Share

ตอนที่ 2/2

last update Tanggal publikasi: 2025-02-11 02:22:30

ตอนที่ 2/2

"ทรงพลังดั่งเฟอร์รารี่ที่ไม่เคยคิดเบรกกกก"

เสียงแหกปากร้องเพลงของภาคภูมิแทบทะลุออกไปถึงดาวอังคาร จนเพื่อนที่นั่งฟังอยู่ถึงกับต้องร้องขอชีวิต มือข้างหนึ่งถือแก้วเหล้าอีกข้างก็จับไมค์ เป็นแบบนี้ทุกงานเมื่อรวมตัวกัน

เกือบสองทุ่มที่พวกเขายังรวมตัวกันอยู่ที่ร้านเหล้าของเชษฐา พวกเขามาบ่อยจนเจ้าของร้านอย่างเชษฐาต้องทำห้องวีไอพีเพิ่มขึ้นมา รองรับพวกมันโดยเฉพาะ

"ไอ้เหี้ยภูมิ นี่มึงร้องหรือมึงแหกปาก" อัครเดชทนไม่ได้กับเสียงของเพื่อน ร้องดังไม่ว่า แต่มันยังร้องไม่ตรงคีย์อีก เหล้าเข้าปากทีไร ครางไมค์คนเดียวทุกที

แล้วเวรกรรมมันก็ตกมาอยู่ที่คนนั่งฟังนี่ไง

"ฮ่าๆๆ ไอ้อรรถ ใจจริงมึงอยากลุกขึ้นมาร้องเพลงกับกูล่ะสิ อ่า มาๆๆๆ ลุกขึ้นมาเลยเพื่อน" คนเมาที่ยังถือครองไมค์อยู่พูดขึ้นผ่านเครื่องกระจายเสียง ทว่าคนถูกชวนกลับส่ายหน้าไม่อยากลุก เบี่ยงหน้าไม่สนใจ สัพักภาคภูมิก็แหกปากร้องเพลงของเขาต่อ

เมาแล้วก็เป็นงี้ เขาชินกับเพื่อนฝูงแล้ว

"เออ นี่มึงอย่าลืมนะ พรุ่งนี้พากูไปเอารถด้วย" สายธารสะกิดไหล่เพื่อน ขณะที่อัครเดชยังคงรินเหล้าใส่แก้วแล้วกระดกเข้าปากตัวเองอยู่ สายธารก็กลัวว่าเพื่อนจะเมาจนไม่ยอมตื่นพาตัวเองไปรับรถที่ส่งซ่อมเอาไว้ที่ร้านเพื่อนสนิทอีกคน

"มึงก็บอกให้ไอ้ฉีขับมาส่งดิ่" อัครเดชแนะนำ คืนนี้เขาจะเมาย้อมใจที่แข่งบอลแพ้พวกตำรวจนั่นเสียหน่อย ใครจะพาเขาไปไหนพรุ่งนี้ก็ไม่สน อีกอย่างระหว่างที่ป๊าม๊ายังอยู่ที่ต่างจังหวัด นี่แหละคือโอกาสที่เขาจะเมาได้เต็มที่

คืนนี้เขาจะนอนที่ร้านของเชษฐาหรือว่าจะกลับไปนอนบ้านยังไม่รู้เลย แต่จะนอนไหนแล้วมันยังไง คนไม่มีเมียก็งี้แหละ

คืนแห่งความสนุกดำเนินไปได้ไม่นานนัก คนที่ปล่อยตัวเอ็นจอยกับแสงสีเสียงในร้านเหล้ายังคงไม่รู้ตัว กระทั่งมีใครบางคนเดินเปิดประตูเข้ามายังห้องวีไอพี

ร่างอรชรมาในชุดเสื้อยืดสีเอิร์ทโทนบวกกับกางเกงยีนขาสั้นธรรมดาเหมือนกับที่เธอเคยใส่ เรียวขาขาวๆ ก้าวอาดเข้ามายืนด้านในพร้อมกับสองมือที่เท้าสะโพกสวย ดวงตาเรียวขึงเข้มใส่คนที่เอาแต่นั่งกระดกเหล้าเข้าปาก เพื่อนหลายคนของอัครเดชรับรู้ถึงการมาเยือนของเจ้ากรรมนายเวรของมันแล้วต่างก็เสียวสันหลังวาบ โดยเฉพาะภาคภูมิที่กำลังถือไมค์แหกปากร้องเพลงอยู่ยังต้องหยุดการกระทำของตัวเองลงแล้วก็ยืนนิ่งสงบเสงี่ยมเจียมตัว รอดูสงครามต่อจากนี้

