ตอนที่7.

ตอนที่7.

“โอ๋ๆ นิ่งซะคนดี ไม่ต้องตกใจนะ”

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรที่ทำให้เขาพูดไปแบบนั้นซึ่งนาวีเองก็ไม่คิดว่าตนเองจะพูดอะไรที่ดูงี่เง่าแบบนั้นกับคนที่ตัวสั่นอยู่กับอกกว้างเปล่าเปลือยของตน เพราะเขาไม่ได้กลัดกระดุมเสื้อ

ร่างเล็กดูบอบบางราวแก้วใสทว่าอวบอิ่มตามวัยสาวเบียดชิดกับร่างแกร่งด้วยความตระหนกนั้นสั่นเทาด้วยความหวาดหวั่นตกใจกับเสียงฟ้าผ่าและแสงแปลบปลาบบนท้องฟ้านั้นไม่ได้เฉลียวใจเลยว่ามีสิ่งที่น่ากลัวกว่าอยู่ใกล้ตัว และไม่รู้เลยว่าวงแขนแกร่งของคนตัวโตที่ตนซุกซบอยู่นั้นเกี่ยวกระหวัดรัดรอบเอวบางแน่นขึ้น และตอนนี้เธอก็กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนร่างกึ่งเปลือยของเขาอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ที่เพิ่งลุกไปเมื่อครู่นี้

ในขณะที่สาวน้อยกำลังหวาดหวั่นกับสถานการณ์ธรรมชาติที่เหมือนบ้าคลั่งอยู่ภายนอก คนที่กำลังถูกธรรมชาติของร่างกายเล่นงานก็กำลังข่มอารมณ์ฝ่ายต่ำที่รบกวนจิตใจอยู่อย่างสุดกำลัง แต่เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่อยู่ในร่างกายบวกกับความต้องการที่ถูกขัดขวางเมื่อครู่ก่อนหน้านี้ รวมทั้งกลิ่นสาบสาวกรุ่นกลิ่นยั่วเย้าและบรรยากาศนำพาไปเช่นนี้นาวีจึงทำในสิ่งที่อำนาจฝ่ายมืดดำบงการ โดยไม่ได้คิดถึงผลที่จะตามมาภายหลัง...

บุษกรเงยหน้าขึ้นมองหน้าคนที่โอบกอดตนไว้ เมื่อรู้สึกถึงวงแขนที่กระชับขึ้นมาแต่ทันทีที่เผยอปากจะทักท้วงถึงความใกล้ชิดระหว่างกัน ริมฝีปากหยักสวยราวสตรีของนาวีก็ทาบลงมาปิดกลีบปากระเรื่อตามวัยสาวไว้ก่อนจะฉวยโอกาสที่เธอมึนงงสอดลิ้นร้อนผ่าวเข้าไปในโพรงปากนุ่มอย่างย่ามใจพร้อมทั้งดูดดึงดื่มชิมความหวานจากปากสาวอย่างไม่เกรงอกเกรงใจผู้เป็นเจ้าของ

บุษกรนิ่งงันด้วยความสับสนสมองขาวโพลนมึนงงกับรสสัมผัสที่ได้เจอครั้งแรกในชีวิตสาว ความร้อนซ่านแปลกๆ แล่นพล่านไปทั้งกายสาว ลมหายใจติดขัดเหมือนอากาศมีไม่เพียงพอแต่ก็ไม่ได้ทำให้เธอขาดอากาศหายใจแต่อย่างใด

“พะ พี่วี... จะ จะทำอะไรคะ...” ถามเหมือนละเมอแต่ก็ไม่ได้คำตอบนอกจากจุมพิตเร่าร้อนที่สร้างปั่นป่วนในอกสาว เนื้อตัวของบุษกรร้อนผ่าวไม่รู้ว่าเพราะพิษไข้หรือเพราะพิษพิศวาสกันแน่ บุษกรรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัวโดยเฉพาะช่องท้องน้อยที่ไหวโหวงแปลกๆ ทั้งยังรู้สึกว่าใจกลางกายสาวมันร้อนชื้นไปด้วยอะไรบางอย่างที่เธอไม่อาจจะเข้าใจ

ในขณะที่นาวีเองไม่ได้สนใจจะตอบคำถามที่ฟังดูงี่เง่าของสาวน้อยในอ้อมแขนสักเท่าไหร่ ตอนนี้เขารู้แต่เพียงว่าต้องการเธอ ยิ่งเมื่อเขาพาเธอเข้ามาในห้องนอนของตนได้อย่างง่ายดายด้วยแล้ว มือหนาก็ปลดเปลื้องชุดนอนลายการ์ตูนน่ารักให้พ้นร่างเล็กๆ อย่างรวดเร็ว นาวีแทบลืมหายใจกับความงามตรงหน้า...

