หน้าหลัก / โรแมนติก / ทวงคืนกลิ่นรัก / ตอนที่ 63 หวังว่าไม่มีข้อข้องใจในความสามารถของเธอนะครับ

แชร์

ตอนที่ 63 หวังว่าไม่มีข้อข้องใจในความสามารถของเธอนะครับ

ผู้เขียน: Naiyana
last update วันที่เผยแพร่: 2026-11-20 00:22:38

ภายในห้องประชุม น้ำหนาวเข้ามาเตรียมตัวสำหรับนำเสนอให้ลูกค้าฟังในช่วงบ่าย เธอนั่งนิ่งในตำแหน่งหน้าสุ
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • ทวงคืนกลิ่นรัก   ตอนที่ 67 ปล่อยเธอไปเถอะ เธอควรมีชีวิตที่ดี

    เสียงเปียโนแผ่วเบาลงตัวกับบรรยากาศนั่งจิบเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ นิ้วยาวเขี่ยบุหรี่จนเกิดควันลอยอ้อยอิ่งไปตามมุมมืดของบาร์ คืนนี้เป็นอีกครั้งในรอบหลายปีที่ชายหนุ่มเลือกใช้มันบรรเทาความเครียดและความเสียใจ คำพูดของดารันยังดังก้อนในหูเหมือนมีดแหลมทิ่มแทงกลางอก มันจุกจนพูดไม่ออก เศษซากเครื่องดื่มที่อยู่บนโต๊ะไม่อาจคลายความทุกข์ที่อัดอั้นนี้ได้เลยเพล้ง!แก้วในมือของกันต์ตกกระทบพื้นจนแตกละเอียด จากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่กำลังเข้าเล่นงานชายหนุ่มจนแทบไร้สติ ตั้งแต่เข้าร้านมาก็เอาแต่ดื่มจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้“บอส พอเถอะครับ!” นพดลที่ถูกทางร้านโทรตามเข้ามาห้ามผู้เป็นนายที่กำลังยกดื่มอีกแก้ว“ปล่อย!” กันต์สะบัดแขนของนพดลที่จับไว้จนเหล้าในแก้วหกไปเกือบครึ่ง จากนั้นยกขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว หยดน้ำกลิ่นแอลกอฮอล์ไหลจากมุมปากมาตามลำคอจนเปียกชุ่มไปกับเสื้อเชิด“กลับกันเถอะครับ คุณท่านกับคุณนายรอบอสอยู่”“เห้ย! ใครมันกล้า ใครมันปากโป้ง ไปบอกพ่อกับแม่ของฉันวะ!” เสียงที่เอ่ยออกมานั่นลากยาวเพราะความเมามายแทบฟังไม่รู้เรื่อง นพดลที่เห็นท่าไม่ดีจึงส่งสัญญาณให้บอดี้การ์ดที่พามาด้วยห้าคนช่วยกันพยุงผู้เป็นนายไ

  • ทวงคืนกลิ่นรัก   ตอนที่ 66 ขอโทษที่ลืมคุณ

    ตื๊ด~ ตื๊ด~เสียงเรียกเข้าของสมาร์ดโฟที่วางอยู่บนโต๊ะทำให้ดารันที่กำลังจัดอาหารระหว่างรอบุตรสาวรู้สึกตัว เบอร์แปลกที่โทรเข้าทำเอาขมวดคิ้วแต่ก็กดรับโดยที่ไม่ได้คิดอะไรอยู่ดี“สวัสดีค่ะ คุณแม่ของคุณเนตรนภา วรากุลหรือเปล่าคะ”“ใช่ค่ะ ใครพูดคะ”“โทรจากโรงพยาบาล…..” เสียงจากปลายสายที่กำลังแจ้งรายละเอียดถึงลูกสาวทำเอาขาทั้งสองข้าวของดารันสั่นจนยืนไม่ไหว ล้มตัวลงไปนั่งกับพื้นทันที…..ปัจจุบันกลิ่นของโรงพยาบาลที่เป็นเอกลักษณ์ทำให้น้ำหนาวที่สลบไปรู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหนก่อนจะลืมตาเสียอีก อาการเวียนหน้าจนหายใจไม่ออกเริ่มดีขึ้น ทันทีที่ลืมตาก็พบกับกันต์ที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ ไม่ห่าง“ฟื้นแล้วเหรอครับหนู” กันต์เอ่ยถามด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความดีใจก่อนจะรีบกดเรียกพยาบาลให้เข้ามาดูตรวจอาการ หมอและพยาบาลนับสิบคนกรูเข้ามาในห้องเหมือนว่าเธอเป็นอะไรร้ายแรง น้ำหนาวนอนนิ่งให้ตรวจอย่างว่าง่าย“ไม่เป็นอะไรครับ แค่ตกใจมากไปก็เท่านั้น นอนพักผ่อนให้มากก็หายแล้วครับคุณกันต์”“ได้ครับ งั้นให้แอดมิทเลย”“แต่…อาการไม่หนักถึงขึ้นต้องแอดมินะครับ” หมอเอ่ยบอกไปตามตรง หญิงสาวไม่ได้อาการหนักแค่เป็นลมธรรมดา อีกทั้งไม่