บรรยากาศในห้องเริ่มอึมครึมได้ที่ จนอัครเดชเริ่มรู้สึกได้ จากที่สนใจเพียงแก้วเหล้าในมือจึงต้องเสยหน้าขึ้นมองไปยันเจ้าของเงาที่ยืนค้ำหัวเขาอยู่

"เชี่ย!" มาได้ไงวะ

นั่นคือคำถามที่เกิดขึ้นอยู่ในหัวของเขาตอนนี้ คิดว่าตัวเองหลุดพ้นแล้วเสียอีก แต่สุดท้ายก็ยังตามมาจนได้

"กล้าหนีลี่มางั้นเหรอ!"

ดวงตาเรียวฉายแววออกมาอย่างคาดโทษ 2 ชั่วโมงที่ก่อนหน้านี้ที่เธอคลาดกันกับเขา ไม่ใช่ว่าจะไม่ตามตั้งแต่ตอนนั้น ทว่ากลับยอมใจดีปล่อยให้เขามีเวลาเสพความสุขก่อนเท่านั้นเอง หลังจากที่คลาดกันลี่เองก็ต้องกลับไปดูบ้านแทนเขา ทำความสะอาดบ้าน เปิดไฟทิ้งไว้ และให้อาหารน้องกระจู๋จนมันอิ่มแล้วถึงได้ขับรถออกมาตามเจ้าของบ้านตัวจริง

ใบหน้าสวยถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่อัครเดชจะเป็นผู้เป็นคนเหมือนชาวบ้านเขาสักที แก่จนอายุปูนนี้แล้วยังทำตัวไร้สาระอยู่อีก นี่ถ้าไม่ใช่ลี่ก็ไม่มีใครเอาเฮียอรรถแล้ว

"เอ่อ มึง กูว่ามึงกลับบ้านเถอะ" สายธารกระซิบเพื่อนตัวเองที่นั่งอยู่ข้างกัน

เขาไม่อยากโดนลูกหลงไปด้วยอีกคน ก็พอรู้ว่าน้าเอื้องกับน้าสันต์ให้สิทธิ์ลีลี่เต็มที่ในการดูแลเพื่อนสนิทของเขา แล้วที่ผ่านมาน้องมันก็ทำหน้าที่ไม่ขาดตกบกพร่องมาโดยตลอด อย่างครั้งที่แล้วที่ลีลี่มาตามเพื่อนเขาแบบนี้ ตอนนั้นไอ้อรรถมันขัดขืนไม่ยอมกลับง่ายๆ แถมวันนั้นหนักกว่านี้อีกคือไอ้เชษเจ้าของร้านมันไปหาเด็กที่ไหนก็ไม่รู้มาถวายให้ไอ้อรรถ ทีนี่ก็ไปกันใหญ่เลยเมื่อลีลี่มาตาม แม้วันนั้นเขาจะเมา แต่ก็พอจำได้รางๆ ว่าลีลี่ใส่ไอ้อรรถไม่ยั้งมือเลย แล้วน้องคนนัันก็โดนลีลี่กระชากผมแรงๆ จนตัวสั่นกลัวลีลี่ไม่กล้ามาที่ร้านนี้อีก

เพื่อนของอรรถถึงได้รู้จักเจ้ากรรมนายเวรของอรรถ และจำได้ติดตาว่าผู้หญิงคนนี้ถ้าเจอที่ไหนต้องระวัง

"กลับบ้านเดี๋ยวนี้!"

ลีลี่แหกปากเสียงดังลั่นห้อง เพื่อนๆ ต่างก็หัวหดกลัวไปตามกัน ไม่กงไม่กินมันแล้วเหล้า รีบออกจากห้องนี้ดีกว่าโดนลูกหลง

ส่วนไอ้คนที่โดนออกคำสั่งนั้นกลับไม่มีท่าทีหวาดกลัว หรือกะตือลือล้นที่อยากจะกลับเลยสักนิด ยิ่งลีลี่ทำแบบนี้เขายิ่งยอมไม่ได้ ในใจคิดว่ากูจะปล่อยให้ผู้หญิงตัวเล็กๆ มาข่มเหงไม่ได้เด็ดขาด เสียระบบหมด!

