เข้าสู่ระบบ“อ่า! แค่จับยังเสียว...อูว์!” มือใหญ่กำขอบอ่างอาบน้ำทั้งสองข้างจิกเกร็งแน่น ท่อนขาแข็งแรงที่เหยียดยาวก็จิกเกร็งปลายเท้าของตนอย่างทรมานซ่านพรวด!ป่านทอโผล่พรวดขึ้นมาจากน้ำอีกครั้งเมื่อรู้สึกว่ากำลังหมดอากาศหายใจ หล่อนทนได้ไม่นาน แต่มือเล็กยังคงจับท่อนความแข็งแรงของคนตัวโตไว้ ใบหน้าสวยซับสีเลือดฝาดแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัด แสงไฟในห้องน้ำตกกระทบกับผิวนวลเนียนพร้อมกับน้ำที่เกาะพราวตามนวลเนื้อและใบหน้างามทำให้รักษ์มองตาพริ้ม สองมือใหญ่ที่จับขอบอ่างเกร็งก็เคลื่อนมาลูบไล้ใบหน้าสวยแดงระเรื่อแล้วเคลื่อนไล้มายังลำคอระหงที่กำแค่มือเดียวก็รอบคอ แล้วไล้มือสากหยาบกร้านมายังเนินอกที่อกเต่งตึงหายจมอยู่ในน้ำ ฟองสบู่ก็ปกปิดเต้างามได้น่าค้นหาเหลือเกิน“อ่ะ! อืม!” ป่านทอครวญครางอย่างเคอะเขินและไม่คุ้นชินกับสัมผัสจนเผลอเพิ่มแรงบีบกำแก่นกายร้อนของเขาแรงขึ้น“โอว์! ป่านทอ...เธอจะทำให้ฉันตายให้ได้เลยใช่ไหม ชูว์!” เขาครางเสียงพร่าพร้อมกับกอบกุมเต้างามที่จมหายในน้ำและมีฟองสบู่เกาะพราวของเจ้าหล่อน“อือ...ปะ...เปล่า
“น้ำพร้อมแล้วค่ะ” หล่อนบอกจบก็ก้มหน้ามองมือที่ประสานไขว้กันที่หน้าท้องแบนราบ “ถอดชุดสิ จะอาบน้ำทำไมไม่ถอดเสื้อผ้า” เขาสั่งพร้อมกับส่งสายตาบังคับ “คะ...” “ฉันสั่ง!” ไม่สนใจว่าหล่อนจะพูดอะไร เขารีบบอกความต้องการของตัวเองแล้วเดินไปยังอ่างอาบน้ำแล้วก้าวขาแข็งแรงเข้าไปในอ่างหนึ่งข้าง ก่อนจะหันไปส่งสายตากดดันให้กับคนตัวเล็กแล้วก้าวอีกข้างตามไปแล้วย่อตัวนอนแช่ในอ่างอย่างสบายใจ และความร้อนรุ่มกลางหว่างกายก็เริ่มปะทุขึ้นมาเช่นกัน เมื่อคิดถึงความสวยงามของเต้าอวบอูมของหญิงสาวที่ตนได้เห็นและสัมผัสก่อนหน้านั้นแล้วมันยิ่งทำให้เลือดร้อนในกายแกร่งตื่นตัวขยายเหยียดยาวพร้อมใช้แรง “อ่า!” เขาคำรามพร่าในลำคอหลับตาพริ้มรออย่างอดทนมือน้อยสั่นเทายกขึ้น
“ไม่เกี่ยว แต่กูอยากรู้” ลวงร้อยโกลับมาอย่างมีอารมณ์“ไม่รู้สิ แค่นี้แหละ กูต้องเคลียร์งานกลับคอนโดว่ะ”“กูรู้นะว่ามึงมีอะไรที่คอนโด”“รู้แล้วไง ก็นั่นแมวขโมยของกู หล่อนเป็นของกู” พูดจบก็กดตัดสายเพื่อนทิ้ง ส่วนคนปลายสายที่โทรมาก็ได้แต่กัดกรามแน่น เมื่อทำอะไรไม่ได้ ลักษณาก็เหลือเกิน ไปทานข้าวกับผู้ชายคนอื่น เดินผ่านเขาไม่คิดจะทักเขาสักคำเลยวันนี้ คิดแล้วแค้น“ไอ้เชี่ย! รักน้องกูก็ทำเป็นปากแข็ง สมน้ำหน้า! ดิ้นเป็นหมาเลยไอ้ลวง”บ่นเพื่อนหลังวางสายไปก็หันมาดูงานตรงหน้าว่าเหลือเยอะไหม ก่อนจะกดต่อสายหาเลขาเพื่อเรียกมาสั่งงาน