MasukShare
ตอนที่ 2
Tanggal publikasi:
2026-04-06 19:07:45“จะไปไหนน่ะ” เหมันต์ที่เดินมาเอ่ยถามขนมปังกับใบเฟิร์นที่กำลังเดินออกมาจากทางหอหญิง ใบเฟิร์นหยุดมองเหมันต์แวบหนึ่งก่อนจะตอบ
“ไปหาอะไรกินนอกโรงเรียนหน่อยนะ” “เธอจะไปกับยัยเฉิ่มเนี่ยนะ เดี๋ยวก็ทำเอานักเรียนทั้งโรงเรียนเสียสายตาพอดี” คิมหันต์พูดอย่างกับเป็นเรื่องตลก “ ถะ ถ้านายไม่พูด ฉันก็ไม่ว่านายเป็นใบ้หรอกนะ” ขนมปังพูดทั้งที่ทำท่าทางหวาดกลัว แต่ปากกลับพูดว่าออกไปสวนทางกลับท่าทางคนละทิศละทาง คิมหันต์หันมาแยกเขี้ยวใส่ “เธอนี่นะ ปากไม่ได้เรื่องจริง ๆ” คิมหันต์หันมามองขนมปังที่ทำผมเป็นมวยอยู่ข้างหลังแล้วก็ต้องรู้สึกหงุดหงิดกับทรงผมมวยยุ่ง ๆ ของเธอ เขาเดินเข้ามาหา ล็อกตัวหญิงสาวไว้ ขนมปังหน้าเหวอตกใจ ดิ้นขลุกขลักเพื่อพาตัวเองหนี “นะ นายจะทำอะไร” ขนมปังถามเสียงสั่นตะกุกตะกัก คิมหันต์ไม่สนใจ ออกแรงดึงผมมวยของเธอออกจนผมยาวนั้นสยาย เขาหวังว่ามันอาจจะดี แต่ยิ่งดูแย่เข้าไปใหญ่เพราะมันทั้งฟูฟ่องและยุ่งเหยิงพันกันอุรุงตุงนัง แล้วคิมหันต์ก็คิดได้ว่าบางทีการที่ยัยนี่มัดผมเป็นมวยไว้ข้างหลังมันอาจจะดีกว่าก็เป็นได้ “ไม่ได้เรื่อง” เขาบ่น ก่อนจะยื่นที่มัดผมให้หญิงสาวแล้วบอก “มัดไว้อย่างเดิมน่ะดีแล้วนะ ฉันว่า” “ละ แล้วนายจะมาดึงผมฉันออกทำไมเนี่ย” ขนมปังพูดอย่างโกรธ ๆ มองค้อนปะหลับปะเหลือก ก่อนจะเอาที่มัดผมรัดผมเป็นมวยไว้ตามเดิม “ก็เธอมันน่าจะทำผมทรงอื่นมั่ง ทำเป็นแต่ทรงโบราณเนี่ย แก่ชะมัด” เขาว่าพลางทำหน้าหงุดหงิด “แล้วนายจะมายุ่งอะไรกับหนมปังเขาล่ะ” ใบเฟิร์นว่าเข้าให้ รู้นิสัยของคิมหันต์ดีว่าชอบแกล้งขนมปังเป็นว่าเล่น “นั่นสิ” เหมันต์ว่าเสริมอีกคน “ว้า เข้าข้างยัยนี่หมดเลย” คิมหันต์บ่นพึมพำ ทำไมเขาต้องโดนรุมว่าเพราะยัยเฉิ่มนี่อยู่เรื่อยเลยนะ “กะ ก็นายมันไม่น่าคบนี่” ขนมปังว่าซ้ำเข้าอีก “เธอนี่นะ ชอบทำเป็นเฉิ่ม แต่ปากร้ายเป็นบ้า” “ระ เหรอ” ขนมปังพูดเหมือนกับไม่รู้ตัวเอง ทำหน้าเหรอหราไม่รู้เรื่อง ยิ่งทำให้คิมหันต์หมั่นไส้เข้าไปใหญ่ “ไปกันดีกว่าหนมปัง ฉันหิวข้าวจะแย่ นายสองคนตามไปทีหลังนะ อย่าช้านะ ร้านหน้าโรงเรียนนี่แหละ” ใบเฟิร์นบ่น พลางเอามือลูบท้อง หันมาจูงมือขนมปังออกไปที่หน้าโรงเรียน “มองอะไรพี่ชาย” คิมหันต์หันมาเหล่ตามองพลางเอ่ยถามพี่ชายที่มองตามสองสาวไป “อย่าบอกนะว่าเกิดปิ๊งยายเฉิ่มขึ้นมา” คนปากดีพูดพล่อยออกมาแล้วก็หัวเราะชอบใจตัวเอง เหมันต์หันมามองน้องชายอย่างไม่สบอารมณ์ ติดที่ว่าเป็นน้องไม่งั้นจะต่อยให้คว่ำเลย ……………………………………………………… ขนมปังกับใบเฟิร์นเดินออกมาที่ร้านเจ้าประจำหน้าโรงเรียน สองสาวนั่งลงที่โต๊ะริมร้าน ซึ่งใกล้พัดลม วันนี้เปิดเรียนวันแรกยังไม่มีการเรียนการสอน ส่วนใหญ่จะเป็นวันที่เพื่อน ๆ ที่ไม่ได้เจอกันช่วงปิดเทอมกลับมาเจอและทักทายกันเสียเป็นส่วนใหญ่มากกว่า “หนมปังนี่ก็ร้ายไม่ใช่เล่นเลยนะ เห็นหงิม ๆอย่างนี้ กล้าว่าคิมหันต์ชายหนุ่มสุดฮอตของโรงเรียนเสียด้วย” “มะไม่หรอก” ขนมปัง พูดพลางยิ้มแหย นึกในใจว่า เธอเป็นอย่างนั้นเหรอ ก่อนจะยกมือขึ้นขยับแว่นหนาเตอะเล็กน้อย “กินอะไรล่ะ” ใบเฟิร์นเอ่ยถามพลางกวาดสายตามองดูเมนูอาหาร “มะไม่รู้สิ เธอว่ากินอะไรดีล่ะ” ขนมปังทำท่าทางเอ๋อ ๆตามเคย “อ้าว ท้องเธอ เธอก็คิดเองสิ” “ระ เหรอ” ขนมปังยิ้มเจื่อน ๆ ใบเฟิร์นแอบหัวเราะกับท่าทีของเพื่อนที่เหมือนงงๆกับชีวิต “ข้าวผัดแล้วกัน” ใบเฟิร์นว่า “หนมปังเอามั้ย” ขนมปังพยักหน้าหงึกๆเอาก็ได้ เหมันต์กับคิมหันต์พอเก็บของเสร็จแล้วก็รีบเดินตามมาที่ร้านทันที มองหาสองสาวที่กำลังทานข้าวอย่างเอร็ดอร่อย คิมหันต์ยิ้มเจ้าเล่ห็แล้วเดินมาแกล้งเขย่าโต๊ะจนขนมปังทำข้าวที่กำลังจะตักเข้าปากหก แล้วคิมหันต์ก็หัวเราะเสียงดังอย่างชอบใจ “อะ ไอ้บ้า” ขนมปังด่า ทั้งโมโห แต่ก็กลัวเหมือนกัน กลัวว่าเดี๋ยวเขาจะแกล้งเธออีก “เธอ กล้าว่าฉันเหรอ” ชายหนุ่มถลึงตาใส่ “มะ เมื่อกี้ฉันไม่ได้ชมนี่” ขนมปังสวนกลับทันควัน “นี่ยัยเฉิ่ม” คิมหันต์อ้าปากท่าทางจะหาเรื่อง จนเหมันต์ต้องหันมาปรามน้องชาย “คู่นี้ ทะเลาะกันตั้งแต่เด็กยันโต” ใบเฟิร์นพูดพลางส่ายหัวอย่างระอา “ไม่กินอะไรเหรอ เหมันต์” ใบเฟิร์นหันมาถาม “กินสิ เธอสั่งให้หน่อยสิ” เหมันต์นั่งลงที่ข้างใบเฟิร์น “ข้าวผัดแล้วกันนะ” ใบเฟิร์นว่าพลางหันไปสั่งข้าวผัดมาอีกสองที่ “จะว่าไปฉันไม่คิดเลยนะเนี่ยว่ายัยเฉิ่มจะเรียนต่อจนมาถึงม.6 นึกว่าถอดใจไปแล้วซะอีก” คิมหันต์พูดพลางหยิบเมนูอาหารมาดูเล่น “หมายความว่าไง” ใบเฟิร์นกับเหมันต์ทำหน้างงๆ “อ้าว