"ไม่กลับโว้ย! มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลย" อัครเดชยืนขึ้นเต็มความสูง ท้าทายคนที่เพื่อนตัวเองต่างก็หวาดกลัว

วันนี้เขาจะปราบพยศยัยเด็กจอมจุ้นคนนี้ให้เพื่อนเขาเห็น กล้านักนะ... หลายรอบแล้วด้วย ที่มาแหกปากด่าเขาต่อหน้าเพื่อนฝูง แค่ป๊ากับม๊าให้ท้ายถือหางอยู่คิดว่าจะกลัวเหรอวะ ไม่โว้ย! คนอย่างไอ้อรรถไม่เคยกลัวผู้หญิง

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   The end

    THE ENDสองเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว และในที่สุดวันนี้ก็มาถึง มันเป็นวันสำคัญที่ลีลี่และเฮียอรรถจะได้เริ่มต้นชีวิตคู่ด้วยกันสักที ในวันแต่งงานของพวกเขาที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น และความสุข ความยินดี จากแขกเหรื่อที่มาร่วมงานในห้องแต่งตัวของลีลี่ ดอกไม้หลากสีถูกจัดวางไว้รอบๆ พร้อมแสงจากหลอดไฟที่ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นและโรแมนติก ลีลี่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ดั่งที่เธอเคยจินตนาการฝันใฝ่ เธอยืนหน้ากระจก ดูตัวเองในชุดนี้และนึกถึงเรื่องราวทั้งหมดที่นำพาเธอมาที่นี่ได้แม่ของลีลี่ที่ยืนข้างๆ ยิ้มอย่างมีความสุข เมื่อเห็นลูกสาวเติบโตมาเป็นผู้หญิงที่งดงามและแข็งแกร่ง“ลูกสวยมากนะ” แม่พูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่น“ก็ลี่ถอดแบบม๊ามาเต็มๆ ไงล่ะ” ลีลี่ตอบด้วยรอยยิ้ม ยีนส์เด่นขนาดนี้จะไม่สวยเหมือนแม่ตัวเองแล้วจะเหมือนใครกันในขณะที่อีกฝั่งหนึ่ง เฮียอรรถยืนรอในห้องพิธี เขาสวมชุดสูทสีดำที่ดูเรียบหรูเหมาะสมกับงานของเขา แต่ความรู้สึกในใจกลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและตื่นตัว เขามองไปที่หน้าประตูของห้องด้วยความหวังว่าเจ้าสาวจะปรากฏตัวออกมาในอีกไม่ช้าเมื่อพิธีเริ่มต้นขึ้น เสียงเพลงเริ่มเล่นและบรรยากาศของงานแต่งงานกลายเ

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 19/3

    ตอนที่ 19/3ยามเย็นแสงอาทิตย์สีส้มทองฉาบไปทั่วท้องฟ้า เฮียอรรถขับรถพาลีลี่มายังสวนสุขภาพที่อยู่ติดกับอ่างเก็บน้ำ มองไปรอบๆ มีภูเขารายล้อม มีต้นดอกเฟื่องฟ้าสวยๆ รายรอบสองข้างทางที่วิ่งผ่าน บรรยากาศยามเย็นสดชื่นด้วยสายลมที่พัดเอาของน้ำเย็นๆ แตะเข้าปลายจมูก“เหนื่อยหรือยัง?” เฮียอรรถวิ่งเยาะๆ ข้างๆ กับหญิงสาว ถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง เพราะเห็นว่านานทีปีหนคนอย่างลีลี่ถึงจะออกมาวิ่งกับเขาทีลีลี่มองไปรอบๆ ก่อนจะยิ้มพร้อมกันกับที่ชูสองนิ้วขึ้นมาให้เขามอง “แฮ่ก ๆ เหนื่อยสิ แต่ลี่สู้ไหว!”“แต่พักก่อนดีกว่า เพิ่งมาวิ่งครั้งแรกกล้ามเนื้อจะฉีกเอา” เขาพูดอย่างเป็นห่วง ก่อนที่ทั้งคู่จะค่อยๆ ลดความเร็วลง กระทั่งพากันเดินมานั่งอยู่ตรงซีเมนส์ที่กั้นขอบอ่างเก็บน้ำสายลมเย็นพัดผ่านช่วยลดความเหนื่อยหลังจากการวิ่ง ลีลี่เอื้อมมือไปหยิบขวดน้ำจากกระเป๋าแล้วส่งให้เฮียอรรถ“ดื่มน้ำก่อนเฮีย”เขารับขวดน้ำมาแล้วยิ้ม “ขอบใจนะ”หลังจากพักจนหายเหนื่อย เฮียอรรถหันไปมองหน้าลีลี่ “ยืนมือมาหน่อยสิ” เขาบอกพลางบังคับด้วยสายตา ลีลี่แม้ว่าจะยังมึนงง แต่ก็ยอมยื่นมือออกมาหาเขาเฮียอรรถหยิบกระเป๋ากีฬาใบเล็กขึ้นมาเปิดซิป ค้นหาอ

