MasukShare
ตอนที่ 11
Tanggal publikasi:
2026-08-19 07:00:22ทั้งสามคนนั่งทานก๋วยเตี๋ยวของตัวเอง มีชีวีกับวิวาห์ที่คุยกันตลอด บางทีก็วกวนมาหาชีวินเหมือนขอความเห็นแต่ไม่เคยได้คำตอบ เพราะเขาทำเพียงนิ่ง แต่ฟังและเก็บทุกรายละเอียดที่ทั้งสองคนคุยกันไว้หมด
“อ้าววิวาห์อีหล่าคนงาม” เสียงเอ่ยทักทายหญิงสาวจากทางหน้าร้าน
“น้องวาห์มากินก๋วยเตี๋ยวติหล่า”
ชายหนุ่มสองคนทักทายสาวน้อยขึ้นด้วยภาษาท้องถิ่น พอทั้งสามคนที่นั่งกินก๋วยเตี๋ยวอยู่ก่อนแล้วหันไปมองคนมาใหม่ซึ่งมีสามคนเช่นกัน แต่เอ่ยทักเพียงสองคน อีกคนทำเพียงยิ้มทักทายเท่านั้น
หนุ่มเมืองกรุงเห็นหนุ่มบ้านนา ชีวินยังมองนิ่งแต่ชีวีอ้าปากค้างไปนิด ก่อนจะพูดออกไปแผ่วเบา
“หล่อมาก”
สามคนมาใหม่ตัวสูงใหญ่ทั้งใบหน้าหล่อคมเข้ม แต่งตัวสไตล์บ้าน ๆ เหมือนไปไร่ไปสวน เลี้ยงวัวในฟาร์ม แต่ยังคงความหล่อเหลาจากรูปร่างและใบหน้า เมื่อพวกเขาถอดหมวกและผ้าปิดหน้าออก
“สวัสดีจ้ะพี่นาย พี่เก้า พี่แสง”
วิวาห์เอ่ยทักทายกลับทั้งยิ้มให้ ไม่มีใครไม่รู้จักแก๊งสามหนุ่มหมู่บ้านโคนงามโคนเจริญนี้ พวกเขาฮอตมากแต่เหมือนจะไม่สนใจสาวไหน ทั้งที่อายุเยอะแล้ว อยู่แต่บ้านกับไร่กับฟาร์มและสัตว์เลี้ยง
ทั้งสามคนเองก็รู้จักสาวน้อยเมืองนอกดี เธอกับแม่ชอบสั่งปุ๋ยคอกไปบำรุงต้นไม้ที่ปลูกไว้ วิวาห์ไปที่ฟาร์มทีไรจะเจอทั้งสามคนทุกที เอ่ยทักทายกันบ่อยจนสนิท พวกเขาเองก็เอ็นดูหญิงสาวที่รูปร่างผิวพรรณอย่างกับลูกคุณหนู แต่ดันทำได้ทุกอย่าง
“พี่ ๆ มากินก๋วยเตี๋ยวเหรอจ๊ะ”
“ใช่ พึ่งออกจากฟาร์มเลยมาหาอะไรกินนะ แล้วนั่น...” ชายหนุ่มที่ทักคนแรกเหมือนชื่อพี่นายพยักพเยิดหน้ามาทางสองหนุ่มที่นั่งร่วมโต๊ะกับเธอ
“อ๋อคนนี้น้องผัว คนนี้ผัวจ้ะ” คนพูดผายมือไปทางชีวี ก่อนจะชี้นิ้วมาทางชีวินที่นั่งข้างเธอ
แค่ก แค่ก แค่ก
วิวาห์พูดจบเสียงไอของสองแฝดดังขึ้นพร้อมกันทันที เพราะสำลักเส้นก๋วยเตี๋ยวเส้นแทบออกจมูก ชีวีรีบหยิบกระดาษทิชชูพร้อมยื่นให้แฝดพี่เพื่อเช็ดปากเช็ดหน้า ชีวินเองยิ่งทำตัวไม่ถูกพูดตรงเกินไปแล้วยัยแสบนี่
