Partager

บทที่ 13 เริ่มวางแผน

last update Date de publication: 2024-11-24 11:31:34

บทที่ 13 เริ่มวางแผน

'คิดอะไรของเขากันนะ ไหนที่ในบันทึกว่าเขาเกลียดซูเม่ยไม่ใช่หรือไง ทำไมตอนนี้สายตาของเขาถึงได้เปลี่ยนไปอย่างนี้ หรือว่าเขาเพียงแค่แสดงต่อหน้าอ้ายเยว่กันใช่ต้องเป็นอย่างนี้แน่นอน เฮอะ! คิดว่าฉันไม่รู้หรือไงฉันเป็นนักแสดงนะย่ะ ' ซูเม่ยไม่ได้ใจเต้นแรงเพียงแค่คำพูดและการกระทำของเขาหรอกนะ เธอนะเป็นนักแสดงหากจะให้เล่นเป็นครอบครัวอบอุ่นเรื่องแค่นี้ง่ายมากสำหรับเธอ

"พ่อครับที่นี่มันไม่ไกลจากบ้านเราเท่าไหร่นัก หากวันหน้าอ้ายเยว่อยากมาจะมาได้มั้ยครับ "

"ได้สิหากจะมาลูกก็บอกให้แม่พามาสิ"

"อ้ายเยว่กลัวคุณย่าไม่ให้คุณแม่พามานะสิครับ วัน ๆ คุณแม่แทบไม่ได้ออกไปไหนเลยด้วยซ้ำคุณพ่อช่วยพูดเรื่องนี้กับคุณย่าให้หน่อยได้มั้ยครับ"

"ได้สิก่อนกลับพ่อจะจัดการเรื่องในบ้านให้เรียบร้อยลูกวางใจเถอะนะจะไม่เกิดเรื่องขึ้นอีก" เฉาจื่อลูบหัวอ้ายเยว่อย่างเอ็นดูและนึกสงสารลูกชาย

"ไม่ยากหรอกหากอยากจัดการให้ถูกต้อง คุณเพียงแค่ไปอำเภอกับฉันและหย่าให้เรื่องเท่านี้ก็จะไม่เกิดขึ้นอีก ต่อให้คุณบอกว่าคุณจะจัดการให้แต่เมื่อคุณกลับไปคิดหรือว่าจะไม่เกิดเรื่องอย่างที่เคยเกิดขึ้นมาก่อน "จู่ ๆ เธอก็ได้พูดออกอย่างลืมตัวเพราะเธอรู้สึกไม่ยุติธรรมต่อตัวซูเม่ยคนก่อนเธอเจอเรื่องรันทดมากกมายที่แม่สามีทำเอาไว้จะให้เธออภัยแล้วยอมทนอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

"คุณแม่พูดถึงเรื่องอะไรครับ คุณพ่อหย่าหมายถึงอะไรแล้วอำเภอหน้าตาเหมือนโรงเรียนมั้ยครับ" ซูเม่ยเบิกตาโพลงโตเมื่อได้ยินคำพูดของอ้ายเยว่

"อ้ายเยว่เมื่อครู่มันเป็นเรื่องของคนโต ดูนู้นสิเพื่อน ๆ เรียกให้อ้ายเยว่ไปเล่นด้วยไปสิจ้ะ เล่นให้สนุกนะเดี๋ยวอีกไม่นานเราจะต้องออกเดินทางไปนั่งรถไฟกัน"

"ครับอย่างนั้นผมไปเล่นกับเพื่อนก่อนนะครับ" อ้ายเยว่แม้จะสงสัยแต่เขาก็ไม่ได้ซักไซ้ถามต่อเพราะความเป็นเด็กอยากไปเล่นสนุกกับเพื่อน ๆ หลังจากที่อ้ายเยว่วิ่งออกไปเฉาจื่อได้เอ่ยขึ้นมาทันที

"แม้ฉันไม่รู้ว่าที่ผ่านมาคุณแม่ทำอะไรเธอเอาไว้บ้างแต่ตอนจากนี้ฉันบอกแล้วอย่างไรว่าจะไม่มีทางให้เกิดขึ้นอีก เธอทำใจให้สบายเรื่องคุณแม่ฉันจะจัดการเอง" ซูเม่ยไม่ตอบอะไรเพราะไม่ว่าอย่างไรเธอจะหย่าให้ได้ แต่แล้วจู่ ๆ เธอก็มีความคิดแวบเข้ามาในหัว

