Share

บทที่8 บท...ที่ไม่ได้เขียน

last update Last Updated: 2025-07-15 10:47:54

พายุเดินไปที่รถของเขาซึ่งจอดอยู่ไม่ไกล

“ขอบคุณนะ” เมื่อเดินมาถึงรถนีรชาก็เอ่ยขึ้นแต่เป็นน้ำเสียงที่อดกลั้นไม่ให้น้ำตาไหล ในมุมของนีรชาพราวดาวเป็นตัวละครที่เธอใส่ทั้งความร้ายกาจและความน่าสงสารเข้าไปในเนื้อเรื่องแต่มันเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่เธอพึ่งเผชิญมา

“ไม่ต้องขอบคุณหรอกเรื่องแค่นี้เอง” พายุปล่อยมือจากไหล่มนแล้วเปิดประตูรถโน้มตัวลงไปหยิบอะไรสักอย่างซึ่งกว่าที่นีรชาจะรู้ว่าเป็นผ้าผืนหนึ่งก็ตอนที่เขาใช้ผ้าผืนนั้นเช็ดคราบที่ส่งกลิ่นคาวๆออกจากใบหน้าให้ตัวเอง

เรื่องการใช้ความฉลาดในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าหรือจะเป็นความอ่อนโยนล้วนแต่เป็นสิ่งที่นีรชายัดเยียดให้เป็นนิสัยเฉพาะในตัวพระรองของเธอ

แต่พอได้เห็นได้สัมผัสด้วยตาตัวเองมันก็เกิดความซาบซึ้งจนบอกไม่ถูกแต่ในนิยายที่เธอแต่ง...บทพระรองต้องคอยปกป้องนางเอกไม่ใช่นางร้ายอย่างพราวดาว

"ฉันเช็ดเองได้" นีรชาจะเอาผ้ามาเช็ดเองแต่พายุไม่ยอม

"อยู่เฉยๆเถอะน่า" แม้จะฟังดูเป็นน้ำเสียงรำคาญแต่คนพูดก็ทำอย่างเบามือที่สุด

"ดูสิเล่ะไปหมด" พายุเอามือปิดจมูกตัวเองมืออีกข้างยังคงใช้ผ้าเช็ดใบหน้าตามด้วยเส้นผมสวยๆให้แม่ดาราดวงตกราวกับอีกฝ่ายคือไข่ในหินที่สมควรทะนุถนอม

“ว่าแต่คนอื่นนายก็เหมือนกันนั่นแหละ” สภาพของพายุไม่ได้ดูดีไปกว่าคนที่เขาว่าให้สักนิดเดียวเพราะเขาเล่นเอาตัวไปบังตอนที่กลุ่มแอนตี้แฟนรุมประชาทัณนีรชาจึงว่ากลับอย่างอดหมั่นไส้ไม่ได้

“ช่วยไม่ได้ใครบอกให้เธออยากยืนโง่ๆเป็นเป้าอยู่แบบนั้นล่ะ”

“นี่พายุ” ถ้าตอนนี้นีรชานั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เธอคงจะแต่งให้พระรองฝีปากกล้าขับรถไปพุ่งชนเสาไฟฟ้าต้นไหนสักต้นไปแล้ว แต่เธอในตอนนี้ดันมาอยู่ในนิยายของตัวเองนี่สิเลยทำอย่างที่ใจต้องการไม่ได้ อีกอย่างพ่อพระรองที่อยู่นอกสายตามาตลอดจู่ๆก็รับบทเป็นพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยเธอเอาไว้ด้วยสิ

ไม่ๆๆไม่ใช่แล้ว ตามเนื้อเรื่องคนที่ควรจะมาช่วยพราวดาวเวลาเจอเรื่องแย่ๆต้องเป็นพระเอกอย่างเหนือเมฆถึงจะถูก การที่พระรองปรากฏตัวในสถานการณ์ลำบากของพราวดาวจึงถือเป็นเรื่องที่ผิดอย่างมหันต์

“มีอะไร มองหน้าฉันทำไมหรือว่าวันนี้ฉันดูดีกว่าทุกวัน” ก็นีรชาเล่นจ้องหน้าพระรองของเธอซะขนาดนั้นเจ้าตัวเลยหันมาถามด้วยสายตายียวนกวนประสาท

“ก็ดูดีนะเพราะหน้านายตอนนี้เหมือนโรตีราดไข่เลย นี่ถ้าฉันหิวกินได้เลยนะเนี่ย” คนอาศัยร่างหัวเราะออกมาอย่างตลกขบขัน