นี่เธอกับพี่ไม่รู้เหรอ” ทั้งเหมันต์กับใบเฟิร์นส่ายหัวด้วยความไม่รู้พร้อมกัน “ก็ที่ยัยเฉิ่มมาเรียนที่นี่ ก็เพราะว่าอยากเห็นว่าที่เจ้าบ่าวของตัวเองที่พ่อของยัยเฉิ่มเนี่ยหมั้นไว้แต่เด็กแล้ว” คนปากไม่ดีหลุดปากพล่อยออกมาจนได้ “หา” ใบเฟิร์นอ้าปากค้าง ขนมปังหน้าเสีย ที่เขาเอาเรื่องของเธอมาเปิดเผย “นายพูดเรื่องอะไร” เหมันต์ทำหน้าดุ รู้สึกว่าน้องชายของเขาจะปากพล่อยมากไป ส่งสายตาปรามมาให้เพื่อหวังว่าน้องชายตัวดีจะหยุดพูด แต่ความจริงเขาเองก็น่าจะรู้ว่าสายตาดุของตัวเองมันใช้กับคิมหันต์น้องชายจอมกวนไม่ได้ผลเลยสักนิด “จริงๆ พี่ก็รู้ว่ายายเฉิ่มเนี่ย ไม่ชอบออกจากบ้าน ไม่ชอบพบปะใคร แต่ดันกลับมาอยู่โรงเรียนประจำแบบนี้ ไม่แปลกใจกันบ้างรึไง” คิมหันต์บ่นอย่างหัวเสีย เมื่อทุกคนมองเขาอย่างตำหนิ เจ้าตัวยังคิดว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิดซักหน่อย “จริงเหรอหนมปัง” ใบเฟิร์นหันมาถามเพื่อนที่นั่งยิ้มเจื่อน ๆ ขนมปังกำลังอายจนทำหน้าไม่ถูก เรื่องที่เธอมีคู่หมั้นพูดไปยังจะมีคนเชื่ออีกเหรอเนี่ย น่าตลกสิ้นดี แต่ท่าทางของใบเฟิร์นกับเหมันต์บ่งบอกว่าเชื่ออย่างแรงทีเดียว “จะ จริง” ขนมปัง จำเป็นต้องพยักหน้ายอมรับแบบไม่เต็มใจนัก “เธอมีคู่หมั้นจริง ๆเหรอ” เหมันต์เองยังต้องถามย้ำเหมือนจะไม่เชื่อ “เห็นมั้ย บอกแล้วไม่เชื่อ” “นายรู้ได้ไง” เหมันต์หันมาถามน้องชาย “ก็ยัยนี่บอกฉันเองนี่นา” เขาพูดไปพร้อมกับตักข้าวผัดที่เพิ่งถูกยกมาเมื่อกี้เข้าปาก แล้วเคี้ยวหยับ ๆ ด้วยความอร่อย “แล้วเจอหรือยังล่ะหนมปัง” ใบเฟิร์นถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ขนมปังส่ายหน้า “ยะ ยังเลย” “แหงล่ะ เงอะ ๆ งะ ๆ ขนาดนี้ชาตินี้ก็หาไม่เจอหรอก” คิมหันต์ส่ายหัวอย่างระอากับท่าทางของคนตรงหน้า ทั้งเฉิ่ม ทั้งเอ๋อ เบ๊อะบ๊ะอย่างนี้แถมให้ชาติหน้าอีกชาติเขาว่ายัยเฉิ่มก็ไม่มีทางหาเจอหรอก “มะ ไม่หนักหัวนายนี่” ขนมปังย้อนเข้าให้อย่างเจ็บแสบ แต่กลับทำหน้าตาหวาดกลัวสายตาซื่อบื้อได้อย่างไม่กระอักกระอ่วนใจแม้แต่น้อย “เธอนี่มัน” คิมหันต์กัดฟันกรอด โมโหคนที่เอาแต่ทำหน้าซื่อแต่ปากร้ายนี่นัก “เอาน่า อย่าทะเลาะกันเลย กินข้าวก่อน” ใบเฟิร์นห้ามทัพเสียก่อนจะไปกันใหญ่ คิดได้ว่าน่าจะเปลี่ยนประเด็นคุยมากกว่าเพราะตอนนี้ขนมปังเอาแต่ก้มหน้างุดๆจนคอจะหดเป็นเต่าอยู่รอมร่อ “ว่าแต่งานเปิดโรงเรียนปีนี้ คิดหรือยังว่าจะทำอะไร” งานเปิดโรงเรียนของที่นี่จะมีขึ้นหนึ่งเดือนหลังจากเปิดเทอม เพื่อให้นักเรียนได้ออกร้านจัดกิจกรรมที่คิดกันเองภายในห้องอย่างสนุกสนาน รวมทั้งการประกวดคิงกับควีนของหออีกด้วย ห้าปีที่ผ่านมาคนที่จองตำแหน่งนี้ก็คือ เหมันต์กับใบเฟิร์น จนคนที่มาสมัครเริ่มลดลงเรื่อย ๆ จากการประกวดก็แทบจะกลายเป็นการยกตำแหน่งให้ไปโดยปริยาย “ไม่คิดล่ะ ปวดหัว” คิมหันต์บอกปัด เพราะทุกปีเขาก็ไม่เคยทำอะไรอยู่แล้ว นอกจากเดินเล่นเกมส์ของซุ้มโน้นซุ้มนี้พอเหนื่อยก็หาที่นอนหลับ ตื่นขึ้นมาก็ไปป่วนชาวบ้านชาวเมืองเขาไปทั่วเท่านั้นเอง “ฉันว่าปีนี้จะให้นายลงประกวดคิงของหอ” เหมันต์โพล่งขึ้น ทำเอาทั้งหมดหันมามองที่คิมหันต์เป็นตาเดียวกัน “จะบ้าเหรอ!” คิมหันต์ร้องเสียงดัง คนทั้งร้านหันมามองเป็นตาเดียว “เฮอะ เฮอะ” ขนมปังหัวเราะเสียงสยองขวัญ เหมือนกับเยาะเย้ย จนใบเฟิร์นอดขำไปด้วยไม่ได้ “อย่ามาหัวเราะฉันนะยัยเฉิ่ม” คิมหันต์หันมาดุใส่ก่อนจะหันมาโวยวายกับเหมันต์ “พี่จะบ้าเหรอ ฉันเนี่ยนะจะประกวดคิงของหอ พี่ก็รู้ปกติก็เป็นพี่อยู่แล้วที่ได้ตำแหน่งนี้ เธอด้วยใบเฟิร์น เธอเองก็ต้องลงเป็นควีนหอหญิงเหมือนกัน ฉันไม่อยากจะเป็นคิงคู่กับเธอหรอก” “ฉันไม่ลงควีนหรอกปีนี้” ใบเฟิร์นว่า ก่อนจะหันมายิ้มเจ้าเล่ห์ “ฉันจะให้หนมปังลงแทน” “หาาา!” คราวนี้เสียงร้องของคิมหันต์ดังกว่าเดิม ก่อนจะหันมามองยัยเฉิ่มที่ทำตาโตไม่ต่างกันนัก และเขาก็หัวเราะออกมาเสียงดัง “ยัยเฉิ่มเนี่ยนะจะเป็นควีนของหอ ฮ่า ฮ่า เธอพยายามจะเล่นตลกอะไรหรือเปล่าเนี่ย” “นะ นั่นสิ” ขนมปังทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ รู้ว่าใบเฟิร์นเป็นคนพูดจริงทำจริงลองถ้าเพื่อนของเธอพูดมาอย่างนี้โอกาสที่เธอจะต้องไปประกวดมีกว่า แปดสิบเปอร์เซ็นแน่ ๆ “ไม่ตลกล่ะ คอยดูนะ ฉันจะทำให้ขนมปังกลายเป็นควีนของหอให้ได้คอยดู” ใบเฟิร์นพูดอย่างมั่นใจ แต่ว่าแม้แต่ เหมันต์ยังยิ้มแหย เมื่อมองเห็นขนมปังแล้วเขาเองยังคิดเลยว่า ยาก จะเปลี่ยนคนอย่างขนมปังเนี่ยนะ เปลี่ยนยากกว่าเปลี่ยนหมูให้เป็นหมาเสียอีก .....................................................................................