'ในเมื่อไม่ยอมหย่าง่าย ๆ ฉันเองนี่แหละจะทำให้คุณหย่าโดยไม่สามารถพูดอะไรได้ด้วยซ้ำ ฮึ ฮึ' เธอคิดในใจพลางแสยะยิ้ม

"ฉันอยากเข้าห้องน้ำคุณเฝ้าอ้ายเยว่อยู่ที่นี่นะ" เขามองหน้าเธอก่อนจะพยักหน้ารับรู้คิดว่าซูเม่ยจะไปเข้าห้องน้ำอย่างที่เธอบอก แต่ทว่าเมื่อเดินออกมาไกล ๆ ซูเม่ยมองซ้ายมองขวาหาร้านขายยาทันที

"นั่นไงร้ายขายยาขอให้มียาอย่างที่ต้องการด้วยเถอะ โชคดีนะที่สวนสาธารณะอยู่ใกล้ตลาด ฉันต้องเร่งเท้าให้เร็ว ๆ เสียหน่อยเดี๋ยวจะถูกจับได้ " เธอเร่งเท้าเดินกึ่งวิ่งไปร้านยาโดยเร็ว

"เถ้าแก่ที่ร้านมียานอนหลับมั้ยช่วงนี้ฉันเคลียดมีเรื่องให้คิดมากมายจนนอนไม่หลับมาหลายวัน หากไม่ได้ยาไปในวันนี้ร่างกายของฉันคงไม่ไหวแน่ ๆ " เธอแสดงท่าทางเหนื่อยล้าร่างกายอิดโรยพูดจาด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง จนเถ้าแก่ร้านยาต้องรีบจัดยาให้

"โธ่ ๆ ยังหนุ่มยังแน่นทำไมถึงมีเรื่องให้คิดมากกัน มีสิร้านฉันมีทุกอย่างจะเอาชนิดรุนแรงหรือธรรมดากัน"

"เอาแบบรุนแรงกินปุบหลับในทันทีเลยมีมั้ยจ้ะ"

"มีอยู่แล้วรอประเดี๋ยวฉันจะไปจัดยามาให้" ซูเม่ยใช้มือปิดปากแอบยิ้ม ภูมิใจในฝีมือของตัวเอง

‘นี่แหละนักแสดงมืออาชีพ ฮึ ฮึ ท่านายพลรอรับหนังสือหย่าจากฉันได้เลย’

ผ่านไปเพียงไม่นานเถ้าแก่เดินออกมาพร้อมยานอนหลับที่ซูเม่ยต้องการ

"ยามาแล้วถุงนี้สิบหยวน " เขายื่นถุงยาให้พร้อมบอกราคาซูเม่ยรีบล้วงนำเงินออกมาจ่ายเถ้าแก่อย่างเร่งรีบก่อนจะรับยาเดินออกจากร้าน

"ขอบใจเถ้าแก่มากนะคะ"

ฝั่งด้านเฉาจื่อหลังจากที่ซูเม่ยเดินไปห้องน้ำตามที่เธอบอก เขาใช้มือแนบอกของตัวเองเมื่อครู่ยามที่เธอป้อนขนมหัวใจของเขาเต้นแรกอย่างบอกไม่ถูก ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยเจอผู้หญิงสักหน่อยทำไมต้องมาใจเต้นแรงกับเธอในตอนนี้ด้วย

"นี่มันความรู้สึกอะไรกัน หรือที่ใจเต้นแรงเพราะฉันรู้สึกผิดและสงสารในสิ่งที่เธอพบเจอ ใช่มันต้องเป็นอย่างนั้นแน่ ๆ ทำไมเธอถึงอยากหย่ากับฉันขนาดนั้นกัน ไม่ว่าจะพูดอย่างไรเธอไม่มีท่าทีจะเปลี่ยนใจ "

เขาคิดอยู่เพลิน ๆ อ้ายเยว่เดินเข้ามานั่งใกล้ ๆ ตะโกนเรียกเขาจนเขาสะดุ้งตกใจ

"คุณพ่อครับ คุณพ่อ"

