ ก็อาจจะทำพิรุธให้อดิศรสงสัย เขาอาจจะไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะมีหลักฐานไปจับตัวเขาไว้ได้ หรือไม่เขาก็อาจจะจับตัวคุณไว้เพื่อมาต่อรองกับผม และไม่ว่าเขาจะเรียกร้องอะไรผมคงยอมทุกอย่างเพื่อแลกกับตัวคุณ ผมรักคุณนะมัท รักมาก และจะไม่ยอมเสียคุณไปเด็ดขาด”

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 111

    ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ติณณภพเดินเข้าไปในห้องนอนของหญิงสาวที่เขารัก โดยไม่ได้ทำเสียงกระโตกกระตาก เขาพบว่าเธอกำลังยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง และยังไม่มีทีท่าจะรู้ตัวว่ามีคนบุกรุกเข้ามาภายในห้อง ติณณภพเดินตรงเข้าไปสวมกอดมัฑณาวีไว้จากทางด้านหลัง พร้อมกับจูบไซ้ซอกคอเธอด้วยความคิดถึง หญิงสาวตกใจที่ถูกจู่โจมอย่างกะทันหัน แต่เมื่อเห็นว่าใครเป็นคนทำก็รีบสลัดตัวออกจากอ้อมกอดเขา พร้อมกับหันมายืนเผชิญหน้า เธอจ้องมองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ “คุณเข้ามาได้ยังไง ใครให้คุณเข้ามาที่นี่” “คุณยายอนุญาตผมแล้ว และห้องของคุณก็ไม่ได้ล็อคผมก็เลยเดินเข้ามา” “ออกไป” เธอเอ่ยปากไล่เขาซึ่งหน้า “ไม่” “ฉันบอกให้คุณออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้” เพราะความโกรธทำให้เธอเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้แทนตัวเอง “ผมจะไม่ยอมก้าวออกไปไหนทั้งนั้นถ้าเรายังคุยกันไม่รู้เรื่อง” “ความจำเสื่อมหรือไง เราเลิกกันแล้ว ระหว่างเราไม่มีอะไรต้องคุยกัน ถ้าไม่ออกไปอย่าหาว่าฉันไม่เตือน” “เอาเลยมัท อยากทำอะไรก็ทำเลย แต่ผมจะไม่ยอมก้า

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 110

    ติณณภพชวนบิดาและภูมิระพีให้เดินทางไปที่ไร่ห่มรัก เพราะจะไปปรับความเข้าใจกับมัฑณาวี และไม่ลืมที่จะโทรศัพท์ไปบอกภาคินถึงเรื่องนี้ “พิซซี่กับลียาก็กำลังจะเดินทางไปที่นั่น แล้วเจอกัน ยังมีเรื่องที่เราต้องต่อว่าคุณเยอะเลย แต่ตอนนี้มีภารกิจที่สำคัญมากกว่านั้น” “คุณจะเป็นแนวร่วมให้ผมใช่ไหม” “แน่นอน แต่คุณต้องสัญญากับพวกเราว่าจะไม่ทำให้มัทเจ็บเจียนตายแบบนี้อีก” “ผมสัญญา แล้วเจอกันที่ไร่ห่มรักนะครับ” ระหว่างทางภูมิระพีได้เอ่ยปากขอโทษเพื่อนรัก “ขอโทษนะที่ฉันเข้าใจนายผิด หลงต่อว่านายเสียตั้งมากมาย แต่ถ้านายเป็นฉัน แล้วเห็นคุณมัทร้องไห้เสียใจมากแค่ไหนกับการกระทำของนาย ๆ ก็คงทำแบบที่ฉันทำเหมือนกัน” “มัทเสียใจมากเลยเหรอ” “แค่พูดว่าเสียใจยังน้อยเกินไปด้วยซ้ำ ที่ถูกต้องพูดว่าหัวใจแตกสลายมากกว่า เธอร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด แม้แต่คุณพิซซี่ยังบอกว่าตั้งแต่รู้จักกันมา ไม่เคยเห็นคุณมัทเสียใจกับเหตุการณ์ไหนมากเท่านี้มาก่อน นายเตรียมทำใจไว้ได้เลยอะไร ๆ อาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิด” “ฉันทำใจไ