คาแร็คเตอร์สุดเนี๊ยบของคุณหมอพายุตอนนี้ดูไม่จืดเลยสักนิดถ้าเทียบกับเวลาปกติ คนถูกเอาคืนไม่ได้ตอบโต้ใดๆ ถึงแม้ว่าระหว่างเขากับพราวดาวจะคุยกันดีๆไม่ได้ถึงสามคำแต่เขาก็ไม่เคยเพิกเฉยเวลาที่พราวดาวลำบาก

"เสียใจด้วยนะเห็นแบบนี้ฉันก็ไม่ยอมให้ใครกินง่ายๆหรอกโดยเฉพาะดาราขยันสร้างแต่เรื่องอย่างเธอ"

"ฉันขยันสร้างเรื่องแล้วยังไง"ได้อยู่ในร่างกายเซ็กซี่ขยี้ใจชายทั้งทีก็ขอใช้ประโยชน์หน่อยแล้วกันนีรชาแอ่นอกกลมโตของพราวดาวขึ้นไปหาใบหน้าของหมอพายุด้วยสายตายั่วยวนโดยที่แม่นักเขียนไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะเล่นด้วย

ร่างบอบบางถูกรั้งเข้าไปประชิดร่างหนาด้วยมือเพียงข้างเดียวส่วนที่เรียกว่าหน้าอกสัมผัสกันอย่างเลี่ยงไม่ได้สายตาของทั้งคู่ประสานกันอยู่หลายวินาทีกว่าที่จะมีใครคนหนึ่งเกิดความประหม่าขึ้นก่อน

"เสียใจด้วยนะเธอไม่ใช่สเปคฉัน" พายุปล่อยมือจากเอวคอดของพราวดาวทันที

"นายก็ไม่ใช่สเปคฉันเหมือนกันนั่นแหละ" จริงอยู่...ตามนิสัยของพราวดาวคงต้องโต้ตอบกลับไปแบบนี้อย่างแน่นอนแต่บังเอิญว่าพระรองอย่างพายุก็ไม่ใช่ผู้ชายในอุดมคติของนีรชาเหมือนกัน

“ฉันมีเสื้อแขวนอยู่หลังเบาะไปเปลี่ยนซะสิ” ถึงจะชอบชวนทะเลาะแต่พายุก็เป็นห่วงพราวดาวแบบนี้แต่ไหนแต่ไร

“ไม่เป็นไรหรอกฉันทนได้” ถ้าเป็นในนิยายที่นีรชาแต่งเธอคงจะให้พราวดาวรีบเอามาเปลี่ยนแต่มันติดตรงที่ตอนนี้ระหว่างเธอกับพายุไม่ต่างอะไรกับคนแปลกหน้า

“แต่เธอจะทำเบาะรถฉันเลอะเพราะงั้นรีบเปลี่ยนก่อนที่ฉันจะให้เธอล้างรถให้ฉันทั้งคัน” ว่าแล้วคุณหมอผู้รักความสะอาดเป็นชีวิตจิตใจก็ผลักร่างไร้วิญญาณของพราวดาวเข้าไปในก่อนจะเปิดประตูด้านหลังแล้วหยิบเสื้อเชิ้ตของตัวเองไปให้นีรชา

“รีบเปลี่ยนก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจให้เธอเดินกลับคอนโดเอง” พายุปิดประตูรถพร้อมกับยืนหันหลังให้รถของตัวเองที่ติดฟิล์มมืดทั้งคัน

ให้ตายสิ ไม่น่าเขียนให้เป็นคนจู้จี้จ้าวระเบียบเล๊ย!

นีรชาบ่นพึมพำแต่ก็รีบถอดชุดที่ใส่อยู่ออกแล้วใส่เสื้อตัวโคร่งของพายุแทน

"มองอะไรยะ" เจ้าของดวงหน้าสวยเอ่ยถามหลังจากที่เปิดประตัวรถเพื่อบอกว่าตัวเองเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว

"คราวที่แล้วที่เธอยืมเสื้อตัวนี้ไปใส่เหมือนจะดูใหญ่กว่าตัวเธอเยอะนะ หรือว่าเธออ้วนขึ้น" เป็นประโยคคำถามที่นีรชามั่นใจว่าถ้าเป็นพราวดาวจะต้องกรี๊ดลั่นรถแน่ๆ

