Share

ตอนที่ 157 ห้องแปรรูป

Author: Chawin
last update Last Updated: 2026-02-12 14:52:26

79 2-2

ตอนที่ 157 ห้องแปรรูป

ก่อนจะย่างเท้าข้ามธรณีประตูไป วินาทีเดียวกันนั้น ลูกนัยน์ตาดำของหม่าฟู่เฟิงและติงเสวี่ยหยานก็หดเล็กลงด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด และรีบร้องตะโกนลั่นเพื่อหยุดอีกฝ่ายไว้

“อย่าเพิ่งไป! จิงซูน้อย อย่าเพิ่งไปนะ!!”

เท้าข้างนั้นที่กำลังเหยียดย่างชะงักค้างอยู่กลางอากาศฉับพลันทันที หลินจิงซูหยุดนิ่งทุกการเคลื่อนไหว แล้วหันไปถามหม่าฟู่เฟิงและติงเสวี่ยหยานเป็นครั้งสุดท้ายว่า

“ถ้าอย่างนั้น พวกคุณเห็นด้วยกับเงื่อนไขเมื่อครู่รึเปล่าล่ะ?”

ติงเสวี่ยหยานจ้องมองไปที่กระเป๋าใบหนาปูดโปนที่หลินจิงซูกำลังถืออยู่ ตัดสลับกับมองดูมือของตนเองด้วยความเสียดาย แต่ท้ายที่สุดก็จำต้องยอมกัดฟันตอบออกไปว่า

“เห็นด้วย!”

หม่าฟู่เฟิงเองก็พยักหน้าให้คำตอบเช่นกัน

“แน่นอน! หะ-เห็นด้วย!”

ชายหัวโล้นเฝ้าดูภาพฉากนี้ตั้งแต่ต้นจนจบพลางยิ้มเยาะ เขาหันไปมองหน้าหลินจิงซูด้วยความรู้สึกสงสัยเล็กน้อย และอดที่จะเอ่ยถามออกไปไม่ได้ว่า

“นังหนู ท่าทางเธอเองก็อยากเล่นไพ่นกกระจอกใช่ย่อย แล้วคิดยังไงถึงได้เอามือลุงกับป้าเป็นเดิมพันล่ะ? แทนที่จะเป็นมือของตัวเอง?”

“แล้วใครจะโง่เอามือตัวเองเป็นเดิมพันล่ะคะ?”

หลินจิงซูยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ คล้ายจะสื่อว่าของมันแน่อยู่แล้ว

“อีกอย่าง ใช่ว่าตัวหนูเองจะไม่เสี่ยงอะไรเลย เพราะเงินที่วางเดิมพันก็เป็นเงินของหนู มันก็ยุติธรรมดีแล้วนี่คะ?”

“หลินจิงซู! นี่แกจงใจใช้เล่ห์เหลี่ยมหลอกพวกฉันใช่มั้ย?!”

ติงเสวี่ยหยานถลึงตาโตจ้องหลินจิงซูเขม็งด้วยความเดือดดาลจัด

หลินจิงซูจ้องมองอีกฝ่ายพร้อมตีหน้าซื่อไร้เดียงสาขณะตอบกลับไป

“ไม่ใช่นะคะป้า หนูน่ะยังเป็นนักเรียนอยู่เลย ไหนจะต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยอีก? หนูก็ควรต้องเก็บมือไว้ทำข้อสอบ จริงมั้ยล่ะคะ?”

“แก! แกนะแก!!”

ติงเสวี่ยหยานโกรธมากจนขบกัดฟันตัวเองแทบแตก

“ถ้าไม่เอามือแกด้วย ฉันก็ไม่เอาเหมือนกัน! งั้นก็เดิมพันเป็นเงินบวกกับมือของหม่าฟู่เฟิงแทน!”

หม่าฟู่เฟิงถึงกับหันหน้าขวับ ลูกนัยน์ตาดำตีบเล็กลงเท่ารูเข็มเพราะความตกใจ

“อ้าว? นี่แกหมายความว่ายังไง! แล้วทำไมต้องเป็นฉันคนเดียวด้วยล่ะ!?”

ติงเสวี่ยหยานให้เหตุผลว่า

“เพราะถ้าเกิดเราแพ้ขึ้นมาจริงๆ อย่างน้อยก็ควรเหลือมือของใครสักคนไว้ดูแลอีกคนยังไงล่ะ!”