Bab terbaru
ถ้าเธอใช่เฉิ่มแค่ไหนฉันก็รัก ตอนที่ 13
คิมหันต์โวยวายโหวกเหวกในห้องแต่งตัว ที่ขนมปังไม่ยอมปลุกเขา แถมแม่คนจอมเฉิ่มก็พูดเหมือนเดิม“นะ นายไม่ได้บอกไว้นี่” เออ เขาไม่ได้บอกหรอก อยากจะบ้ากับยัยนี่จริง ๆ คิมหันต์กระแทกตัวลงนั่งที่เก้าอี้ หน้าตายุ่งเหยิงเพราะเมื่อคืนไม่ได้นอน เอาแต่คิดเรื่องสายรุ้งไปมาทั้งคืน“นี่นายเลิกทำหน้ายุ่งได้มั๊ย คิดว่าตัวเองหล่อมากหรือไงฮะ” เพื่อนที่ต้องทำหน้าที่แต่งหน้าให้โวยวายลั่นเมื่อคิมหันต์เอาแต่หน้าเบ้“จะแต่งมั้ย ไม่แต่งก็ไม่ต้องแต่ง” เขาโวยกลับเสียงดังลั่น ก่อนจะเอามือยีผมด้วยความโมโห ไอ้พี่บ้าเอ้ย คิดยังไงมาเอาเขาไปประกวดบ้าบออะไรแบบนี้ทำไมก็ไม่รู้ปึง !!! เพื่อนสาวประเภทสองโยนเครื่องมือแต่งหน้าทิ้งด้วยความโมโห“ไม่แต่งแล้ว ไอ้คนเรื่องมาก” แล้วเจ้าตัวก็เดินฉับ ๆ ออกไปด้วยความโมโห“นะ นายไปว่าเขาทำไม” ขนมปังเอ่ยถาม“ก็เขาอยากโวยวายทำไมเล่า” คิมหันต์พูดอย่างหงุดหงิด อารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่“ขะ เขาอุตส่าห์แต่งให้ นะ นายใจร้าย” ขนมปังต่อว่า ทั้งที่ทำท่าทางหวาดๆ“ฉันไม่ได้ขอร้องให้เขามาแต่งให้นี่” คิมหันต์ว่าใส่“ขะเขามีน้ำใจ”“เธอนี่มัน………..” คิมหันต์เถียงไม่ออก เมื่อแม่คนซื่อพูดจนเขารู้สึกผ
ถ้าเธอใช่เฉิ่มแค่ไหนฉันก็รัก ตอนที่ 12
คิมหันต์ยืนตัวแข็งอยู่สักพัก ก่อนจะดึงร่างนั้นออกอย่างแรง สายลมเองก็ยืนตะลึงตาค้างเหมือนกัน“เฮ้ย ใครปิดไฟวะ” คิมหันต์โวยวายเสียงดัง ก่อนที่ไฟสลัว ๆ จะสว่างพรึบพรับขึ้นมา สายรุ้งล้มแอ้งแม้งร้องโอดโอยอยู่ที่พื้น ขนมปังยืนงงๆหน้าแหย เหมือนเคย สายลมยืนอยู่อีกมุม คิมหันต์รีบเดินเข้าไปประคองสายรุ้ง“เป็นไงบ้างสายรุ้ง”“เจ็บ” สายรุ้งจุกเพราะโดนผลักอย่างแรง“ฉะ ฉันช่วยมั้ย” ขนมปังเดินเข้ามาประคองอีกคน“ไม่เป็นไร” คิมหันต์บอกก่อนจะประคองสายรุ้งออกไป ขนมปังหันมามองสายลม ก่อนจะบอก“ยะ แย่จังเนอะ” เธอขยับแว่นเล็กน้อย“ไปข้างนอกกัน” สายลมเอ่ยชวน“ปะ ไปทำไม” ขนมปังถามงงๆ“ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย” สายลมบอกพร้อมกับยิ้มบาง ๆใต้ต้นไม้ใหญ่ที่หลังโรงเรียน เป็นที่เดียวที่คนไม่พลุกพล่านนักสายลมนั่งอยู่ที่พื้นใต้ต้นไม้ ขนมปังนั่งลงข้างๆอย่างแปลกใจ “มะ มีอะไรเหรอ” สายลมมองหน้าเธอนิ่ง จนขนมปังต้องหลบสายตาและเอ่ยถามอีก “ถะ ถ้านายไม่พูดฉันไปนะ”“ฉันชอบเธอ” สายลมโพล่งออกมาในที่สุด“หะ หา” ขนมปังตกใจ ทั้งงุนงง เธอไม่คิดเลย ไม่เคยคิดเลยซักนิดว่าจะมีใครมาพูดอย่างนี้ด้วย“ฉันชอบที่เธอใจดี ดูตื่นเต้นตลอดเว