"อ้าว!! อ้ายเยว่หยุดเล่นกับเพื่อนแล้วเหรอ"

"ครับเพื่อนกลับกันหมดแล้ว ว่าแต่คุณแม่ไปไหนครับทำไมไม่เห็น" เด็กน้อยหันซ้ายหันขวาหาซูเม่ยอย่างสงสัย

"นั่นสินี่เธอก็ไปนานแล้วนะทำไมยังไม่กลับ " เฉาจื่อจ้องมองไปทางที่ซูเม่ยเดินไป สักพักเขาเห็นเธอเดินมาจากไกล ๆ

"นั่นไงแม่ของลูก เราเก็บของกันเถอะจะได้เดินทางไปขึ้นรถไฟ"

"ครับ" เด็กชายว่านอนสอนง่ายช่วยพ่อของเขาเก็บของที่เตรียมมา ซูเม่ยได้เดินมาถึงทั้งสองก็เก็บเสร็จแล้ว

"แม่ไปไหนมาครับอ้ายเยว่คิดว่าคุณแม่จะทิ้งอ้ายเยว่ไปแล้วเสียอีก"

"ใครจะทิ้งลูกชายน่าเอ็นดูลงละจ้ะ หากเป็นพ่อของเราก็ว่าไปอย่างนี่เก็บของกันแล้วจะไปนั่งรถไฟแล้วใช่มั้ยไปกันเถอะ " ซูเม่ยยิ้มกริ่มอุ้มอ้ายเยว่ขึ้นมาหอมแก้มฟอดใหญ่

'อีกไม่นานเกินรอแล้วอ้ายเยว่แม่คนนี้จะพาลูกออกไปจากครอบครัวนี้เอง เราจะไปอยู่ในที่สุขสบายกัน' ซูเม่ยอารมณ์ดีแตกต่างจากเมื่อครู่จนเฉาจื่อสังเกตเห็น หรือว่าเมื่อครู่นี่ที่เธออารมณ์เสียเพราะเจ็บท้อง

ทั้งสามคนเดินทางไปนั่งรถไฟรอบมณฑลอ้ายเยว่ตื่นเต้นดีใจชะเง้อหน้าดูข้างทางตลอดเส้นทางไม่นานเขาได้หลับเพราะความเหนื่อย โชคดีที่วันนี้เฉาจื่อมาด้วยเขาได้อุ้มอ้ายเยว่ให้นอนหลับในอ้อมแขนของเขา ส่วนซูเม่ยเธอนั่งเบาะตรงข้ามกับเฉาจื่อ

ยามที่สายลมทะบะใบหน้าของเธอ ทำให้เธอผ่อนคลายจนเผลอหลับตาซึมซับบรรยากาศ นานเท่าไหร่แล้วที่เธอไม่ได้มาเที่ยวเล่นอย่างนี้ ไม่ว่าเธอในตอนที่อยู่อีกมิติหนึ่งวัน ๆ เธอทำแต่งานในกองถ่ายเพราะอยากเป็นที่รู้จักในแวดวงการแสดง เธอเดินสายทำงานในวงการจนไม่มีเวลาเที่ยวเล่น หรือว่าจะเป็นซูเม่ยเจ้าของร่างนี้เธอเองไม่มีวาสนามาเที่ยวเตร่อย่างนี้วัน ๆ อยู่แต่ในบ้านถูกแม่สามีโขกสับจนสลบ

ธรรมชาติที่เขียวขจีสองข้างทางเต็มไปด้วยทุ่งหญ้า เสียงเครื่องจักรทำงานไปอย่างช้า ๆ สายลมเย็นสบายทำให้เธอปลอดโปร่งอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน

แต่ทว่าตอนนี้เองสายตาคู่หนึ่งได้จับจ้องมองเธอตลอดเส้นทาง ยิ่งเห็นเธอชัดเจนในยามที่เธอหลับตาทำให้เขาใจเต้นแรงมากกว่าเดิม

'อะไรกันหัวใจของฉันมันเต้นแรงอีกแล้ว'