หม่าฟู่เฟิงรู้สึกราวกับกำลังอมแมลงวันหัวเขียวเน่าอยู่ในปาก ตวาดด่าอีกฝ่ายด้วยสารพัดคำหยาบคายเต็มไปหมด

“นังแพศยา แกหุบปากซะ! ไม่มีใครขอให้แกพูดสักหน่อย! อีกอย่าง ฉันมาที่นี่ก็เพื่อเอาคืน ไม่ใช่มาเพื่อถูกตัดมือโว้ย! การเดิมพันครั้งใหญ่กำลังจะเริ่มในอีกไม่ช้า ฉันไม่อยากได้ยินคำพูดอัปมงคลที่หลุดออกมาจากปากเน่าๆของแก!”

ชายหัวโล้นชูนิ้วโป้งชี้ไปทางสองคนนั้น แล้วหันมายิ้มให้หลินจิงซูและเอ่ยถามเพื่อยืนยันให้แน่ใจ

“สรุปว่าเป็นมือของทั้งคู่ด้วยใช่มั้ย?”

หลินจิงซูพยักหน้าเอ่ยตอบอย่างใจเย็น

“ทั้งคู่”

เมื่อทำข้อตกลงกันเรียบร้อย ชายหัวโล้นก็พยักหน้าและสั่งให้คนอื่นๆไปจัดเตรียมโต๊ะสำหรับเล่นไพ่นกกระจอกรอไว้

เห็นความมั่นอกมั่นใจเต็มร้อยที่ฉายปรากฏอยู่ทั่วใบหน้าของชายหัวโล้น ที่ดูราวกับว่าตนเองได้คว้าชัยไปแล้วทั้งที่ยังไม่ทันได้เริ่มเล่น เห็นเช่นนั้น หลินจิงซูก็แอบแสยะยิ้มมุมปากอย่างเงียบๆ

ความมั่นใจที่มากเกินไปคือบ่อเกิดแห่งความประมาท!

ชายหัวโล้นผายมือเชิญพร้อมกับรอยยิ้ม

“งั้นก็เชิญเข้าไปด้านในกันได้เลย”

หลินจิงซูและคนอื่นๆถูกเชิญเข้าไปในห้องมืดขนาดเล็กที่อยู่ด้านในสุดของบ่อน

หลังจากเปิดไฟ หลินจิงซูก็มองเห็นสภาพแวดล้อมโดยรวมภายในได้อย่างชัดเจน

                  ทั่วทั้งห้องมีแต่ความว่างเปล่า จะมีก็แต่โต๊ะสำหรับเล่นไพ่นกกระจอกและเก้าอี้อีกสี่ตัวเท่านั้น

                  หลินจิงซูตบเท้าเดินเข้าไปนั่ง พลันสังเกตเห็นรอยหยดของเหลวสีน้ำตาลเข้มบนผ้าสักหลาดสีเขียว บางจุดดูคล้ายมีการไหลเยิ้มเป็นทางยาวและเริ่มจับตัวแห้ง

                  วินาทีแรกที่เข้ามา หม่าฟู่เฟิงพกพาความมั่นอกมั่นใจมาอย่างเต็มเปี่ยม จนกระทั่งได้เห็นร่องรอยปริศนาสีน้ำตาลเข้มประปรายบนโต๊ะ ใบหน้าของเขาถึงกับถอดสี ร่างกายสั่นผวาฉับพลัน แข้งขาอ่อนแรงทรุดฮวบร่วงลงไปกองกับพื้น พยายามตะเกียกตะกายจะลุกหนีอยู่หลายครั้งหลายหน แต่เรี่ยวแรงกลับรั่วไหลหายไปไหนหมดไม่รู้

                  “เลือด! นั่นมันเลือดไม่ใช่เหรอ!!?”

                  หม่าฟู่เฟิงกรีดร้องลั่นเสียงสั่น

                  ชายหัวโล้นลูบไล้ศีรษะแวววับของตนเอง พร้อมกับตอบยิ้มๆว่า

                  “ใช่แล้ว! ไอ้พวกที่บอกว่าจะมาเอาคืน ทั้งหมดล้วนถูกแปรรูปอยู่ในห้องนี้กันทั้งนั้น เป็นยังไงบ้างล่ะ? ดูน่าตื่นเต้นดีใช่มั้ย?”

                  “อ๊ากก!! ไม่เอาแล้ว! ไม่เอาแล้ว! ฉันไม่อยากเล่นแล้ว!!”