ถ้าเธอใช่เฉิ่มแค่ไหนฉันก็รัก ตอนที่ 11
ใบเฟิร์นบ่นกระปอดกระแปดที่คิมหันต์กับขนมปังหายไป ป่านนี้แล้วยังไม่มา เพราะใกล้จะถึงรอบที่คิมหันต์กับเหมันต์ต้องเป็นผีแล้ว อีกทั้งบัตรรอบนี้ก็ขายหมดแล้วด้วย นักเรียนหญิงที่เป็นเหล่าแฟนคลับของพ่อเทพบุตรมาออกันเต็มหน้าบ้านผีสิง เหมันต์แต่งตัวอยู่ข้างใน เขามองชุดที่ตัวเองแต่งอย่างเขินๆ ใบเฟิร์นเดินลากกระโปรงสุ่มเข้ามาบ่นงองแงงข้างในผีสิงเป็นห้องมืดๆ มีไฟดวงเล็ก ๆ เป็นระยะห่าง ๆ สลัว ๆ สีเขียวกับสีเหลือง โครงกระดูกแขวนต่องแต่ง มีตุ๊กตา แมงมุม ตะขาบ วางไว้เป็นหย่อม ๆ พร้อมกับเปิดเพลงโหยหวนที่ฟังแล้วน่าขนลุกพิลึก“ป่านนี้ไปไหนนะตาบ้าเอ๊ย” ใบเฟิร์นเดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง เพราะข้างในค่อนข้างมืด เธอต้องเอาไฟฉายส่องเข้ามา“ยังไม่มาอีกเหรอ” เหมันต์เอ่ยถาม ก่อนจะเขียนขอบตาให้ดำ ๆ เหมือนผี“ยังน่ะสิ โทรตามร้อยรอบแล้วเนี่ย” ใบเฟิร์นหงุดหงิดกับคิมหันต์และกับชุดด้วยเพราะชุดนี้ทำให้เธอล้มหน้าคะมำมาสองรอบแล้ว“มานี่” เหมันต์ดึงมือใบเฟิร์นมา ก่อนจะวาดขอบตาให้เธอเป็นสีดำ“ทำอะไร”“แต่งหน้าผีน่ะสิ” เขาบอกขรึมๆ ก่อนจะลงมือวาดรอยคล้ำที่หน้าเธออีกหลายแห่ง ไม่นานทั้งสองคนก็เป็นผีฝรั่งโดยสมบูรณ์ คิมหั
ถ้าเธอใช่เฉิ่มแค่ไหนฉันก็รัก ตอนที่ 10
เพื่อนในห้องเข้ามาตกแต่งบ้านผีสิงที่โรงยิมกันอย่างขะมักเขม้น ส่วนใครที่ต้องแต่งเป็นผีก็ตรวจดูชุดผีของตัวเองให้เรียบร้อย เหมันต์พลิกดูชุดผีโบราณของตัวเองอย่างเจื่อน ๆ หันมาถามใบเฟิร์นที่ท่าทางไม่ต่างกันนัก“ฉันต้องแต่งชุดนี้จริงๆเหรอ” เขาถามหน้าเสีย เมื่อเห็นชุดแบบผีฝรั่งโบราณที่ดูยุ่งเหยิงพิกล ใบเฟิร์นเองก็ยิ้มแหยๆ“นั่นสิ ดูชุดฉันสิ ตลกพิลึก” สาวแสนสวยทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกเมื่อเห็นชุดที่เพื่อน ๆ หามาให้ เป็นชุดผีฝรั่งโบราณเหมือนกัน แต่เป็นแบบผู้หญิงที่เป็นกระโปรงสุ่มใหญ่ ๆกับเสื้อปิดไปถึงคอ“แลกกันมั้ย” ใบเฟิร์นพูดตลก ๆ ทำเอาคนที่นิ่งเกือบตลอดเวลาหน้าเหวอไปทันที “ฮ่ะ ฮ่ะ ฉันล้อเล่นน่า แต่ดูชุดนายสิสะอาดเป็นบ้า ของฉันทั้งเก่าทั้งซีดเลย ก็อย่างว่าแหละ ฉันไม่ใช่พ่อผีเทพบุตรที่ต้องขายจูบเหมือนนายนี่นา”“เดี๋ยวฉันส่งซักให้” เหมันต์อาสา“ไม่เป็นไรล่ะ ฉันว่าตอนนี้เราสงสารคิมหันต์ก่อนดีกว่า”ทั้งสองคนหันมาทางคิมหันต์ที่หยิบชุดผีมัมมี่ของเขามาดู แล้วใช้นิ้วหยิบเหมือนรังเกียจซะเต็มประดา พลางทำสีหน้าเจื่อน ๆ แหย ๆ นี่เขาต้องใส่ชุดนี้จริง ๆ เหรอเนี่ย ชุดผ้าสีชาเปื้อนเลือดขาด ๆ แบบนี