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 35 ความสุข

    บทที่ 35 ความสุข1 ปีผ่านมา“อ้ายเยว่ไปโรงเรียนได้แล้ว คุณพ่อรอลูกอยู่ด้านล่างเดี๋ยวจะสายเอาได้นะ” ซูเม่ยเดินเข้ามาในห้องหลังจากอาบน้ำเสร็จเห็นอ้ายเยว่นั่งอยู่บนเตียงนอน“คุณแม่ครับอ้ายเยว่ไม่อยากไปโรงเรียนวันนี้ขออยู่กับเยว่ผิงได้มั้ยครับ ดูสิน้องยิ้มให้อ้ายเยว่ด้วยคงอยากให้อยู่เล่นด้วย” เด็กชายจับมือน้อย ๆ หยอกล้อไปมาพร้อมรอยยิ้มที่บริสุทธิ์“ไม่ได้หลานจะขาดเรียนสองวันติดต่อกันไม่ได้นะ เยว่ผิงไม่หนีไปไหนหรอกนะตอนเย็นกลับมาก็ได้มาเล่นกับน้องหากหลานอยากเป็นพี่ชายที่ดีจะต้องทำตัวดีให้น้องได้เห็น เย่วผิงจะได้ภาคภูมิใจที่มีพี่ชายที่ดีและรักเธอมากขนาดไหน ”“ก็ได้ครับคุณย่า อย่างนั้นพี่ไปเรียนก่อนนะเยว่ผิง พี่จะรีบกลับมาเล่าเรื่องที่เรียนมาวันนี้ให้ฟัง” อ้ายเยว่ก้มลงหอมแก้มเล็ก ๆ อวบขาวคล้ายซาลาเปาไม่แปลกใจเลยที่เขาตัวติดน้องไม่อยากห่างไปไหนหลังจากวันนั้นที่เฉาจื่อกับซูเม่ยเข้านอนด้วยกันเธอได้ตั้งท้องลูกคนที่สองของเขา อ้ายเยว่ดีใจมากที่จะมีน้องสาวชิงเถาดูแลเอาอกเอาใจซูเม่ยเป็นอย่างดีไม่ว่าอะไรที่เขาว่าดีต่อคนท้องก็หามาหาเธอกินทุกอย่าง ซูเม่ยมีความสุขมาก ๆ หลังจากเหตุการณ์ที่เลวร้ายจบลง เธ

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 34 เฉาจื่อบาดเจ็บ

    บทที่ 34 เฉาจื่อบาดเจ็บการต่อสู้ด้วยหมัดได้เริ่มขึ้นและแล้วลูกน้องของเหวินฉิงได้พ่ายแพ้ต่อเฉาจื่อที่เป็นนายพลร่างกายของเขาฝึกอยู่ทุกวันต่างจากลูกน้องของเหวินฉิงเพียงแค่ไม่กี่นาทีเขาทำให้ทั้งสองล้มลงที่พื้นได้ เมื่อเหวินฉิงเห็นว่าตัวเองจะพ่ายแพ้จึงล้วงปืนขึ้นมายิงเข้าที่ขาของเฉาจื่อปัง!“นี่แก แกมันเล่นตุกติกแกมันไม่มีสัจจะ” “ฮ่า ฮ่า ไม่เคยได้ยินคำนี้หรือไงไม่มีสัจจะในหมู่โจร” เหวินฉิงสะใจที่เห็นร่างกายแข็งแกร่งของเฉาจื่อล้มลงต่อหน้า เลือดที่ขาเริ่มไหลรินออกมาจนขากางเกงเปียกไปด้วยเลือด สีหน้าของเราเริ่มซีดเผือกความเจ็บปวดแล่นเข้าสู่ร่างกาย“คนอย่างแกไม่สมควรที่จะปกครองคนมากมาย เพราะแกมันเลวยิ่งเลวเสียอีก”“พูดไปเถอะก่อนจะไม่ได้พูด ยังไงการฆ่านายพลจิ่นเฉาจื่อเป็นความต้องการแต่แรกของฉันอยู่แล้ววันนี้ฉันจะทำให้มันเป็นจริง ฉันจะแก้แค้นแทนน้องรักของฉันเขาจะได้ตายตาหลับ เมื่อจัดการแกได้ก็ไม่มีใครในมณฑลนี้กล้าท้าทายต่ออำนาจของแก๊งมังกรดำอีกต่อไป ” ปลายปืนชี้ตรงมาที่หัวของเฉาจื่อหวังยิงครั้งเดียวให้ตายคาที แต่ทว่าเรื่องราวไม่คาดคิดได้เกิดขึ้นเพราะเขาไม่ทันได้เหนี่ยวไกรปืน ถูกลอบยิงจากด้านหล