"หยาบคายฉันออกจะหุ่นดี" นีรชาสวมบทบาทเป็นดาราสาวสวยได้อย่างแนบเนียน

แต่เดี๋ยวก่อนนะ จู่ๆแม่นักเขียนก็นึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองไม่เคยแต่งฉากให้พราวดาวใส่เสื้อผ้าของพายุสักหน่อย

พ่อพระรองของเธอมั่วนิ่มหรือมีอะไรที่เธอยังไม่รู้อีกงั้นเหรอ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ทะลุนิยายไปเป็นนางร้ายของพระรอง   บทที่64 บทสรุป

    “ฉันอยู่ตรงนี้”พายุกุมมือพราวดาวเอาไว้แน่น เขามองเธอด้วยสายตาอ่อนโยน ทว่านัยน์ตากลับไร้ซึ่งความรู้สึกที่เรียกว่าความรักในตอนที่พราวดาวฟื้นขึ้นมาอยู่ในร่างของตัวเองอีกครั้ง พายุก็รับรู้ได้จากแววตาว่าเธอคนนั้นไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว แต่เขาอยากให้พราวดาวได้เริ่มต้นชีวิตใหม่จึงลองพยายามรักพราวดาวดูสักครั้งแต่สุดท้ายเขาก็รู้ว่าเรื่องหัวใจไม่อาจจะฝืนกันได้ ไม่สามารถสั่งให้หัวใจรักใครได้ง่าย ๆ แม้พายุจะพยายามอยู่กับความเป็นจริง อยากทำทุกวันให้พราวดาวมีความสุขแต่เขาไม่อาจจะแตะต้องตัวพราวดาวได้อีกต่อไปทุกครั้งที่เขามองไปที่หน้า ภาพของเธอคนนั้นก็ทับซ้อนเข้ามา ไม่ว่าจะพยายามสักแค่ไหนสายตาและหัวใจของพายุก็มีเพียงเธอคนนั้น“ฉันรู้ว่านายทำเพื่อฉันมาตลอดแต่ต่อไปนี้นายไม่ต้องทำอะไรเพื่อฉันแล้วนะ” น้ำเสียงอิดโรยเอ่ยออกมาด้วยความยากลำบากขณะพยายามฝืนยิ้มให้อีกฝ่าย พราวดาวรู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาพายุพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เธอมีความสุขแต่เรื่องหัวใจก็ไม่อาจจะบังคับกันได้“เธอจะต้องไม่เป็นอะไร ฉันไม่ยอมให้เธอเป็นอะไรไปเป็น

  • ทะลุนิยายไปเป็นนางร้ายของพระรอง   บทที่63 ฉันอยู่ตรงนี้

    นีรชากลับมาใช้ชีวิตตามเดิม เธอพยายามทำทุกอย่างเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น การได้กลับมาใช้ชีวิตของตัวเองเป็นสิ่งที่เธอควรจะยอมรับและอยู่กับความเป็นจริงให้จงได้ แต่โลกที่ไม่มีพายุ…ต่อให้ท้องฟ้าจะสดใสเพียงใดหัวใจของเธอก็หม่นหมองอยู่ดี เธอคิดถึงเขาเหลือเกิน“เมื่อกี้แกว่าอะไรนะ” เมื่อนีรชารู้ตัวว่าเผลอเหม่อลอยก็หันกลับไปถามเพลินเพลง“ฉันถามว่าแกเอาร่มมาหรือเปล่า ฝนทำท่าจะตกอีกแล้วนะ ช่วงนี้แกเป็นอะไรไปฟ้าทำไมเหม่อบ่อยจังเมื่อเช้าก็ทีนึงหนึ่งแล้วนะ” เพลินเพลงสังเกตว่าเพื่อนดูเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด โชคดีที่เมื่อเช้าเธอดึงมือเพื่อนเอาไว้ได้ทันไม่อย่างนั้นป่านนี้นีรชาอาจจะถูกรถชนไปแล้ว“ไม่เป็นไรหรอกแค่รู้สึกเหนื่อยๆ” นีรชาเลือกจะไม่เล่าเรื่องที่เธอเข้าไปอยู่ในนิยายให้เพื่อนฟังเพราะเธอไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง ตลอดหลายเดือนที่มีเรื่องเหลือเชื่อเกิดขึ้นแต่เวลาของที่นี่กลับผ่านไปเพียงไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น“งั้นกลับไปถึงบ้านก็พักผ่อนล่ะกัน ฉันกลับแล้วนะพรุ่งนี้เจอกัน” เพลินเพลงโบกมือให้เพื่อนก่อนจะเดินขึ้นรถไป เนื่