“วิวาห์ !” ชีวินรีบเรียกชื่อเธอเพื่อปรามเรียกสติ
“อ้าว ก็เป็นคู่หมั้น สักหน่อยก็แต่งงานกัน ผัวไม่ถูกเหรอคะ”
ยังหันมาถามชีวินด้วยดวงตาใสซื่อ คิดว่าเขารู้ไม่ทันเธอเหรอว่ากำลังปั่นหัวกันอยู่
“เหรอ ถูก... ถูกแล้ว ตามสบายกันเลยนะ”
ทั้งสามหนุ่มบ้านนาที่มาทักทายวิวาห์ต่างทำตัวไม่ถูก รีบขอตัวถอยออกจากวงสนทนา เมื่อมองเห็นใบหน้าเรียบนิ่งกับสายตาชายหนุ่มที่สาวน้อยบอกว่าเป็นผัวหรือคู่หมั้น ทำหน้าเหมือนจะกินหัวเธออยู่แล้ว
พอชีวิน ชีวี และวิวาห์กินเสร็จถึงได้กลับบ้าน ชีวีไม่บ่นอีกเรื่องหิว แต่บ่นตลอดทางที่นั่งรถกลับบ้านว่าง่วง
“ง่วง”
ชีวีพูดอีกทีเมื่อทุกคนเดินเข้าประตูบ้านมา ชีวินมองน้องอย่างเอือมระอา
“เดี๋ยวบ่นหิวเดี๋ยวบ่นง่วง เป็นเด็กหรือไง”
“หนังท้องตึงหนังตาก็หย่อนปกติปะ”
กับคนสนิทชีวีพูดมากเสมอโดยเฉพาะกับแฝดพี่
“ถูกค่ะ งั้นพี่ทั้ง 2 คนพักตามสบายเลยนะคะ”
สาวน้อยเจ้าของบ้านบอกอย่างอารมณ์ดี แฝดน้องทำเพียงยิ้มพยักหน้าให้วิวาห์ ชีวีง่วงมากตาจะหลับจริง ๆ นอนบนรถไม่สนุกสักนิด ขอพักดี ๆ สักหน่อย ถึงได้เดินปลีกตัวเข้าห้องนอนไป
เหลือเพียงชีวินที่มองตามน้องชาย พอหันกลับมาจะมองเจ้าของบ้านวิวาห์กลับเดินเกือบถึงหน้าประตูบ้านแล้ว
“จะไปไหน”
“คุยกับวาห์เหรอ” พอได้ยินเสียงเขา เธอหันกลับมาแถมยังทำตาโตยกมือชี้หน้าตัวเองอีก
ชีวินมองอยู่พยายามหายใจเข้าจนเต็มปอดเพื่อระงับอารมณ์ สิ่งที่ควรรู้เธอดันไม่รู้ แต่พอสิ่งที่ควรไม่รู้เธอกลับรู้ดี ชีวินถอนหายใจแผ่วเบาระบายความเมื่อยล้า ก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงบอกว่าเขาคุยกับเธอ
“ไปสวนมะม่วงค่ะ ว่าจะไปใส่ปุ๋ยสักหน่อยกำลังติดผล พี่วินไปด้วยไหมคะ” ชีวินนิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้ารับง่าย ๆ อีกที
เขาเองก็ง่วงและอยากพักเหมือนกับชีวี แต่ยังอยากรู้ว่าวิวาห์จะทำอะไรในแต่ละวันที่ต่างจังหวัด ดูเธอเข้ากับคนง่ายปรับตัวได้ดีเหลือเกิน ทั้งที่มาอยู่ได้ไม่นาน
“งั้นเปลี่ยนชุดก่อนนะคะเดี๋ยวเลอะ”
วิวาห์หาเสื้อให้เขาใส่ใหม่เพราะกลัวเลอะเหงื่อเลอะฝุ่น