  • ทวงคืนกลิ่นรัก   ตอนที่ 65 ช่อดอกไม้เจ้าปัญหา

    ฮือๆ ฮึก! ฮือๆขณะที่รถกำลังเคลื่อนตัวไปตามถนน เสียงร้องไห้ของคนตัวเล็กก็ดังไปตลอดทางอย่างไม่อายเหมือนกัน จากตอนแรกชายหนุ่มเข้าใจตอนนี้เริ่มไม่พอใจแล้ว คนแบบนั้นมีอะไรดีให้เธออาลัยอาวอนขนาดนี้กัน นี่เธอกำลังเสียน้ำตาให้ผู้ชายคนอื่นต่อหน้าเขาอยู่อย่างนั้นเหรอ แถมยังนั่งกอดช่อดอกไม้นั้นเหมือนเป็นของสำคัญ ภาพนั้นยิ่งทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดเข้าไปใหญ่ฮัดชิ่ว!ฮัดชิ่ว!เสียงจามของคนตัวโตทำให้เธอนึกขึ้นได้ว่าตัวเองกำลังนั่งอยู่ในรถของเขา ก่อนจะรีบยกมือเช็ดน้ำตาตัวเองลวกๆ“ทำเรื่องขายหน้าต่อคุณแล้ว”ฮัดชิ่ว!“คุณไม่สบายเหรอ” หญิงสาวถามด้วยความแปลกใจ ตอนมาก็ยังดีๆ อยู่แท้ๆ“เปล่า ผมแพ้เกสรดอกไม้” น้ำหนาวที่ได้ยินแบบนั้นก็ก้มมองช่อดอกไม้ของตัวเองในมือ“ถ้างั้นคุณแวะส่งฉันที่ป้ายรถเมย์ข้างหน้าก็ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันกลับเอง..วันนี้ขอบคุณมากเลยนะคะที่มาเป็นเพื่อน”“นี่!สาวน้อย ใช้งานฉันเสร็จก็จะเฉดหัวทิ้งเลยเหรอ เธอทำให้ฉันกินข้าวไม่อิ่มนะ”“งั้น….”เอี๊ยด~~เสียงเบรกรถกะทันหันเมื่อหักเข้าข้างทาง หญิงสาวหันมามองด้วยแววตาสงสัย ชายหนุ่มจึงส่งสายตาไปที่ถังขยะข้างทาง เจตนาของเขาคือให้เธอเอาดอกไม้เจ้าปัญห

  • ทวงคืนกลิ่นรัก   ตอนที่ 64 หึงจนควันออกหูอยู่แล้ว ยังมาทำหน้าระรื่นอยู่ได้

    (20 : 30 น.)“ห๊า! นี่มันยังมีหน้ามาขอเจอแกอีกเหรอ แกอย่าไปหลงกลมันเป็นครั้งที่สองเชียว เพื่อนแบบนี้ไม่ต้องมีก็ได้” เสียงหนูดีที่อยู่ปลายสายดังมาจากสมาร์ดโฟนที่ถูกเปิดเสียงวางไว้อยู่เตียง“ฉันรู้ว่าองศาทำไม่ดีมากจริงๆ แต่ฉันก็ยังอยากมีฉากจบของมิตรภาพนี้ในจุดที่ดี หลายปีมานี้ก่อนที่จะเกิดเรื่องเขาไม่เคยทำไม่ดีกับฉันเลย อีกทั้งช่วยดูแลแม่ตอนที่ฉันอยู่อเมริกาด้วย ฉันผ่านวันที่ยากลำบากมาได้ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเขา” หญิงสาวพูดออกมาจากใจจริง “โอ๊ย~ ตุ๊ดปวดหัว นี่ถ้าฉันอยู่กรุงเทพก็คงไปเป็นเพื่อนแกแล้ว อืม….แต่จะว่าไป ถึงฉันไปเป็นเพื่อนไม่ได้ก็หาคนอื่นไปแทนได้นะ”“แล้วฉันมีเพื่อนเยอะมั้งคะคุณเพื่อน อีกอย่างเรื่องนี้มันเรื่องส่วนตัว ให้คนนอกมาได้ยินว่าเขาทำเรื่องไม่ดีแบบนี้คงไม่ดีแน่”“เขาทำขนาดนั้นยังมาห่วงภาพลักษณ์เขาอยู่ได้ หยุดทำตัวเป็นนางเอกได้ป่ะ ฉันจะอ้วก”“ฮ่าๆ อย่างฉันเป็นนางเอกได้เหรอ”“ไม่ได้ย๊ะ ฉันเป็นเพื่อนแกมาเกือบสิบปีทำให้ฉันรู้ซึ่งนิสัยแบบแกมันอันตรายกว่านางร้ายซะอีก ถ้าฉันเกิดมาเป็นผู้ชาย… ผู้หญิงอย่างแกไม่มีโอกาสได้เดินเฉียดใกล้ฉันหรอกย๊ะ!” หนูดีเอ่ยอย่างมีอรรถรสเหมือนที่