                  หม่าฟู่เฟิงสติแตกกระเจิดกระเจิง กัดฟันใช้กำลังเฮือกสุดท้ายวิ่งหนีตายไปทางประตู ทว่ากลับถูกรั้งกระชากคอเสื้อไว้จนล้มคะมำลงไปกองพับกับพื้นอีกครั้ง

                   “จะรีบไปไหน? มาเล่นด้วยกันก่อนสิ เนอะ คุณผู้หญิง?”

                  ชายหัวโล้นหันไปมองหน้าติงเสวี่ยหยานที่สั่นกลัวอยู่ข้างๆ

                  ติงเสวี่ยหยานขวัญหนีดีฝ่อไม่เหลือดีเช่นกัน เสมือนถูกกรอกยาคนโง่เข้าปาก เธอเอาแต่ส่ายหัวไปมาอยู่อย่างนั้นไม่หยุดหย่อน

                  “ทำไม? ไม่อยากเล่นกันฉันรึไง?”

                  ประกายแสงอำมหิตฉายสะท้อนผ่านดวงตาคู่นั้นของชายหัวโล้น ระดับน้ำเสียงแปรเปลี่ยนเป็นขึงขังขณะพูดขึ้นว่า

                  “พวกแกคิดจะล้อเล่นกับฉันรึไง?”

                  “งะ-เงิน…เงินพวกนั้นเป็นของเธอคนเดียว! ถ้าจะเล่น ก็ให้เธอเล่นไปคนเดียวสิ! พวกเราไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย!!”

                  หม่าฟู่เฟิงรีบชี้นิ้วโบ้ยไปทางหลินจิงซูทันที

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต (จบบริบูรณ์)

    263 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต “พูดจริงเหรอครับ? นี่คุณย่าจะเลิกคัดค้านเรื่องของผมกับจิงซูจริงๆเหรอครับ?!” หญิงชราในตอนนี้ได้เปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ รวมถึงทัศนคติที่มีต่อหลินจิงซูด้วย เธอคลี่ยิ้มกว้างพยักหน้าตอกย้ำข้อสงสัยของหลานชายอย่างหนักแน่น ถึงแม้ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอมักจะแสดงอากัปกิริยาต่อต้านหลินจิงซูอย่างเปิดเผย และไม่ยอมรับอีกฝ่ายเข้าบ้านสกุลจู้ก็ตามที แต่เบื้องลึกในใจแล้ว หญิงชรากลับยอมรับในความใจสู้และเข้มแข็งของเด็กผู้หญิงคนนี้เสมอมา ในบรรดาเด็กสาววัยเดียวกันนั้น เธอผู้นี้นับว่าโดดเด่นมากที่สุดจริงๆ หากเปรียบเทียบกับคุณหนูฐานะรวยอย่างจางซีซี ลองคิดดูว่า ต้องเป็นเรื่องยากเพียงใดที่สาวน้อยชนบทคนหนึ่งจะตัดสินใจเสียสละเงินทองของตนเอง เพื่อมาเป็นทุนการศึกษามอบให้กับทางมหาวิทยาลัย ทั้งหมดที่เธอทำลงไปล้วนมาจากจิตใจที่ต้องการพัฒนาสังคมไปสู่ทิศทางที่ดีขึ้น ซึ่งต่างจากจางซีซีที่ทำไปเพราะหวังให้เพื่อนฝูงรอบตัวและจู้หยานหันมาสรรเสริญชื่นชม เมื่อเธอมองข้ามเรื่องชาติตระกูลของหลินจ

