บทที่ 3

“ฟ้าอยู่นี่เองพี่เดินหาเราทั่วเลย”

“พี่กิ่งมีอะไรรึเปล่าคะ”

“คือ....พี่"เสียงของพี่กิ่งพี่ที่เป็นผู้จัดการร้านดูกังวลมากฉันว่าคงจะมีอะไรแน่ๆ

“พี่กิ่งเป็นอะไรรึเปล่าคะ”

"เปล่าจ่ะ…คือพี่มีเรื่องจะรบกวนเราน่อยพี่อยากให้ฟ้าช่วยไปนั่งคุยกับแขกโต๊ะนั้นให้หน่อยได้มั๊ย เขาอยากให้ฟ้าไปนั่งด้วยหนะพี่ปฏิเสธไปแล้วแต่เค้าก็ไม่ยอมพี่ไม่รู้จะทำยังไงแล้วฟ้าช่วยพี่หน่อยได้มั๊ย"พี่กิ่งมองฉันด้วยแววตาขอร้องฉันมองไปที่โต๊ะที่พี่กิ่งบอกและก็ต้องตกใจเมื่อหนึ่งในนั้นมีพี่วีแฟนของพี่สาวฉันอยู่ด้วยฉันจะทำยังไงดี

"เอ่อพี่กิ่งคือฟ้า...ฟ้าว่า"

"นะฟ้าถือว่าพี่ขอ"ฉันมองพี่กิ่งสักพักก่อนจะตัดสินใจตอบตกลงมันคงไม่มีอะไรหรอกมั้ง

"โอเคค่ะฟ้าจะไป"

ฉันเดินมาที่โต๊ะที่มีพี่วีและเพื่อนๆของพี่เค้านั่งอยู่พี่วีมองมาที่ฉันด้วยแววตาเรียบนิ่งต่างจากวันนั้นก่อนที่เค้าจะเบือนหน้าหนีไป

"เอ่อคือใช่พวกพี่มั๊ยคะที่เรียกหนู"

“ใช่ฉันเรียกเธอเองนั่งสิ”

“พรึ่บ…อ๊ะ”ฉันโดนพี่คนที่พูดกระชากแขนให้นั่งลงข้างๆเค้า

“เฮ้ยไอภัทรเบาหน่อยดิเดี๋ยวน้องเค้ากลัว”

“น้องชงเหล้าให้พวกพี่แล้วกันนะ”

“ค่ะ…อ๊ะพี่”ฉันที่กำลังจะลุกขึ้นไปชงเหล้าให้พวกพี่เค้าแต่ก็โดนพี่คนที่ชื่อภัทรดึงกลับลงมาแต่คราวนี้มันไม่ใช่นั่งบนโซฟาแต่เป็นการนั่งบนตักของพี่เค้าแทน

“ฉันชื่อภัทร”

“พะพี่ภัทรคะปล่อยหนูเถอะนะคะ”

“เธอชื่ออะไร”

“ปลายฟ้าค่ะหนูชื่อปลายฟ้า”

“ชื่อเพราะดี”พี่ภัทรพูดแค่นั้นก่อนจะปล่อยฉันให้เป็นอิสระ

“มึงรุกแรงน้องเค้ากลัว”

“หึ”

“พี่ชื่อไนท์นะ ส่วนนี่ไอเจย์ ไอกาย แล้วก็นี่ไอวีไม่ต้องกลัวพวกพี่หรอกพวกพี่ใจดี”

“ปึง!!!”ฉันยิ้มให้พี่ไนท์เพราะพี่เค้ายิ้มให้ฉันก่อนที่ฉันจะสะดุ้งอีกครั้งเพราะอยู่ๆพี่วีก็กระแทกแก้วเหล้าลงกับโต๊ะอย่างแรง

“เฮ้ยพวกมึงสองคนนี่แม่งเป็นเหี้ยไรกันวะชอบทำให้น้องเค้าตกใจอยู่นั่น”

“เหล้ากูหมดถ้าจะมายืนโง่ๆก็ไปยืนโต๊ะอื่นมีหน้าที่ชงเหล้าก็ชงดิ”