  • ทะลุนิยายไปเป็นนางร้ายของพระรอง   บทที่62 กลับสู่ความเป็นจริง

    เนตรนภาถูกตำรวจคุมตัวไปยังโรงพักข้อหาพยายามฆ่าโดยมีการไตร่ตรองไว้แล้ว แม้นีรชาจะไม่เอาเรื่องเพราะเธอเข้าใจเหตุผลของเนตรภาดี อีกอย่างเธอก็สงสารลูกน้อยวัยห้าขวบที่ต้องมาเห็นแม่ตัวเองติดคุกแต่เพราะเป็นคดีอาญาไม่สามารถยอมความได้เธอจึงต้องปล่อยให้เรื่องเป็นไปตามกระบวนการทางกฎหมายงานแต่งของทั้งคู่จะถูกจัดขึ้นในอีกสองเดือนข้างหน้า ความจริงพายุอยากจัดงานแต่งให้เร็วกว่านี้แต่เพราะพราวดาวติดคิวถ่ายละคร บวกกับเขาเองก็ต้องเคลียร์งานที่โรงพยาบาลให้เรียบร้อยก่อนลาหยุดยาว เขาเลยจำใจต้องรอฤกษ์ที่พิสุทธิ์หาให้วันนี้เป็นอีกวันที่นีรชาในร่างพราวดาวต้องไปถ่ายละคร ส่วนพายุหลังจากออกเวรเขาก็รีบบึ่งรถมาคอนโดของพราวดาว แต่ระหว่างถ่ายทำเกิดปัญหาขึ้นการถ่ายทำจึงลากยาวกว่ากำหนด พายุมองนาฬิกาข้อมือแทบจะทุกห้านาทีเมื่อรู้ว่าเขากำลังจะได้เห็นหน้าเธอเขาเฝ้ารอที่จะได้หอมแก้มเธอและนอนกอดเธอให้หายเหนื่อย แต่ขณะกำลังปัดหน้าจอโทรศัพท์มือถืออยู่นั้นนีรชาก็โทรมาบอกว่ากำลังจะขับรถกลับเองเพราะผู้จัดการส่วนตัวคนใหม่ต้องแวะไปดูชุดที่จะใส่ไปออกรายงานในวันพรุ่งนี้ พายุเห็นว่าสถานที่ถ่ายละครกับคอน

  • ทะลุนิยายไปเป็นนางร้ายของพระรอง   บทที่61 เรื่องจริงยิ่งกว่านิยาย 2

    ย้อนกลับไปตอนพายุสงสัยว่าเนตรนภาอยู่เบื้องหลังเรื่องที่สัญญาหายไปเขาจึงแอบสะกดรอยตามเนตรนภาหลายครั้ง จนวันหนึ่งเขาขับรถตามเนตรนภาไปจนถึงวัดแห่งหนึ่งเลยได้รู้ว่าเนตรนภาไปไหว้หลุมศพแม่ของเธอพายุเคยได้ยินพราวดาวเล่าว่า แม่ของเนตรนภาล้มป่วยเสียชีวิตไปตั้งแต่ตอนเนตรนภาอายุได้เพียงแปดขวบเท่านั้น ส่วนพ่อมีครอบครัวใหม่พายุมีความสงสัยบางอย่าง หลังจากวันนั้นที่มีคนสะกดรอยตามพราวดาวไปที่คอนโดเขาก็ขอให้เพื่อนที่เป็นตำรวจคอยดูเนตรนภาอยู่ห่าง ๆ รวมถึงให้ช่วยสืบเรื่องพ่อของเนตรนภาด้วย เขาเลยรู้ว่าเนตรนภากับพราวดาวเป็นพี่น้องร่วมสายเลือดต่างแม่ทรงยศทิ้งแม่ของเนตรนภาไปแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น ซึ่งผู้หญิงคนนั้นก็คือทัศวรรณนั่นเองหลังถูกสามีทอดทิ้งเนตรนภากับแม่ก็ใช้ชีวิตอยู่กันอย่างลำบากเพราะขาดเสาหลักครอบครัวไป และที่แย่ไปกว่านั้นแม่ของเนตรนภายังป่วยออด ๆ แอด ๆ มาตลอดคนที่ขาดพ่ออย่างเนตรนภาเลยต้องออกไปรับจ้างหาเงินมาดูแลแม่ กระทั่งตอนอายุได้แปดขวบแม่ของเนตรนภาก็จากไป โชคดีที่ญาติห่าง ๆ ฝั่งแม่เมตตารับเนตรนภาไปอุปการะเลี้ยงดูแต่ด้วยฐานะทางครอบคร