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 471 ความจริงในอดีต

    262 2-2ตอนที่ 471 ความจริงในอดีตเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ลูกตะกั่วพุ่งแหวกอากาศถากเข้าที่หัวไหล่ของจางซีซีอย่างแม่นยำ ก่อนจะเฉียดร่างของหญิงชราไปอย่างหวุดหวิด กระแสความเจ็บปวดที่โฉบแล่นผนวกกับความตื่นตระหนกตกใจ ทำให้ร่างอรชรของหญิงสาวได้สูญเสียการทรงตัว และเผลอก้าวถอยหลังเหยียบลงบนอากาศก่อนจะพลัดตกจากแท่นบันจี้จัมพ์อย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างของเธอดิ่งพสุธาลงไปด้านล่างในชั่วพริบตา…ชายวัยกลางคนผู้นั้นได้พุ่งเข้าไปโอบร่างของหญิงชราไว้ได้ทันท่วงที และเมื่อพบว่าผู้ที่มาช่วยชีวิตตนเอาไว้เป็นใครนั้น เธอก็ถึงกับดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกตะลึงสุดขีด“จู้เอ๋อร์..ทะ-ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้…”จู้เอ๋อร์ พ่อบังเกิดเกล้าของจู้หยานระบายยิ้มอ่อน พร้อมพูดประชดประชันใส่คนเป็นแม่ว่า“แล้วรู้สึกยังไงบ้างล่ะครับ ที่ลูกชายไม่เอาไหนคนนี้มาช่วยไว้ทัน? ความใฝ่ฝันของผมที่แม่ดูถูกแล้วก็สบประมาทมาตั้งแต่ยังเด็ก มันเพิ่งจะช่วยฉุดแม่ออกมาจากความตาย!”พูดถึงความฝันของตัวเองแล้ว จู้เอ๋อร์ก็เหลือบมองปืนพกกระบอกคู่ใจก่อนจะเก็บเข้าซองหนังข้างเอวไป จากนั้น จึงได้แบกอุ้มร่างของหญิงชราที่ยังคงสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเสียขวัญจา

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง

    262 1-2 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง ดูเหมือนแผนการข่มขู่ในครั้งนี้ของหญิงชราจะได้ผลดีกว่าที่คิดไว้มาก จู้หยานถึงกับสูญเสียการควบคุมหัวสมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่ สุขภาพร่างกายของย่าเขาตอนนี้ก็ใช่ว่าจะดีนัก หากอีกฝ่ายเกิดเป็นลมเป็นแล้งร่วงตกลงมาจากเครื่องเล่นจะทำยังไง?หากไม่รีบเกลี้ยกล่อมให้ยอมกลับลงมาโดยเร็วที่สุด ทุกอย่างที่กำลังไปได้สวย เกรงว่าคงจะต้องจบสิ้นลงตรงนี้อย่างแน่นอน! กว่าจะสามารถสร้างชื่อเสียงของธุรกิจโรงแรมและสวนสนุก ให้มาเป็นที่รู้จักของผู้คนถึงจุดนี้ได้ ทั้งเขาและหลินจิงซูต่างก็ต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากนับครั้งไม่ถ้วน แล้วจู้หยานจะยอมปล่อยให้ย่าของเขาทำลายทุกอย่างลงง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร? “เข้าใจแล้วครับคุณย่า ผมยอมทุกอย่างแล้ว! คุญย่าได้โปรดหยุดสร้างปัญหาสักทีเถอะนะครับ! ผมรับปากจะกลับไปดูแลปรนนิบัติคุณย่าเหมือนเช่นเคย ผมจะกลับไปเป็นหลานชายที่เชื่อฟังของคุณย่าเหมือนเดิมครับ! แต่ผมมีเรื่องขอร้องสักอย่างจะได้มั้ยครับ? ผมไม่อยากแต่งงานกับจางซีซีจริงๆ ผมจะยอมแต่งงานกับใครก็ได้…ที่ไม่ใช่

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย

    261 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย แต่ใครจะคาดคิดว่า จู่ๆหลินจิงซูก็ตัดสินใจทำเรื่องที่เหนือความคาดหมายอย่างมาก เธอเลิกใส่ใจกับคำก่นด่าสาปแช่งใดๆ แล้วเดินขึ้นไปหยุดยืนอยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์ซึ่งมีความสูงถึง 20 เมตร และยังไม่ได้ผ่านการทดสอบแต่อย่างใด จากนั้น ก็ได้หยิบเชือกยาวมาผูกที่ข้อเท้าทั้งสองข้างของตนไว้อย่างรวดเร็ว ทันทีที่พบเห็นภาพฉากนี้ ทั้งหลิวหมิงและฝูงชนโดยรอบ ต่างก็พากันแตกฮือและตื่นตระหนกกันสุดขีด โดยเฉพาะจู้หยาน เพราะเมื่อวานมีเพียงเครื่องเล่นชนิดนี้เพียงเครื่องเดียวเท่านั้น ที่พวกเขาทั้งคู่ยังไม่ได้ทำการทดสอบเรื่องความปลอดภัย เผชิญกับสถานการณ์ที่เหนือความคาดหมายเช่นนี้ จู้หยานก็ตื่นตระหนกสุดขีด เขาพยายามแผดเสียงร้องตะโกนเรียกหลินจิงซูที่ตอนนี้อยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์สูงจากพื้นดินถึง 20 เมตรทันที “จิงซู! ใจเย็นๆก่อนนะ! อย่าด่วนหุนหันพลันแล่นทำอะไรแบบนั้นเลย! มีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆจากันเถอะนะ ประธานหลิวหมิงไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลขนาดนั้น! ลงมาก่อน แล้วค่อยมาปรึกษาหารือเรื่องสวนสนุกใหม่ดีมั้ย? เพราะถ้าคุณเป็นอะไรไปตอนนี้