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 109

    ความเสียใจจากชายที่มัฑณาวีหลงรัก ทำให้เธอกลับมาพักอยู่กับคุณยายที่ไร่ห่มรัก แม้จะพยายามทำตัวให้ร่าเริงเหมือนปกติ แต่ก็ยังไม่สามารถรอดพ้นสายตาของคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อนอย่างกานดาไปได้ เธอรู้ดีว่าหลานสาวทุกข์ใจเพียงแต่พยายามทำตัวให้ร่าเริง เพราะไม่อยากให้เธอต้องทุกข์ใจตามไปด้วย กานดารอคอยให้เวลาผ่านไปสักพักโดยไม่ถามอะไรที่จะไปสะกิดแผลใจของหลาน รอให้สบโอกาสจึงได้เอ่ยปากถาม “มัทมีอะไรจะเล่าให้ยายฟังไหมลูก” ความเงียบเริ่มเข้าครอบงำ มัฑณาวีไม่อยากโกหกผู้เป็นยาย แต่ก็ไม่อยากเล่าเรื่องทุกข์ใจของตัวเองให้ท่านฟัง ด้วยเกรงว่าท่านจะร้อนใจตามไปด้วย “บอกยายได้ไหมว่าอะไรทำให้มัทเศร้าและทุกข์ใจมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน” กานดาเอ่ยถามพร้อมกับลูบผมของหลานด้วยความรักใคร่ “คุณยายรู้ได้ยังไงคะ” เธอเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา “มัทเป็นหลานของยาย ยายเลี้ยงมัทมากับมือ มีหรือที่จะไม่รู้ว่ามัทแปลกไป แม้ว่ามัทจะพยายามทำตัวให้ร่าเริง เพื่อปกปิดเรื่องเศร้าโศกเสียใจของตัวเอง แต่มัทปิดยายไม่ได้หรอกลูก ที่ยายไม่ถามทันทีเพราะอยากให้มัทมีเ

  • คิวปิดสะกิดรัก   บทที่ 108

    “ตอบพ่อมาตามความรู้สึกที่แท้จริงของติณณ์ ลูกเชื่อจริง ๆ เหรอว่ามัททำ” “ผมกำลังตรวจสอบอยู่ครับ” “ไม่เอาการตรวจสอบ พ่ออยากรู้ความรู้สึกของติณณ์” ติณณภพนิ่งไปพักใหญ่ ใช่ว่าเขาเองไม่เสียใจแต่จำเป็นต้องทำ แม้ไม่มีใครเข้าใจก็ไม่เป็นไร เมื่อความจริงถูกเปิดเผยทุกคนก็จะรู้เอง เขาได้แต่หวังว่าเมื่อเวลานั้นมาถึง คนที่เคยโกรธเคืองเขาจะยอมเข้าใจและให้อภัย เขาสบตาบิดาก่อนจะเอื้อนเอ่ยวาจา “ผมยังยืนยันที่จะทำให้ความจริงปรากฏ และไม่ว่าใครก็ตามที่ทำผิดก็ต้องได้รับโทษตามกฎหมาย” ติณณภพยังคงปากแข็งอยู่ดี แต่แววตาของเขาบ่งบอกให้ไตรภพรู้ว่าลูกเองก็ทุกข์ใจกับเรื่องนี้ ความรู้สึกที่ติณณภพมีก็คงจะไม่แตกต่างไปจากที่มัฑณาวีรู้สึก คือเสียใจและทุกข์ใจไม่ต่างกัน “พ่อจะบอกอะไรให้นะติณณ์ คนรักกันจำเป็นจะต้องมีความไว้เนื้อเชื่อใจกัน นั่นคือสิ่งสำคัญ ถ้าไม่มีสิ่งนี้ชีวิตรักก็จะไปกันไม่รอด ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจติณณ์ก็ได้ทำให้มัทรู้ว่าติณณ์ไม่เชื่อใจเธอ คนเราถ้าสูญเสียความรู้สึกดี ๆ ที่เคยมีต่อกันไปแล้ว มันก็ยากที่จะประส

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status