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 19/2

    ตอนที่ 19/2‘ที่อรรถลงทุนซื้อรถราคาสี่สิบกว่าล้านเนี่ย ไม่ใช่เพราะต้องการจะอวดว่าตัวเองมีเงินหรอก แต่เป็นเพราะอรรถอยากให้ทั้งน้าจีและน้าหลุนเห็นว่าอรรถเองก็มีเงินพอที่จะเลี้ยงดูลี่ได้เหมือนกัน ไม่ใช่คนไม่เอาอ่าวเหมือนอย่างที่น้าหลุนชอบพูด แค่รถอรรถยังซื้อเงินสดได้เลย แล้วทำไมแค่ยอมให้ลี่แต่งงานกับอรรถถึงจะทำไม่ได้ น้าหลุนอยากได้สินสอดเท่าไหร่ว่ามาเลย อรรถจะหาให้’คำพูดของเฮียอรรถที่พูดกับพ่อของเธอยังคงดังก้องอยู่ในหัว ถึงแม้ตอนนี้จะแยกย้ายกันกลับบ้านไปแล้วก็ตามแต่ลีลี่นั่งอยู่ในห้องนอนของตัวเอง จ้องมองเพดานขาวด้วยความรู้สึกที่ตีกันยุ่งเหยิงในใจ คำพูดของเฮียอรรถยังดังก้องอยู่ในหัวเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า“ลี่จะเชื่อมั่นเฮียได้จริงๆ ใช่ไหม…” เธอพึมพำเบาๆ กับตัวเอง สิ่งที่เขาได้พูดและการกระทำที่บ่งบอกว่าเขาพร้อมดูแลผุ้หญิงคนนี้ที่เคยวิ่งไล่ตามความรักของเขามานานลีลี่รู้ดีว่าเฮียอรรถทำทุกอย่างเพื่อพิสูจน์ตัวเอง แต่ในใจก็อดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าทุกสิ่งที่เขาทำนั้นจะเพียงพอที่จะเปลี่ยนความคิดของพ่อเธอได้จริงหรือเปล่าเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขัดจังหวะความคิด ลีลี่หยิบมันขึ้นมาและเห็นชื่อของเฮียอรรถปรากฏบ