“เสื้ออะไรของใคร”
“เสื้อแถมปุ๋ยค่ะ ใส่ได้ผ้าดียังไม่มีคนใช้นะคะ เพราะเป็นไซซ์ผู้ชาย”
ชีวินยังมองอย่างชั่งใจ เพราะปกติชายหนุ่มไม่ชอบใช้ของที่ไม่ใช่ของตัวเองและไม่ใช้ร่วมกับใคร เธอบอกยังไม่มีคนใช้เขาก็จะยอม ๆ ใส่ไป วิวาห์มองอยู่ทำเพียงยิ้มให้ เธอกะจะนึกแกล้งแต่พอพี่สวมเสื้อเสร็จมันดันเข้ากับเขา ผิวขาวเนียนกับเสื้อแดงก็นะ หล่อแต่หน้านิ่ง
พอชีวินเปลี่ยนเสื้อเรียบร้อยทั้งคู่ถึงได้เดินเข้าสวนไป ต้นมะม่วงน้อยใหญ่หลากหลายสายพันธุ์ออกลูกติดผลกำลังโตเต็มต้น
“พี่วินรอตรงนี้ก่อนนะคะ เดี๋ยววาห์เอาปุ๋ยแป๊บ”
เธอหันมาบอกเขาที่เดินตามหลังมาติด ๆ ชีวินเองก็หยุดยืนรอไม่ได้พูดอะไรออกไป วิวาห์เข้าไปยังโรงเก็บปุ๋ยเล็ก ๆ ออกมาพร้อมกระสอบปุ๋ยสีขาวเปื้อนฝุ่น
ชีวินมองตามร่างเล็กทั้งคิ้วขมวด นึกถึงคำพูดที่เวียงพิงค์แม่ของเขาบอก ‘น้องน่ารักเรียบร้อยมากทั้งอ่อนหวาน แบบบางน่าทะนุถนอมสุด ๆ’ น่ารัก ชีวินไม่เถียง เธอหน้าตาสวยน่ารักผิวพรรณดี แต่เรียบร้อยอ่อนหวาน แบบบางน่าทะนุถนอม เขาไม่แน่ใจ
เมื่อตอนนี้เธอแบกถุงปุ๋ยขึ้นบ่าเดินตัวปลิวเข้าสวนมะม่วงโดยไม่รอเขาไปแล้ว ชีวินเหมือนจะขำก็ขำไม่ออก เธอแปลกจริง ๆ เป็นคนยังไงกันแน่
“พี่วินตามมาสิคะ”
Bab terbaru
ชีวินไม่ต้องมารัก ตอนที่ 13
“วิวาห์ตื่นแล้วอยู่ในครัวกับแม่น่ะ ไปดูไหม พวกน้ากำลังทำกับข้าว”วันนาพูดทั้งยิ้มให้แล้วเดินไปทางครัว ชีวินเองก็เดินตามไป ไม่ยักรู้ว่ายัยสาวต่างบ้านต่างเมืองจะตื่นเช้าเป็นพอเดินมาถึงโซนครัวที่มีขนาดกว้างขวาง น้าวันกำลังวุ่นอยู่กับหม้อสองใบที่ตั้งอยู่บนเตาแก๊สมีควันลอยฟุ้ง ส่งกลิ่นหอมของอาหารเรียกน้ำย่อยจนท้องร้อง เมื่อวานพวกเขาไม่ได้กินข้าวเย็น กินเพียงก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่ที่วิวาห์สั่งให้ช่วงบ่ายแก่ ๆเท่านั้นส่วนวิวาห์นั่งเช็ดปิ่นโตสีเงินลายสวยกับสีเหลืองไข่นวลตา ข้างเธอเป็นเวียงพิงค์ แม่ของเขาที่กำลังนั่งปอกผลไม้เรียงใส่ชั้นปิ่นโต“อ้าวตาวิน ตื่นแล้วเหรอ มาพอดี มาช่วยแม่ทำกับข้าวไปวัดสิลูก”เวียงพิงค์เงยหน้าจากมองลูกสะใภ้ หันมาเห็นลูกชายพอดีที่ยืนอยู่หน้าประตู รีบกวักมือเรียกวิวาห์มองตามถึงได้สบนัยน์ตาสีอ่อน คนตัวโตทิ้งสายตาไว้ที่เธอตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ นึกถึงเรื่องเมื่อวานที่ดื้อใส่เขา หญิงสาวพลันทำตัวไม่ถูก ใบหน้าอ่อนใสขึ้นสีระเรื่อนิดแต่ยังยิ้มแฉ่งส่งไปให้ ชีวินที่เห็นอย่างนั้นทำเพียงถอนหายใจยาวเหยียดเช่นเคย ทั้งเมินสายตาไปทาง
ชีวินไม่ต้องมารัก ตอนที่ 12
“เธอแบกมาไม่ได้ถือ” เขาแค่อยากช่วยวิวาห์ยังดื้อจะถือให้ได้“ถือจะเมื่อยค่ะ เพราะต้องเดินไกล แบกจะช่วยซับแรงดีกว่า” ชีวินยังมองคนตรงหน้านิ่งทีเรื่องอย่างนี้ดันฉลาด“ไปตรงไหน”คร้านจะต่อล้อต่อเถียงด้วยแล้ว เพราะเขาที่ยกถุงปุ๋ยถือในมือเริ่มหนัก“ฝั่งโน้นค่ะ เราจะเริ่มใส่ตั้งแต่ฝั่งโน้นมาถึงตรงนี้”นิ้วเล็กชี้ไปชี้มาชีวินทำเพียงเดินตาม ทั้งสองคนช่วยกันใส่ปุ๋ยจนหมดถุงหลัก ๆ เป็นวิวาห์ทำ ชีวินยกถุงปุ๋ยตามเธอเท่านั้น เขาไม่ได้รังเกียจที่จะจับปุ๋ยคอก เพียงแต่คนหนึ่งยกคนหนึ่งตักปุ๋ยใส่ต้นมะม่วง ต่างคนต่างหน้าที่ก็ถูกแล้ว เขาถึงให้เธอเป็นคนทำพอใส่ปุ๋ยจนหมดถุงทั้งคู่หน้าตามอมแมมใช้ได้ วิวาห์พาชีวินเดินออกจากสวนมะม่วงลัดเลาะมาทางเดินที่เป็นคันนา มีต้นข้าวกำลังออกรวงเต็มที่ รอเวลาอีกไม่นานก็จะสามารถเก็บเกี่ยวได้เดินไปยังไม่ถึงไหนวิวาห์ดันร้องลั่นอย่างตื่นเต้น“ว้ายปลา ปลาค่ะพี่วิน”พูดไม่ทันจบชีวินไม่ทันหันมองตามเสียงเล็กที่บอกให้เขาดูปลาในทุ่งนา วิวาห์ดันกระโดดจากคันนาลงไปจับปลาที่มีน้ำขังเล็กน้อ
ชีวินไม่ต้องมารัก ตอนที่ 11
ทั้งสามคนนั่งทานก๋วยเตี๋ยวของตัวเอง มีชีวีกับวิวาห์ที่คุยกันตลอด บางทีก็วกวนมาหาชีวินเหมือนขอความเห็นแต่ไม่เคยได้คำตอบ เพราะเขาทำเพียงนิ่ง แต่ฟังและเก็บทุกรายละเอียดที่ทั้งสองคนคุยกันไว้หมด“อ้าววิวาห์อีหล่าคนงาม” เสียงเอ่ยทักทายหญิงสาวจากทางหน้าร้าน“น้องวาห์มากินก๋วยเตี๋ยวติหล่า”ชายหนุ่มสองคนทักทายสาวน้อยขึ้นด้วยภาษาท้องถิ่น พอทั้งสามคนที่นั่งกินก๋วยเตี๋ยวอยู่ก่อนแล้วหันไปมองคนมาใหม่ซึ่งมีสามคนเช่นกัน แต่เอ่ยทักเพียงสองคน