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 33 ต่อสู้

    บทที่ 33 ต่อสู้“คุณย่าครับคุณแม่จะเป็นอะไรมั้ยครับ? อ้ายเยว่กลัวจังเลย” เด็กน้อยตัวสั่นเทาจ้องมองไปหาซูเม่ย ชิงเถาจับตัวอ้ายเยว่มากอดแน่นพร้อมกระซิบข้างหู“อ้ายเยว่แม่ของลูกต้องไม่เป็นอะไรย่าเชื่อว่าเราต้องรอด หากหลานกลัวหลับตาเอาไว้นะ ” อ้ายเยว่พยักหน้าหลับตาปี๊“น่าเสียดายหากจะฆ่าทิ้งไป เรือนร่างน่ามองใบหน้างดงามหรือว่าเราจะมาเล่นสนุกกับภรรยาของนายพลก่อนดี ฮ่า ฮ่า ดูสิผิวขาวเนียนเชียว ได้ข่าวว่าตลอดห้าปีที่ผ่านมานายพลไม่เคยกลับบ้านเลยด้วยซ้ำปล่อยสาวสวยอย่างนี้ได้ยังไงกันนะ ก่อนฆ่าทิ้งเรามามีความสุขกันก่อนมั้ยคนสวย”“อย่าแตะต้องเธอนะ” เสียงเข้มขรึมของเฉาจื่อดังขึ้นเมื่อมือของเหวินฉิงกำลังแตะลงที่ใบหน้าของซูเม่ย เธอหวาดกลัวยืนตัวแข็งทื่อไม่ขยับ“โอ๊ะ! นี่ท่านนายพลหวงภรรยาก็เป็นหรือนี่ เอาน่าให้ฉันได้ลิ้มลองบ้างว่าภรรยาของท่านนายพลจะเด็ดขนาดไหน” เหวินฉิงดึงกายของซูเม่ยเข้ามาใกล้ตนยามนั้นนั่นเองเสียงปืนดังสนั่นแขนของเหวินเทียนถูกใครสักคนยิงหวังให้เขาเจ็บปัง!!! ทุกคนแตกตื่นยกอาวุธเข้าไปป้องกันเหวินฉิง“โอ๊ย!! ใครกันมันกล้าลงมือในที่ของฉันแบบนี้เหยียบจมูกกันเกินไปแล้วหรือว่าจะเป็นแกนายพ

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 32 ค่าตอบแทน

    บทที่ 32 ค่าตอบแทน"พี่เหวินฉิงอยู่ไหน " ยูร์เหยาออกมาจากห้องรีบถามหาเหวินฉิงเพื่อถามเขาให้รู้เรื่อง"ตอนนี้ลูกพี่อยู่ที่ห้องส่วนตัวครับ เชิญทางนี้" ลูกน้องนำทางพายูร์เหยาไปหาเหวินฉิงที่ห้อง เมื่อถึงห้องเธอได้เดินเข้าไปประตูก็ปิดทันที เหวินฉิงดื่มเหล้าด้วยท่าทางสบายใจและอารมณ์ดี เห็นยูร์เหยาเข้ามาหาเขาวางแก้วเหล้าไว้ก่อนจะนั่งลงที่โซฟา"เป็นยังไงบ้าง ตัดสินใจได้หรือยังว่าจะให้พี่จัดการยังไง""พี่เหวินฉิง พี่ไม่ได้ทำตามที่ฉันขอไว้เลย ทำไมต้องจับตัวคุณป้ากับลูกชายของพี่เฉาจื่อมาด้วยฉันบอกให้พี่จับมาแค่นางซูเม่ยไม่ใช่หรือไง แล้วเรื่องที่พี่เฉาจื่อจะมาที่นี่มันหมายความว่ายังไงกัน" เสียงเล็กแหลมเอ่ยถามไม่หยุดย่อน เธอตวาดเสียงใส่เขาอย่างไม่พอใจ เหวินฉิงแสยะยิ้มมุมปากยกแก้วเหล้ากระดกจนหมดแล้วลุกขึ้นเดินเข้ามาใกล้ยูร์เหยาใช้มือจับที่ไหล่ของเธอให้นั่งลงที่โซฟา"ใจเย็น ๆ ก่อนสิทำไมถึงได้โมโหง่ายอย่างนี้ล่ะใบหน้าสวย ๆ จะเกิดริ้วรอยเอาได้นะ ""เฮ้อ!!อย่างนั้นพี่ก็รีบบอกมาสิว่าพี่ทำอย่างนี้ทำไมมันเกินที่ฉันขอร้องแล้วนะ"เขานั่งลงข้าง ๆ เธอมือของเขาไม่อยู่นิ่งจับปลายผมของยูร์เหยาม้วนไปมาก่อนจะตอบคำ