  • ทะลุนิยายไปเป็นนางร้ายของพระรอง   บทที่60 เรื่องจริงยิ่งกว่านิยาย

    “ยินดีด้วยนะ” เนตรนภาระบายยิ้มให้กับทั้งคู่ แต่มันกลับดูเป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มาจากใจ ยิ่งไปกว่านั้นสายตาเนตรนภายังบ่งบอกว่าเธอรู้สึกสะอิดสะเอียนกับความรักของพวกเขาแค่ไหน“แต่พี่ก็อดน้อยใจไม่ได้นะที่พราวไม่เคยบอกพี่เลยว่าคบกับคุณหมออยู่” หลังจากเธอพูดจบแขกในงานต่างพากันหันไปซุบซิบ ในเมื่อพราวดาวกับพายุประกาศออกสื่อว่ากำลังคบหากันอยู่แต่ทำไมผู้จัดการส่วนตัวถึงพูดทำนองว่าทั้งคู่ปกปิดตัวเองอยู่ล่ะในตอนนั้นเองเนตรนภาก็ได้หยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋า พายุและนีรชารู้ทันทีว่าสิ่งที่เนตรนภาถืออยู่ในมือคือสัญญาที่พวกเขาสร้างเรื่องขึ้นมาหลอกลวงสังคมเพื่อกลบข่าวฉาวเมื่อหลายเดือนก่อน เนตรนภาชูกระดาษให้แขกในงานเห็นก่อนจะพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มอาบยาพิษ“ทุกคนอยากรู้ไหมคะว่าในมือเนตรคืออะไร สัญญาไงคะสัญญาที่สองคนนี้ทำขึ้นหลังจากโกหกทุกคนว่าคบกันอยู่ ถ้าไม่เชื่อจะดูก็ได้นะคะในนี้มีลายนิ้วมือของพวกเขาอยู่เชิญตรวจสอบได้เลย” เนตรนภาส่งกระดาษแผ่นนั้นไปให้เด็กเสิร์ฟคนหนึ่งซึ่งแน่นอนว่าเรื่องแบบนี้ไม่มีใครไม่อยากรู้ หลังจากคนหนึ่งได้ดูกระดาษแผ่นนั้น

  • ทะลุนิยายไปเป็นนางร้ายของพระรอง   บทที่59 การสูญเสียครั้งใหญ่ 2

    “ในสายตาฉันเธอคือผู้หญิงที่สวยที่สุดแต่ถ้าเธอยังทำเป็นไม่ได้ยินฉันอาจจะต้องพาเธอไปคุยที่อื่น”“มะ…ไม่ต้องฉันได้ยินชัดแล้ว” สายตาของพายุไม่น่าไว้ใจสักนิดนีรชาจึงต้องรีบกลับมาเป็นคนหูดีเพราะใครจะไปคิดว่าผู้ชายอบอุ่นและแสนสุภาพบุรุษอย่างพ่อพระรองคนนี้ เวลาอยากรังแกเธอขึ้นมาก็เปรียบเหมือนเสือซ่อนเล็บดี ๆ นี่เองพายุพาเธอเข้าไปในงานวันเกิดของพิสุทธิ์ซึ่งจัดขึ้นบริเวณสวนหย่อมขนาดใหญ่ พอแขกเหรื่อเห็นดาราสาวปรากฏตัวในวันสำคัญของครอบครัวฝ่ายชาย พวกเขาต่างก็พากันมองพายุกับพราวดาวด้วยความชื่นชม เพราะไม่ว่าจะมองมุมไหนทั้งสองคนก็ดูเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยกตั้งแต่ประกาศออกสื่อว่าคบหากัน ดาราสาวก็ไม่เคยมีข่าวเสีย ๆ หาย ๆ อีกเลยตรงกันข้ามดูเหมือนว่าความรักครั้งนี้กับนายแพทย์หนุ่มดีกรีเพื่อนสมัยเด็กจะไปได้สวยอีกด้วยหลังจากที่พายุพาพราวดาวไปแนะนำกับเพื่อนของพิสุทธิ์อย่างเป็นทางการในฐานะแฟนสาว เขาก็พาเธอมานั่งยังโต๊ะด้านหน้าซึ่งมีเจ้าของงานวันเกิดและญาติใกล้ชิดอีกสองสามคนนั่งอยู่ด้วยเมื่อถึงช่วงเวลาสำคัญอดีตนายแพทย์พิส

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status