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ

    260 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ ในยุคนี้ แม้แต่ความคิดเรื่องผุดสวนสนุกในโรงแรมก็ยังไม่มีด้วยซ้ำไป แม้แต่จู้หยานที่เป็นนักเรียนนอก อย่างมากที่สุดก็เคยเห็นเครื่องเล่นขนาดเล็กเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้น หากจะให้พูดตามตรงก็คือ ตอนที่หลินจิงซูพูดถึงม้าหมุนหรือรถบั๊มอะไรนั่น จู้หยานยังไม่รู้จักสักอย่างเลย! แค่รูปหน้าร่างตายังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับเรื่องจะสั่งซื้อเล่า? เพราะคำว่า ‘สวนสนุก’ ที่จู้หยานได้นำเสนอไปนั้น ภาพในหัวของเขามีเพียงสไลด์เดอร์ตามร้านอาหารฟาสต์ฟู๊ดเป็นต้น โดยคิดว่าหากเกิดนำของเล่นเหล่านั้นมาติดตั้งภายในโรงแรม ซึ่งหมายถึง ‘ภายในโรงแรม’ จริงๆ อาจจะช่วยดึงดูดแขกที่เป็นครอบครัวมีลูกเล็ก ให้เข้ามาเล่นมาหาซื้อของกินและเข้าพักที่โรงแรมหลังจากนั้น จู้หยานคิดว่าเขาและหลินจิงซูเข้าใจไปในภาพเดียวกันมาตลอด จนกระทั่งได้เห็นหลินจิงซูวาดเครื่องเล่นสุดผาดโผนลงบนแผ่นกระดาษ เขาจึงได้กระจ่างแจ้ง ดูเหมือนคำว่า ‘สวนสนุก’ ในความหมายของหลินจิงซูจะยิ่งใหญ่อลังการกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก!

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก

    259 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก ได้ฟังแผนการตลาดครั้งใหญ่ของจู้หยานแล้ว กระทั่งหลินจิงซูยังต้องรู้สึกทึ่งอย่างมาก ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจหรือความบังเอิญของจู้หยานกันแน่ เพราะธุรกิจประเภทที่มีสวนสนุกเคียงคู่ไปกับโรงแรมที่พักนั้น กำลังเป็นกระแสนิยมซึ่งสามารถพบเจอได้มากในศตวรรษที่ 21 โมเดลธุรกิจในลักษณะนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสวนสนุกชื่อดังอย่างดิสนีย์แลนด์ แตกต่างกันตรงที่ดินนีย์แลนด์จะยึดเอาสวนสนุกเป็นธุรกิจหลัก และบริการที่พักเป็นธุรกิจรอง หลังจากที่ได้สนุกสุดเหวี่ยงกับความบันเทิงในสวนสนุกมาตลอดทั้งวันแล้ว ก็จะปิดท้ายด้วยขบวนพาเหรดที่เต็มไปด้วยตัวการตูนในฝัน และหากใครไม่ต้องการลากสังขานเหนื่อยล้าเดินทางกลับบ้าน ก็สามารถจองห้องพักในราคาแพงหูฉี่กับทางสวนสนุกได้! ไม่นึกเลยว่าจู้หยานที่เป็นคนในยุคนี้ จะมีหัวคิดที่ล้ำสมัยเทียบเคียงคนรุ่นใหม่ได้จริงๆ! หากธุรกิจนี้ประสบความสำเร็จขึ้นมาจริงๆ บอกได้คำเดียวว่า โรงแรมหลี่เจี่ยของหลินจิงซูและหลิวหมิงจะถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้นอย่างแน่นอน และจะทะยานขึ้นกลายเป็นอาณาจักรธุรกิจที่ยิ่งใหญ่แล

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status