อีกคนทำเพียงยิ้มทักทายเท่านั้นหนุ่มเมืองกรุงเห็นหนุ่มบ้านนา ชีวินยังมองนิ่งแต่ชีวีอ้าปากค้างไปนิด ก่อนจะพูดออกไปแผ่วเบา“หล่อมาก”สามคนมาใหม่ตัวสูงใหญ่ทั้งใบหน้าหล่อคมเข้ม แต่งตัวสไตล์บ้าน ๆ เหมือนไปไร่ไปสวน เลี้ยงวัวในฟาร์ม แต่ยังคงความหล่อเหลาจากรูปร่างและใบหน้า เมื่อพวกเขาถอดหมวกและผ้าปิดหน้าออก“สวัสดีจ้ะพี่นาย พี่เก้า พี่แสง”วิวาห์เอ่ยทักทายกลับทั้งยิ้มให้ ไม่มีใครไม่รู้จักแก๊งสามหนุ่มหมู่บ้านโคนงามโคนเจริญนี้ พวกเขาฮอตมากแต่เหมือนจะไม่สนใจสาวไหนท
ชีวินไม่ต้องมารัก ตอนที่ 10
“เออ แม่นอยู่ หมั้นกันแล้วกะส่ำผัวเมีย แต่งมื้อได๋อย่าลืมเอิ้นพวกแม่ ๆ เด้อนางเด้อ” (เออ ใช่ หมั้นกันแล้วก็เท่ากับเป็นผัวเป็นเมีย แต่งวันไหนอย่าลืมเรียกแม่ ๆ นะลูกนะ)ยายอีกคนพูดบอกอย่างเข้าใจและแสดงท่าทางยินดี ส่วนคนเปิดเรื่องยิ้มกว้างทั้งพยักหน้ารับทั้งส่ายหัวบอกออกไปเช่นกัน“จ้ะ ไม่ลืมแน่นอนจ้ะ”ชีวินที่มองเธอคุยกับยาย ๆ อยู่ได้แต่นั่งนิ่ง พูดเป็นตุเป็นตะ ใครจะไปแต่งงานกับเธอกันหลังจากเรื่องชุลมุนจบลงพิธียินดีกับบ่าวสาวกลับมาปกติ ผูกข้อไม้ข้อมืออวยพรเสร็จเรียบร้อย เจ้าภาพงานแต่งเชิญแขกแยกย้ายไปรับประทานอาหารร่วมกันรวมทั้งคนเมืองกรุงกับคนเมืองนอกที่ทำตัวนอกเมืองด้วยชีวินนั่งอยู่เก้าอี้พลาสติกสี่ขาสีแดง ด้านขวาเป็นเวียงพิงค์แม่ของเขานั่งอยู่ ส่วนอีกข้างปกติควรเป็นชีวี แต่ตอนนี้ไม่ปกติเพราะด้านซ้ายของเขากลับกลายเป็นยัยคุณหนูหลงทางนั่งข้าง ส่วนชีวีย้ายไปนั่งฝั่งตรงข้ามแล้วมันก็กินอย่างเดียวไม่สนใจใครที่ชีวินเรียกวิวาห์ว่า ‘คุณหนูหลงทาง’ เพราะเธอทำตัวตรงกันข้ามกับสิ่งที่ควรจะเป็นอยู่บ่อยครั้งจนชายหนุ่มงงสับสนกับเ
ชีวินไม่ต้องมารัก ตอนที่ 9
“อิหล่าวิวาห์อีกแล้วติสู ลูกสาววันนาเป็นหมู่เจ้าสาวอีกแล้ว รอบนี้รอบที่ 4 แล้วเด้อ เขาว่าเป็นหมู่เจ้าสาวเกิน 3 เทือ บ่ได้ผัวคัก ๆ” (หนูวิวาห์อีกแล้วเหรอ ลูกสาววันนาเป็นเพื่อนเจ้าสาวอีกแล้ว รอบนี้รอบที่ 4 แล้วนะ เขาบอกว่าเป็นเพื่อนเจ้าสาวเกิน 3 