ถ้าเธอใช่เฉิ่มแค่ไหนฉันก็รัก ตอนที่ 9
“นี่พวกเธอทำอะไรกันหา” อาจารย์แสงดาวที่ตอนนี้หน้าเหมือนนางยักษ์มีเขี้ยวตวาดเสียงดังลั่น มีอาจารย์โชติช่วงยืนอยู่ข้างหลังทำหน้าแหย ๆ เพื่อนทั้งห้องยืนล้อมเป็นวงกลม คิมหันต์กับขนมปังที่หน้าเลอะไปด้วยเมจิกสีแดงยืนยิ้มแหยโดยเฉพาะขนมปังที่ในมือยังถือเมจิกสีแดงไว้ เบะปากเหมือนจะร้องไห้ตามเคย“ทำอย่างที่เห็นน่ะครับ” คิมหันต์ตอบเสียงเจื่อน นึกรู้ชะตากรรมขึ้นมาทันที“เหรอ” อาจารย์แสงดาวเสียงเครียดขึ้นกว่าเดิม “สงสัยว่าเธอคงจะคิดถึงห้องมืดมากสินะ”“มะ ไม่คิดค่ะ” ขนมปังตอบเสียงสั่น เพื่อนบางคนแอบหัวเราะหน้าตาของเธอที่เต็มไปด้วยเมจิก“แล้วนี่อะไรกัน ฉันให้เธอทำงานห้องไม่ใช่ให้มานั่งวาดหน้ากันเล่น”“พอดีมันเบื่อๆน่ะครับ เลยอยากทำอะไรที่เป็นศิลปะซักหน่อย” เจ้าตัวเฉไฉไปได้แบบหน้าด้าน ๆ“มะ ไม่ใช่ค่ะ” ขนมปังโพล่งขึ้น อาจารย์แสงดาวหันขวับทันที คิมหันต์รีบส่งสายตาที่มีรังสีอำมหิตมาที่สาวน้อยทันที “ชะ ใช่ก็ได้” เจ้าตัวพูดแล้วก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา“แล้วใครเขาสั่งเขาสอนให้เอาปะทัดโยนใส่เพื่อน หาคิมหันต์”“ขะ เขาคิดเองค่ะ” ขนมปังพูดซื่อ ๆ ทำเอาเพื่อนๆ นั่งกุมขมับกันเป็นแถว ยัยนี่นี่นะ ปากไม่ได้เ
ถ้าเธอใช่เฉิ่มแค่ไหนฉันก็รัก ตอนที่ 8
เพื่อน ๆ นั่งทำหน้ากากผีอยู่ที่หน้าห้อง ขนมปังกับใบเฟิร์นกำลังทำความสะอาดห้องเรียน โดยมีเหมันต์กับสายลมช่วย ส่วนคิมหันต์ยังไม่กลับจากเฝ้าเทวดาบนสวรรค์ตั้งแต่คาบภาษาอังกฤษ“คิมหันต์นี่นะ มันน่าจะเอาน้ำถูพื้นสาดซะจริง” ใบเฟิร์นบ่นไปเช็ดกระดานไป“นะ นั่นสิ” ขนมปังช่วยเสริม ทั้งที่ทำหน้าหวาด ๆ ทำเอาสายลมยิ้มขำ รู้สึกชอบในความเงอะงะที่น่ารักของขนมปังขึ้นมา“เออนี่แล้วใครจะเป็นตัวแทนห้องลงประกวดคิงกับควีนของหอปีนี้ล่ะ” เสียงของพัตเตอร์ดังลั่นมาจากหน้าห้อง ใบเฟิร์นหันมาขยิบตาให้เหมันต์อย่างรู้กัน ก่อนที่เหมันต์จะเดินไปหาพัตเตอร์ที่กำลังจะเขียนรายชื่อส่ง และลากเพื่อนออกไปที่อื่นแทน“อะไรนะ ขนมปังกับคิมหันต์เนี่ยนะ” พัตเตอร์ร้องลั่น“นายจะเสียงดังทำไม” เหมันต์ทำหน้าดุ“นายโกหกแน่ ๆ โอเคฉันไม่เถียงคิมหันต์ลงสมัครเป็นคิงไม่แปลก แต่ยัยหนมปังเป็นควีนนี่นะ แล้วห้องเราจะมีโอกาสสักกี่เปอร์เซ็นต์”“ฉันจะทำให้หนมปังป็นควีนของหอให้ได้” เหมันต์พูดยืนยัน แต่พัตเตอร์ยังส่ายหน้า ไม่ยอม“ก็ให้ใบเฟิร์นเหมือนเดิมแหละดีแล้ว ยังไงยายนั่นก็ได้เป็นแหง ๆ”“นายก็รู้ว่าถ้าใบเฟิร์นลงปีนี้ ไม่มีคนมาสมัครแน่ ๆ” เ
