17

​“คิรา...วันนี้ไปงานกับฉันนะ”

เสียงของสามีเอ่ยดังขึ้น คิราอรที่กำลังนั่งเหม่อลอยอยู่เหมือนไม่รับรู้คำพูดนั้น ทำให้มธุต้องไปยืนใกล้ๆ เธอพร้อมกับวางมือบนไหล่มนของคิราอร บีบมันแบบลงน้ำหนัก ทำให้หญิงสาวถึงกับสะดุ้งเฮือก จนโทรศัพท์ที่กำลังถือไว้หล่นร่วงลงจากมือ ทำให้เธอต้องรีบลนลานเก็บมัน เขาทรุดลงนั่งแล้วกอดอก พร้อมกับมองจ้องเธอ สายตาของมธุทำให้คิราอรหวาดกลัว จนแสดงอาการออกมาทางสายตาอย่างเห็นได้ชัด

​“เป็นอะไร?”

​“เอ่อ...ฉัน ไม่ค่อยสบายน่ะค่ะ”

​“มีของแถมอะไรมาด้วยหรือเปล่า?”

คิ้วเข้มเลิกขึ้น คิราอรกะพริบตาอย่างไม่เข้าใจ มธุถอนใจน้อยๆ เขาไม่อยากจะพูดถึงเรื่องที่ทำให้คิราอรกลายเป็นตุ๊กตาไร้ชีวิตไปทุกวัน ตั้งแต่ที่กลับมาจากทริปเพื่อนเที่ยวนั้น เห็นอาการของเธอเขาก็นึกสงสาร แต่ก็แค่แวบเดียว เขาปรนเปรอผลประโยชน์ให้กับมารดาของเธอ รวมถึงพาเธอไปซื้อข้าวของแบรนด์เนมเครื่องประดับมากมาย ยังไม่พอใจอีกหรือไงกันนะ?

​ท่านที่รู้มาก็ไม่ใช่พวกรสนิยมทางเพศเลวร้าย...งานดีมากอีกต่างหาก ไม่ใช่อะไร เขาเคยได้ยินคู่นอนของท่านบางคน ที่บังเอิญมาใช้ร่วมกัน เอ่ยถึงท่านสิชลนั่นแหละ

​แม่เมียของเขาทำราวกับว่าขายวิญญาณทิ้งไปแล้วเหลือแต่ร่าง

​เหม่อลอย ไร้ชีวิต

​จะอะไรนักหนาวะ ของตอบแทนให้โคตรคุ้มแบบนี้

​“มีอาการผิดปรกติอะไรหรือเปล่า”

เขาลองสอบถามดู ถึงคิราอรจะก้ำกึ่งอยู่ในระยะปลอดภัยจากการตั้งครรภ์ และท่านก็คงจะป้องกันดีเพราะไม่อย่างนั้นมีปัญหาใหญ่ตามมาแน่ๆ

​“คุณธุหมายถึงอะไรหรือคะ?”

​“ไปตรวจดูสิว่า เธอท้องไหมคิรา”

พอเขาพูดตรงๆ แบบนั้นคิราอรก็หน้าซีดเผือดไปในทันที ก่อนจะกลืนน้ำลาย เธอเริ่มทบทวนระหว่างเธอกับท่าน...มันเป็นไปไม่ได้แน่นอน จึงสั่นหน้าและตอบเขาออกไปเสียงเบา

​“ไม่ท้องหรอกค่ะ เพราะฉันฉีดยาคุม”

​“อ้อ...”

เขากระแอม แล้วยิ้มให้กับเธอ เสียงเข้มนั้นอ่อนลง

“ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสิคิรา ไม่ต้องเป็นทางการมาก ฉันจะพาเธอไปงานเล็กๆ เป็นกันเอง เธอควรออกงานพร้อมกับฉันบ้าง เริ่มมีคนถามหาเธอแล้ว”

​“แต่...”

คิราอรเม้มปาก เธอไม่อยากไปเลย ตั้งแต่กลับมาจากทริปเพื่อนเที่ยวนั่น ก็เกือบสองเดือนแล้วสินะ เธอไม่เคยออกงานกับเขาอีกเลย

​“ไม่มีคำว่าแต่ เด็กดี”

เขามองเธอด้วยสายตาคมดุดัน คิราอรจำต้องลุกขึ้นและเดินขึ้นไปยังชั้นสอง เพื่อไปจัดการตัวเองตามเขาสั่ง

​มธุหรี่ตามองตามหลังภรรยาอย่างหงุดหงิด ที่คิราอรเริ่มต่อต้านเขา...

​เขาจะทำให้เธอรู้ถ้าเกิดดื้อ ว่าใครกุมชีวิตเธอไว้...

​เขาไม่ชอบ...

​รอไม่นาน ภรรยาของเขาก็เดินลงมา เธอสวมชุดเดรสผ้าลูกไม้แบบไหล่ปาด สีเขียวมิ้น...และเลือกเครื่องประดับเป็นมุก ผมมัดเป็นหางม้าผูกด้วยริบบิ้นสีเขียวเข้ม รองเท้าส้นสูงสีขาว เธอเลือกแต่งหน้าด้วยโทนนู้ดออกชมพู ทำให้ใบหน้าดูสดใสขึ้นมาบ้าง ด้วยการแต้มริมฝีปากด้วยสีชมพูกุหลาบ

​นี่คือตุ๊กตาแสนสวยของเขา

​มธุยิ้มให้กับเธอ เมื่อเห็นคิราอรสะสวยแบบเดิมที่เขาชอบ แบบที่เขาจะพาเธอไปอวดกับใครต่อใคร เขาก้มลงมองวงหน้าสวยนั้นแล้วเอ่ยเสียงนุ่ม

​“ไปงานกับฉันก็ยิ้มเยอะๆ หน่อยนะคิรา ถ้าใครถามเธอ ก็บอกว่าป่วย...ถ้ามีคนถามอะไรแปลกๆ เกี่ยวกับฉัน เธอก็รู้นะว่าควรจะตอบว่าอะไร”

​“ค่ะ”

​เธอเงยหน้ามองเขาแล้วเหยียดริมฝีปากเหมือนกับว่ายิ้ม

​ทว่า...นัยน์ตาโศกของคิราอรราวกับจะร้องไห้

​เธอเกลียดเขาไปทุกวัน...

​คิราอรคล้องแขนกับเขา และเดินไปยังรถที่จอดรออยู่...