ครั้งจะไม่ได้สามีนี่)ยายคนหนึ่งนั่งไม่ใกล้ไม่ไกลหรี่ตามองจ้องใบหน้าสาวน้อยลูกครึ่ง วันนาผู้เป็นแม่พาลูกสาวกลับจากต่างประเทศมาอยู่ที่ต่างจังหวัดได้ไม่นาน แต่วิวาห์เข้าพิธีสู่ขวัญเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้กับงานแต่งงานคนในหมู่บ้าน ทั้งหมู่บ้านใกล้เคียงไปแล้ว รวมงานนี้เป็นครั้งที่สี่คนโบราณถือ ถ้าเป็นเพื่อนเจ้าสาวเกินสามครั้ง อาจจะไม่ได้แต่งงานมีสามี แต่นั่นก็เป็นเพียงคำพูดบอกต่อกันมาเท่านั้นส่วนวิวาห์สาวน้อยที่เป็นหัวข้อสนทนาทำเพียงฉีกยิ้มกว้าง เธอไม่ได้พูดอะไร เพราะการไม่มีสามีคือสิ่งที่เธอต้องการ ยิ่งตอนนี้ว่าที่สามีเธอยังมานั่งอยู่ในงานด้วย พอหันมาเห็นหน้าชีวินที่คิ้วเขาขมวดเป็นปมอยู่ ใบหน้ารูปไข่ยิ่งฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิมส่งไปให้เห็นแบบนั้นคนพี่ยังทำแบบเดิมคือถอนหายใจแล้วเมินหน้าไปทางอื่น ไม่รู้ว่าเขาต้องถอนหายใจกับเธ
ชีวินไม่ต้องมารัก ตอนที่ 8
“เวียงนั่งก่อน มาเหนื่อย ๆ พักสักหน่อยเดี๋ยวค่อยไปบ้านงานแต่งกัน” เจ้าของบ้านพาเพื่อนมานั่งลงที่ชุดเก้าอี้ไม้สักทองขนาดใหญ่ภายในตัวบ้าน“ไม่เป็นไร ไม่ได้เหนื่อยอะไรมากเลย ดีใจซะด้วยซ้ำที่ได้เจอวันและหนูวาห์ ทั้งจะได้เจอเพื่อนรุ่นเราที่ไม่ได้พบกันมานาน”เวียงพิงค์พูดไปยิ้มไป สองมือยังกุมมือเพื่อนไม่ยอมปล่อย เธอดีใจจริง ๆ ที่ได้กลับมาเจอกันอีกครั้งหลังจากวันนาคลอดลูกได้ไม่นานก็ต้องย้ายถิ่นฐานไปอยู่กับสามีที่ต่างประเทศ ด้วยธุรกิจที่ทำอยู่ร่วมกันกับครอบครัวสามีเธอเอง พอไปอยู่ที่นู่นก็ไม่ค่อยได้ติดต่อกันมากนักช่วงแรก เพราะเริ่มต้นใหม่อะไรก็ดูยากและยังไม่ลงตัวไปหมดแต่พอเด็ก ๆ โตขึ้นทั้งวันนาและเวียงพิงค์ถึงได้ติดต่อกันมากกันพูดคุยกันบ่อย ตอนเวียงพิงค์เสียสามีหัวหน้าครอบครัวไป ครอบครัวของวันนาก็มาแต่วิวาห์ไม่ได้มาเพราะติดอะไรหลาย ๆ อย่างปัจจุบันงานบริษัทสาขาที่ต่างประเทศกลายเป็นชอนสามีวันนาเป็นคนดูแลทั้งหมด ส่วนสาขาในประเทศเป็นเวียงพิงค์และลูกชายดูแลระหว่างที่ผู้ใหญ่สองคนพูดคุยซักถามกัน ชีวินชีวีเองก็นั่งฟังและมองรอบตัวบ้านไปพลาง
