ตอนที่ 45 กรอบความคิดอันน่าสมเพช

23 2-2

            ตอนที่ 45 กรอบความคิดอันน่าสมเพช

            เมื่อหลินจิงซูกลับมาจากการสอนหนังสือโจวอวี๋หานในตอนเย็น เธอก็พบติงเสวี่ยเหม่ยกำลังทำอาหารอยู่ในครัว สีหน้าเปี่ยมไปด้วยปิติสุขเหลือล้น อีกทั้งยังฮัมเพลงเป็นทำนอง ซึ่งนับเป็นภาพฉากที่พบเห็นได้ยากนัก

            เห็นติงเสวี่ยเหม่ยอารมณ์ดีถึงเพียงนี้ หลินจิงซูได้แต่เลิกคิ้วขึ้นด้วยความฉงนสงสัย จงใจเอ่ยถามขึ้นว่า

            “แม่ ทำไมแม่ดูมีความสุขจังเลยคะ?”

            ติงเสวี่ยเหม่ยหยุดทำครัวในทันที เธอเหลียวหลังหันมามองบุตรสาวพร้อมกับรอยยิ้มกว้าง

            “ซูซู พ่อบอกว่าเดี๋ยวจะย้ายมาอยู่กับเราที่นี่ถาวรแล้ว! เขาบอกว่าที่ผ่านมา หลังจากที่น้องชายได้ตายจากโลกนี้ไป เขาก็ตกอยู่ในสภาวะสับสนชั่วขณะ หน้าที่ที่ต้องแบกรับก็มีเพิ่มขึ้น ไม่เพียงแต่จะต้องเลี้ยงดูพวกเราสองแม่ลูก แต่ยังต้องคอยส่งเสียดูแลซิ่วเหลียนกับลูกสาวของเธอด้วย ที่เขาเคยแสดงพฤติกรรมรุนแรงแบบนั้นกับเรา ก็เพราะเกิดมาจากความเครียด แต่ตอนนี้อะไรหลายๆอย่างก็ลงตัวแล้ว เขาก็พร้อมที่จะย้ายมาอยู่ที่บ้านหลังนี้กับเราได้แล้ว เป็นอย่างที่แม่บอกเลยเห็นมั้ยล่ะ? พ่อน่ะรักลูกจะตายไป! ไม่ต้องน้อยอกน้อยใจไปหรอกนะจ๊ะ!”

            ได้ฟังเช่นนั้น หลินจิงซูถึงกับแอบแสยะยิ้มเย้ยหยันกับตัวเองเงียบๆ ปรากฏว่าหลินชิงอี้เดินแผนแบบนี้นี่เอง เคลื่อนไหวจากภายในเพื่อแย่งชิงอำนาจการควบคุม!

            ที่เขาคิดว่าทุกอย่างดูง่ายไปหมดนั้น เป็นเพราะเธอกับติงเสวี่ยเหม่ยเป็นภรรยากับลูกสาวของเขา ยามที่ต้องการก็แค่เรียกหา ยามเบื่อหน่ายแล้วก็สามารถทิ้งขว้างได้ทุกเมื่อ!

            ไม่ ทุกอย่างไม่ง่ายแบบนั้นหรอก!

            หลินจิงซูถามขึ้นว่า

            “แม่คะ คิดว่าพ่อจะสำนึกได้จริงๆเหรอคะ?”

            ได้เห็นทัศนคติเช่นนี้ของบุตรสาว ติงเสวี่ยเหม่ยก็อดรู้สึกกังวลใจไม่ได้ เธอไม่อยากให้ครอบครัวต้องร้าวฉานไปมากกว่านี้อีกแล้ว

            “ซูซู ไม่ว่ายังไงเขาก็เป็นพ่อของลูกนะ ในเมื่อทุกอย่างกลับสู่ความสงบสุขเหมือนเดิม เราก็ควรเชื่อฟังเขาไม่ใช่เหรอ? อ่อ..แล้วอีกอย่าง จากนี้เวลาไปสอนหนังสือที่บ้านคุณจางหลาน ลูกควรพูดถึงพ่อให้ดีๆหน่อยนะ”

            หลินจิงซูนิ่งสงัดไปหลายวินาที ก่อนจะพยักหน้าตอบกลับไปว่า

            “ได้ค่ะ หนูเข้าใจแล้ว”

            ติงเสวี่ยเหมายมองเธอด้วยรอยยิ้มไม่จางหาย

            “ดีแล้วล่ะ ยังไงเขาก็เป็นพ่อของลูก พวกเราล้วนเป็นครอบครัวเดียวกันนะ”

            หลินจิงซูรู้สึกสังเวชใจอย่างบอกไม่ถูก เมื่อได้เห็นท่าทางที่ดูมีความสุขถึงเพียงนี้ของติงเสวี่ยเหม่ย ชุดความคิดที่โบราณอันแสนเน่าเฟะ กำลังค่อยๆกัดกินชีวิตของเธอโดยไม่รู้ตัว อาศัยเพียงคำพูดไม่กี่คำของหลินชิงอี้ ก็สามารถเกลี้ยกล่อมติงเสวี่ยเหม่ยให้กลับไปอยู่ในนรกอย่างมีความสุขได้