ก่อนจะเร่งทำงานหน้าที่ของตัวเองเพื่อจะได้กลับไปทดลองของเล่น เพราะเมื่อคืนนี้เขาปล่อยให้หล่อนหลับสบายมากแล้ว วันนี้ต้องทำงานชดใช้เหนือน่านยืนนิ่งไม่ยอมออกไปทำงานตามที่สั่ง เพราะไม่รู้จะถามเจ้านายของตนเองดีไหม จนรักษ์ต้องถามอย่างรำคาญ“มีอะไรอีกคุณเหนือ”“ผมถามคุณรักได้ใช่ไหม”“ถ้าไม่ถามคุณก็จะอึดอัดอยากรู้ยืนจ้องผมแบบ
ทันทีที่ได้รับคำสั่งจากนายหนุ่มเหนือน่านก็รีบเอาอาหารเช้ามายังคอนโดของเจ้านายทันที ตอนได้รับคำสั่งและได้รู้เรื่องราวมาจากบอดี้การ์ดคู่ใจของเจ้านาย ซึ่งนานๆ ทีจะเรียกใช้งานนั้นเขาก็ตกใจ ไม่คิดว่ารักษ์จะทำตามที่พูดจริงๆ ไม่อยากเชื่อเลย เขาอ่านใจเจ้านายของเขาไม่ออกเลยว่าต่อไปจะทำกับเด็กสาวยังไงพอเข้ามาในห้องวางอาหารเช้าเรียบร้อย พร้อมกับถุงเสื้อผ้า และชุดแต่ละชุดเจ้านายบอกเน้นให้เป็นเกาะอกถอดง่ายใส่ง่าย เขาก็เลือกมาตามคำสั่งทุกอย่าง พอวางของทุกอย่างเสร็จเห็นว่าในห้องเงียบจึงเดินเข้าไปดูในห้องนอนก็ไม่เห็นมีใคร เห็นแต่ประตูห้องน้ำที่เปิดกว้าง“คุณป่านทออยู่ในห้องน้ำรึเปล่าครับ” เขาร้องเรียกเผื่อว่าหญิงสาวจะอยู่ในห้องน้ำ และมองตามเส้นโซ่ที่ลากยาวหายเข้าไปในห้องน้ำก็น่าจะเป็นอย่างที่คิดด้านคนที่นอนแช่น้ำอยู่ในห้องน้ำสะดุ้งดีดตัวลุกขึ้นแล้วร้องตะโกนตอบคนนอกห้องออกไป“อยู่ค่ะ อย่าเข้ามานะคะ” มันไม่ใช่เสียงของคนใจร้าย แต่เป็นเสียงของใครกันล่ะ“ผมเอาเสื้อผ้าและอาหารเช้ามาให้นะครับ เดี๋ยวผมเอาเข้ามาวางไว้ในห้องน
กว่าจะข่มตาหลับได้ก็ทรมานทั้งท่อนกายร้อนเลยก็ว่าได้ แต่รักษ์ต้องกัดฟันทนจนตัวเองนอนหลับให้ได้ โชคดีวันนี้เหนื่อยมากจึงทำให้ร่างกายอ่อนเพลียหลับในที่สุด แต่คนที่นอนไม่หลับเห็นจะเป็นป่านทอ สาวเจ้านอนตัวเกร็งระแวงตลอดการพลิกขยับตัวของคนนอนข้างๆ แต่แล้วความเมื่อยล้าก็ทำให้หล่อนหลับไปอย่างไม่รู้ตัวนาฬิกาเดินไปเรื่อยๆ ทำเวลาของมันจนในที่สุดก็พระอาทิตย์ขึ้น แสงสว่างสาดส่องไปทั่วผืนแผ่นฟ้าของเมืองไทย คนบนเตียงก็ขยับตัวพร้อมกับลืมตาตื่นขึ้นมารับเช้าวันใหม่ รักษ์หันเอี้ยวมามองคนที่หลับข้างๆ ตนแล้วก็เผลออมยิ้มน้อยๆ ก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะเตรียมตัวไปประชุมในช่วงเช้าของวันนี้ผ่านไปนานเกือบชั่วโมงเขาก็แต่งตัวพร้อมจะไปทำงาน พอมองดูนาฬิกาก็เพิ่งจะเจ็ดโมงเช้าจึงมาเขย่าปลุกแมวขโมยตัวน้อยของตัวเอง แล้วไม่นานหล่อนก็ตื่นตามที่เขาต้องการ พอตื่นน้ำคำหยาบกระด้างก็หลุดออกจากปากหนาได้รูปของคนรูปงามทันที รูปงามแต่จิตใจของเขาเปรียบดั่งมารร้ายจากนรกก็มิปาน“อย่ามานอนสบายบนเตียงคนอื่น ตื่นได้แล้ว”“ป๊อบขอโทษค่ะ” หล่อนเอ่ยอย่างเจีย