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 31 เป็นฝีมือเธอสินะ

    บทที่ 31 เป็นฝีมือเธอสินะสายตาที่จ้องมองซูเม่ยทำให้เธอขนลุกซู่ แต่เมื่อเธอได้ยินคำพูดของชายคนนี้ต้องสงสัย ใครกันคือที่รักของเขาแล้วเธอไปทำอะไรให้ ตั้งแต่ทะลุมิติมาที่นี่เธอไม่เคยไปก่อเรื่องหรือมีเรื่องกับใครสักคน จะมีแต่ยูร์เหยา!!!‘อะไรน่ะ คนที่ชายคนนี้เรียกที่รักคือยูร์เหยาหรอกเหรอ?เฮอะน่าตลกชะมัดเรื่องเล็กน้อยแค่นี้เธอถึงกับสั่งให้แก๊งมังกรดำจับตัวของมา’ ซูเม่ยคิดในใจพรางมองไปที่ใบหน้าของชายคนนั้น ครั้นนั้นเธอคิดสงสัยในความสัมพันธ์ของทั้งสองมากกว่า ยูร์เหยาเป็นลูกของนายอำเภอมายุ่งเกี่ยวกับคนนิสัยไม่ดีทำไมกัน หรือว่าเรื่องรับส่วยไม่ใช่แค่นายตำรวจเล็ก แม้แต่นายอำเภอยังเป็นคนของพวกแก๊งมังกรดำหรือเนี่ย!!!“ใช่ฉันเป็นภรรยาของเฉาจื่อ แต่ฉันไม่เคยไปทำอะไรให้ใครหากคนที่คิดแค้นฉันคนเดียวก็ให้คนนั้นมาจัดการฉันสิ จับคุณแม่กับลูกชายของฉันมาทำไมกัน ““ว๊าววว ปากดีจริง ๆ อีกไม่นานที่รักของฉันคงเดินทางมาถึงดูสิว่าที่รักของฉันกับนายพลจิ่นเฉาจื่อใครจะมาถึงก่อนกัน เตรียมตัวเตรียมใจไว้ล่ะ เพราะวันนี้อาจจะเป็นวันสุดท้ายของตระกูลนายพลหน้าโง่ ที่ไม่เกรงกลัวอำนาจของแก๊งมังกรดำ ถ้าอยู่เงียบ ๆ นิ่ง ๆ หลับ