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 19/1

    ตอนที่ 19/1บรื้นนนนๆๆ“โอ้ย หนวกหูโว้ยยย! ใครมันมาเสียงดังแถวนี้วะ บ้านคนนะเว้ย ไม่ใช่สนามแข่งรถ”เสียงดังก้องกังวานมาจากทางหน้าบ้านตัวเอง หมวดหลุนที่กำลังพักผ่อนนั่งดูทีวีอยู่ในบ้านจำเป็นต้องออกมาดูว่าใครกันที่เอารถมาเร่งเครื่องเสียงดังอยู่หน้าบ้านของเขา เมื่อทนอยู่เฉยๆ ต่อไปไม่ได้ จึงต้องออกดูมาให้เห็นกับตาหมวดหลุนเดินออกมาพร้อมกับสีหน้าขึงขัง เขาสวมกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดเก่าๆ ดูเป็นวันสบายๆ ที่เขาอยากจะพักผ่อน แต่เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มเหมือนท้าทายทุกความสงบในละแวกนั้นเมื่อประตูบ้านเปิดออก สายตาของหมวดหลุนก็ปะทะเข้ากับ Lamborghini Aventador สีน้ำเงินฉูดฉาดจอดอยู่ตรงข้ามถนน คนขับลดกระจกลง เผยให้เห็นใบหน้าของชายหนุ่มที่ดูมั่นใจและหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ ซึ่งเป็นลูกสาวของเขาเอง“ไอ้อรรถ! มึงเองเหรอ!” หมวดหลุนร้องเสียงดัง พร้อมชี้นิ้วไปที่รถหรูราวกับจะปลุกระดมให้ทุกคนในซอยออกมาดูเฮียอรรถลดแว่นกันแดดลงช้าๆ ยิ้มมุมปากพลางตอบกลับด้วยเสียงเรียบ ๆ แต่ฟังดูแฝงความยียวน“ใช่ อรรถเองน้า ขอโทษนะที่เสียงดัง พอดีว่ารถใหม่มันแรง”“หนอย... พ่องสิ! ไอ้เด็กเวรนี่ มึงไปขโมยรถใครมาขับ แล้วนี่ลี

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 18/3

    ตอนที่ 18/3หลังจากที่เฮียอรรถบอกเมื่อวานนี้ ลีลี่แทบจะไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองเลยว่าเขาจะลากเธอมาจนถึงเต็นท์รถจริงๆ แล้วแถมยังพามาไกลถึงกรุงเทพฯ อีกด้วย เดินทางสองชั่วโมงกว่า เธอแทบจะบ่นเขามาตลอดทางทีแรกก็คิดว่าเขาคงจะพูดเล่นๆ เพื่อเอาชนะ แต่ที่ไหนได้ตอนนี้กลับกลายมาเป็นลูกค้าของเต็นท์รถยุโรปยี่ห้อดังที่ใครๆ ต่างก็ใฝ่ฝันว่าจะอยากได้ครอบครองแล้วการแต่งตัวของเธอในวันนี้ มันช่างไม่ได้เข้ากับร้านรถหรูราคาแพงแบบนี้สักนิดเลยด้วยซ้ำ เฮียอรรถเองก็ไม่ต่างกัน เสื้อยืดสีเทากับกางเกงยีนส์ขาดๆ บวกกับรองเท้าแตะพากันเดินเข้ามาได้ถึงข้างในก็ดีแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ไล่กลับ ไม่มีสง่าราศรีเลยสักนิดว่าจะมีเงินซื้อ“เฮีย แน่ใจนะว่าพาลี่ไม่มาผิดร้านน่ะ?” เธอบ่นขณะที่กอดอกยืนมองรอบๆ เต็นท์รถ“อุตส่าห์ตื่นแต่เช้าพามา จะผิดร้านได้ไงล่ะ” เขาตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ พร้อมรอยยิ้มเล็กๆลีลี่ทำหน้ามุ่ย “ถ้าเฮียไม่ซื้อจริงลี่จะโกรธเลยนะ เสียเวลามาก”เฮียอรรถหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเอามือแตะหลังเธอเบาๆ พาเดินไปยังโซนรถที่จอดเรียงราย “โห พามาขนาดนี้ ยังจะว่าโกหกอีก”ลีลี่มองรถคันใหญ่คันเล็กที่จอดอยู่ตรงหน้า เธออดที่จะรู้สึกตื่