            แต่พูดก็พูดเถอะ จะให้โทษว่าเป็นความผิดของติงเสวี่ยเหม่ยทั้งหมดก็ไม่ถูกนัก เพราะกระทั่งในโลกยุคปัจจุบัน กรอบความคิดที่ว่าเปิดกว้างแล้ว ก็ยังมีผู้หญิงอีกนับไม่ถ้วนยอมทนทุกข์อยู่กับความรักแย่ๆ ไม่ว่าผู้ชายจะเลวทรามขนาดไหน ก็ยังลุ่มหลงชนิดยอมเจ็บเพื่อเขาได้ทุกอย่าง แล้วนับประสาอะไรกับผู้หญิงในยุคนี้ที่กรอบความคิดคับแคบอย่างมากล่ะ?

            ต้องยอมรับว่า การเคลื่อนไหวในครั้งนี้ของหลินชิงอี้นั้นนับว่าแยบยลไร้ที่ติเช่นกัน สามารถรุกล้ำเข้ามาใกล้ได้ขนาดนี้โดยที่หลินจิงซูไม่ทันได้ระวังตัว

            โชคยังดีที่หลินชิงอี้ยังไม่รู้ตัวว่า หลินจิงซูกำลังเก็บรวบรวมหลักฐานการเป็นชู้ระหว่างเขากับอู๋ซิ่วเหลียนอยู่ วิเคราะห์จากการเดิมเกมครั้งนี้ของเขา ดูเหมือนว่าจุดประสงค์ของเขานั้น เพียงแค่ต้องการให้เธอพูดถึงเขาดีๆต่อหน้าจางหลานเท่านั้น แต่หารู้ไม่ว่า การเคลื่อนไหวเช่นนี้ของเขา กลับสามารถสกัดให้แผนการรวบรวมหลักฐานของเธอต้องล่าช้าลงโดยไม่ตั้งใจ

            “พรุ่งนี้พ่อของลูกจะมากินอาหารเย็นด้วยกันที่นี่ เลิกเรียนแล้วก็รีบกลับบ้านนะจ๊ะ”

            ได้ยินติงเสวี่ยเหม่ยพูดเช่นนี้ หลินจิงซูก็ถึงกับหน้าเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำแทบจะในทันที

            เพราะเธอรู้ดีว่า การที่เขามากินอาหารเย็นในวันพรุ่งนี้ มันหมายความว่าอย่างไร! หลินชิงอี้นี่มันสัตว์เดรัจฉานแท้ๆ ไม่ว่าผู้หญิงหน้าไหนก็พร้อมร่วมเตียงได้หมดจริงๆ ทั้งที่กำลังเล่นชู้สวาทกับอู๋ซิ่วเหลียนอยู่แท้ๆ แต่ยังหน้าด้านย้อนกลับมากินของเก่าอีก!

            คิดได้เช่นนั้น หลินจิงซูถึงกับทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ เว้นเสียแต่ว่า เธอจะสามารถหาหลักฐานมัดอีกฝ่ายด้คาหนังคาเขา แล้วนำมาโยนใส่หน้าติงเสวี่ยเหม่ย ไม่อย่างนั้น ผู้หญิงคนนี้คงจะหน้ามืดตามัวเกินจะกู่กลับมาได้แล้ว!

            “แม่ นี่แม่ไม่รู้สึกรังเกียจเลยเหรอที่พ่อไปมีอะไรกับอู๋ซิ่วเหลียนน่ะ?”

            “ลูกห้ามพูดจาแบบนั้นอีกเด็ดขาด ความจริงก็เปิดเผยแล้ว พ่อของลูกมีเจตนาบริสุทธิ์ เรื่องระหว่างเขากับอู๋ซิ่วเหลียนมันไม่มีอะไรทั้งนั้น เหตุผลที่เขาต้องดูแลสองแม่ลูกนั่นก็เพราะการจากไปของลุงรองเฉยๆ”

            หลินจิงซูไม่รู้จริงๆว่า ติงเสวี่ยเหมายกำลังหลอกตัวเอง หรือโง่งมหลงเชื่อคำพูดของหลินชิงอี้จริงๆกันแน่!

            แค่คิดว่าหลินชิงอี้จะมาทานข้าวเย็นกับเธอในพรุ่งนี้ เธอก็รู้สึกปวดหัวขึ้นทันควัน

            ถ้ายังขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ความพยายามทั้งหมดที่เธอทำมาก่อนหน้าคงจะต้องสูญเปล่าอย่างแน่นอน!

            ไม่ได้การแล้ว เธอต้องรีบหาหลักฐานมามัดตัวหลินชิงอี้ให้ได้ก่อนเลิกเรียนในวันพรุ่งนี้!!