“ยัยโง่เอ๊ย!” พูดพร้อมกับดึงมือเล็กที่ปิดตาของเธอออกว้าย!“คะ...คุณ...”“ฉันไม่มีอารมณ์ทำอะไรเธอหรอกวันนี้ แม้จะอยากทำก็ตาม แต่ฉันเหนื่อยไม่อยากออกแรง”เขาบอกทั้งๆ ที่ร่างกายไม่ได้บอกแบบนั้น ป่านทอมองต่ำไปยังใต้สะดือของเขาก็ต้องกัดปากตัวเองแล้วตอบเสียงสั่นแต่ก็ยังคิดว่าโชคดีที่เขาใส่กางเกงอยู่ ถ้าไม่ใส่เหมือนก่อนหน้านี้ไม่อยากจะคิดถึงเลย ตอนมันนอนนิ่งสนิทมันก็ยังโตมากแล้วในสายตาของหล่อน แล้วตอนนี้ล่ะ มันตื่นแล้วจะขนาดไหน?“ขะ...ขอบคุณค่ะที่ยังปรานีป๊อบ”“ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก พรุ่งนี้ยังมีอีกวัน...หึหึ ถ้าโง่จนไม่รู้จะถอดเสื้อยังไงก็นอนที่เก้าอี้ที่พื้นนั่นแหละ ไม่ต้องนอนบนเตียงกับฉัน ฉันรังเกียจ!”พูดจบก็ยกมือขยี้หัวตัวเองก่อนจะเดินไปยังเตียงแล้วล้มตัวนอนด้วยท่าทางสบาย แต่ร่างกายไม่ได้สบายอย่างที่การกระทำของเขาแสดงออกมา เขากัดฟันแน่นนอนหันหลังให้ป่านทอ ด้านป่านทอเมื่อเห็นว่าเขานอนหันหลังให้ก็รีบเดินกลับเข้าไปในห้องน้ำเพื่อค้นหากุญแจมาเปิดอิสระให้ตัวเอง แต่ค
“โอว์! เสียวแรงเหลือเกินดา อูว์! มันมากที่รัก ผมเพิ่งเคยมีอะไรกับผู้หญิงพรหมจรรย์ครั้งแรก เพิ่งรู้ว่ามันวิเศษและตอดรัดเสียวแบบนี้นี่เอง อ่า! ผมชอบคุณเหลือเกินที่รัก ซี้ดด โอว์! เย้!"ยิ่งได้ฟังคำพูดน่ารังเกียจของชายหนุ่มหล่อนก็ยิ่งแค้น ตอนนี้น้ำตาของหล่อนแห้งเหือดไปเอง สองมือเล็กกำแน่นข้างลำตัวค่อย
“ต่ำ!" หล่อนต่อว่าคนตัวโตหยาบกระด้างด้วยความแค้นชัง แม้ว่าในใจลึก ๆ จะไม่ได้คิดอย่างที่แสดงออกมาก็ตามที“หึ ต่ำไม่ต่ำหนูแสบไม่มีสิทธิ์มาตัดสินพี่ เพราะพี่รู้ตัวพี่ดีว่าตัวเองนั้นวิเศษแค่ไหน อย่าบังอาจใช้คำพูดต่ำทรามเหยียดหยามพี่แบบนี้อีก พี่ไม่ชอบ”“อ๊ะ! เจ็บ
“ไม่ใช่ของพี่ ของหนูแสบเหรอ” มโนถามพลางสำรวจสายตามองหา แต่ก็ไม่เห็น จนเลื่อนต่ำมายังเอวเล็กถึงเห็นแสงไฟของเครื่องมือสื่อสารกระพริบ“อ่า! อยู่นี่เอง” มโนถือวิสาสะดึงเอาโทรศัพท์ของตะลิงปลิงออกจากหัวกางเกงซับในมากดรับแทน พร้อมจะกรอกเสียงทุ้มไปตามสาย ทันทีที่นำมาแนบหู ป
“ฮึ! ตอนแรกก็คิดว่าจะอาบน้ำแล้วไปเอากับอีหนูข้างนอก แต่คิดไปคิดมาแล้วนอนเอาเมียที่ห้องดีกว่าว่าไหม เงินก็ไม่เสีย ถุงยางก็ไม่ต้องเปลือง” มือใหญ่ขยำเต้าอวบอวบกระชากบรากาวออก"ว้าย!" มือเล็กรีบยกขึ้นมาปกปิดหน้าอกหน้าใจของตนเองทันที “แกไอ้เลว!"“เลวก็แต่งมาเป็นผั