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 18/2

    ตอนที่ 18/2หลายวันผ่านพ้นไปจนใกล้จะถึงช่วงสิ้นปี สิ่งที่ลีลี่ยังคงได้รับต่อเนื่องคือความสม่ำเสมอจากเฮียอรรถที่เคยรับปากเอาไว้ ความสัมพันธ์ระหว่างเธอและเขาเริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ ท่ามกลางสายตาของผู้ใหญ่ลีลี่ยังคงเข้านอกออกในบ้านของเขาอย่างที่เคยทำ ส่วนเขาเองก็ไปมาหาสู่บ้านเธอด้วยเช่นกันคืนนี้มีงานกาชาดที่จัดขึ้นในช่วงส่งท้ายประจำปี เขาพาลีลี่ออกมาเดินเล่นหาของกินเล่นภายในงานแบบสองต่อสอง ทางม๊าของเธอก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่คนที่ยังมีท่าทีไม่พอใจก็คงมีแค่คนเดียวก็คือป๊าของลี่เอง“หนาวไหม? เสื้อแขนยาวก็ไม่ยอมเอามา” เขาว่าพลางมองค้อนใส่เธอก่อนหน้านี้เฮียอรรถนั่งรอลี่อยู่ที่บ้านระหว่างที่เธอเองกำลังอาบน้ำแต่งตัวอยู่ หลังจากที่ลงมาพร้อมกับชุดง่ายๆ สบายๆ อย่างเสื้อครอบกับกระโปรงยีนส์สั้นเหนือเข่า เขาก็เอาแต่ทำหน้าดุจนกระทั่งมาถึงงาน“ลี่บอกแล้วไงว่าไม่หนาว” อากาศเมืองไทยในมันจะหนาวได้แค่ไหนกับเชียว ลี่คิดในใจแบบนั้น“ดึกมาเดี๋ยวก็หนาว” กว่าจะเดินทั่วก็ดึกกันพอดี และกว่าจะถึงบ้านอีก อีกอย่างที่ทำให้เขาต้องบ่นก็เพราะชุดที่ลี่ใส่ออกมานี่แหละ ทั้งกระโปรงก็สั้นเกินไป ไหนเสื้อตัวเล็กที่หดรัดรูปจนนึกว่าเ

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 6/1

    ตอนที่ 6/1ลีลี่ขับนำทางสารวัตรปลื้มมาจนถึงหน้าร้านกาแฟของตน ร่างบางเดินลงมาจากรถมอเตอร์ไซค์พร้อมกับเข้าไปช่วยสารวัตรนำของลงจากท้ายรถของเขาทั้งคู่ถือของเข้ามาจนถึงด้านในร้าน สารวัตรปลื้มอาสาช่วยหญิงสาวแกะของเข้าที่ต่างๆ ก่อนที่ร้านจะเปิด เขาตั้งใจจัดของตามที่หญิงสาวคอยบอกว่าแต่ละชิ้นควรจะอยู่ไหนขอ

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 5/2

    ตอนที่ 5/2ทั้งคู่ยังยื้อฉุดกระชากกันอยู่สักพักใหญ่ ต่างฝ่ายต่างไม่มีท่าทีว่าจะยอมกันง่ายๆ เมื่อคนตัวโตลองออกแรงสะบัดผ้าออกจากตัวอีกครั้ง คราวนี้เขาทำสำเร็จทั้งตัวเขาเองและก็ลีลี่ต่างก็เป็นอิสระจากผืนผ้าห่มเจ้าปัญหา ทว่าเรื่องมันยังไม่จบเพียงเท่านี้ เมื่อคนตัวเล็กนึกสนุกแล้วกระโดดลุกจากเตียงนอนก่อน

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 5/1

    ตอนที่ 5/1แสงแดดอ่อนยามเช้าเริ่มเล็ดลอดเข้าในห้องนอนของชายหนุ่ม แต่แสงแดดเหล่านั้นมันก็ยังไม่ได้มากพอที่จะทำให้คนให้นอนรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาได้ เสียงลมหายใจที่ดังเข้าออกอย่างสม่ำเสมอของคนบนเตียง นั่นคือสิ่งที่ยืนยันได้ดีว่าเขานั้นหลับลึกมากเพียงใดแม้ว่าจะมีใครบางคนที่ยังมีความสุขกับการอยู่ ทว่าก็ยั

  • ติดที่ใจมันไม่รัก   ตอนที่ 4/1

    ตอนที่ 4/1ย้อนกลับไปเมื่อคืน....22.00 น.‘แหม กินอิ่มแล้วก็จะชิ่งเลยนะ ทำให้กินแล้ว ขอบคุณสักคำก็ไม่มี’‘ขอบใจนะ ยัยเด็กแรด...’‘เคลียร์ข้างล่างเสร็จก็ล็อคบ้านให้ด้วยล่ะ จะนอนละ’แปะๆ ๆ‘ดีๆๆ ดีมากเลย วู้ว! ใช้ลี่อย่างกับเป็นคนใช้แหนะ เยี่ยมจริงๆ เลยนะ’‘ก็ช่วยไม่ได้ ทีหลังถ้าไม่อยากโดนใช้งานก็อย

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status