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 30 ไล่ล่า

    บทที่ 30 ไล่ล่าตงฉวนพยายามขับรถยนต์เข้ามาตามซอยเล็ก ๆ เพื่อหลบหนีคนของแก๊งมังกรดำแต่ทำยังไงคนพวกนั้นก็ตามมาติด ๆ จนกระทั่งสิ้นสุดหนทาง เขาไม่อาจจะพาคุณนายทั้งสองและอ้ายเยว่หนีได้อีกต่อไปเมื่อขับรถด้วยความเร็วไปด้านหน้าแต่ทว่ากลับเป็นทางตัน“ตงฉวนนั้นมันทางตัน” เสียงของซูเม่ยร้องออกมาด้วยความตกใจเพราะรถยนต์เคลื่อนมาด้วยความเร็ว ตงฉวนเหยีบนเบรกทันทีทำให้รถที่มาด้วยความเร็วล้อท้ายปัดรถสะบัดหมุนไปชนกำแพงปูนที่เป็นทางตันเอี๊ยด...!! โคร้ม!!!กรี๊ดดดด.....เสียงร้องกรีดของชิงเถาดังสนั่นแม้เธอจะกลัวแต่แขนของเธอยังคงโอบกอดอ้ายเยว่ไม่ให้ได้รับบาดเจ็บ ส่วนซูเม่ยกับตงฉวนหัวของทั้งสองได้กระแทกเข้าด้านหน้าทำให้ได้รับบาดเจ็บที่หัว ซูเม่ยรู้สึกเจ็บทีหัวมึนไปชั่วขณะก่อนจะตั้งสติหันไปมองอ้ายเยว่ด้วยความเป็นห่วง“คุณแม่อ้ายเยว่เป็นอย่างไรบ้างคะ ได้รับบาดเจ็บหรือไม่”“คุณแม่อ้ายเยว่ไม่เจ็บแต่ว่าที่หัวของคุณแม่มีเลือดด้วย อึก อึก คุณแม่เจ็บมั้ยครับ” เด็กน้อยเห็นแม่ของตัวเองเริ่มสั่นเทาร้องไห้สะอึกสะอื้น“นั่นสิเธอคงเจ็บมากใช่มั้ย ฉันกับอ้ายเยว่ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรแค่เจ็บร่างกายเล็กน้อย”“เจ็บแค่นี้ไม่เท่

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 27 ธาตุแท้

    บทที่ 27 ธาตุแท้มาถึงงานเขาทำอย่างที่เขาบอกจริง ๆ ไม่ว่าจะเดินไปทางใดเขาโอบเอวเธอตลอดทำให้ซูเม่ยเขินอายคนทั้งงานไม่คิดว่าเขาจะทำอย่างที่พูด จนกระทั่งเขาพาเธอเดินทักทายแขกในงานและได้พบกับนายอำเภอตงหนานที่เดินเคียงคู่มากับภรรยาของเขาและยูร์เหยาที่เดินตามมาข้างหลัง วันนี้เธอตั้งใจแต่งตัวเต็มที่แต่ทว่าค

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 14 เกิดเรื่องใหญ่

    บทที่ 14 เกิดเรื่องใหญ่ตะวันเริ่มคล้อยต่ำลงเครื่องจักยังคงทำงานอย่างต่อเนื่องอ้ายเยว่ตื่นขึ้นมามองดูอากาศรอบ ๆ อย่างตื่นตาเช่นเคย"ดูอ้ายเยว่สักครู่นะเดี๋ยวฉันกลับมา ลูกอยู่กับแม่ก่อนนะพ่อขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่""พ่อครับผมเองก็อยากเข้าห้องน้ำขอไปด้วยได้มั้ย ""อย่างนั้นมาเถอะพ่อจะจับมือลูกไปเอง

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 12 ขนมอร่อย

    บทที่ 12 ขนมอร่อยหลังจากที่ซูเม่ยเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเธอเดินลงมาด้านล่างเห็นชิงเถากับยูร์เหยามานั่งเล่นที่ห้องนั่งเล่นทั้งสองจ้องมองเธอด้วยสายตาไม่พอใจอย่างมากก่อนที่แม่สามีจะลุกเดินมาหาเธอ“แหม แหมแต่งตัวอย่างนี้คิดจะยั่วยวนให้เฉาจื่อลูกชายของฉันไม่ยอมหย่ากับเธอใช่ไหม ไหนปากบอกว่าจะหย่ากับลูกชายข

  • ทะลุมิติมายุค 80s เป็นภรรยาแสนชังที่สามีไม่รัก   บทที่ 11 แขกของคุณแม่

    บทที่ 11 แขกของคุณแม่แต่ทว่าสายตาของเฉาจื่อที่จ้องมองไปยังยูร์เหยากลับเย็นชาแถมคิ้วยังขมวดเข้าหากันอีกด้วย"คนนี้เป็นแขกของคุณแม่หรือครับ อย่างนั้นผมขอพาอ้ายเยว่ไปกินข้าวเช้าก่อนนะครับวันนี้จะพาอ้ายเยว่ออกไปเที่ยวข้างนอก "สีหน้าของยูร์เหยาซีดเซียวเมื่ออีกคนจำตนเองไม่ได้ ชิงเถาเห็นอย่างนั้นรีบเข้าม

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status