  • ทวงคืนกลิ่นรัก   ตอนที่ 63 หวังว่าไม่มีข้อข้องใจในความสามารถของเธอนะครับ

    ภายในห้องประชุม น้ำหนาวเข้ามาเตรียมตัวสำหรับนำเสนอให้ลูกค้าฟังในช่วงบ่าย เธอนั่งนิ่งในตำแหน่งหน้าสุดหน้าคอมพิวเตอร์ คำพูดของประสิทธิ์ตอนที่เธอเข้าไปสอบถามเรื่องชื่อคนรับผิดชอบโปรเจกต์ยังดังก้องอยู่ในหู เขาพูดออกมาอย่างหน้าไม่อายว่าเธอเพิ่งเข้ามาทำงานใหม่ ยังไม่เข้าใจวัฒนธรรมและความน่าเชื่อถือ การเอาชื่อเธอขึ้นเป็นผู้ทำหลักอาจไม่ได้รับความน่าเชื่อถือจากลูกค้า ตรรกะที่ป่วยขนาดนี้เธอไม่คิดเลยว่าจะออกมาจากปากของหัวหน้าที่เธอต้องร่วมงานกับเขาตอนนี้และในอนาคต แต่นั่นก็ยังไม่แย่กว่าข้ออ้างอีกอย่างที่ว่าคุณกันต์อนุมัติโดยไม่มีข้อโต้แย้ง ในเมื่อเจ้าของที่นี้เห็นด้วยแล้วเธอจะมีอำนาจอะไรไปแก้ต่างกัน ทั้งที่เขาเป็นคนเห็นทุกอย่างว่าเธอทำอะไรมาบ้างตั้งแต่ต้นแท้ๆแก๊ก!เสียงประตูถูกเปิดออกตามด้วยลูกค้ากว่าสิบคนเข้ามาในห้องประชุมใหญ่ นายประสิทธิ์เดินนำทุกคนเข้ามาด้วยใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม คนสุดท้ายเป็นกันต์ที่เข้ามาสังเกตการณ์ ปกติแล้วงานพวกนี้เขาไม่จำเป็นต้องลงมาดูด้วยตนเอง แต่เพราะเป็นงานของหญิงสาวเขาเลยสนใจกว่าปกติ นั่นยิ่งทำให้นายประสิทธิ์ยิ่งได้ใจไปใหญ่ โปรเจกต์นี้ล้มเหลวไปหลายครั้งในที่สุ

  • ทวงคืนกลิ่นรัก   ตอนที่ 62 ผมกินมันได้ไปตลอดชีวิตเลยขอแค่เป็นคุณเลี้ยง

    (17:00 น.)“น้ำหนาว ยี่หวากลับบ้านก่อนนะ วันนี้ทำโอทีใช่ไหม” ยี่หวาเก็บกระเป๋าแล้วเดินมาบอกหญิงสาว“ใช่จ๊ะ กลับดีๆ นะ” น้ำหนาวเอ่ยบอกเสียงเศร้าก่อนจะโบกมือลายี่หวาหญิงสาวมองไปรอบๆ ยังมีหลายโต๊ะที่กลับดึกเพราะทำโอทีไม่ต่างจากเธอ คอมเครื่องหนึ่งสำหรับรันโปรแกรม และโน้ตบุ๊คอีกสองตัวสำหรับทำแผนนำเสนอและรายงาน ตอนนี้โต๊ะทำงานที่เธอคิดว่าใหญ่เกินไปในวันแรกดูจะไม่พอให้เธอวางของด้วยซ้ำ“หิวจัง” หญิงสาวบ่นออกมาเบาๆ ก่อนจะเหลือบไปเห็นถุงขนมที่พี่จินดาเอามาให้เมื่อเช้า พบว่าด้านในคือขนมคุกกี้ที่เธอเคยกินวันนั้น น้ำหนาวหยิบมากัดคำหนึ่ง พลางทำให้นึกเจ้าของขนมที่สวมชุดสูทสีขาวเมื่อเช้า วันนี้เขาดูดีอย่างที่ยี่หวาพูดจริงๆ ไม่รู้ว่าเขาคนนั้นวันนี้จะยังนั่งทำงานอยู่หรือว่ากลับบ้านไปแล้วนะ“แล้วฉันจะคิดถึงเขาทำไมเนี่ย” น้ำหนาวพึมพำออกมากับตัวเองพลางส่ายหน้า ปัดเศษขนมที่ติดมือและก้มหน้าทำงานของตัวเองต่อตั้งแต่เช้าที่ตอกบัตรเข้างาน จนตะวันลับฟ้าหญิงสาวก็ยังนั่งทำงานจนดึกดื่น เป็นแบบนี้ติดต่อกันมาเกือบหนึ่งอาทิตย์ ตอนนี้งานเดินไปกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว เหลือแค่นำแบบจำลองมาเพิ่มเท่านั้น และขอให้ผลท

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status