ถ้าเธอใช่เฉิ่มแค่ไหนฉันก็รัก ตอนที่ 7
สี่ทุ่มแล้ว และกินอิ่มแล้ว ขนมปังกับใบเฟิร์น พยายามหาทางกลับไปที่หอ คิมหันต์ไปส่งสายรุ้งก่อนหน้าแล้ว ในห้องมีเพียงเหมันต์กับสายลม สายลมจึงเอ่ยลาสองสาว ตอนแรกเขาบอกว่าจะช่วยพาสองสาวกลับหอ แต่ขนมปังบอกว่าไม่เป็นไรเพราะเขาเพิ่งมาอยู่ ยังไม่รู้เส้นทางดีนัก คิมหันต์เปิดประตูเข้ามาทำเอาในห้องสะดุ้ง เฮือก
ถ้าเธอใช่เฉิ่มแค่ไหนฉันก็รัก ตอนที่ 6
ในห้องกำลังสุมหัวปรึกษากันว่างานเปิดโรงเรียนปีนี้จะทำอะไรกันดี แต่ก็ไม่ได้ข้อตกลงกันซักที เพราะคนโน้นก็เอาอย่างนี้ คนนี้ก็จะเอาอย่างโน้น ทำเอาเสียงเถียงกันดังลั่นห้อง จนสุดท้ายคิมหันต์ก็ทนไม่ไหว ส่งเสียงมาจากหลังห้อง“บ้านผีสิง” คิมหันต์โพล่งขึ้น ทำเอาเพื่อนที่จับกลุ่มหันมามองกันขวับ จ้องเขาราว
ถ้าเธอใช่เฉิ่มแค่ไหนฉันก็รัก ตอนที่ 5
คาบแรกเป็นวิชาคณิตศาสตร์ วิชาที่แสนจะเป็นที่น่าเบื่อและไม่เคยเป็นที่สนใจของคิมหันต์ เขาจึงชิงหลับไปก่อนตั้งแต่อาจารย์ยังไม่เข้ามาสอนปั่บ ปั่บ!!!เสียงไม้กระทบกับโต๊ะ ของอาจารย์สาว หน้าตาคมคนหนึ่งดังขึ้น“ตื่น ตื่น คิมหันต์ ที่นี่โรงเรียนนะ” อาจารย์ส่งเสียงดุมา แต่ไม่มีทีท่าว่าคนที่หลับอยู่จะขยับต
ถ้าเธอใช่เฉิ่มแค่ไหนฉันก็รัก ตอนที่ 4
ขนมปังเดินออกมาจากห้องมืดกลับมาอาบน้ำแต่เช้าพร้อมกับรายงานอาจารย์แสงดาวว่าเธอได้ถูกลงโทษเรียบร้อยแล้ว ก่อนจะไปรับประทานอาหารเช้าที่โรงอาหารพร้อมกับใบเฟิร์น สักพักโต๊ะของเธอก็สะเทือนเมื่อมีมือของใครไม่รู้มาทุบโต๊ะ ดัง ปัง!!! พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นสายรุ้งมองเธอราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ขนมปังมองเธอหวาด ๆ
Anda juga akan menyukai
ขย่มรักพ่อผัวกับเพื่อนๆของเขาอีกหลายคน
กาสะลอง105.1K Dibacaบอสเหวินรีบตามเร็ว! คุณภรรยาค่าตัวสามหมื่นล้าน
ถานฉี59.6K Dibacaท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.0K Dibacaโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี92.6K Dibacaกลรักเมียแต่ง
ทิพย์วารี52 Dibacaเกิดใหม่คราวนี้ ถึงตานายชดใช้!
ซานเก้อเยา467 Dibacaทาสรักซาตานร้าย
เหนือเงารัตติกาล45 Dibacaนางร้ายกับพระรองจะรักกันได้ยังไง
ชลิริลจ์4 Dibaca