“พอดีกูไม่ได้เรียกปลายฟ้ามาชงเหล้าหวะกูเรียกมานั่งกับกู”

“ไอเหี้ยภัทร!!!”พี่วีตะคอกพี่ภัทรด้วยน้ำเสียงโกรธจัดส่วนพี่ภัทรก็มองหน้าพี่วีนิ่ง

“หึ”พี่ที่ชื่อกายกับพี่ที่ชื่อเจย์มองสถานการณ์ตรงหน้าก่อนจะขำออกมาทำไมพวกพี่เค้าถึงได้ขำหละ

“เฮ้ยพวกมึงสองคนจะทะเลาะกันทำไมวะ น้องปลายฟ้าครับชงเหล้าให้ไอวีแล้วก็มานั่งข้างไอภัทรทีครับ”

“เอ่อ…ค่ะ”ฉันตอบพี่ไนท์ก่อนจะทำตามที่พี่ไนท์บอกเฮ้อทำไมมันถึงได้อึดอัดขนาดนี้กันนะ

“ปลายฟ้า”

“คะ”

“ฉันอยากได้เบอร์เธอ”พี่ภัทรบอกก่อนจะยื่นโทรศัพท์ของเค้ามาให้ฉัน

“เอ่อคือว่าฟ้า”ฉันไม่รู้จะตอบว่ายังไงดีแถมยังเผลอไปสบตากับพี่วีที่หันมามองฉันด้วยแววตานิ่งเรียบ

“เฮ้ยไอภัทรน้องมันอึดอัดหมดแล้ว”ฉันอยากขอบคุณพี่ไนท์จริงๆพี่เค้าช่วยพูดให้ฉันอยู่ตลอดเลย

“ให้มันไป”

“เฮ้ยไอเจย์อะไรของมึงวะ”

“ก็แค่เบอร์”

“แต่มึง”

“ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยวฟ้าเอาให้ค่ะ”ฉันไม่ได้จะให้เบอร์ตัวเองหรอกฉันจะให้เบอร์พี่กิ่งต่างหากเพราะฉันทำงานที่นี่พี่กิ่งก็เป็นผู้จัดการของที่นี่ถ้ามีอะไรติดต่อผ่านพี่กิ่งก็คงจะไม่เป็นไร

“นี่ค่ะพี่ภัทร”

“พรึ่บ!!!”

“เฮ้ยไอวีมึงจะลุกไปไหน”

“อ๊ะพี่”อยู่ๆพี่วีก็ลุกขึ้นเดินมากระชากแขนฉันให้ลุกจากโซฟา

“มึงจะทำอะไร”

“คืนนี้ยัยเด็กนี่คงนั่งอยู่กับมึงต่อไม่ได้แล้ว”

“หึ”

“มานี่!!!”

“ไม่ได้นะคะฟ้ายังทำงานไม่เสร็จ”

“เด็กมันไม่อยากไปมึงจะไปบังคับมันทำไม”พี่ภัทรพูดก่อนจะยืนขึ้นแล้วจับแขนฉันเอาไว้อีกข้าง

“กูจะให้กลับยัยเด็กนี่ก็ต้องกลับกับกูมึงอย่าเสือก พ่อเธอเค้ารู้รึยังว่าลูกสาวมาทำงานในที่แบบนี้”

“พี่!!!”

“หึ คงยังสินะงั้นอยากให้ฉันบอกพ่อเธอให้เอามั๊ย”

“ไอวีนี่มึงรู้จักน้องเค้าหรอ”

“จะเอายังไงหืม”

“พี่ภัทรปล่อยฟ้าเถอะค่ะฟ้าคงต้องกลับก่อน”ฉันหันไปบอกพี่ภัทรก่อนที่พี่เค้าจะยอมปล่อยมือออกจากฉันอย่างง่ายดาย

“กูกลับละไม่มีอารมณ์แดก”พี่วีพูดก่อนจะวางเงินไว้บนโต๊ะแล้วกระชากแขนฉันให้เดินตามเค้าออกมาจากผับ