ร่างเล็กบางนั้นหลอกตานักเมื่อเห็นสิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้ารุ่มร่ามที่เจ้าหล่อนสวมใส่อยู่เสมอตลอดเวลาที่มาพักอยู่ที่นี่ ทรวงอกอวบอิ่มกลมกลึงไหวสะท้านตามแรงหอบหายใจปลายยอดสีชมพูแดงเข้มหดเกร็งเป็นไตไหวระริกเหมือนรอคอยอะไรบางอย่าง ลาดไหล่เนียนละมุนกับเรียวแขนเสลา เอวเล็กแบบบางที่แทบจะสามารถโอบรอบด้วยมือเพียงข้างเดียวหน้าท้องเนียนเรียบกับสะดือน่ารักและต่ำลงไปกว่านั้นที่แม้จะมีชั้นในบางๆ กางกั้นแต่ก็ทำให้เขาลำคอแห้งผากขึ้นมาทันที ดวงตาคมพยายามมองเลยผ่านจุดนั้นไปเพื่อมองเรียวขาเพรียวได้รูป เธอมีขาที่สวย สวยกว่าผู้หญิงที่เขาเคยควงบางคนเสียอีก

ยายคุณหนูขี้แย ซ่อนรูปเสียจริง... นาวีไล้มือหนาไปตามแนวโค้งเว้าของร่างแบบบางอย่างหลงใหล

“อย่าปิด น้องบูมจ๋าสวยเหลือเกิน..” นาวีครางเบาๆ พลางจับมือเล็กที่พยายามจะปิดทรวงสาวอวบอิ่มของตนจากสายตาคมด้วยความเอียงอายไว้

บุษกรอ่อนแรงเกินกว่าจะต้านทานแรงรั้งจากมือหนาได้ ทั้งแข้งขาก็พานสั่นไร้แรงจะยืนตอนนี้เธอจึงได้แต่นอนระทวยอยู่บนเตียงกว้างของเขามองร่างแกร่งที่สะบัดเสื้อเชิ้ตออกจากกายแกร่งตามด้วยกางเกงยีนสีเข้มเผยให้เห็นร่างเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้องดงามเยี่ยงบุรุษพึงมี สาวน้อยกลืนน้ำลายลงคอได้อย่างยากลำบากเมื่อกางเกงชั้นในสีขาวสะอาดพ้นสะโพกแกร่งบุษกรตาโตหายใจติดขัดรู้สึกเหมือนว่าไม่มีแรงแม้แต่จะหายใจเอาอากาศเข้าปอด จนเมื่อนาวีโน้มกายลงมาทาบทับร่างบางของตนไว้กรายๆ ใบหน้าหล่อเหลาที่ทำให้ใจสาวสะท้านไหวอยู่ใกล้ชิดเพียงแค่เส้นด้ายกางกั้น... 

นาวีประทับจูบลงบนกลีบปากช้ำจากแรงบดขยี้จากตนครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างเร่าร้อนอีกครั้ง มือทั้งสองข้างก็สำรวจฟอนเฟ้นทั้งร่างสาวอย่างหลงใหล ผิวเนื้อเนียนนุ่มมือราวผิวเด็กนั้นทำให้หัวใจหนุ่มคะนองโลดลิ่วไปในเพลิงเสน่หาที่ลุกไหม้จนปวดร้าวไปทั้งแก่นกายที่เหยียดขายพร้อมรบ

“พะ พี่วี มันมะ ไม่ ถูกต้อง อืม...”

เสียงสั่นพร่าพยายามดึงสติของเขาและของตัวเองกลับคืนมาแต่ก็ไร้ผล ยิ่งเมื่อนิ้วแกร่งลูบไล้ที่เนินเนื้ออิสตรีฉ่ำชื้นและปากร้อนผ่าวดูดดื่มยอดทรวงอย่างเร่าร้อนสติที่มีอยู่น้อยนิดก็ปลิดปลิวไปตามแรงไฟสวาทที่โหมกระหน่ำ ร่างบางบิดเร่าราวใบไม้ต้องพายุเสียงครางแผ่วพร่าคละเคล้ากับเสียงพายุฝนที่กระหน่ำอยู่ด้านนอก มือน้อยลูบไล้อกแกร่งที่มีขนนุ่มประปรายทั้งยังสะกิดยอดอกสีเข้มของเขาอย่างอยากรู้อยากเห็นก็ยิ่งทำให้นาวีรวดร้าวด้วยความปรารถนา