ชีวินไม่ต้องมารัก ตอนที่ 5
ขอแค่ลูกพูดออกมา หญิงวัยกลางคนคิดไปต่าง ๆ นานา รวมถึงตอนนี้เรื่องสาวน้อยที่จับจองไว้ให้ลูกชายคนโตคือชีวินกลับมาแล้ว“ครับ”ชีวินตอบไปแค่นั้นเขาไม่ได้รู้สึกอะไร อยากรับปากให้แม่สบายใจในเมื่อท่านบอกไม่ได้บังคับเขายังพอมีโอกาส ส่วนน้องที่แม่พูดถึงเธอเองก็คงไม่นึกพิศวาสเขาเท่าไรหรอก เพราะเราไม่เคยเจอก
ชีวินไม่ต้องมารัก ตอนที่ 4
“แม่ครับ ดึกมากแล้วยังจะเดินทางอีกเหรอ”ชีวีพูดขึ้นหลังจากถูกแม่สวมกอดกับหอมแก้มฟอดใหญ่ ก่อนหน้านี้ท่านหันไปกอดและหอมชีวินมาแล้ว ถึงพวกเขาจะโตเป็นหนุ่มยังไงก็ลูกแม่ ท่านเลี้ยงมา ยังคงเป็นเด็กในสายตาท่านเสมอ“แม่รีบน่ะลูก ไปกัน อาบน้ำเปลี่ยนชุด ส่วนเสื้อผ้าแม่ให้ป้าโอ๋เก็บให้แล้วทั้งคู่เลย แม่รอนะ”
ชีวินไม่ต้องมารัก ตอนที่ 3
‘กูไปเอง’ธารตอบกลับทันที คนหวงของที่ไม่ใช่รถแต่เป็นของที่จะไปรับ ธารรีบลุกขึ้นยืน บอกจะไปเองแล้วออกจากห้องไปเลย ไม่ได้มองเห็นมุมปากพิทย์กับชีวินเลยสักนิดที่ยกยิ้มขึ้นอย่างรู้ทันเพื่อน ไอ้ปากไม่ตรงกับใจ แข็งกว่าทุกส่วนบนตัวมันคงเป็นปากนี่แหละดูอาการยอดตองอยู่นานทั้งถามไถ่จนรู้แจ้ง เพื่อนบอกรถกระบะ
ชีวินไม่ต้องมารัก ตอนที่ 1
“เฮ้ย !”“อะไร ตกใจหมด”นั่งกันอยู่ดี ๆ ชีวีอุทานขึ้นเสียงดัง ทั้งที่ก่อนหน้ามันนั่งเล่นโทรศัพท์อย่างอารมณ์ดีจนแฝดพี่อย่างชีวินต้องถามออกไป เพราะตอนนี้พวกเรานั่งในห้องสำหรับทำโพรเจกต์จบชีวิน ชีวี แฝดประจำกลุ่มแก๊งหนุ่มหล่อวิศวะไฟฟ้าปีสี่ที่สาว ๆ ตั้งให้ ใครต่อใครต่างบอกทั้งสองคนเหมือนกันสมกับเป็นแ
Anda juga akan menyukai
พลาดรักคนเถื่อน
อโดนิส380.0K DibacaLove Engineerเมียวิศวะ
sunshine-day196.0K DibacaENGINEER DEVIL | วิศวะร้ายซ่อนรัก
Sherlina28.7K Dibacaรวมเรื่องสั้น เสียว อีโรติก HOT NC25+++
มิส ศิริ21.2K Dibacaรวมเรื่องสั้น 20++
ยัยปลาซิว484 DibacaDEMON GUY กับดักร้ายนายซาตาน
B.crazy’81 Dibacaเมื่อวิศวะตัวแม่แพ้แฟนเก่า
Sweet_Moon968 Dibacaอย่าเพิ่งตกหลุมรักกันเลย (Let's not fall in love)
RINSP141 Dibaca
